Le Couperet (2005)

Le Couperet betekent Het Hakmes.

sterke aanklacht tegen onze hyper-kapitalistische maatschappij, met een hard maar oh zo efficiënt idee (je concurrenten gewoon ombrengen).

Inderdaad, sterke aanklacht. Gek eigenlijk dat niet meer mensen deze puike film gezien hebben... (het verdient zelfs een plaatsje in een toplijst) Het is allemaal zo herkenbaar, actueel, en zo verfijnd in beeld gebracht! Niet alleen onze superkapitalistische mentaliteit, maar alle gevolgen van dien worden hier flink aan de kaak gesteld, en in verschillende opzichten fraai geschetst. (het gezin die eronder lijdt, de moordende concurrentie onder de werkzoekenden, de man die ergens tegen zijn zin werkt omdat men steeds meer kennis moet hebben etc...)

Daarenboven kent het een originele (niet het moorden zelf natuurlijk, maar de reden waarom) en waanzinnige twist dat een hallucinante wanhoopsdaad lijkt te zijn van het hoofdpersonage (Bruno). En Bruno is een hoofdpersonage dat bijzonder intrigerend is uitgewerkt. (alles uit de film intrigeert eigenlijk). De manier waarop hij zorgvuldig elke sollicitant opzoekt en zijn routine/levenswijze bestudeerd om hem "uit te schakelen" (maar er toch mee kennismaakt, gewild of niet, en soms wat aarzelt hierdoor; -:krankzinnige toestanden soms-), de opvallende kalmte en vastberadenheid waarmee hij alles doet, de ongegeneerde leugens enz... Prachtig.

De prent neemt geen blad voor de mond. Je kan het nog het best omschrijven als een briljante Frans-Belgische variant op Falling Down, met een uiterst treffend onderwerp, dat een zeer facinerende en sterke uitwerking heeft. Vrijwel elke scene is een genot, het verhaaltje blijft verrassen, het verveelt nooit en dit is een film dat de juiste snaren raakt. Recht voor de raap, maar het blijft altijd een bepaalde subtiliteit behouden. Zalige cinema.

Ook de titel is zo heerlijk treffend: Als een hakmes gaat hij door zijn "concurrentie" (en verwijderd zo elke kans op een negatieve sollicitatie-uitslag)..

Echte aanrader. 4*

PS: Mikey, als je een film wil waarbij je het gevoel krijgt dat ook JIJ de klootzak bent, dit is de geknipte film voor jou.

Lang geleden dat ik zo'n sterke zwarte komedie heb gezien. Behalve een aanklacht tegen de uitwassen van het kapitalisme is de film trouwens ook nog gewoon erg spannend en is het geheel goed uitgewerkt. Wat bij betreft 1 van de betere films van dit jaar.

Dit weekend (11 en 12 december) is Le Couperet te zien tijdens het FNV Filmfestival in bioscoop Cinerama in Amsterdam om 22.00 uur.

Dit is een unieke mogelijkheid deze sterke film op groot doek te bekijken, aangezien kort hierna de dvd-release zal volgen.

Komt er verder dan geen bioscoop-roulement ?

Hij ligt volgens mij volgende week al in de verhuur. Wat ik iig wel weet is dat de film inderdaad snel te koop is op dvd en dat is ook al volgende week, nl 13 december. Dan ligt hij volgens de berichten in de winkel.

Een geweldige film met een wereldrol van José Garcia waar je warempel nog sympathie voor krijgt ook.

Heb me er vreselijk mee vermaakt. Geweldig ook al die reclames op billboards en vrachtwagens die langskomen.

Eerst denk je nog even: dit gaat afschuwelijk aflopen, alles loopt in de mist, maar op een gegeven moment voel je het wel aankomen: het lukt hem gewoon. Hoewel het einde enigszins open is. Super.

En dankzij de 100-jarige FNV werden we nog getrakteerd op champagne met hapjes. En natuurlijk de bijbehorende praatjes.

Vreemd dat deze film zo weinig wordt bekeken.

Komt waarschijnlijk door de Franse titel.

En het ontbreken van ondertitels . En aangezien het me een "film met boodschap" lijkt, vertrouw ik maar even niet op m'n kennis van het Frans.

Klopt maar het doorsnee publiek denkt daar toch anders over.

Magnifieke film!

De film balanceert continu perfect op het randje van humor en ernst en weet mede daardoor de volle 2 uur te boeien. Het gegeven is vrij simpel, de uitwerking is subliem.

Prachtige hoofdrol van José Garcia. Hij wisselt humor en ernst moeiteloos af. Hij is meedogenloos naar zijn slachtoffers, maar heeft ook af en toe te doen met hun situatie die vaak nog minder rooskleuriger is dan de zijne. Toch gaat hij onverstoord door als een roofdier.

Geinig om te zien dat een klein deel is opgenomen in Nederland. Het is maar een scène van een paar minuten, maar toch leuk.

Le Couperet is een krachtige film van de al 72-jarige Costa -Gavras. Teleurstellend dat deze gerespecteerde filmmaker niet voldoende geld kon vinden in eigen land.

Het zijn juist dit soort films waar de Franse cinema zich mee kan onderscheiden.

ruim 4 sterren

Het hakmes

Aparte diepgravende film van Costa-Graves, meester in het ontluiken van maatschappelijke problemen.

Hier haalt hij weer een beerput open. En op wat voor manier.

Hij begint een film gewoon zonder optiteling, knap.

