Transamerica (2005)

Nog maar 'ns een Amerikaans klein filmpje. Alweer geslaagd.

Het onderwerp spreekt me op zich niet enorm aan en de film heeft iets voorspelbaars in zich wat het niet echt tot hele grote hoogten kan brengen.

Maar toch, er zitten wel bijzonder goede scenes in en de uitwerking van het verhaal mag er absoluut zijn. Felicity Huffman (ik had er nog nooit van gehoord) zet hier denk ik zomaar even de acteerprestatie van het jaar neer.

Deze film zal niet tot mijn grote favorieten gaan behoren, maar ik kan niet anders zeggen dan dat het een erg geslaagde film is.

Transamerica is wel een aardige film. Het concept van de film is best origineel en ook is het acteren van een behoorlijk niveau. Toch viel de film mij op een aantal punten wat tegen. Voornamelijk dat de film vol is met cliché momenten die in vrijwel iedere roadmovie zitten en dat zich vervolgens doorzet tot het einde. Verder voelde ik niets voor de beide hoofdpersonen. Ze bleven voor mij zeer afstandelijk, wat de film duidelijk niet ten goede komt. Ook is het visueel matig te noemen.

Bijna had ik hem afgezet.....
Ik kon er écht niet inkomen....maar w817 ?
Hold your horses !!
Een goeie 40 minuten in de film, wanneer Bree & Toby arriveren
op die bijeenkomst van verbouwde vrouwen, was ik plots helemaal mee !

Vanaf dan begon ik écht mee te voelen met de personages en vond ik het een bangelijk goeie film !

Ik dacht even dat ik mijn vertrouwen in films aan't verliezen was, maar deze heeft nogmaals bevestigd waarom ik filmfan ben.

Een dikke 8/10, topklasse

Filmsite : http://www.bacfilms.com/sit...

Redelijk sterke roadmovie, die helaas nooit echt geweldig wil worden. De film is behoorlijk mooi in beeld gebracht, echt bijzonder is het niet. Muziek was redelijk stemmig, toch zoog het me niet de film in. Film was zo nu en dan best geestig, echt grappig werd ie niet. Drama werkte soms, echt overtuigd was ik niet. En dat is wel een beetje het verhaal van deze film.

Op papier is het een opmerkelijke film, maar uiteindelijk is dit ook gewoon een vrij gangbare roadmovie over een moeder/vader die zijn/haar zoon leert kennen. De transseksualiteit, maakt hierin verder nauwelijks uit en dient eigenlijk alleen als verhoging van de drempel. Het had ook kunnen gaan om een vader die net uit de gevangenis kwam. Toch zijn het de worsteling met de eigen seksualiteit en een aantal vrij expliciete scenes die deze film anders maken dan andere roadmovies.

Maar wat deze film echt bijzonder maakt is Felicity Huffman. Ten eerste dacht ik echt dat het een vent was. De volgende verdienste is dat het een vrij ingetogen rol is en Huffman laat zich niet verleiden tot overdreven spel. Tot slot brengt zij perfect de maniertjes over van iemand die heel erg zijn best om vrouwelijk te zijn. Echt heel knap.

3,5 sterren verdient deze film wel. Door al dat gefeest omtrent het voetbal was ik eigenlijk te moe voor een film, maar Transamerica wist me wakker te houden.

Sluit me aan bij mister blonde.

Transamerica is ondanks het onderwerp een redelijk standaard filmpje, wat niet wegneemt dat het mooi en ingetogen in beeld is gebracht. De roadtrip is een leuke kennismaking van de fenomenabele Huffman met de zoon die ze nooit heeft gekend, gespeeld door een sterke Zegers.

De transseksualiteit is eigenlijk maar een bijzaak, ondanks de vele problemen die Bree hierdoor ondervindt. Is dat erg? Nee, niet bepaald. Transamerica blijft een mooi drama/roadmovie dat dankzij de sterke cast en en mooie plaatjes blijft boeien.

3,5*

"We all looks much happier than we really are."

Mooi rustiek filmpje met twee perfect gecaste hoofdrolspelers. In het midden zakt het echter een beetje in elkaar, Op het moment dat hun auto gestolen wordt en ze met Calvin op stap gaan verloor ik m'n interesse een beetje.

Het was ook even wennen aan Felicity's diepere stem, maar eens dat je dat gewoon bent merk je dat ze alweer een fantastische prestatie neerzet. Flannagan was eerst een verschrikking als de overdreven perfect mom-karikatuur, maar ook hier is ze weer erg goed. Sterke scène ook, de eerste confrontatie met haar ouders. En Carrie Preston had ook een leuk bijrolletje als Huffman's zus (voor de 2de keer al, nadien ook in Desperate Housewives).

