Victory (1981)

Onderhoudende film met sterrencast die enigszins vermakelijk is. Onevenwichtig bij vlagen maar met name de voetbalscenes zijn prima. Redelijk.

Toch weer wat anders dan een doorsnee oorlogsfilm.

Grappig verhaal en een goede verzameling bekende acteurs en voetballers. Voetbalstukjes vond ik helaas toch soms zwak (bijna opvallend amateurisch te noemen), maar er zitten een aantal leuke actie's in.

Het ontsnappen uit de kamp vond ik wel interessant. Dat Stallone uit en weer terug moest zien te komen.

Soms wordt voetbal helaas in realiteit meer dan 'zomaar een spel' beschouwd. Hier wordt deze uitdrukking nog redelijk neergezet. Flinke rellen en chaos bij 't einde als de Geallieerden winnen.

Als je van voetbal houdt, dan is het wel leuk om het te zien. Niet kijken als je hierin oorlog wilt vinden, er wordt namelijk geen schot afgelost hierin of andere oorlogsgruwlijkheden getoond.

Inderdaad een aardige film met een goed verhaal en een uitstekende cast. Zelfs Sylvester Stallone acteerde goed. Het is jammer dat ze deze film eigenlijk nooit meer uitzenden op TV. De laatste keer was in 2003 zie ik hier.

Het succes van een film als deze staat of valt met hoe geloofwaardig de nodige hollywoodcliché's gebracht zijn. En ik moet zeggen dat ze bij deze film wel werken, en dat het verhaal van het begin tot het einde boeiend blijft.

Dat het dus her en der zeer voorspelbaar is moet ik je dus niet vertellen. Al had ik verwacht dat ze na de match nog wel zouden ontsnappen. En andere cliché's komen niet te veel naar voren, dus irriteren ze ook niet.


De keuze voor Stallone is op zijn minst opmerkelijk, maar zeker geslaagd. Stallone zet hier een van zijn beste rollen neer. Zijn bescheiden overkomen draagt de film toch wel wat. Ook Caine doet het uitstekend.
Nogal een geluk dat de rest van de cast niet teveel tekst kreeg, want dat zou het wel ontsiert hebben. Dat ze maar doen waar ze goed in zijn: voetballen.


In het begin lijkt de film even wat meer inhoud te gaan krijgen. De Wehrmachtofficier en de voetbalkapitein beginnen over hun lotsverbondenheid. Jammer dat deze piste niet verder is uitgewerkt in de film, want dat zou hem toch wat meer kleur kunnen gegeven hebben.


Dat er weinig of geen talen naast het Engels gesproken worden kun je ook wel raden. Als men zulke film vandaag zou hermaken zou men daar wel oog voor hebben.


De vertraagde beelden op het veld zijn niet allemaal nodig. Sommigen helpen inderdaad om bepaalde voetbalacties beter weer te geven, anderen zijn compleet overbodig.


Overigens: Bij het begin van de match spelen ze "Deutschland Über Alles" als volkslied. Dat is het huidige Duitse volkslied. Tijdens de oorlog werd het Horst Wessel gebruikt. Moest men dit nummer gebruikt hebben in de film had men de film moeten verbieden in Duitsland en Oostenrijk.



Vermakelijk.
3,0*

De film heeft een leuk en origineel verhaal. Verder is er de uitstekende cast, die een leuke mix heeft tussen sterke acteurs (zoals een Michael Caine) en enkele goede voetballers (waarbij ik uiteraard in de eerste plaats Pélé bedoel). De voetbalscènes oogden niet altijd mooi, maar er zaten toch enkele dingen in die best leuk in beeld werden gebracht.

Where do I stand for a corner kick?

