Christiane F. - Wir Kinder vom Bahnhof Zoo (1981)

Prachtige film, maar die moeder interesseert het inderdaad ook geen ene reet.

Viel mij ook al op, dat is zeker vaag aan de film. Zeker na de eerste keer afkicken zou je toch verwachten dat Christiane niet meer uit huis zou mogen gaan.

Inderdaad, maar ze bleef helemaal uit beeld Best vaag!

Film filmt vanuit Christiane's perspectief, de moeder was er niet. Dus niet in beeld, lijkt mij.

Nee je hoeft geen VWO te hebben gedaan om die conclussie te trekken nee,

Je neemt de zin wat te letterlijk

Het is ook niet helemaal duidelijk dat het sarcastisch moet zijn.. Om er meteen een VWO opmerking achteraan te gooien lijkt me dan ook niet echt nodig.

Wat bedoel je er dan WEL mee als de zin niet letterlijk genomen moet worden... Dat Christiane niets zegt over haar moeder, dat ze geen moeite heeft met haar relatie tussen haar ouders, tussen haar en haar ouders?

Ik zie juist de film erg uit haar perspectief, dat bedoel ik niet alleen mee te zeggen dat we als kijker, voortdurend bij haar zijn. Ook zaken die bij haar er niets toe doen, er niet toe doen in de film (komt natuurlijk door het drugsgebruik, maar zelfs door haar verslaafdheid-perspectief doen deze zaken er niet toe, waarschijnlijk is dit ook de reden).

Daarnaast zit ik op HAVO .

Ik bedoel dat de moeder eigenlijk weinig doet om haar dochter te bschermen. Ze lijkt zich niet echt om haar te bekommeren. Christiana is niet tot nauwelijks bij haar in de buurt, ook niet na het afkicken. Best vreemd dat we niet zien dat haar moeder haar daar niet in de gaten houdt. Ze is vrij onzichtbaar. Die van mij had me flink aangepakt en me non-stop in de gaten gehouden of wellicht naar een afkick kliniek gestuurd ofzo

Het speelt zich ook af in een andere tijd, daarnaast blijf ik erbij dat het in Christiane-perspectief gefilmd word. Misschien is de moeder wel heel erg gaan zoeken, misschien heeft ze haar een paar keer geprobeerd ''te redden'', maar zolang het Christiane niet aan gaat, krijgen wij als kijker daar geen hoogte van. Ik begrijp je verontwaardiging, maar ik denk dat de film juist zo sterk is, omdat het uit de ogen van de verslaafde is. Er zijn genoeg films die laten zien wat drugs voor effecten heeft op families en gezinnen, dit is weer eens wat anders en het werkt naar mijn idee.

Mij ook al. Had ik ook in mijn recensie gezet. Die moeder is in het begin heel begaan en zodra Christiane zwaar in de shit komt zie je haar nergens meer. Welke moeder stopt nou haar kind plus vriendje in een kamer en laat het ze maar uitzoeken? Totaal ongeloofwaardig deel van de film.

Dat het niet in je hoofd op komt dat een moeder zoiets doet, lijkt me vrij natuurlijk. Maar ongeloofwaardig is het toch zeker niet? Ik bedoel, er zijn genoeg films/mensen op de wereld die kinderen over laten aan hun lot, het is zelfs een waargebeurd verhaal (oké, dit is vrij makkelijk om te zeggen...). Ik denk dat het inderdaad een actie is om over te discussiëren, maar de geloofwaardigheid van de film daarmee in twijfels brengen is onterecht.

Prima film met een schokkend onderwerp. Dat kinderen al zo jong in aanraking kwamen met harddrugs in Duitsland. Camerawerk is wat rommelig, maar mede met de slechte beeldkwaliteit draagt dit sterk bij aan de sfeer. Acteurs overtuigen niet altijd even goed.

Sommige scenes zijn erg schokkend(denk aan de tripscene, die ik beter vind dat die bijvoorbeeld in Trainspotting).

