Return to Sender (2004)

"One moment of madness is within all of us. The unlucky ones pay for it, the rest of us live without ever knowing it’s within us and never learn to understand ourselves."

Een zin uit Frank zijn brieven waar Charlotte over aan het nadenken was en die ook mij wel is bijgebleven. Aangezien ze op het einde onschuldig blijkt te zijn, zou ze nog een grotere tol hebben betaald, moest Frank haar niet gered hebben van dat afschuwelijke noodlot.

Return to Sender is een meer dan behoorlijke misdaadfilm. Het einde vond ik op zijn minst verrassend. De doodstraf wordt hier, terecht op een subtiele manier, bekritiseert. Zulke wrede straffen moeten goed overwogen worden vooraleer ze toegepast worden.

De cast speelt heel goed. Connie Nielsen zet haar personage zeer geloofwaardig neer. Ook Aidan Quinn, die mij op een bepaalde manier doet denken aan Mel Gibson zowel door die lage stem als zijn gelaat, vond ik erg sterk. Charlotte wordt op een bepaald moment een soort martelaar waarin zij boete doet voor hetgeen ze haar zuster heeft aangedaan. Ze vraagt dan ook aan Frank of hij gelooft in het hiernamaals.

Misschien wel even interessant om te vermelden wat Steven Pincker over matelaarschap schrijft in zijn boek Verlichting Nu (wat ik momenteel lees): "Geloof in een hiernamaals impliceert dat gezondheid en geluk niet zo belangrijk zijn, omdat het leven op aarde een oneindig klein deel van iemands bestaan vormt... en dat martelaarschap misschien wel het beste is wat een mens kan overkomen."

Het martelaarschap van Charlotte maakt het Frank dan ook ontzettend moeilijk, want hoe kan je iemand redden die niet wil gered worden?