Eerlijk gezegd, ik ben niet zo'n enorme fan van oorlogsfilms. Vaak zijn het erg langdurige films die me nooit echt kunnen boeien, al zijn er zoals altijd wel uitzonderingen, en het was eigenlijk vooral de naam van John Huston die me aansprak bij deze Victory. Die heeft in zijn vroegere carrière (zowat jaren '40 - jaren '60) een aantal erg sterke films gemaakt en ik was eigenlijk enorm benieuwd naar de combinatie tussen hem en Sylvester Stallone. Daar kwam dan ook nog eens een bijrol van Paul Van Himst bij dus dan toch maar aangeschaft.

Het thema van een stel gevangenen die het in één of andere sportwedstrijd opnemen tegen hun bewakers was in 1981 al niet meer nieuw. Burt Reynold's The Longest Yard uit 1974 is denk ik wel het bekendste voorbeeld (die was zelfs zo populair dat er begin jaren 2000 nog twee remakes volgden, Mean Machine met Vinnie Jones en The Longest Yard met Adam Sandler) maar het blijft wel een erg leuk thema. Huston combineert het hier met een aantal gevangenen die willen ontsnappen en uiteindelijk kiezen ze toch voor de eer van het spel en besluiten ze de Duitsers een koekje van eigen deeg te geven. Voorspelbaar? Ja, zeker en vast. Toch is het genieten van de opbouw en ziet de match er zelf ook nog wel degelijk uit. Natuurlijk wel een voordeel als je iemand als Pelé kunt inschakelen voor het design van de wedstrijd. Die verloopt zoals je kunt verwachten en naar het schijnt was het Stallone's ego die ervoor zorgde dat de wedstrijd eindigde met een penalty voor de Duitsers. De overleving gaat dat Stallone eigenlijk de winnende goal wou maken, maar dat hebben ze toch uit zijn hoofd kunnen praten.

Want hoewel hier een aantal voetballegendes in meespelen, was Stallone er van overtuigd dat hij de grote ster was. Ergens terecht natuurlijk, maar de film heeft ook nog Michael Caine en Max von Sydow, toch ook geen kleintjes in de wereld van de cinema. In ieder geval fijn om Stallone eens tussen de palen te zien staan en hij doet het best nog met veel flair. Caine is zijn degelijke zelve als kapitein van het team en von Sydow doet het goed als de organiserende Duitser. Het interessante aan Victory blijft wel de aanwezigheid van een aantal topvoetballers als gevangene. Dat geeft toch net dat beetje schwung aan de wedstrijd (die bicycle kick van Pelé!), maar acteren konden ze toch net iets minder. Stoort dat? Eigenlijk niet. Blijft toch tof om bijvoorbeeld zo'n Bobby Moore te zien spelen.

Een film die eigenlijk op veel punten zou kunnen mislopen en toch is hier weinig op aan te merken. Stallone in de gevangenis is echter altijd wel een goede keuze, maar hier ligt de focus veel meer op de sport dan op de gevangenis zelf. Dat Stallone niet echt kan voetballen wordt duidelijk in de training, maar het plezier met zijn medegevangenen spat er wel van af. Zo'n typisch feelgood filmpje dat over de gehele lijn blijft boeien.

Dikke 3.5*

Aardige film waarin een aantal krijgsgevangen tijdens de tweede wereldoorlog meedoen aan een voetbalwedstrijd. Een wat curieuze mix tussen een oorlogsfilm en een sportfilm. En alhoewel het daardoor soms wat onevenwichtig is, kijkt het gemakkelijk weg (mede door de fijne cast). De voetbalwedstrijd neemt een flink deel van de speelduur in beslag.

Escape to Victory heb ik vroeger eens gezien, maar dat moet toch wel zeker 20+ jaar geleden zijn. Tijd voor de herziening en tegenwoordig ben ik me een stuk bewuster van dit soort films door meer kennis. Tof dat grote spelers van weleer als Pelé (die eind vorig jaar helaas is overleden) en Bobby Moore hier mee doen (net als Nederlander Co Prins) en het verhaal mag dan hier wel fictief zijn, maar het is wel degelijk gebaseerd op een waargebeurd verhaal rondom de Dodenwedstrijd tijdens de oorlog.

