Christiane F. - Wir Kinder vom Bahnhof Zoo (1981)

Had er echt meer van verwacht!!

HET BOEK IS 10.000 KEER MOOIER!

Zonde hoor om de film zo te vern**ken..

Ik raad toch echt eerder het boek aan dan deze simpele afgedane versie van een film.. Wel een mooi verhaal maar dat komt omdat het van het echt is afgeleid en van het geweldige boek wat zij zelf geschreven heeft!

2*

Ze heeft het boek niet zelf geschreven, Kai Hermann en Horst Rieck hebben dit gedaan nadat ze haar verhaal deed aan hen.

De film zit veel vernuftiger in elkaar dan dat jij hem waarschijnlijk ervaren hebt.

Je moet er rekening mee houden dat een heel boek met allerhande aparte gebeurtenissen hier op 2 uur moet weergegeven worden.

Vergeleken met het boek zitten alle grote lijnen wel in de film, zij het in details.

Prachtig geacteerd door Natja Brunckhorst die zelf nog maar 14 was.

Bovendien zit de combinatie tussen de beelden en de muziek ook vrijwel perfect, ik ken weinig films waar dit zo juist zit. Bij de intro zit het met V2-schneider al direct goed.

Ik begrijp echt niet waarom je dit vern??kt noemt, ik vind het een film met behoorlijk veel respect voor het originele verhaal en niet een reclamestunt van David Bowie ofzo.

Het boek is fantastisch maar als je maar 2 uur tijd hebt is deze film een goed alternatief.

Binnen een paar jaar nog eens zien zou ik zeggen.

Ik had deze film vroeger op school eens gezien maar ik wist eigenlijk niks meer van het verhaal. De film stond me altijd bij als best heftig en aangrijpend. Daarom gister maar eens herzien.

Christiane F. is best een heftige film, maar ik moet zeggen dat het niet zo vreselijk was als ik me herinnerde. Sure, het is erg triest om een spontaan, leuk meisje zo af te zien takelen naar een verslaafde tippelaar, maar echt gevoelens van groot medelijden en medeleven kreeg ik nou niet. Daarvoor deed ze toch wel wat onlogische en domme dingen.

Zo zie je in het begin van de film dat Christiane een goede band heeft met moeder en zus, maar waar zijn zij als Christiane later in de film al maanden aan het aftakelen is? Een beetje moeder merkt dat en grijpt in. Als moeder haar later in de film halfdood aantreft vond ik haar reactie ook wel lauw. Dan zet je je zwaar verslaafde dochter met haar zwaar verslaafde vriend alleen in een slaapkamer en laat je het ze maar uitzoeken? Jammer dat de film de inbreng van de moeder niet beter uitwerkte.

Daarnaast vond ik ook acties van Christiane raar. Nou ben ik gelukkig zelf nooit in aanraking gekomen met drugs, maar als je net compleet afgekickt bent en een tijd later weer oude verslaafde vrienden treft, is het dan logisch dat je meteen weer heroine over gaat nemen en meteen weer verslaafd raakt? Want zowel Christiane als haar vriend waren op zich geen domme mensen...
Ook het hele verslaafd raken vond ik wat onlogisch. Plots uit het niets ga je als puber een tatoeage zelf aanbrengen op je arm? Waarom schakelde ze toen ze in de problemen raakte niet iemand in? Haar moeder bijvoorbeeld?

Maar buiten enkele onlogische zaken is Christiane F. wel een boeiende en soms aangrijpende film geworden. De sfeer is best depressief in die grauwe Duitse stad vol spuuglelijke flats, stations vol met hoertjes en verslaafden, van die lelijke koekblik auto's en meer van dat naargeestige gedoe. De setting van de film was dus goed gevonden. De hoofdrolspeelster deed het ook erg goed. Op jonge leeftijd meteen een erg overtuigende rol neergezet. De bijrollen waren ook niet slecht, al viel niemand nou echt op.
En dan heb je nog de aanwezigheid van David Bowie. Beetje overbodig als je het mij vraagt. Al kon zo wel de soundtrack gebruikt worden voor de film.

3,5*

Interessante film maar echt veel emotie maakte het niet bij mij los. Anno 2010 verhaaltechnisch wat gedateerd maar visueel is er zo nu en dan aardig wat interessants te bespeuren. Helaas voelt het geheel tegen het einde aan wat

geforceerd aan. 3,5*

Standaard drugsdrama, met veel ellende en weinig verhaal. Meer dan 'meisje raakt aan de drugs' heeft Christiane F. domweg niet te vertellen. De enige meer bijzondere, zelfs memorabele scene is die wanneer ze door het winkelcentrum rennen met het nummer van Bowie. Verder teleurstellend.