En daarna komt een José Garcia in actie, die een vertwijfelde werkzoeker in actie zet. Niet alles is even perfect. Maar het is wel een weergaloos portret. 4.5*

Pffff... wat een flutfilm.

Het verhaal vond ik enorm ongeloofwaardig en de hoofdpersoon en zijn echtgenote verschrikkelijk irritant, vooral van hem kreeg ik het onmiddellijk op m'n zenuwen. Als deze basis al niet wil lukken, verlies ik heel snel mijn belangstelling en na een half uurtje (schat ik) ben ik dan ook afgehaakt. Wel af en toe nog een half oog op het scherm gericht, maar niks meer gezien wat mijn aandacht trok.

Niet afgekeken, dus niet stemmen... anders was het 1* geworden, voor de moeite...

Je mag wel stemmen als het gewoon niet lukt om 'm uit te kijken.

In dat geval...

Een leuk plot wordt hier versterkt door de knappe acteerprestaties van José Garcia en vooral Olivier Gourmet.

Costa-Gravas heeft mij hier verbaast, want ik was tot nu toe niet echt een voorstander van zijn werk. 4* voor deze aanrader

Wat een heerlijke film. Controversieel en toch heel genuanceerd in beeld gebracht.

Een slachtoffer dat weigert slachtoffer te zijn en besluit zijn eigen lot in handen te nemen. Zijn missie is gedurfd en verloopt niet altijd even vlekkeloos. Het is vooral op de momenten dat het mis dreigt te gaan waar José Garcia schittert in zijn rol als de wanhopige werkloze Bruno. Vaak bloednerveus maar hij houdt voet bij stuk, weigert machteloos ten onder te gaan.

De kritiek op de hedendaagse maatschappij komt vaak terug en wordt constant gereflecteerd in het leven en de problemen van Bruno. Toch lijkt deze kritiek vooral als opstapje te dienen om een verhaal te vertellen dat even luguber als hilarisch is. Deze balans tussen humor en ernst, zoals hierboven al genoemd werd, wordt de hele speelduur volgehouden, waarschijnlijk de grootste verdienste van de film.

De muziek is sfeervol maar blijft, net als de visuele invulling, ondergeschikt aan het verhaal. Een overtuigende anekdote van een doorsnee man met doorsnee problemen en een allesbehalve doorsnee oplossing. 4,5* verdient deze wel.

PS. Beetje jammer vond ik de laatste minuut van de film. Hij had bij mij mogen eindigen bij de rondleiding door de papierfabriek .

Ja, dat vond ik oa ook te ver gaan.

Kan iemand mij misschien helpen, maar ik snap echt het einde niet goed.
Wie is die dame ?
Is dat die van de sollicitatie ?

Erg goede film, typisch Frans ook, dat sobere stijltje. Van begin tot einde vraag je je af waar het allemaal moet gaan eindigen. Een 4,5 binnen het genre en niet op de laatste plaats voor de schitterende ontknoping.

Cabanier... die dame zocht al heel lang tevergeefs werk... gaat er nu een lampje branden?

Dit is Franse cinema op zijn best!

Garcia die 99% van de film in beeld is speelt een zéér overtuigende rol.

De film is als drama aangeduid, maar de (zwarte) komedie komt ook zeker langs.

Het einde kan je interpreteren zoals je zelf wil en dat is samen met de prachtige acteerprestaties, regie, de reden waarom ik hier een 5 voor geef.

voor mij was het een film met verschillende gevoelens. aan de ene kant was het verhaal leuk gevonden en de acteurs goed, toch vond ik het een vrij trage film waarbij ik vaak moest verzitten. maar bleef hij me boeien (waarschijnlijk door het acteerwerk). leuke film, maar had er ietsje meer van verwacht. een 3.

laatste minuutje hadden ze niet hoeven doen...

Boeiend ? Ja.

De film zelf ? Nee. Een twee uur durende audiovisuele leegte die teert op het zwart randje dat aan een basic drama gegeven wordt. Jammer genoeg herhaalt de film zich keer op keer met scenes die gedreven worden door dubbelzinnigheden (personage zegt iets wat het einde kan betekenen voor onze held, maar nee! Hij bedoelde het toch anders) en kolderesque problemen bij de moordpogingen. Als comedy ronduit irritant en na een tijdje ook zwaar saai.

Acteerwerk was wel oké, maar er is gewoon twee uur helemaal niks te zien en elke 10 minuten lijken een reïteratie van de vorige 10.

Wat is er dan wel boeiend ? De interpretatie van de maatschappijkritiek uiteraard. Costa-Gavras doet écht z'n best, je ziet hem z'n best doen. De corporate fucks zijn gewoon door en door slecht. Arme pa wordt gedwongen tot wandaden. Dat capitalisme toch.

En toch krijgt hij me niet zover een spatje medelijden te voelen met papa. Andere werklozen nemen moedig een ander baantje maar niet hij. Nee, pruillipje op en niks leren van vorige sollicitaties. Beetje bitsen op z'n vrouw en de maatschappij en slachtoffer uithangen. Een zak stro is't, inderdaad tekenend voor een deel van onze maatschappij. Sterke maatschappijkritiek inderdaad, maar dan net iets anders.

2*, de lul haalt het dan nog ook. Origineel op zich maar na 2 uur near escapes, toevalligheden en emo geleuter had hij overreden mogen worden door een toevallig voorbijrijdende afvaltruck.

Wel aardig geacteerd en leuk ideetje, dat wel. Film neemt z'n boodschap echter serieus, kan ik alleen maar erg hard om lachen.