Brief Encounter (1945)

http://207.136.67.23/film/dvdc...

Hier kun je zien dat de beeldkwaliteit van de Criterion (vooral op de laatste screenshots) beter is. Verder heeft de Criterion audiocommentaar, maar de R2 heeft weer een documentaire die de Criterion niet heeft en die is ook een stukje goedkoper.

Bedankt.

Inderdaad een behoorlijk verschil bij die laatste 2 screenshots.

Maar het prijsverschil is enorm natuurlijk. De Britse voor 12 GBP en de Criterion versie voor 21 GBP.

Wel aardig. goed uitgewerkt liefdesverhaal, dat me helaas slechts met moeite kon boeien.

veel van hetzelfde, bij vlagen erg preuts (i.t.t. veel andere films in de jaren '40), een aantal irritante personages, zoals die serveerster op het station met een beetje overbodige rol. ik kon niet echt meeleven met de personages. Dat laatste kwam vooral door een erg aanstellerige rol van Celia Johnson. De vertelstijl is wel mooi, net als de manier van filmen.

had er meer van verwacht, maar de film verdient nog wel 3 sterren. mag niet in de schaduw van casablanca staan.

Grappig, tijdens het kijken naar de film kwam regelmatig het woord "truttig" bij me op en als ik zo de andere berichten lees ben ik niet de enige die daar zo over dacht. Daarnaast vond ik de voiceover zeer irritant.

Daarentegen was het wel een echt uit het leven gegrepen verhaal. Het zou me ook niet verbazen als deze film destijds vooruitstrevend was, omdat vreemdgaan toen nogal not done was. 3*.

Wat een meesterwerk....

Weet iemand waar ik die poster (geen lobbycard of zo, maar een poster) kan krijgen? Of andere mooie klassieke posters?

Als er één film niet truttig is, dan is het wel Brief Encounter. Dead Poets Society, nou dat is nog eens een truttige film.

flauwe opmerking. ben het wel met Titan eens. vooral op het begin, toen er nog niets gebeurt was, deed die Laura net of ze met half Engeland in bed was gedoken. overdreven gedoe allemaal.

Deze film moet je natuurlijk wel in een tijdskader zien. De tijd van de stiff upper lip, de familie als onbreekbare eenheid, ...

wat jij beschrijft is natuurlijk ook onderdeel van waarom het zo truttig is, maar dat maakt het echt niet minder. maar goed, genoeg films uit deze tijd (ben vooral fan van de film-noir's) zijn heel veel minder truttig.

Vanaf 26 september ook op een Nederlandse DVD te koop.

Nog niets van gemerkt bij FreeRecordshop op 1 oktober....

(niet online en niet in de winkel), ook niet bij Van Leest...

Persbericht. Niks speciaals dus, helaas.

Mooie film die het verhaal op goede wijze verteldt. Het is idd. een beetje truttig allemaal wat me op sommige momenten ietwat irriteerden, maar overal is dit een erg goede film. Bij casablanca redt hij het echter niet.

4*

Voor het eerst uit. Da's speciaal genoeg.

Pracht verhaal met een schitterend eind. Voor allen die alleen in de vrije liefde geloven: deze film lijkt truttig maar dat is het niet! Ten eerste moet je deze film niet vergelijken met andere veelal Amerikaanse poducties. Het geeft een mooi beeld van de Engelse samenleving: de stationrestauratie toont heel subtiel de verschillen in sociale klassen. De hoofdpersoon die het verhaal vertelt is een typisch "miidel class" vrouw. Zij is truttig...maar je kunt haar ook een moeder met een zeker verantwoordeli jkheids gevoel noemen.....die iets mist in haar relatie. Wie hier over truttigheid valt wil zich niet inleven in haar leefmilieu en haar tijd. Vergeet niet: de anticonceptie was nog niet zo veilig als tegenwoordig wat een extra onuitgesproken spanningbron is en wat een remmmende werking heeft op de geliefden..... Is men bang om deze film mooi te vinden, omdat men misschien zelf een trut genoemd kan worden? Begin van alle truttigheid is natuurlijk dat men bang is voor wat een ander vindt.....vrije liefde behoort men tegenwoordig normaal te vinden maar daar zitten nog steeds heel wat haken en ogen aan. Een fllm die een realistisch inzicht geeft in "vreemdgaan" en het zelfs begrijpelijk maakt, zodat je met haar gevoelens (let wel: een moeder die vreemdgaat is in die tijd helemaal not done....voor mannen...ach dat is natuurlijk wat anders....tja..) mee kan leven, dat is voor die tijd dus zeker schokkend, en nu nog voor veel mensen, zeker als ze kinderen hebben ...en dat zou voor ons heel begrijpelijk moeten zijn. (DVD: Essential Cinema)

ps: moet natuurlijk "middle class" zijn!