Tegenwoordig, om als een ouwe lul te praten, is zo'n film niet meer zo bijzonder met politie, maffiafilms, weet ik allemaal niet wat je hebt en waar het regelmatig om drugs handelt. Toen deze film in de bioscoop draaide was het nog een heel bijzondere film, gesprek van de dag eigenlijk. Toen ik hem later op tv zag vond ik er niet zo heel veel aan maar wel apart. Ze hebben toen ook gelijk meerdere van dit soort films gemaakt om lekker door te borduren op het succes van deze film.

Even kijken wat ik bij IMDb heb staan ....o valt nog mee 3.0.

toen was jij nog niet geboren toen deze film gemaakt is.

dat drugs drama kwam in die tijd hard aan en wat is er veranderd niks het is alleen maar erger geworden.

we mogen zoiets niet onderschatten!!

Maar dat zegt niets over de filmische kwaliteit van Christiane F.

Die is ook zeer hoog.

Mooie shots van het jaren 1970-1980 Berlijn vanuit een andere hoek dan films als 'der himmel uber Berlin', de muziek zit er prachtig in verwerkt, realistisch geacteerd door jongeren(er ontbreekt de Hollywood gladheid, maar dat vind ik geen gemis).

Het verhaal wordt niet verteld maar er zitten telkens kleine, op het eerste zicht niets-vertellende gebeurtenissen in waaruit je nogal wat kan opmaken.

Dus ben ik het niet eens met 'weinig verhaal', eerder veel verhaal, te weinig tijd, vooral om de gebeurtenissen te plaatsen.

Het is inderdaad brute realiteit met veel ellende maar dat geeft de bedoeling van deze film weer dat een drugsverslaving niet veel positiefs met zich meebrengt.

En wat is een standaard drugsdrama, wat is daar de standaard voor? Ik kan me voorstellen dat een actiefilm standaard is, maar ik dacht niet dat er in een gemiddeld dvd-rek 10 drugsdrama's zitten...

Ik kan me voorstellen dat je Requiem for a Dream al zag en dan is het verloop van deze inderdaad standaard of eerder normaal, maar dit verhaal heeft geen bewegende of psychotische beelden nodig om pakkend te zijn, als je weet dat het biografisch is en de werkelijkheid benadert is erg genoeg.

Deze film staat voor harde realiteit en zit prima in elkaar met meerdere memorabele scene's, hij is van 1981 en daardoor kan je het gedateerd noemen maar het is zeker een realistische opname van die tijd en van een probleem wat nog altijd bestaat.

Natuurlijk niet de beste keuze als je eerder kunstzinnige films verkiest.

Zelfs als 'Christiane F.' de eerste drugsfilm ooit was zou ik het nog een standaard drugsfilm noemen. Puur omdat de manier waarop het thema hier wordt gebracht de meest simpele is die je je kunt voorstellen. Er zit nauwelijks creativiteit in de film, alles verloopt voorspelbaar. Dan kan het best een waargebeurd verhaal zijn, maar dat maakt het als film niet beter.

Dat komt omdat je hem bekijkt vanuit een hedendaagse blik met veel vergelijkingsmateriaal. Maar als je hem destijds had bekeken had je vast anders geoordeeld.

De film zit gewoon stevig in elkaar en wordt gebracht zoals het verhaal is. Sober en onverbloemd of overgedramatiseerd zoals films als Crash en heeft geen flashbacks enz. en dat is gewoon omdat het dat niet nodig heeft.

Tegenwoordig heeft men films met 20 flashbacks en dat is gewoon omdat het verhaal niks is, er is een tekort aan inhoud en met die flashbacks of dooreenlopende verhaallijnen wil men de 2 uur vol krijgen.

Begrijp me niet verkeerd, het is een kunst op zich op vlak van montage en vaak aangenaam om te volgen maar deze film is het tegenovergestelde. Dit verhaal werkt alleen in chronologische zin.

Ik heb deze film trouwens de eerste keer gezien zonder dat ik wist dat het biografisch was en was zeker niet minder onder de indruk.

Maar het is dus duidelijk niet jouw type van verfilmen.

Film blijft een toppertje van realisme en zeer goed acteerwerk.

Film stond (staat?) als verplichte kost op veel middelbare scholen en had een grote invloed op jeugd.

Nog steeds weet dit duits drama te raken.

Bijna 30 jaar later nog steeds actueel en aangripend.

4*/4.5*

Ben het volkomen met je eens heb zelfs het idee dat er nog steeds niks veranderd is,maar eerder verslechterd.

vandaag de dag extremer en harder.

goed film

moet altijd als super heftig zijn ofwa?

zo is het verhaal zo als het echt gebeurd is dus moet ge er geen dingen bij doen die niet zijn gebeurd !

zeer goede film iedereen zou deze moeten kijken !

