Blinkende Lygter (2000)

Behoorlijk lompe komedie, die echt niet helemaal geslaagd is. Sommige stukken zijn zelfs gewoon irritant de jeugdflashbacks bijvoorbeeld, maar er zitten gelukkig genoeg erg grappige scenes in waardoor het wel de moeite waard blijft.

Wat gmx allemaal schrijft begrijp ik niet helemaal. Poetische komedie? vergelijkingen met Simon en 'realistischer vriendschappen' dan die film is al helemaal onbegrijpelijk. Sorry .

Aardig speelfilmdebuut van Anders Thomas Jensen.

Toch wel een leuk filmpje. Mikkelsen is hier niet zo opvallend als in andere films, maar ik vind hem er ook in deze film duidelijk boven de andere acteurs uitstijgen. Volgens mij was de film beter geweest als de groep ciminelen wat kleiner was geweest. Drie van die zuur kijkende types dat is er minstens een te veel.

Jammer inderdaad van die overbodige en overdreven freudiaanse flashbacks.

Ik heb bij regisseur Jenssen de omgekeerde weg behandeld. Eerst zag ik Adam's Apples daarna The Green Butchers en nu dus Flickering Lights. En moet zeggen zijn debuut was verreweg de beste van Jenssen. Allereerst is de cast hier om te smullen. Oke de personages zijn nog wel enigzins vreemd maar ze hebben toch een veel grote band met het normale leven dan bijvoorbeeld sommige personages in de twee eerdergenoemde films. Juist door de relatief minder excentrieke personages werd de film voor mij veel leuker. Wat misschien ook nog meespeelt is dat de humor ook wat minder zwart is dan in zijn latere films en ook dat bevalt me zeer. Al met al dus een bijzonder sterke film die Adam''s Apples en zeker The Green Butchers met overmacht overtreft.

Met de geniale komedie Adam's Apples nog vers in het geheugen, viel deze een tikkeltje tegen. Qua symboliek is het namelijk net iets minder diepgravend. Dat wordt echter ruimschoots goedgemaakt met de zwartgallige humor en de heerlijke manier waarop de vriendschap tussen de mannen in de hoofdrol wordt verbeeldt. De flashbacks naar hun jeugd zijn echte cinematografische pareltjes: schitterend geschoten en met een enorme dramatiek en humor tegelijkertijd. Ook hier is het moeilijk om de film te duiden in een bepaald genre, want het is eigenlijk van alles tegelijk. Van een Tarantino-stijl loopt het opeens over in een psychologisch portret of een zoete liefdesgeschiedenis. Ongrijpbaar op een prettige manier.

Erg vermakelijke film. Eigenlijk zeker het Deense antwoord op Ritchie en Tarantino. Flickering Lights moet het niet hebben van bloed en geweld maar meer het botte sarcastische humor en flauwheid. De vier acteurs zetten allemaal ook een erg grappige rol neer met ieder zijn ding en jeugdtrauma's die je nog wel eens tussendoor te zien krijgt. Torklid vond ik erg grappig als leider met Peter en Arne en Stefan op sleeptouw. Vooral Stefan met zijn gevreet de hele film door. Ook die vrouw vond ik wel een leuke bijrol hebben. Verder was vooral die scene waarbij die vier jongens als kind elkaar zomaar ineens naast elkaar zitten op een bank in een station. Erg mooi.

Verder was dat dierenjagen ook om te gillen. En vond ik die dronken dokter en die jager ook erg geinig. En dat einde waarbij die gasten van hun schuilplaats in een krot uiteindelijk een restaurant maken.

Erg mooi regiedebuut van Jensen die zo te zien overduidelijk fan was van Britse misdaadfilms en Tarantino films. Mooi gemaakt en ook met veel erg scherpe keiharde humor ertussen. De film is gewoon haast niet serieus te nemen. Gewoon een aanrader.

4,0*

Wederom een leuke film van Anders Thomas Jensen, van wie ik nu alledrie zijn films gezien heb. Toch is dit wel de minste van de drie. De humor komt in deze film wat mij betreft iets minder naar voren dan in zijn andere films. Toch zijn de typetjes en personages wel weer leuk om te zien. Thomsen en Kaas zijn gewoon erg fijne acteurs, maar het is Mikkelsen die wederom een erg weird personage neerzet en wat mij betreft de show steelt. Ook oogt de film lekker fris en is bij vlagen toch ook wel origineel. Hoop na deze film dat Jensen snel weer met iets nieuws gaat komen, want ik houd wel van zijn stijl en acteurs.