De reden voor Christiane om aan de drugs te gaan, blijft wel een beetje achterwege, of is dit enkel uit nieuwsgierigheid?

Binnenkort nog maar eens kijken, want de sfeer was prima, mede door de goede muziek.

3,5*

Teleurstellende film met een iets boeiender verhaal. Het grote mankement aan deze film is de rampzalige regie. Geen enkele conversatie danwel dialoog kwam natuurlijk over.

Er werd ook zeer matig geacteerd (op zowat ieder front) waardoor je het idee had naar een ingesproken cassettebandje te luisteren. De beelden waren niet goed en de locaties had (zeker in Berlijn) veel beter gekund. De scenes in de disco en tijdens het concert waren van een schrijnend niveau.

Ook die arme David Bowie zal zich 3 x achter z'n oren hebben gekrabt door zich te lenen voor zo'n slechte film. Dat verdiend hij zeker niet.

Zo zonde want ik had deze al heel lang op mijn verlanglijstje staan. Zonde dat het niet de topper is die het (met iets meer inspanning en professionele vakmensen) had kunnen worden. Het onderwerp is goed (ik vind dit soort films altijd interessant) en het verhaal is zeker niet slecht, maar de uitwerking mist gewoon elk element om je ook maar een beetje mee te voeren en voelen met Christiane.

Ik lees dat veel mensen 't acteerwerk slecht vonden. Ik vond 't juist erg goed, ook van Detlev. Zijn ongemakkelijke, houterige houding kwam uitstekend tot zijn recht m.b.t zijn personage.

Eens, heeeel naturel juist, vooral Christiane zelf! Blijft jammer dat we daar later nooit zoveel meer van hebben gehoord! Knap meisje en uitstekende mimiek! Van Detlev en de rest had ik soms juist moeite te geloven dat het niet echt een bende junkies bij elkaar was, lijkt me positief!

Aan de mensen die dit een te fragmatische vertelling/geheel vinden (en verder niet schuw zijn van lezen) zou ik trouwens graag het boek eens aanraden! Dat is een stuk uitgebreider en focust zich ook wat meer op de achtergronden, beweegredenen en de rollen van omstanders, waaronder haar moeder etc. Heb hem zelf pas net gelezen en was er zwaar van onder de indruk, ben zelfs weer eens tukje opnieuw begonnen! Voor de film zelf zal ik altijd een grote zwak blijven houden, blijft een van de meest rauwe tijdsdocumenten die ik ooit zag en vooral de sfeer is combinatie met de muziek is onovertroffen, na meer dan 5 kijkbeurten nog steeds, maar ik kan me ergens ook goed voorstellen dat als je dit kijkt na het boek gelezen te hebben dat het er zwaar bij in de min valt...

Nou ik vind het niet zo gek dat we niets meer van haar vernomen hebben Nee, zonder gekheid. Het lag ook niet echt aan haar, ze was op zich wel goed gecast ook. Alleen het geheel vond ik gewoon echt niet goed. Ook niet als ik het in alle perspectieven van de wereld bekijk (oude film, Duitse film, geen hoogstaande productie, jonge acteurs).

Het leek wel zo opgelezen van het boek. Tekst compleet hetzelfde overgezet, zonder deze naar film aan te passen. Dit zijn gewoon 2 aparte disciplines.

Ik vond dat de film wel de drugs goed in beeld brengt. En dat het zo eigenlijk zou gebeuren. De film zit vol met stonede mensen, daar hoef ik geen film voor kijken eigenlijk. Ik vind het wel soms een beetje slaapwekkend om naar te kijken.