Dat vond ik ook de meest gedenkwaardige scène uit de hele film, en ik weet nu niet echt of dat een goede zaak is gezien de inhoud van het verhaal (waarbij de echte kracht eigenlijk dus zou moeten schuilen in andere scènes). Ik geef je ook wel gelijk dat het een rechttoe-rechtaan verhaal is, met geen enkele verrassing, maar op zich is het wel allemaal uitgevoerd. Los van de ietwat flauwe acteerprestaties (vooral de jongen die Detlev vertolkte vond ik niet echt goed) en enkele nalatigheden (waar zijn moeder en zus zo opeens naartoe? Toch de moeder had er zeker nog enkele keren meer in mogen verschijnen, al was het maar voor een welkome afwisseling) zat het wel goed met de film. Sfeervolle beelden, mede dankzij de groezelige stationsbuurten uit het Berlijn van de jaren '70/'80, die de ranzigheid en tristesse van het junkiebestaan mooi in de verf zetten. De film maakt niets mooier dan het is, en dat is zeker en vast een sterktepunt. Maar het feit dat het verhaal nogal standaard is en de film écht intense scènes mankeert, zorgt ervoor dat hij blijft steken op een aardige 3,5*¨, maar verder geraakt hij niet.

3,5*

Heeft wat mij betreft lang niet de impact van andere verslavingsfilms als Requiem for a Dream en Trainspotting.

Ik vond dan ook dat er niet erg goed geacteerd werd, vooral niet van 'Detlev', was erg teleurstellend. 'Christiane' zelf deed het dan al wel wat beter, maar de wat meer emotionele scenes kwamen ook niet al te goed uit de verf.

Verder vind ik dat de film wat makkelijk voorbij gaat aan de achtergrondproblematiek van Christiane F. De echte Christiane heeft te kampen gehad met mishandeling van haar vader in haar jeugd, de film gaat daar echter bijna integraal aan voorbij, op een klein fragmentje in het begin na. Nu lijkt het wel een beetje alsof Christiane gewoon een meelopertje was die erbij wilde horen, maar volgens mij is dat nou net helemaal niet de essentie als je bedenkt dat ze als klein meisje mishandeld is.

Een andere pijnlijke constatering dat het verhaal ansich aangrijpend is, zeker omdat het gewoon nog kleine kinderen zijn, maar verder dan dat het allemaal heel erg is vind ik de film ook niet reiken. Des te jammer dat de mooie scenes op een hand te tellen zijn. Ook zonde dat wanneer de kinderen eenmaal verslaafd zijn (pakweg halverwege) je niet meer te zien krijgt dan 'We moeten echt wel stoppen', en dat keer op keer, en hoe naief kun je zijn door dezelfde dag weer te beginnen als je net clean bent, maar misschien werkt het wel juist zo met verslavingen.

Wel een hele gave soundtrack, dat wel, en dat trekt de film voor mij net tussen een 2.5* en 3* in, maar als geheel vind ik het toch allemaal net wat te magertjes voor een voldoende.

2.5*

Ik had 't boek gelezen, welke ik erg goed vond.

De film viel me erg tegen..

Als groot fan van David Bowie besloot ik indertijd om deze film in de bioscoop te bekijken. Het was zijn zogenaamde 'Berlijnse periode' dus het kwam mooi uit dat hij meewerkte aan Christiane F. Zelf zat ik in die periode in dienst, wij gingen tweemaal op oefening naar Duitsland en kwamen langs Hamburg waar we tijdelijk werden gedropt in de buurt van de Reeperbahn, de hoerenbuurt. Daar moest ik regelmatig aan denken bij het zien van deze film, die grauwe en uitzichloze atmosfeer waarin jonge mensen zichzelf verkopen. Hun eigenwaarde is totaal verdwenen, hun emotionele wereld raakt totaal uit balans en drugs wordt de manier om te vluchten, zichzelf te verdoven. Dat komt hier goed uit de verf, er wordt een even sober als realistisch en onthutsend beeld gegeven van het wereldje van deze stumpers die langzaam in het moeras van de ellende wegzakken. Vooral de jonge actrice die Christiane speelt maakt op mij indruk, een mooi en fragiel meisje dat steeds meer gaat uitstralen hoe ver ze wegzakt in die vreselijke wereld. Verder passen de beelden van de omgeving goed bij het grauwe en sombere verhaal. Wat mij betreft is dit een geslaagde film (met Bowie als een meerwaarde) omdat je een goed beeld krijgt van de ellende en de omstandigheden van jonge drugsverslaafden en wat een zieke mensen het zijn om zulke jongeren te gebruiken, uit te buiten en naar de klote te helpen.

