L'Empire des Loups (2005)

Veel andere films kwamen in mij op tijdens het kijken. Niet noodzakelijk directe invloeden, of zelfs bewuste invloeden, maar ergens was er telkens een klik.

Jin-Roh (het wolf concept in combinatie met counter terrorisme/ intelligentie), Ghost in the Shell ( brainwashing ~ ghostdubbing plus een shot dat erg lijkt op de laatste scene ~ het meisje dat in de stoel zit. De hoofdrolspeelster lijkt ook erg op Ash (= Motoko) en Vidocq (visueel, de belichting dan vooral).

Maar zoals gezegd, dat zal eerder iets persoonlijk zijn lijkt me, of de regisseur moet ergens wat anders beweren. Wat de film zelf betreft, veel potentieel lichtelijk verknoeid door een te grote focus op het plotje en slechte editing.

Er wordt veel aandacht besteed aan de audiovisuele afwerking, alleen is het editritme erg slecht. Niet vloeiend genoeg om een geheel te vormen, te snel om de sfeer goed te laten doordringen. Iets te hip en snel, niet snel en grauw genoeg. Dit geeft de film een te goedkope uitstraling, wat erg jammer is gezien het materiaal voor handen. Want veel sfeervolle shots en goeie muzikale begeleiding vaak.

Het einde is zwaar over-the-top, zelfs een beetje belachelijk te noemen. Film krijgt hierdoor een kleine ipv dikke 3.5*

Vermakelijk filmpje, maar één waar veel meer had ingezeten. Goeie poging tot, maar heeft een betere editor/regisseur nodig.

Een film die veel te veel hooi op zijn vork neemt.

Het gaat over vanalles en nog wat, corrupte politie-agenten, drugshandelaars, bende-oorlogen, anti-terreurbrigades, grijze wolven en dit aan een tempo dat je bijna niet kan volgen, zeker het laatste halfuur.

Dankzij Reno bleef ik kijken, anders was ik allang afgehaakt na een halfuur.

een 2

Vermakelijk politie/actiefilmpje met een grauwe regenachtige sfeer die toch wel voor wat depressie zorgt. Maar verder is deze film wel goed te doen. Quivrin acteerd mooi als groentje en het is ook weer leuk om Jean Reno weer eens te zien. Dit keer met wit beschilderd haar als een medogenloze ex-agent. Verhaaltje zit ook prima in elkaar en de locaties zijn ook mooi. Zoals gezegt in een regenachtige Parijs en ook Turkije. Actiescenes waren ook wel goed te doen. Verder is EOTW een prima wegkijkertje.

3,5*

Toch zeker wel een fijne film met een goed oplopend verhaal, het boeit de gehele speelduur.

Goede sfeer en af en toe de nodige actie.

Het acteerwerk was ook gewoon prima.

3,5 ster

Niet best, deze film.

Jean Reno draait op de automatische piloot z'n gewone tiepje af. Alsof hij de reincarnatie van Jean-Paul Belmondo probeert te zijn. En dan Arly Jover, die in Les Regrets (2009) best een aardige rol neerzet, acteert in deze film als een strijkplank.

Maar het grootste drama is het script wel. Niet zozeer dat het te ongeloofwaardig is, maar meer dat er veel te veel bijgesleept wordt. Na de scène op Pere-Lachaise hadden de titels moeten komen, wat er nog volgt is overbodig en maakt de film veel te lang. En dat geeft de kijker veel te veel tijd om na te denken - hoe onze geliefde helden alle schiet- plof- en valpartijen overleven, bijvoorbeeld.

Voor de echte die-hard Jean Reno fan. Ieder ander kan deze film gerust laten liggen.

Eén van de spannendste thrillers die ik gezien heb, een constant onderhoudend en intrigerend verhaal.

Het uiterlijk vond ik fantastisch, alleen al naar de stroom van mooie en aparte beelden bleef ik ademloos kijken, de score eronder vond ik ook heel goed. Acteren was prima, interessante karakters.

Ik heb begrepen dat ik Les Rivières Pourpres (The Crimson Rivers) eigenlijk eerst had moeten bekijken en deze erna, maar omgekeerd zal hopelijk ook wel lukken

Geen idee of de delen op elkaar volgen of gewoon aparte verhalen zijn met dezelfde hoofdpersonen.

Het was geen slechte, maar ook geen super goeie film. Uitstekend kijkvoer voor een luie filmavond. De cast deed het niet slecht. Het verhaal begon mysterieus en 'k was wel nieuwsgierig hoe het ging evolueren, maar de wending was niet zo origineel. 'k vond het nu ook niet direct een saaie film en naar het einde toe gaat de film meer over naar actie (al is het zeker nog te doen).

Er zijn er betere, maar ook slechtere.

Had hier iets meer van verwacht gezien m'n positieve ervaringen met (en waardering voor) enkele Franse misdaad/thriller/politie/drama's. Er wordt prima geacteerd en en de actie/spanning is ook voldoende maar het ongeloofwaardige verhaal trekt deze film niet naar een voldoende.

Het blijft toch zonde om een competent acteur als Reno steeds maar weer in dit soort hopeloze misbaksels op te zien duiken. Kennelijk moest-ie hier ook weer wat bij schnabbelen, aangezien het haast niet in te denken is hoe iemand van zijn allure zo'n erbarmelijke filmsmaak kan hebben. Want laten we even eerlijk zijn, dit was weer eens een stuk filmisch excrement van jewelste. Hoe het verhaal, dat aanvankelijk al niet zo sensationeel was, hier met de minuut potsierlijkere proporties aanneemt is eigenlijk verbazingwekkend. Uiteindelijk resulterend in een draconisch slecht slotstuk.

Reno zelf is zoals steeds niet slecht, maar helaas werd hij omringd door acteurs van b-garnituur en viel zijn 'prestatie' compleet in het niet dankzij de wankwaliteit van deze onbedoelde klucht. Logischerwijs kan hier alleen maar een kutcijfer uit voortvloeien, en jawel, we gooien er gewoon een 0,5* tegenaan.

Tijdens het kijken van deze Empire of the Wolves schoot The Crimson Rivers nog eens door mijn hoofd. Niet allereerst door de aanwezigheid van Jean Reno, maar ook het verhaal en vooral de uitwerking naar het einde toe droegen daar aan bij. Maar van het niveau van The Crimson Rovers, vind ik deze Empire of the Wolves niet. Het verhaal ging mij teveel van de hak op de tak, kwam tergend langzaam op gang en voelde niet bepaald aan als een actiefilm, al stond dat wel vermeld op de hoes. Het is meer een misdaad/thriller met een goede en vooral zeer duistere sfeer dat op het gebied van spanning helaas teleurstelt.