Goyôkiba (1972)

Heerlijk foute exploitation, maar het mist de explosiviteit van het tweede deel. De terugkerende elementen zijn wel hilarisch, met als hoogtepunt de bedoezeling van de rijstbaal. Rijst eten zal nooit meer hetzelfde zijn na Hanzo the Razor. De martelscènes zijn van hoog niveau, maar ook die zijn in deel twee beter. Sword of Justice is een aardige introductie op wat deel twee te bieden heeft: meer, groffer en harder.

Ik dacht trouwens dat Shintaro Katsu en Tomisaburo Wakayama een tweeling was, maar Katsu blijkt twee jaar jonger dan zijn broer! Het is in ieder geval onmiskenbaar dat ze óf niet van de melkboer zijn, óf allebei

Voor slechts minder dan een tientje de box met 3 Hanzo-films blind aangeschaft. Krijg ik deze thuisgestuurd, blijkt het een pracht gerestaureerde box van Eureka! te zijn! Een schitterende uitgave!

Wat een koopje, wat mij betreft nu al dè aankoop van dit jaar!!!!

Ondanks - of misschien juist wel door - zijn foutheid is dit toch een zeer genietbare film. Diegenen die 'Dirty Harry' en Zatoïchi kunnen waarderen zullen hier ook wel van kunnen genieten. Alhoewel Hanzo natuurlijk wel Dirty Harry in het kwadraat is! Hij breekt zelfs een lans voor euthanasie!

Ik ben het wel eens met de commentaren hiervoor dat het verhaal wat rommelig is. Het eigenlijke plot is al afgelopen en dan komt er nog een heel subplotje met de kinderen en hun ongeneeslijk zieke vader achteraan!

Prudh schreef:
Het is in ieder geval onmiskenbaar dat ze óf niet van de melkboer zijn, óf allebei

Zoals Baggerman al zei, prachtige uitgaven van Eureka! en zeker voor dat geld!

Ik heb zeker en vast genoten van deze film, maar ik had het mischien nog iets brutaler verwacht. Voor de rest zeker en vast een leuke film en ben zeker benieuwd naar de 2 andere Hanzo's

Genoten van dit curieus gevalletje exploitation, niet zo vreemd gebaseerd op een manga. Op de klanken van wat funky liedjes zwaait onze wetsdienaar niet alleen met zijn zwaard. Het Vijftig Tinten Grijs publiek zal flauwvallen bij de gedachte.

Maar het is zeker niet alleen de exploitation die genoemd mag worden. Hanzo is een idealist, een voorvechter jegens corruptie. En in de bemerkenswaardige finale na de finale van de film (huh?) zelfs een voorstander van euthanasie. Het voelt nogal raar aan, deze kortfilm na de hoofdfilm zeg maar. Ach, wat was niet raar?

Op naar de volgende delen, whoehoe!

Erg vermakelijk. Enerzijds is de houding van Hanzo bijzonder serieus, anderzijds is hij nou niet de standaard politieagent, en dat contrast zorgt voor de nodige hilariteit. Vooral als hij zijn "zwaard" traint met een zak rijst als toenmalige versie van de Amerikaanse taart. De funky muziek maakt al helemaal dat er een fijn sfeertje heerst.

Verder zijn de "martelingen" van de dames erg grappig, je ziet eigenlijk niets, maar er wordt zoveel gesuggereerd, tot vage close-ups (wat zie je nou eigenlijk?) aan toe. Verder is zijn hele huis ingericht met allerlei verrassingen ter verdediging, wat herinneringen aan het karretje uit de Lone Wolf and Cub serie doet opkomen. Erg leuk. Verder zijn de gevechten ook niet helemaal standaard, aangezien hij niet alleen met zwaard vecht, maar ook met diverse andere wapens. Ik moet zeggen dat ik sinds de oude Turtles-films niet meer een sai ben tegengekomen in een speelfilm. Een beetje raar als ik erover nadenk, maar los van de vraag of ik dan wel genoeg Japanse martial arts films kijk, is het leuk om dat wapen ook weer eens in gebruik te zien.

Toch niet perfect. Beelden zijn wel aardig, soms een mooi shot van het profiel van Hanzo, maar ook knulligheden. Bijvoorbeeld als hij zijn "martelingen" even stopt om het voor de gemartelde "ondraaglijk" te maken, wordt gewoon het beeld stop gezet. Dat ziet er niet uit. En net als Mug heb ook ik een beetje mijn vraagtekens bij het einde met iets dat als een subplot aanvoelt in plaats van het hoofdplot. Het onderwerp is wel interessant, Hanzo ineens als D66'er, maar aan de andere kant ben ik het ook met Mug eens dat het een goeie wtf is, wat ook wel passend is bij deze film.

Uit het rijtje Zatoichi, Lone Wolf and Cub en Lady Snowblood springt deze er wel bovenuit. 3,5*. Ook ik kijk uit naar het vervolg!