It (1927)

Is that the baby’s father?

- Him? He couldn't even give birth to a suspicion!

In de loop van de jaren heb ik met de nodige scepsis de lovende commentaren over deze film en Clara Bow als de “It-girl” gelezen. Hoe heb ik mij zó kunnen vergissen? Met haar energieke vertolking en haar aanstekelijke emoties spat Clara Bow werkelijk van het scherm, zo zeer dat je eigenlijk alleen maar oog hebt voor haar en nauwelijks voor het verhaal. Zij is daadwerkelijk dé ultieme flapper en daarmee de personificatie van de “Roaring Twenties”.

Ik heb nu in een kort tijdsbestek twee van haar films gezien, naast It ook Wings (1927), en ik kan niet anders dan concluderen dat Clara Bow een echte topper is. Met haar stralende, zelfverzekerde en sympathieke persoonlijkheid maakt zij dit tot een van de meest aansprekende stomme films. Daarin is trouwens ook nog een klein bijrolletje weggelegd voor Gary Cooper als journalist.

Charmante romantische komedie met een opperbest acterende, en bijzonder knappe, Clara Bow als absolute aantrekkingspool.

Lijkt mij een bijzonder veelzijdige actrice die in een mum van tijd haar gezichtsmimiek van geluk naar diep verdriet, al over een schalkse blik, een verleidelijk glimlach of een pruilmondje, omtovert.

Eerlijk gezegd, mij voorheen onbekend, maar dit moet toch in de twenties een toppertje zijn geweest.

Zo zie ja maar dat een "stillertje" meepikken, geen verloren tijd is.

Aardige komedie moet het eigenlijk volledig hebben van de performance van Clara Bow, de originele It-girl. Ik vind haar niet eens zo'n schoonheid maar ze heeft een geweldige screen performance. Het verhaaltje stelt zoals wel vaker erg weinig voor, ook de comic relief van de bijrollen -met name William Austin- houdt niet over. It geeft een aardig tijdsbeeld, een alleenstaande moeder was een schandaal en de kermis was kennelijk vooral iets voor verliefde stelletjes - ik kan me trouwens voorstellen dat de getoonde attracties grotendeels verdwenen zijn door een combinatie van de nodige ongelukken en de Amerikaanse claim-cultuur.

Had al met al toch op iets meer gehoopt, niet in de laatste plaats door de medewerking van Josef von Sternberg als co-regisseur.