Net gekeken op België, erg mooie, sfeervolle en rustige film. Weinig op aan te merken eigenlijk, origineel ook qua stijl en voor de middelen toen al helemaal een verrassing, in positieve zin. Ja, ik snap wel waarom deze film de status Klassieker met zich meedraagt. 4*

Gekocht voor een prikje op DVD (Essental Cinema). In tegenstelling met het voor mij fascinerende GREAT EXPECTATIONS van dezelfde kineast kon deze film mij geen enkel moment boeien. Misschien had ik mijn verwachtingen te hoog gesteld. Voor mij is dit helemaal geen klassieker. In hetzelfde genre is het veel minder gereputeerde BURNING SECRET van Andrew Birkin een heel stuk poëtischer.

OK. er bestaan natuurlijk wel nog slechtere films.

En toegegeven dat er wel een boodschap zit in de film over verdraagzaamheid binnen het huwelijk. Maar voor mij blijft het een liefdesverhaal dat mij koud laat. Sorry.

*1,5*

De acteerprestaties zijn erg goed, het is fantastisch gefilmd, op sommige momenten is de film aangrijpend en de film kent een aantal sterke scènes. En toch wou de film niet helemaal slagen voor mij. Na een drie kwartier of zo begon de film een beetje eentonig te worden en vond ik het iets te zeurderig en drammerig. Kappeuter noemt op pagina 1 deze film een 'Margriet'-verhaaltje en daar kan ik het helaas alleen maar mee eens zijn. Ik hoopte op een film met de kracht van Casablanca, maar helaas komt Brief Encounter daar niet eens bij in de buurt. Sterker nog: de titel slaat nergens op. Ze ontmoeten elkaar heel vaak en ook nog heel lang. Als het bij een korte ontmoeting was gebleven was de film wellicht beter geslaagd. Ik zou de film vanwege een aantal sterke punten nog wel een hoog cijfer willen geven, maar de zeurende toon van de film beviel me niet. Een van de grootste tegenvallers van de klassieke periode voor mij.

2,5*

Volledig akkoord. CASABLANCA steekt er torenhoog boven uit.

En dat is wèl een klassieker.

Ik ben het absoluut oneens met de gros van de berichten. Brief Encounter moet het vooral van de geweldige sfeer hebben. De steeds terugkerende treintijden, steeds dezelfde patronen, het restaurantje waar steeds wordt gewacht. Het heeft allemaal wat extra's dat de sfeer echt goed neerzet. Mensen die de film truttig hebben hier blijkbaar niet van genoten en zich te veel alleen op het verhaal gefocust.

4*

En bij Mediamarkt zijn de Essential Cinema's ook nog een keer 6,99 euro....

Ik had echt nooit verwacht dat een zwart-wit film uit de oude doos mij nog zou kunnen vermaken, laat staan overdonderen. Verrassend genoeg is dit Brief Encounter uit 1944 wel gelukt. Maar wat wil je dan ook met zo’n prachtige film die een klassieker als Casablanca met gemak achter zich laat. Vreemd genoeg zal niet iedereen het eens zijn met mijn laatste uitspraak. Onbegrijpelijk.

De chemie tussen Alec, de zelfverzekerde gentleman en Laura, de dromerige denkende huisvrouw is voelbaar en zichtbaar. Het is erg herkenbaar om de gedachtegang van Laura te horen. Ze spreekt / denkt zichzelf erg vaak tegen. Ze wil iets, maar haar verstand laat het niet toe. De personages Alec en Laura worden ook uitermate sterk neergezet door Celia Johnson en Trevor Howard. Beide acteurs acteren dan ook op een hoog niveau. Tijdens close-up shots zie je overigens hoe goed Celia wel niet acteert. Haar wijde ogen spreken vaak boekdelen. Je verdrinkt er bijna in.

Het is ook iedere keer weer genieten als je de trein langs het perron ziet razen. Deze scènes zijn dan ook prachtig gefilmd door regisseur David Lean. Mijn favoriete scène is overigens de scène waarin Laura in de trein staat en de excuses van Alec aanhoort. Prachtig. De muziek is verder een aangename toevoeging, net zoals het station als symbool van de film. Het blijft namelijk heerlijk om de twee geliefde iedere keer weer te zien op de plek waar ze elkaar hebben ontmoet. Dit geeft toch wel iets magisch.

De scènes waarmee Brief Encounter zijn begonnen doen je in het begin nog niet zoveel, echter wanneer deze scènes op het einde weer terugkomen is het hartverscheurend. Je kent namelijk dan het hele verhaal erachter. Schokkend om te zien dat ze zelfmoord probeerde te plegen. Totaal onverwachts, ondanks een paar hints gedurende de film.

