menu

Giordano Bruno (1973)

Alternatieve titel: Revolt of the City

mijn stem
3,00 (2)
2 stemmen

Italië
Drama
114 minuten

geregisseerd door Giuliano Montaldo
met Gian Maria Volonté, Charlotte Rampling en Hans Christian Blech

Verfilming van de laatste maanden uit het leven van de filosoof Giordano Bruno. Nadat hij is verraden door een vriend, moet hij zich in Rome verantwoorden tegenover de inquisitie. Deze beschuldigt hem van ketterij en atheïsme. Zal Bruno zwichten voor de terreur of trouw blijven aan zijn idealen?

zoeken in:
Synopsis klopt niet geheel:deze film beperkt zich tot de famous last days van de held en is geen volledige biopic.Dat hij werd verordeeld tot de brandstapel alleen omdat hij zou beweren dat de aardkoot om de zon draait,is ook wat te simpel.Trouwens,waar die Engelse titel op slaat weet ik bij god niet,en waar de Duitse ondertitel op slaat al evenmin( film speelt anno 1600).
Hoe dan ook,bij dit soort films hou je altijd gezeur over "simplificatie"en "onvolledig".Als je echt iets over Bruno wilt weten,ga je maar een dikke biografie lezen.Voor 16 jarige MM ertjes zouden we de kernidee van Bruno kunnen samenvatten als"le temps ne détruit rien".Diepzinnig,of niet?
Van het verhaal dat iedereen reeds kent moet de film het niet hebben,bovendien wordt de gang vd intrige ook niet echt geholpen door de warrige montage,die verzorgd blijkt te zijn door pulpregisseur Siciliano .Wel heeft de film zoals je mag verwachten bij een Montaldo/Volonté samenwerking een duidelijk politieke lading(vgl. Sacco&Vanzetti)en waarschijnlijk moeten we Bruno opvatten als een voorloper vd rode brigadisten oid.
Volonté,bijna continu in beeld,is natuurlijk zeer goed en degradeert de rest tot schaduwen,wat ook wel de bedoeling zal zijn.Gelukkig geeft hij de brave filosoof geen studeerkamer uitstraling,maar is hij een bad ass die een of andere zwetser die zou gillen dat"le temps détruit tout"11 minuten lang anaal zou kunnen verkrachten met een bezemsteel .Rampling komt als gebruikelijk bij dit soort films ook nog even langs,en al even gebruikelijk hoeft ze slechts wat naakt te leveren.
Grootste troef van de film is de fabuleuze fotografie van Storaro,die duidelijk de eind 16e eeuwse Italiaanse schilderkunst uit zijn hoofd kent en die doodleuk in bewegende beelden reproduceert.Genieten maar.
De soundtrack tenslotte werd goddank niet verzorgd door een of andere hippie,maar door Morricone.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:42 uur

geplaatst: vandaag om 09:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.