Denchu Kozo no Boken (1987)

Ben het toch niet helemaal eens met Dopke.

Vond dit net wél een opstapje naar Tetsuo. Maar wel een erg leuke film om eens te zien waar "onze Shinya" begonnen is. Mijn eerste indruk is dat hij bang leek nooit meer een andere film te mogen regisseren. Denchu Kozo is een spervuur van ideeën en experimenten, het één al wat geslaagder dan het ander.

Veel ideeën van Tetsuo komen ook terug. Sound editing, video editing, metaaldeformaties, zelfs acteurs. Het begint allemaal wat matig, maar die laatste 20 minuten ... Denchu Kozo is rauw en ruw. Ik vind de kloof met Tetsuo enorm, alsof deze film nodig was om alle ideeën out in the open te krijgen, en ze dan met veel zorg en passie in Tetsuo te herschikken.

Anderzijds heeft dit de charme van "het prille begin". Je voelt het nieuwe bij momenten echt uit deze film spatten. De stopmotion mutaties (zoals het beertje), de insanity van het laatstse gevecht. Erg puur en passioneel, en dat voel je ook.

Verder is dit te obscuur, te ridicuul en te weird om door veel mensen gesmaakt te worden. Als je Tetsuo al niks vond, blijf dan erg ver weg van dit. Ik heb me hier wel kostelijk mee vermaakt. Leek eerst op 3* af te stormen, maar het tweede deel maakte erg veel goed. 3.5*. Enkel voor de fans dus.

PS: leuk ook om mijn vermoeden bevestigd te zien dat Tsukamoto een Giger fan is

Als ik het met een andere Tsuka moet vergelijken, dan is dat gemakkelijk, duidelijk een voorlopertje van Tetsuo dit.

De stop-motion beelden, zo'n beetje het enige wat ik wél goed vond aan Tetsuo, zijn wel gaaf. Toch ben ik niet zo onder de indruk, qua verhaaltje boeiender dan Tetsuo, maar het ziet er allemaal zo lelijk uit.

2*

Ik vond Tetsuo niet niks, maar wist evenmin erg goed wat ik er mee aan moest vangen. Dit voelt een beetje als het opwarmertje of opstapje daar naartoe, zoals het op de pagina van de film genoemd wordt. Toch voelt het nog steeds niet zou oud aan als het is. Moeilijk voor te stellen dat ik ongeveer zeven was, toen dit uitkwam.

‘Denchu Kozo, een jongen met een bliksemschichtstok in zijn rug, reist 25 jaar de toekomst in. Hier komt hij een ras van vampiers tegen die met behulp van atoomwapens de wereld willen verduisteren waardoor er een nucleaire winter ontstaat.’ Zo luidt de synopsis. Beeldt je in dat Shin'ya Tsukamoto daar een chaotische, bliksemsnelle cyberpunk van maakt, en dan krijg je scènes zoals deze.

Wederom heb ik hetzelfde als bij Tetsuo (1989), ik word tegelijkertijd weggeduwd en aangetrokken. Het is lawaaierig en totaal niet in mijn straatje, maar ik wil het evenmin uitzetten, te benieuwd als ik ben naar de volgende krankzinnigheid.

3*