Brief Encounter is gewoon een uitermate sterke film met een uitmuntende sfeer en zeer sterke acteerprestaties. Een stuk beter dan Casablanca.

4.5*

Vooral erg anders dan Casablanca eigenlijk. Casablanca is een liefdesverhaal gemixt met oorlogselementen, een vleugje avontuur en met een exotische locatie. Casablanca is typisch klassiek Hollywood, en Brief Encounter typisch Brits. Achteraf gezien is de vergelijking tussen beide films niet helemaal terecht.

Hoe dan ook, bovenstaande recensie geeft me het gevoel dat ik Brief Encounter toch weer eens moet proberen. De film blijft wel hangen.

Deze film vergelijken met Casablanca is beetje onzin.

De thematiek is anders. Casablanca is een typisch Hollywood product, van [oorspronkelijk] lopende band productie verworden tot een ware klassieker met mooie mensen. Brief Encounter is echter een universele liefdesgeschiedenis met oprechte emoties van gewone mensen. Het tweede pianoconcert van Sergei Rachmaninov draagt verder bij aan de sfeer en mooie zwart-wit fotografie. Klassiek meesterwerk !

niets voor cynics, maar ook niets voor hopeloze romantici

Perfect, maar voor niemand goed genoeg...

Erg sterk: 4*

Tja, wat valt hier over te zeggen. David Lean zal voor mij altijd toch wel de man blijven van "Lawrence of Arabia", ook na deze film nog altijd zijn beste werk. Maar "Brief Encounter" is zonder twijfel één van de beste en meest romantische films ooit gemaakt.

Het prachtige openingsshot met de trein, zeg maar de slechterik in deze film, die voorbijrijdt waarna David Lean een vreselijk lief en romantisch verhaaltje vol morele vragen ontplooit.

Celia Johnson en Trevor Howard, eerlijk gezegd 2 acteurs waar ik nog nooit had over gehoord, spelen hun rol voortreffelijk. De prachtige voice-over van Johnson die de hele film lang maar blijft klagen geeft de film ook een dik emotioneel aspect mee. Trevor Howard daarintegen is de op-en-top Britse gentleman waar niemand iets tegen kan hebben. Eindelijk komt een romance eens niet te geforceerd over. Vanaf de onschuldige ontmoeting in het treinstation, dat vrouwtje achter de bar!, tot de lieflijke handruk op het meisje haar schouder.

4* met een enorme kans op verhoging naar 4.5*

Wat blijven die oude klassiekers me toch verrassen.

Spijtig genoeg is het voor mij ook niet het meeslepend en oogverblindend meesterwerk geworden dat ik had verwacht. En dat komt voornamelijk door twee zaken : het was niet bepaald oogverblindend en ook niet bepaald meeslepend...

Visueel viel het nogal tegen, zeker wanneer de film zo sfeervol opent en je de naam 'David Lean' ziet staan, die bekend staat op zijn schone plaatjes. Er waren zeker mooi beelden te bekennen, maar er was geen regelmaat waardoor ik niet echt van een cinematografisch meesterwerk kan spreken.

En hoe fenomenaal de acteerprestaties van Trevor Howard en Celia Johnson ook zijn, het verhaal helpt hen nie echt voort... Natuurlijk wordt het prachtig verteld met ingenieuze falshbacks en een overtuigende voice-over, maar het is vooral inhoudelijk dat Brief Encounter het meest teleurstelt. Eigenlijk is het een voortdurende herhaling van afspraakjes en zich ongerust maken over alles wat er maar kan gebeuren... Ik kan me wel voorstellen dat Lean in Groot-Brittannië jaren 40 dit onderwerp, dat al aardig gevoelig lag, niet anders aan het publiek kon brengen, maar voor iemand die de film anno 2007 bekijkt is dit toch echt te preuts... Ik heb geprobeerd de tijd waarin ik leef te vergeten maar dit duurde bijna de hele film lang, dat je er bijna niet naast kon kijken.

Voor hen die de vrouw aan de toog een overbodig karakter vonden : ik denk dat deze film toch meer is dan alleen de liefde tussen Laura en Alec, maar over meer relaties vertelt en dat iedereen kan liefhebben, zowel de dokter als de waardin... Voor mij maakte deze achterliggende boodschap deze overdreven dramatische fossiel een pak luchtiger !

3,5*

Te preuts? Moet er niet aan denken dat Brief Encounter vol zat met seksscènes.

Natuurlijk, daar zat ik ook niet op te wachten

Het was toch wel overdreven kuis met momenten. Ze maakten zich meer zorgen over wat de mensen zouden zeggen als hun relaties ontdekt zou worden, dan de liefde te cultiveren die tussen beide was ontstaan. En dan dacht ik als kijker "Komaan, doe niet zo dramatisch en geniet er is van !"