3,5*

Die dikke jager is werkelijk hilarisch, wat een heerlijk personage en vooral wat een geweldige stem, alleen al wanneer hij begint te praten moet je al lachen.

Verder niet een bijster bijzondere film, al ga ik zeker nog meer van ATJ zien.

3*

Weer een geweldig leuke komedie van Jensen. Eerder al Adam's Apples gezien, en die is nog een tikje beter, maar dit is gewoon weer om je te bescheuren af en toe. Ik denk dat deze vooral wat minder consistent is en wat minder in staat is om het niveau vast te houden zoals dat in AA wel gebeurt, waardoor het hier bij een (weliswaar groot) aantal momenten blijft. Het slapstick-gehalte is wellicht ook iets hoger.

Maar goed, ook Blinkende Lygter is erg sterk dus, en die flashbacks passen er wat mij betreft gewoon bij. Leuke regisseur.

Ik snap dat de vergelijking met Ritchie en Tarantino gemaakt wordt. Het leuke vind ik dan ook dat Jensens overige twee films daar niks mee van doen hebben. Althans, qua plot niet. Dit is eigenlijk een soort Løck Støck & Twø Smøking BÆrrels, maar dan veel subtieler.

Want hoe zeer de audiovisuele stijl van Ritchie me ook ligt, Jensen bewijst met Blinkende Lygter dat zulks eigenlijk helemaal niet nodig is. Zeker niet om een verhaal te vertellen. Sowieso is de actie tot een minimum beperkt.

Ik moet zeggen dat deze eerste poging tot een langspeelfilm inderdaad een beetje consistentie mist. Elke film werd weer een stukje beter. Maar toch komen de personages in Blinkende Lygter overduidelijk uit het hoofd van Anders Thomas Jensen, een man die ik de afgelopen tijd meer en meer ben gaan bewonderen, sinds ik Adams Æbler voor het eerst zag. En voor de tweede keer met mijn moeder, overigens. Die vond hem ook helemaal geweldig. Deze film moest tijdens het kijken echter vaak nog extra aan consistentie inboeten omdat m'n moeder zo vaak in slaap viel. Omdat ze moe was, niet omdat deze productie haar niet kon boeien.

Ik heb weer intens -of 'inJens(en)' genoten, maar ik denk dat een tweede kijkbeurt het eindcijfer volledig zal bepalen. De karakters hebben hier de overhand en het plot verdwijnt dan ook wat naar de achtergrond en komt weer naar voren op een iets te plotselinge manier -haha, 'plot'seling ^O_!

Ik blijf het heerlijk vinden hoe de scripts van Jensen soms vergelijkbare karakters bevatten, maar dat ie zijn acteurs steeds laat ruilen. De ene keer speelt Mads Mikkelsen bijvoorbeeld de agressieveling, zoals in dit verhaal. Maar in een andere film is ie weer het timide, teruggetrokken karakter, zoals in Adams Æbler. En zo geldt dat ook voor zijn andere 'vaste' castleden, Nikolaj Lie Kaas en Ulrich Thomsen. Het meest excentrieke personage is echter altijd voorbehouden aan Ole Thestrup. Ik hoop dat dat zo zal blijven .

Ik geef 'm nu vier punten, maar dat kan nog veranderen, ten goede of ten kwade. Zoals ik zei, elke film werd weer 'n stukkie beter.

Verreweg de grappigste film die ik de afgelopen maanden gezien heb.

Het begint allemaal nog wat haperend, want je moet nog wennen aan de subtiele, droge vorm van humor die Jensen aanhoudt. Maar op het moment dat Torkild die twee dooie koeien ziet liggen viel ik zowat van mijn stoel van het lachen en heb ik de rest van de film met een hele grote smile op mijn gezicht afgekeken. Want wat resteert zijn alleen nog maar hoogtepunten.

