Baby's Day Out (1994)

Voor deze film is het woord oenig bedacht, en toch is hij best schappelijk. Slapstick mag een tikkeltje smakeloos zijn.

Gisteravond opgezet. Ik dacht hem al eerder gezien te hebben en dacht dat ik hem niet zo leuk vond. Dat viel echter erg mee. Ik vond het zelfs een leuke film. De baby is best grappig. De boeven zijn daarintegen niet zo heel leuk. De grappen zijn over het algemeen ook wel leuk, maar bijlange na niet allemaal. De film teert duidelijk op het succes van de eerste twee Home Alone films. De film krijgt verder geen minpunten omdat deze enigszins op die titels lijkt, maar het viel me wel duidelijk op. Maar desondanks viel er genoeg te genieten. Daarnaast is de film prima geschikt als familiefilm, verveelt hij niet en heeft een leuk einde. Goed vermaak dus!

3*

Ik persoonlijk heb het niet voor familie films,

maar deze mag er best zijn.

Vandaag nog is bekeken, en heb me breuken gelachen, met de gorilla en bouwwerf scene lag ik in een deuk. leuk bedacht.

goed voor 4*

Een komedie waarin een rijkeluis kind wordt gekidnapped door 3 ontvoerders. Dit gegeven zorgt zeer zeker niet voor een sterk verhaal, maar het wordt gelukkig wel een stuk leuker uitgewerkt. De ontvoerders zijn een stel klunzen die alleen maar pech hebben na het ontvoeren van het kind. Het verhaal wordt vlot uitgewerkt en kent een grote hoeveelheid humor. Het is vaak vrij flauw en vooral ook zeer onrealistisch, toch weet de film met de humor vaak te vermaken.

Prachtige film!

Vroeger heb ik deze film behoorlijk vaak gezien toen je films nog kon opnemen op VHS. Ik was zelf ook nog klein dus de slapstick humor sloeg sowieso wel aan. Ik was bang dat hij na een herziening flink tegen zou vallen, maar hij was, misschien een klein beetje vanuit nostalgisch oogpunt, nog steeds genietbaar.

De vergelijking met grote broer Home Alone is snel gemaakt. Beide films komen van de hand van John Hughes en gaat over een klein kind die een paar volwassen schurken te slim af is. De manier waarop de baby steeds ontkomt kun je over twisten, maar voor grappige momenten zorgt het zeker. Baby Bink volgt het verhaal van zijn favoriete kinderboek waardoor hij diverse plekken in de grote stad bezoekt. Persoonlijk vind ik het een geinig plot voor een kinderkomedie, wat ook zorgt voor een lief einde.

De baby met een hoge aaibaarheidsfactor wordt gespeeld door een tweeling, terwijl voor sommige stunts gebruikt werd gemaakt van een robot en wijlen acteur/stuntman Verne 'Mini-me' Troyer. Geen van de drie schurken steekt er echt bovenuit, ik vind ze allemaal wel wat hebben. Een aantal scenes die er toch wel bovenuit steken en ook na al die jaren uitstekend zijn blijven hangen zijn de scenes in het park, de dierentuin en de bouwplaats. De humor is heerlijk hard, het soort humor waarbij schurken tientallen meters naar beneden op hun ballen vallen zonder dat ze 'echt' gewond raken of dood gaan.

Niet zo vermakelijk en zeker niet zo'n grote status als Home Alone, maar de score hier is opvallend laag. Zelfs op IMDb zijn ze nog milder.

Deze heb ik destijds in de bioscoop gezien. Als 12-jarige bijzonder geestig. Nu vond ik het vooral bijzonder zwak en flauw. Erg voorspelbaar ook van wat er staat te gebeuren. En je moet echt door de ballon doorprikken dat niemand de baby opmerkt wanneer die de stad intrekt, laat staan dat hij zich zo snel kan verplaatsen van a naar b.

De bouwwerf is eigenlijk nog het leukst. Heb me zeker niet verveeld. Samen met de dochter bekeken. Was ik nog maar langer kind(s) gebleven ... Oerdomme boeven, je moet er toch voor zijn.

Enige interessante aan de film vond ik de relatie van de ouders en de au-pair. Het doet me pijn soms te moeten vaststellen dat kindermeisjes als surrogaatmoeder veel meer op de hoogte zijn van het reilen en zeilen van een kind dat hun eigen ouders. Komt hier toch een paar keer aan bod, zowel bij de vader als moeder.