Factotum (2005)

I decided to clean up the apartment.

I thought I must be turning into a fag.

Ik ken Bukowski niet en die vent kan voor mij verder ook gewoon de boom in. Lekker stijlvol filmpje met heerlijke droogkloot humor.

Vooral Dillon zet een erg sterke rol neer. Wat Redlop zegt, een dronkaard maar niet het typisch lallende cliché. Getergd, cynisch. Doet een beetje aan Naked denken misschien, maar Dillon's personage is droger. Minder begaan met de wereld, ook niet met zijn wereld.

Wat leidt tot een aantal erg grappige, mooie en bij momenten zelfs integere scenes. De film in zijn geheel doet aan sfeer wat aan Broken Flowers denken. Droog, mooi maar uiterst star camerawerk, schrijnend grappig.

Chinaski is een boeiend personage waar een kundige en juiste film rond gebouwd is. En dat Bukowski's versie anders is zal best. Maar daarom is het ook Bent Hamer's film, en niet die van Bukowski. Belachelijk laag gemiddelde hier, voer voor fans van droge Scandinavische humor, de betere Jarmusch en een onderhoudend portret.

Kleine 4*

Erg droge film met een geweldige Dillon. Deed me erg vaak aan Barfly denken en dat is niet vreemd aangezien het om dezelfde alter ego van Bukowski gaat. Paar prachtige scenes zoals de scene met die vriend van de augurkendirecteur die ook een schrijver is . Haha. Factotum heeft erg lekker weggekeken. Geen breinbreker maar gewoon goed vermaak.
3,5*

Ik vond hem juist heerlijk door die fragmentarische scenes die bijna sketches genoemd kunnen worden. De hele schrijver Bukowski kende ik niet bij het zien van deze film, maar het heeft mij ertoe aangezet om me in hem te verdiepen.

Aardige drama film met goede acteer prestaties van vooral Matt Dillon, en Lili Taylor. Het verhaal is niet echt vrolijk maar toch blijft deze film boeien om te kijken.

Als grote fan van de beatgeneration heb ik een zwak voor dronkaards met een literair talent. Chinaski's levensvisie & -wijze vond ik dan ook uitermate charmant en intrigerend. Dillon geeft op uiterst realistische en innemende wijze gestalte aan dit personage en verdient dan ook niets dan lof voor deze rol. Samen met de zeer droge sfeer, er wordt enkel geregistreerd, tilt hij de film naar een bovengemiddeld niveau.

3.5*

Het kabbelt allemaal wat voort, niet erg bijzonder, maar wel leuk voor een keertje. Eigenlijk niks wat er echt boven uit springt.

3.0*

Niet echt geslaagd in mijn ogen, vond het wat te afstandelijk en het rauwe dat de film enigszins probeert over te brengen komt ook maar geforceerd over. Het kabbelt allemaal wat voort, maar weet nergens te raken en dan zijn die 90 minuten een lange zit. Saai.

Leuke film met enkele bijzonder grappige momenten. Eigenlijk gebeurt er helemaal niets in de film, maar het wordt allemaal zo prettig weergegeven, dat het totaal niet stoort. Het acteerwerk is niet heel erg sterk, maar ruim voldoende. De muziek is daarentegen geweldig, pluim daarvoor! Ook het einde vond ik fantastisch en liet me met een grote glimlach op mijn gezicht achter. Had de film er wat mooier uitgezien - het doet nu wat lowbudgetterig aan -, dan had er nog een halfje meer in gezeten. Maar met deze score mag Factotum ook meer dan tevreden zijn.

3,5*

Tijdens het kijken kom je er al snel achter dat het nergens naar gaat leiden en dat de karakters geen ontwikkeling door gaan maken; ze zijn zoals ze zijn. Vrij uniek, maar vooral gewoon goed gedaan.

Het is lastig om de juiste balans te vinden zonder al te veel (melo)drama. Dat is hier goed gelukt, vooral dankzij de zwarte humor en het karakter Henry (goed gespeeld door Dillon) die vrede met zichzelf heeft.

Deze Factotum vandaag voor de tweede keer gezien en het blijft een erg aangenaam filmpje, dat voor mij misschien toch net iets mist om écht memorabel te zijn. Dit deed me trouwens ook heel erg denken aan Broken Flowers. Een schijnbaar lusteloos hoofdpersonage dat zich weinig of niets aantrekt van de wereld rondom zich, een rustig tempo en een verzorgde look. Hierdoor ontstaat ook hier een leuk, nonchalant sfeertje. Matt Dillon is erg goed als lethargische zatlap en Factotum is wat onderkoelder dan Barfly. Deze beviel me dan ook nog een beetje beter.

Fijn dus, maar toch ook niet helemaal geweldig. 3,5*

Vond het maar een slaapverwekkend geheel. Ik vind Matt Dillon absoluut niet de man om deze rol te spelen. Ook de rest van de cast komt niet goed over. Waar wil de film nou eigenlijk heen? Ook de poëtische levenslessen tussendoor werken niet. Het afglijden in de samenleving blijft veel te braaf en oppervlakkig. Geen moment medelijden gehad met de hoofdpersonen. Zoals eerder vermeld had hij het nog niet zo slecht. Ook de sex-scenes zijn te braaf voor woorden. Taylor heeft kennelijk in haar contract staan dat ze ten allen tijden haar kleding mag aanhouden. Het komt hierdoor te gemaakt en nep over allemaal. Had het wat rauwer en grimmiger gemaakt en met andere acteurs en er had misschien nog wel iets moois van gemaakt kunnen worden.

Mwah. Gek genoeg oogt Dillon als een prima Chinaski, maar weet hij de film uiteindelijk toch niet te dragen. Hij is te lief en te netjes voor een Bukowski personage. Daarnaast werkt het boek en de short stories van Bukowski in dit geval beter op papier dan in dezelfde vorm in film. Net wat te veel los zand om te blijven boeien.

2,5*

Een matig komisch drama. De cast doet het prima maar het trage verhaal is helaas niet bijster interessant en mist een beetje pit. Het einde is onbevredigend.

Ook 7 en half jaar later de moeite waard, dit vooral door Matt Dillon die deze rol overtuigend weet neer te zetten.

Het verhaal is sloom maar dat geeft wel des te meer een impressie van het leven van Chinaski, wat mij betreft hadden sommige scenes(vooral van 1 van zijn baantjes) best wat langer mogen duren, maar als geheel blijft de film toch wel een interessante invalshoek.

3,5 sterren blijven staan.

Deze viel mij zeker niet tegen. Ik houd wel van dit soort films. Het verhaal is realistisch, recht voor zijn raap, en de acteurs spelen goed. De humor beviel mij en de gebeurtenissen hielden mij geboeid. 4*

Vermakelijke film. Dillon is een uitstekende Henry Chinaski alias Charles Bukowski. Ondanks alle ellende blijft hij doorzetten en het positieve eruit halen, vaak met een poëtische blik. Gelukkig bevat de film ook veel humor.

Ik had denk ik te hoge verwachtingen voor deze film. Ik vond het boek Factotum van Bukowski fantastisch, maar in deze film kwam zo'n beetje iedere scène en iedere dialoog over alsof het script nog voor de neus lag. Dat een boek en een film niet hetzelfde zijn, en ook niet hetzelfde kunnen zijn, spreekt voor zich, maar ik had geen enkel moment zoiets van 'Wauw, Matt Dillon tovert Chinaski om tot ware sloeber en antiheld.'

Nee. Allesbehalve.

Hij doet zijn best, vast en zeker (zoals het hoort!) maar het kwam totaal niet over helaas.