Fantastische cast ook. Die chagrijnige harses van Mikkelsen tijdens het eiblazen, de manier waarop Nikolaj Lie Kaas als een soort onschuldig kuikentje alles gadeslaat en de hele film loopt te eten (zou Soderbergh hier Pitt's personage in Ocean op hebben gebaseerd?), de one-liners van Pilmarck... Puur goud zeg ik jullie. Ik kwam in ieder geval geregeld niet meer bij.

Muziek niet altijd even doeltreffend, maar verder visueel best leuk. Aardig camerawerk en de flashbacks waren mooi vormgegeven.

Ja, echt een feest deze film. Met Boe en Jensen heeft Denemarken definitief mijn aandacht op zich gevestigd als creatief filmland.

4,5* Zeer benieuwd naar de rest van Jensen.

Een slechte komedie is zo'n beetje het ergste wat er op filmgebied bestaat. Aan de andere kant kan leuke humor een hoop goedmaken aan een film. Dat laatste bewijst ook Blinkende Lygter. De film is over het geheel genomen vrij modaal en kent zelfs een aantal slechte momenten (de flashbacks bijvoorbeeld, maar ook de tekst van die maffiabaas aan het einde). Dat wordt allemaal goedgemaakt door de personages en met name door het hilarische laatste half uur. De leukste grap vond ik nog dat Peter zijn lepeltje als groet opstak naar de gozer die net binnenkwam, enorm gelachen. Dit alles liet me met zo'n goed gevoel achter dat ik hier met gemak 3,5 ster aan kwijt kan. Fijne regisseur, die Anders Thomas Jensen.

Wel aardig.

Maar minder bijzonder dan gehoopt.

Vond het aantal goede grappen nogal karig en zie weinig toegevoegde waarde in de flashbacks. Natuurlijk zijn sommige dialogen erg leuk, maar over het algemeen genomen valt e.e.a. tegen.

Ook het verhaaltje komt, mijns inziens, niet heel goed uit de verf.

Redelijk.

Adams Æbler was een uitstekende film met een dosis zwarte humor en goed drama. Anders Thomas Jensen zijn debuut is echter van een geheel andere orde. Het is als zodanig wel herkenbaar als een familielid van die andere film, maar het is verre van scherp.

Wat krijg je onder andere voor de kiezen? Vlotte dialogen die erg geforceerd aan doen en grappen die zelden leuk zijn. Terwijl zwarte humor mij vaak wel kan bekoren. Natuurlijk worden ook er grappen gemaakt die enkel voor Denen bedoeld zijn (de Matador tv-serie grap bv.) Het is denk ik vooral het gegeven van ''gangsters met een zachte kant die over onzinnige dingen praten'' wat mij ondertussen allang niet meer zo weet te boeien. De Freudiaanse terugblikken waren voor mij zelfs de hoogtepunten van de film.

Beste Jensen.

Waar Adams Æbler en de Groene Slagers een beetje lijden onder overbodige zijlijntjes en geforceerd drama, is deze film veel meer gefocust. Vanaf het moment dat ze wegrijden blijft de droge humor zowat de hele tijd intact en kakt de film eigenlijk geen moment meer in. Erg fijn debuut!

Na Adam `s Appels en The Green Butchers gezien te hebben kon een ziening van Anders Thomas Jensen `s debuutfilm natuurlijk niet uitblijven!

Zijn eerste film blijkt dus ook gewoon zijn beste film te zijn. Op basis van de plot had ik alleen verwacht dat onze gangsters elders dan in Denemarken zouden strandden. Niet dat dit van invloed is op de kwaliteit van de film, want die staat als een huis. Op visueel gebied vallen met name de prachtig èn lollig weergegeven flashbacks, van een ongelukkige jeugd bij de bendeleden op.

Verder heb ik mij echt kapot zitten lachen bij de eieren scene! Voeg daar nog een aantal knotsgekke personages ( de jager ) en maffe gebeurtenissen aan toe: willekeurige dieren afschieten en je hebt een prima film voorhanden. Een dikke 3,5*

Onderhoudende film met aardige momenten, het geheel is een beetje rommelig.

Na eerst Adam's apples gezien te hebben ziet dit er een beetje uit als een oefening daarvoor.