Eigenlijk is de film niet al te boeiend en kabbelt het voort met een niet doorgezet ontsnappingsplan totdat de wedstrijd begint, dan is het toch plots wel erg vermakelijk met de Duitsers tegen de gevangenen in een vijandig stadion vol hakenkruizen. Het is een lekkere heroïsche wedstrijd, waarbij een Duitse 4-0 stand niet voldoende blijkt te zijn voor de winst. Die pakken de gevangenen met een prachtige gelijkmaker van Pelé en met een gestopte penalty door doelman Sylvester Stallone. Dat hij hierin mee speelt is toch best hilarisch, maar hij doet het goed. Leuk feitje, Stallone vond zich de grote ster van deze film en ondanks de aanwezigheid van een aantal echte voormalige wereldspelers wilde hij de winnende goal maken, maar dat hebben ze uit zijn hoofd kunnen praten omdat een doelman zelden scoort in deze sport. Daarom is er gekozen voor een beslissende penalty stoppen. Toch grappig.

Dus tsja, dit is best prima te bekijken. Beter hadden ze er alleen nog een klein half uurtje uitgesneden in de eerste fase van de film, maar het is verder gewoon voldoende.

3* blijven staan

Klassieker zondag bracht deze Victory waar ik toch wel erg nieuwsgierig naar was en volgens mij ooit wel gezien heb. Wat ik er destijds van vond weet ik niet meer, maar met een dergelijke regisseur en cast leek de film vooraf toch een behoorlijke allure te hebben. Maar helaas maakte Escape to Victory, zoals de film ook wel genoemd wordt, het niet echt waar.

Een idee a la The Great Escape of Stalag 17 is er zeker met een bepaalde humor, cast en de focus op een ontspanning met een voetbalwedstrijd er tussen door om de vijand te pleasen. Kenmerkend voor dergelijke films is natuurlijk dat het niet half zo serieus is als de relatiteit, en is het allemaal met een knipoog en de vaak kenmerkende British stiff upper lip humor. Opzich niet verkeerd waar wel heel even de relatiteit naar voren komt als Colby om een stel mannen vraagt uit het oostelijke deel van Europa. Niet alleen wordt er aangegeven dat zij technisch gezien niet bestaan, tevens liegt hun uiteindelijke staat er niet om als ze afgeleverd worden. Is het slecht? Is het verkeerd? Nee, dat zeker niet, maar heel veel doet het me ook niet. Sterker nog, de lange aanloop waarin Hatch ook nog eens ontsnapt om de uitbraak poging gedurende de voetbalwedstrijd te verkennen en te plannen is ook vrij lang en voegt voor het gevoel niet zo veel toe. Het neigt allemaal een beetje naar het saaie...

Het wachten is uiteindelijk toch op de voetbalwedstrijd want daar draait het toch om? Zo voelt het echter niet met de langdradige focus op het ontsnappingsplan, oke de film draait niet om het voetbal maar om het ontsnappen. Maar als men dan vervolgens voor de mogelijkheid staat om weg te komen ligt plotseling weer de focus op dat ze de voetbalwedstrijd kunnen en willen winnen oftewel een soort van erekwestie. Op dat moment ben ik dan ook wel een beetje het gevoel wat ik had met de film wel kwijt waar ik de indruk krijg dat de schrijvers ook niet helemaal wisten welke richting ze nu precies uit wilden en waar de focus op ligt want het lijkt alle kanten op te schieten, het ontsnappen, de wedstijd of het winnen.

Afijn, het maakt Victory niet tot een slechte film want vermakelijk is het wel, slecht is het ook zeker niet, maar de klassieker die ik dacht gevonden te hebben is het zeker niet. Drie sterren voor de moeite en dan ben ik genereus voor mijn gevoel, wellicht dat en herkijk met de tijd nog verandering gaat brengen.