Dat ze gingen afkicken vond ik een beetje flauw, met dat kotsen, en dat ze binnen een dag zijn afgekicked kan ook helemaal niet. Ze begon ook toen ze het weer zag gelijk te gebruiken. De film is ook wel erg vies eigenlijk, ze hebben allebei seks eigenlijk voor geld. En dat geld gelijk weer besteden aan drugs. Soms schrok je een beetje, zoals toen die man over de toiletdeur klom voor drugs. Het was ook zeer gek dat de moeder van haar niks aan haar merkt. Het eindigd weer

3*

Ik vind het vreemd dat alleen naar de film word gekeken. De film is in vergelijking met het boek erg minimaal. In het boek komt de moeder wel degelijk aan het woord. Je moet goed begrijpen dat de moeder haar dochter moest onderhouden, dus werken! En aangezien het een alleenstaande moeder was.... Als je wilt weten hoe het verdere leven van Christiane is verlopen kun je dat op vele sites op het wereldwijde web vinden. Het laatste wat ik weet is dat ze weer verslaafd is, haar zoon van haar afgenomen is, heeft een poos in Amsterdam gewoond en woont nu weer in Berlijn. Op deze site kun je iets lezen:

http://berlijn-blog.nl/chri...

Sommige mensen hebben medelijden met verslaafden, ik echter niet. Het is volgens mij een keuze die je zelf maakt. Aangezien in Nederland de laatste jaren cocaïne ook ingeslagen is als een bom hou ik mijn hart vast. Er zijn heel veel mensen met een groot probleem, maar onderschatten dit nogal. En ik dank de hemel dat ik zelf nooit aan harddrugs ben begonnen. Daar stond ik iets te sterk voor in mijn schoenen.

Hij zal er heus niet slechter van zijn geworden, hoor! Dat is nu net dat puntje wat ik tegen deze film heb: het is te commercieel opgezet. Bowie wordt gewoonweg gepromoot.

Indrukwekkende, maar ook een schokkende film (niet negatief bedoeld, maar meer schokkende gebeurtenissen die op een best goede manier naar voren zijn gebracht). Vooral de scenes waarin kinderen een paar rake klappen krijgen, lieten mij met een misselijkmakend gevoel achter, alsof het voor die tijd en daar aan de orde van de dag was. Soort kritiekpunt van de regisseur/scenarist meen ik. Verder zeker een aardige film.

Hier kun je nog meer lezen over de film. Het is een interview met Thomas Haustein, die Detlev speelde. Interessante feitjes...

http://www.viceland.com/int/v17n6/htdocs/detlev-lives-447.php

De film op zich geeft je het gevoel er midden in te zitten.

Heftige rit en vooral het afkick gebeuren was realistisch gedaan.

En ja wat bezield je dan als 14 jarige om daar aan mee te doen.

3,5 ster

Onzin! De film is overkomstig het dagboek van de echte Christiane Felscherinow, waarop de film gebaseerd is, grotendeels op locatie opgenomen (Bahnhof Zoologischer Garten in Berlijn).

Het is natuurlijk geen muziekfilm. David Bowie was zeer verguld met de soundtrack en met het feit dat destijds speciaal voor deze film een concert in Berlijn werd georganiseerd. De opnames en montage van dat concert zijn in overleg met Bowie gemaakt.

Ik heb de film nu voor de derde keer bekeken en ik vind het dertig jaar na dato nog steeds een bijzonder realistische en afschrikwekkende film met een aantal angstaanjagende beelden. Vooral de afkickscène is pijnlijk om naar te kijken.

De destijds nog piepjonge Natja Brunckhorst (14 jaar pas) zet een indrukwekkende acteerprestatie neer. Met ruime voorsprong de beste film van Uli Edel.

Het leek me een leuke titel, maar het verhaal was minder leuk.

Het gaf een realistisch beeld van verslaafden en het proberen af te kicken. Zeker de moeite om eens te bekijken, ook al is hij al van het jaar 1981.

Heb het boek ook een tijdje terug gelezen en die beviel opzich wel, alleen vond het veel van hetzelfde. Natuurlijk is een film heel wat anders, en is niet alles uit het boek er in terug te vinden.