Leuke film, die op momenten echt leuk is. De flashbacks en geweldadige scenes waren allemaal geslaagd. Verder gewoon een gezellige gangsterfilm. 4 (heel kleine) sterren.

Leuke debuutfilm van de regisseur van Adam's Apples, met een hoop grappige typetjes en komische verwikkelingen. De verschillende flashbacks zijn goed gedaan, en 'gezellige gangsterfilm' is inderdaad een adequate beschrijving. Scene met de koeien is priceless

3,5*.

Net zoals de rest van de Anders Thomas Jensen films is het bij vlagen erg grappig, maar bevat de film ook de gebruikelijke inkak momentjes. De stereotype typetjes die hij in zijn films gebruikt zijn erg leuk en de tegenstrijdigheden met de gebruikelijke leefwijze van dit soort personages zijn toch erg bizar (grappig) zo af en toe. Het eieren blaas gedeelte zorgde voor de luidruchtigste lach, samen met de koetjes inderdaad.

3,5*

Geinig op momenten, erg geinig zelfs. Ik had de scène met de koeien in ieder geval niet graag willen missen, maar er zijn ook wel wat fases rondom de criminelen die langs me heen gaan. De flashbacks springen er om verschillende redenen wat uit. Enerzijds een beetje overdadig, alhoewel de bedoelingen wel duidelijk zijn, anderzijds hier en daar best geschift. Sowieso is er vrij veel zwarte humor te ontwaren en de meeste bijrollen staan garant voor de nodige lol. Met name de jager is een schot in de roos. Al met al dan ook wel een leuk vriendschapsfilmpje, die zich duidelijk leent voor nog eens een kijkje.

Fijne zwarte humor!

Ik heb vorige week de Anders Thomas Jensen dvd box aangeschaft en als je de mogelijkheid hebt, begin je natuurlijk met de eerste.

Blinkende Lygter heeft geen bijzonder verhaal, maar genoeg leuke zwarte humor. Tal van scenes waar je wel een glimlach van op je gezicht krijgt. Twee scenes springen er echter bovenuit en zijn al eerder genoemd: het eieren blazen en de koeien. Hier lag ik toch wel even in een scheur. Leuke hoofd- en bijrollen en geweldig acteerwerk van Mikkelsen als tikkende tijdbom. Wat die flashbacks betreft, ik vind het er prima bij passen. Natuurlijk ook weer met een komische ondertoon.

3,5*

lijkt te willen kiezen tussen flauwe-komedie-in-crimisfeer en drama en faalt daardoor in beide.

er zit zeker geinige humor in, maar het blijft bij oneliners en niet op de sarcastische manier zoals de (schijnbaar) Britse voorbeelden. met name in de flashbacks in het zeer dramatisch en eigenlijk is het nergens echt goed voor, behalve om aan te tonen hoe de 4 elkaar kennen, maar dat had makkelijk zonder gekund.
acteerwerk is nergens echt overtuigend, ook weer door de twijfel tussen komedie en drama. de poster toont allemaal breed lachende gezichten, terwijl dat in de film nooit gebeurd: erg raar. Mikkelsen doet een Steve Buscemi goes Begbie.
het verhaaltje is filnterdun en het eindigen met een 'echt' restaurant (tuurlijk, met klanten en al) was helemaal tenenkrommend. nee, laat dit genre maar aan de Britten over, de Scandinaviërs zijn duidelijk beter in thrillers.

Wat minder scherp dan The Green Butchers. Als film ook iets 'normaler'. Wel een paar mooie scenes weer (met die eieren die het vermakelijk genoeg maken, maar qua plot is het allemaal nogal langdradig. Ergens over de helft stokt de vertelling eigenlijk vrijwel helemaal en dat doet de luchtigheid niet al te goed.

3*

Scandinavische humor, heb weer gelachen en moet je liggen natuurlijk. Deze kan zo tussen mijn toplijst staan! Cat humor.