Mooie film over het transseksuele, de façade en de confrontaties die (in dit geval) ermee gepaard gaan, ingepakt als een vlot uitkijkende roadmovie.

3,5*

'' My body may be a work-in-progress, but there is nothing wrong with my soul. ''

Ik blijf een zwak houden voor deze film. Sowieso omdat 'mijn' Desperate Housewiveje er in speelt, en ook omdat Kevin Zegers ontiegelijk knap is... maar het hele verhaal is gewoon aandoenlijk. Erg mooi om de opbloeiende relatie tussen deze twee te zien, en dat het niet altijd even gemakkelijk gaat.. De chemie is ook overduidelijk aanwezig en dat maakt het zo prettig om naar te kijken.

Het verhaal voelt nergens geforceerd of onecht aan. Echt fantastisch hoe Felicity deze rol weet neer te zetten, dan moet je toch veel zelfvertrouwen hebben. Zo kwetsbaar maar toch zo zelfverzekerd.. schitterend.

De empathie die je voelt voor beide partijen blijft aanhouden, je begrijpt ze alle twee en ook de 'slechtere' eigenschappen neem je voor lief.

Schitterende beelden van de landschappen, een heerlijke feelgoed roadmovie die je meesleept, en stiekem toch wel een beetje blij maakt dat jouw vader niet plots een vrouw blijkt te zijn, het zou je maar gebeuren....

Fijne indie, met een leuke rol voor Felicity Huffman als drag queen.

Uitstekende tragikomische road-movie waarin vader en zoon elkaar leren kennen zonder dat de zoon weet dat het zijn vader is en ook zonder dat hij weet zijn vader een transsexueel is. De relatie tussen de twee, hoe verknipt ook, is geheel geloofwaardig. En dat is een pluspunt. Een ander pluspunt is de bijzondere en ook moedige van rol Felicity Huffman waar de film toch wel bij valt of staat. Haar intonatie is op het begin wat irritant, maar hoort gewoon bij het personage. Verder zijn de scenes met de oma hilarisch.

Prima film.

Super geacteerd, mooi verhaal en lekker sfeertje bij de beelden. Heb hier maar weinig op aan te merken. Vond het verhaal ook goed in elkaar steken. Moest in het begin wel even nadenken; was ze nou man die vrouw wil worden of vice versa.

Film heeft ook z'n komische momentjes en dan weer z'n dramatische, maar vliegt nergens uit de bocht. Soms alleen een ietwat toevallig momentje (als ze aankomen in die jongen z'n geboortestadje en dat ze toevallig iemand tegenkomen die hem goed kent en in huis neemt bijvoorbeeld, maar nog wel meer frons-gebeurtenisjes).

Verder niets dan lof. Wil hem nog wel een keer zien.

Wat een leuke film. Het genre balanceert tussen drama en komedie en de humor kom me zeker bekoren. Ze konden er een belachelijke of zelfs een melige film van maken, maar dit hebben ze gelukkig niet gedaan.

Een originele roadmovie met een Felicity Huffman die een totaal andere rol speelt dan in Desperate Housewives (ook een veel zwaardere stem trouwens). Ze doet dit dan ook heel overtuigend .

Wie een film met een origineel verhaal/thema wil zien, komt hier zeker aan z'n trekken.

Een aanrader.

Een roadmovie over een transseksueel. Hoe kan dit boeiend genoeg zijn, vroeg ik me af. En vervalt het niet in een karikatuur of in een kitscherige komedie stijl Almodóvar... De makers zetten gelukkig het hoofdpersonage centraal, in die zin dat we ook als kijker kennis maken met Bree als persoon en haar problemen. En niet zo zeer een algemeen issue over hoe de maatschappij omgaat met transseksuelen. Het is een mooie persoonlijke film geworden. Als roadmovie is het misschien wat voorspelbaar, maar evengoed wordt heel veel goed gemaakt door de prachtige vertolkingen van vooral Felicity Huffman, maar toch ook wel Kevin Zegers. Enorm respect voor Huffman in deze rol. Een schande dat ze geen Oscar won (die trouwens naar Reese Witherspoon ging in Walk the line).

De film is geen veralgemening geworden van transseksualiteit, maar een persoonlijk portret. En dat maakt de film zo goed. Echt van genoten en ook al zijn er weinig verrassingen in het verhaal zelf, is het verloop boeiend genoeg. Knappe film!