Bullets over Broadway (1994)

Best lollig. Duidelijk één van de vele Woody Allen tussendoortjes, maar het leuke daaran is dat die 9 van de 10 keer nog tig keer leuker zijn dan de standaard meuk.

3,5*

Geestige film, die het toch vooral van de personages en de vertolkingen moet hebben. Chazz Palminteri, Jim Broadbent en Jack Warden waren vooral lekker op dreef. Het plot had hier en daar ook een paar erg geinige momenten, maar echt hoogstaand vond ik het jammer genoeg nergens worden. Gewoon erg aardig, niets meer en niets minder.

3 sterren.

Op verschillende momenten een leuke film. Toch miste ik de typische Woody Allen momenten, en scherpe dialogen. Ook een aantal karakters wisten mij bijzonder te irriteren. Verder is het hele uitgangspunt van de film nogal onzinnig. Op basis van deze woorden is het misschien moeilijk te geloven, maar ik heb me wel vermaakt.

"Let's say there was a burning building and you could rush in and you could save only one thing: either the last known copy of Shakespeare's plays or some anonymous human being. What would you do?"

Toen deze uitspraak aan het begin van de film gedaan werd had ik eigenlijk moeten vermoeden dat de film deze hypothese op een bepaalde wijze in de praktijk zou brengen. Het is een film over hoe ver je mag gaan voor kunst. Bullets over Broadway is een ietwat cynischere film van Woody Allen, maar het wordt constant komisch gehouden. Wie anders zou een film over kunst maken waarin de oorspronkelijke kunstenaar uiteindelijk zijn kunstenaarsschap opgeeft en een maffiahitman zichzelf ontpopt als een ware kunstenaar die alles doet voor zijn werk?

Ik vind het persoonlijk een van de beste films die ik tot nu toe van Allen zag. Het verhaal is geweldig, de dialogen zijn zoals alleen Allen ze op zijn beste momenten kan schrijven en de personages werken allemaal. Het acteerwerk is fenomenaal, met een heerlijk irritante Jennifer Tilly (in een rol vergelijkbaar met Jean Hagen in Singin' in the Rain), een a-typisch gecaste Dianne Wiest (ook vergelijkbaar met een klassieke rol, namelijk Norma Desmond uit Sunset Blvd.) en Chazz Palminteri die de bijna onmogelijke taak volbrengt om een lompe gangster met een bezielde artiest te combineren.

Een geweldige film dus. Gigantisch ondergewaardeert. Ik heb er in ieder geval van genoten!
4,5*

Geniale klucht.

1e ziening van Bullets over Broadway.

Lekkere voice-over, prachtige personages, hilariteit alom, geschmier van het hoogste niveau. Heerlijk!

Onderwerpkeuze is goed, balans tussen geschifte en meer ingetogen personages is goed, uitwerking is goed.

Ik heb vooral erg genoten van het maffiose element in de film, dikke Vinny, Paulie Walnuts uit de Sopranos, uiteraard Cheech en niet te vergeten het uitschot-vriendinnetje van de boss, hoe heet ze ook weer, zij is eigenlijk wel het mooiste figuur uit de f.

Niets aan te merken op deze Allen-pur sang.

Gezellige film, die vooral in gang gezet wordt door de aculturele bodyguard die John Cusack eens eventjes vertelt hoe hij van zijn toneelstuk een succesverhaal kan maken. De irriterende, bij vlagen volkomen hysterische vrouwenkarakters waren ook goed te doorstaan, al zijn sommige stemgeluiden niet geschikt voor mensen die al snel vatbaar zijn voor stekende koppijn . Tegen het eind was de fut er wel uit.

Leuke vermakelijk Woody Allen film met een sterke sfeer!

De rol van John Cusack vond ik erg leuk gedaan, inderdaad wel wat Woody invloeden maar hier stoorde ik mij helemaal niet aan, ga hem steeds meer waarderen in films.

Ook de rol van Chazz Palminteri vond ik zeer goed gecast, die rol is hem gewoon op het lijf geschreven lijkt het wel.

Voor de rest kijkt de film gewoon lekker weg maar wordt nergens echt bijzonder of beter dan andere Woody Allen films, gewoon een gemiddelde Woody Allen film waar ik weinig op aan te merken heb maar ik het ook niet het beste werk van Woody Allen vind.

3,5 sterren voor nu, zat te twijfelen aan een 4 maar daar moet ik de film nog een keer voor bekijken

Fantastisch!

Het is altijd een fijn gevoel om een regisseursoeuvre af te struinen en dan compleet verrast te worden door een film, zodat je eindelijk een van zijn films onder je eigen persoonlijke favorieten mag scharen!

Woody Allen is een bevooroordeeld persoon en soms leidt dat tot hilarische taferelen zoals hier. Deze keer wordt zijn alter ego vertolkt door een andere acteur maar minstens zo succesvol. Als de repetities op het punt van beginnen staan, zijn wij getuigen van de kennismakingsperikelen tussen de regisseur en zijn cast. Prachtig hoe de regisseur zijn topacteurs ontvangt met alle egards en duur taalgebruik om vervolgens geconfronteerd te worden met een non talent, omdat hij een compromis op zijn artistieke vrijheid toe heeft moeten staan om zijn financiers tevreden te stellen.

Het compromis wordt geweldig vormgegeven door de onvrede over het compromis aan weerszijden te belichten. Eigenlijk is niemand tevreden met het compromis en begint zelfs een uitgebluste actrice met lichte tegenzin aan haar nieuwe project. De vele repetities zijn zeer komisch om te volgen, temeer omdat de regisseur gadegeslagen wordt door alles en iedereen met alle gevolgen van dien.

Sowieso, magnifiek als iedereen zich met de keuzes van de regisseur gaat bemoeien ( dank u bevooroordeelde regisseur, alles wordt nu pas echt dik aangezet en omgetoverd in goud! ). En de voice - over is ook voortreffelijk op dreef, met name als hij rept over een uiterst gedisciplineerde acteur, die terstond alles van de eettafel afsnaait.

Ondertussen liggen er nog meer intriges op de loer, kent het verhaal een bijzonder verloop en heb ik dubbel gelegen bij de stiekeme onderonsjes tussen de regisseur en Helen Sinclair. Hilarisch hoe gemakkelijk zij hem wist te bespelen met haar poëtische/cryptische taalgebruik.

De film heeft ook onmiskenbaar wat weg van enkele jaren `50 films maar beschikt over genoeg pit, eigengereidheid en zelfspot om niet alleen maar in de schaduw te staan van een paar samenraapsels uit de jaren `50. Woody Allen entertaint zijn publiek voor meer dan 100% en spaart niemand in deze film. Het zijn niet alleen de simpele mensen waarop hij afgeeft, de belachelijke denkwijzen en gebruiken van de zelfverklaarde elite worden ook op zeer komische wijze uitgebeeld.

Ga, beminnelijke schorpioen!........Woody Allen `s beste film! Geen twijfel mogelijk! Een dikke 4,5*