Zo'n vijf jaar geleden was ik emotioneel aangeslagen na het zien van deze film, helaas heeft het nu verre van zo'n soort effect. Het trieste is dat Christiane Felscherinow, de vrouw die het in werkelijkheid heeft meegemaakt en met hulp van anderen het boek uitbracht, in hoeverre ik weet, inmiddels nog steeds kampt met verslavingsproblemen.

Nee, jammer genoeg doet het me niet zoveel meer. Grootste pluspunt is nog de muziek.

Maar ik kijk liever het luchtigere Adam & Paul, dit is me toch wat te deprimerend.

Heftig filmpje, dat een realistische weerspiegeling weergeeft van het afglijden van aan heroïne verslaafde mensen, die nog niet zolang met hun leven bezig zijn.

De oorsprong wijkt jammer genoeg wel af van het werkelijke verhaal. De heftige ruzies in huize Felscherinow, met veel drank in het spel, worden achterwege gelaten. Waardoor vooral de drijfveer van Christiane om harddrugs te gebruiken verschilt met het origineel.

De film wordt, ondanks de bescheiden voorspelbaarheid, almaar uitzichtlozer, en daarmee sterker. De laatste sprankjes hoop worden weggesnoven. Ik was bang dat de film wat te braaf zou worden, na het uitgooien van een reddingsboei en het zogenaamde afkicken, maar “gelukkig” verliest Uli Edel, in dit geval, de realiteit niet uit het oog.

Ik vraag me af waardoor het komt dat ik niet voor 100% mee kon leven, terwijl er doelmatig gebruik gemaakt wordt van het perspectief van de hoofdrolspeelster. Doordat de gehele negatieve ontwikkeling van Christina vanuit haar oogpunt wordt bezien, maakt de afwezigheid van haar moeder plausibel. In haar beleving is haar moeder er niet. Nooit geweest. De rol van de moeder had imo wél beter ingevuld mogen worden. In de stukken waarin ze wel aanwezig is, was liefde toch lichtelijk voelbaar, waardoor de balans zoek was.

Pijnlijk om te zien, hoe een mooi, breekbaar meisje, steeds onaantrekkelijker wordend, uiteindelijk verandert in een gedrocht, dat niets meer waard is. Haar thuissituatie, haar omgeving en haar jeugdige naïviteit, maken het praktisch onmogelijk om een normaal leven te leiden.

Dit alles gaat gepaard met een grauw Berlijn - waar felgekleurde auto’s alle kanten op rijden – hier en daar wat inktzwarte humor tussen de regels door (ik had een orgasme heel anders voorgesteld) en een soundtrack van een levende legende – Bowie (al zijn het verre van z’n beste nummers).

Ruime 3,5*

Hmm ik verbaas me over het hoge cijfer hier. Ik geef het een 2 maar dat is misschien ook door het sentiment wat ik met het boek heb. (ooit in de jaren 90 gelezen).

Het is een tijdje terug dat ik de dvd gezien heb maar ik zal het nog eens een kans geven,

Hoewel deze film net wat te lang duurt (de scenes aan het eind zijn in principe inwisselbaar) is dit een hele geslaagde film.

Hoogtepunten van de film zijn naar mijn idee het cinematografisch briljante concert van David Bowie en de scene waarin het groepje door het winkelcentrum rent, ondersteund door Heroes van Bowie.

Verder is het erg sterk hoe de film er op momenten prachtig uit ziet (kleurgebruik, locaties, camerawerk, schaduwen/lichtval), zonder dat de film een gestileerd karakter krijgt, zoals dat bij de Engelse en Amerikaanse (vergelijkbare) tegenhangers Trainspotting en Requiem for a Dream dit wel gebeurt. Juist het realisme siert deze film. Daarnaast is het grauwe Berlijn anno '78 is goed in beeld gebracht.

harde aangrijpende film

had mijn kind niet moeten zijn had ik meteen in een kliniek gestopt

een film die je niet snel vergeet

31jarig oude topper