Bij veel films is het boek beter als de film.. Zo ook hier helaas! Maar toch moet ik zeggen dat de film me zeker niet is tegengevallen en er een goede sfeer werd gecreeërd.

Misschien niet zo aangrijpend als ''Thirteen'', maar wel veel realistischer, en toch erg aangrijpend. Natja brunckhorst zat goed in haar rol, en levert hier een topprestatie.

Toch was het op het laats een beetje langdradig aan het worden.

Had er ook meer van verwacht omdat ik er veel goede dingen over gehad gehoord.

Ik vond het een in en in droevig verhaal zonder dat er verder nog iets anders in zat.

Je ziet 'n stel jonge mensen steeds dieper wegzakken en dat is 't dan.

Pfffff.... kippenvel

Alleen een punt in mindering omdat ik zo'n hekel heb aan Bowie...

Erg matige film. Dat komt ook omdat herione tegenwoordig echt gezien wordt als een loserdrugs en toen de tijd had het veel meer impact. Van al dat junkengedoe werd ik eerder moe dan dat ik verbijsterd of iets dergelijks was. Acteerwerk is wel erg goed trouwens.

Ik vind deze film niet goed, het gebruik van drugs wordt in deze film te negatief voorgesteld, er zijn namelijk ook leuke aspecten aan drugs, de meeste mensen die drugs gebruiken raken niet verslaafd en beleven er veel plezier aan. Ik ken veel mensen die wel eens wat weg snuiven, maar ken niemand die daardoor in problemen is gekomen. Heroine is misschien wel een ander verhaal.

Je geeft de film anders wel een 10.

Een van de indrukwekkendste film over drugsgebruik die ik heb gezien.
Hele mooie en aangrijpende film die weet te boeien tot aan het eind. Christiane speelt werkelijk waar de sterren van de hemel, erg mooi en verrassend om te zien is de karakter veranderingen in het verhaal, ze weet zowel overtuigend te zijn als een onzekere beginnend tiener meisje, die erbij wilt horen tot aan een verslaafde die werkelijk alles doet om een shot te krijgen. Ik weet niet of de film zozeer schokkend is, maar in zekere zin geeft het wel een indruk op je en laat het wel echt de verkeerde kanten van drugs zien. Hoewel ik persoonlijk ook weinig mee heb, heb ik niks tegen gebruik: toch laat deze film heel goed zien dat drugs de overmacht heeft in plaats van de verslaafde, denk sowieso bij elke verslaving dat dit de overmacht heeft en het slachtoffer eigenlijk gewoon de gebruiker zelf is. Slachtoffer en dader zitten in ieder geval erg dicht bij elkaar.
Naast het indrukwekkende verhaal en de memorabele scène als Christiane en haar vriendje in bed, proberen clean te blijven: de benen die begonnen te trillen. Heel erg naar, maar wel belachelijk goed geacteerd. En naast de bijpassende muziek van David Bowie, zat de film ook heel goed in elkaar. Er zat veel sfeer in, wist een goede balans te vinden in de dreigende sfeer met audio en beeld. Naar mate de film vordert krijgt de film ook de drang om, dat shot, te krijgen en bouw je langzaam op naar het einde: wat een klein beetje teleurstelt. Had een grote finale verwacht met wat emotionele uitbarstingen, maar dat is waarschijnlijk allemaal al versleten door dit God vergeten spul. Wat ik ook een sterke scène vond was in de auto, wanneer er aparte muziek kwam wanneer Christiane haar eerste spuit kreeg.
Al me al een meer dan redelijke film, erg indrukwekkend maar wel een tikkeltje te langdradig. Ook had ik meer willen zien vanuit andere perspectieven dan alleen maar haar visie. Zo zegt ze dat ze een shot nodig heeft voor school, maar krijgen we school helemaal niet te zien en wat voor meisje Christiane in de klas is.
4 dikke sterren en erg blij met de aanschaffing, heb hem gelijk aan mijn zussen en moeder voorgeschoteld, om ook eventjes stil te staan bij dit kleine meesterwerkje.

Een fascinerend verhaal, maar naast de heftige beelden gebeurd er verder weinig. Begreep ook niet waar de moeder van Christiana in het hele verhaal te bekennen was, naast dat ze haar in de douche kamer wist te vinden.

Grappig gespeeld, leuke personages, aangrijpend verhaal maar helaas net wat te saai op sommige momenten.

3 sterretjes lijkt me voldoende!

Zeer heftige, realistische film over het drugsprobleem in Duitsland in de jaren 70. Erg indrukwekkend, zeker niet voor jonge kijkers!