Mijn derde Jensen, en ook van deze heb ik genoten. Veel gebruikers hier hebben wat moeite met de flashbacks (terwijl anderen ze juist waarderen); zelf stoor ik me eerder aan de incidentele voorspelbaarheid van sommige plotelementen (het constante eten van Stefan inclusief een mondvol chips zodra hij wakker wordt; natuurlijk gaan de mannen uiteindelijk mee in het project van het restaurant; en toen de jager zei dat hij altijd al eens op mensen had willen schieten voelde ik al aankomen dat hij zijn kans nog wel zou krijgen met de bende van de Eskimo), maar dat valt allemaal weg tegen de lol van die vier personages en hun onderlinge wrijvingen en uitbarstingen, met de dokter en de jager erbij om de zaak nog eens flink op te schudden. Vier zulke grote acteurs bij elkaar, wat een heerlijk schouwspel.

Absurde, maar énige misdaadkomedie waar ge eigenlijk niet genoeg van krijgt omwille van de kurkdroge humor die er slaagt het brutaal geweld in de film te temperen en omwille van de heerlijke acteerprestaties van onze 4 kornuiten.

Mooie geslaagde flashbacks naar de jeugdjaren waar de vier dezelfde druk, vernederingen en misplaatste lessen opvoeding meekregen.

Plot en opbouw vallen aldus zeker niet tegen en hoe apart ook, het lijkt allemaal aanvaardbaar en goed te verteren.

Prachtige titel.

Kluchtige misdaadkomedie over vier gangsters, die op het idee komen om in een afgelegen bouwvallige boerderij een restaurant te beginnen. Zoals dat bij kluchten hoort, vliegt de film af en toe behoorlijk uit de bocht. Over het geheel genomen een zeer vermakelijke film met het crème de la crème van de Deense cinema (Thomsen, Gråbøl, Mikkelsen, Kaas e.a.)

Anders Thomas Jensen heeft de gave om van een (misdaad)verhaal een luchtige geheel te maken waarbij zijn personages wegkomen met hun minder ethische kantjes. Hij wordt hier inderdaad gesterkt door steeds te kunnen putten uit een Deense sterrencast. Dezelfde acteurs komen vaak terug: Mads Mikkelsen, Ulrich Thompsen en Nicolaj Lie Kaas behoren net als Nicolas Bro tot zijn favoriete acteurs. En dat helpt, want ze brengen vaak iets extra aan hun veelal verknipte personages.

Absurditeit is gewoon een rode draad in zijn films. Dat is hier niet anders waarbij 4 kleine criminelen op de vlucht voor "echte" gangsters er niet beter op vinden om onder te duiken en een restaurant te openen. Geweldige scènes bij momenten zoals die met de passionele jager/boer die gerust als vijfde lid van de bende niet zo misstaan. De personages zijn over the top, net als sommige situaties, maar Jensen komt er gewoon mee weg. Net zoals hij er ook mee weg kwam in Riders of justice (Film, 2020).

Die paasei-scène is inderdaad een leuke en Sofie Grabol doet het hier ook geweldig. Hilarisch om Nicolaj Lie Kaas met angst te zien kijken voor wat komen gaat ... Fijn!

Over vier gangsters die proberen het criminele milieu te ontvluchten en steeds weer met hun verleden worden geconfronteerd. Je zou Blinkende Lygter als een komedie kunnen beschouwen. De personages en de gebeurtenissen zijn er bizar genoeg voor. Ook als thriller of misdaadfilm kan de film ermee door met zijn sombere beelden en stevige uitbarstingen van geweld. Tenslotte is daar nog het drama in de vorm van flashbacks die vertellen over het verleden van de personages en over het pad dat heeft geleid tot het besluit om de criminele wereld te verlaten. Regisseur en schrijver Anders Thomas Jensen kleurt de flashbacks weliswaar humoristisch in, maar de humor poetst een verleden van traumatische ervaringen niet volledig weg.

Blinkende Lygter is een mengeling van licht en duister. Helemaal gelukt is de mengeling niet. De wisselwerking tussen licht en donker, tussen heden en verleden komt af en toe wat geforceerd over. Bovendien lukt het de film daardoor niet om in een lekker kijkritme te komen.

Maar niet getreurd. De film heef voldoende leuks te bieden, die de minpuntjes toereikend wegpoetsen. De absurde en droge humor en de karakterschetsen van de bizarre personages vergoeden veel. Daarnaast is het leuk om acteurs als Mads Mikkelsen en Nikolaj Lie Kaas in een prematuur stadium van hun carrière te zien optreden.