The BFG (2016)

Oeioeioei. Ik had het niet kunnen vermoeden toen dit project werd aangekondigd met Spielberg aan het roer, dat ik me zo zou vervelen tijdens de film. Ik zakte zelfs even weg, bij een film tussen 14 en 16 uur for christ's sake. Rylance speelt geweldig, ik kan niet anders zeggen, maar de magie waar Chainsaw op hoopt, ontbrak voor mij volledig. Voor de volwassen filmkijker die nostalgische gevoelens bij Dahls voortreffelijke kinderboek heeft, is hier wat de donkere kantjes betreft te weinig te halen. Ik had ook echt het gevoel naar een kinderfilm te kijken, en hoewel Spielberg een hoop films heeft gemaakt die óók geschikt waren voor kinderen, viel er doorgaans voor de wat oudere kijker ook genoeg te halen. Zo niet hier, wat mij betreft. Cg en soundtrack zijn ok, maar ik werd er zeker niet door weggeblazen. Enige charismatische is Rylance wat mij betreft, en ik ben wél benieuwd naar een making of van hoe ze zijn performance hebben gebruikt in het tot leven wekken van de BFG. Hele, hele knappe motion capture is mijn eerste gok.

Tja, misschien had ik wat te hoge verwachtingen, maar vond het eigenlijk niet zo heel leuk. Ik kan mijn vinger er niet helemaal opleggen waar dat aan lag. Misschien ben ik toch te oud geworden om dit verhaal als film te zien, had ik het te koud in de bioscoop, of is dit toch gewoon meer een boekverhaal.

Waarschijnlijk heb ik ook teveel verwacht van de nostalgiefactor, als je die weghaalt dan blijft het gewoon teveel een kinderfilm, en waarschijnlijk ook eentje die op papier beter tot zijn recht komt. Roald Dahl is nogal een talig schrijver, doet veel met woorden, en dat element is in het boek echt 100x leuker dan in de film.

De BFG zelf is overigens prima geslaagd, je moet maar afwachten hoe zoiets uitpakt natuurlijk, maar gelukkig zijn we anno 2016 ver genoeg om zoiets goed te brengen. Ook de jonge Ruby Barnhill zet een prima prestatie neer. De wereld ziet er ook prima uit, niets is storend afwijkend aan het boek, alles zit erin zoals je het mag verwachten.

Objectief gezien is er dus niet eens zoveel mis mee, waarom dan toch een tegenvaller?

Waarschijnlijk omdat er wat weinig overblijft van de magie uit het boek. Dingen voelen ofwel stroef (the BFG die rustig wat snoskommers gaat hakken als hij Sophie meegenomen heeft, zonder dat hij blijkbaar iets van plan is met haar), ofwel saai (de gesprekken tussen de twee die echt nergens de 'fun' weten te evenaren van het boek) ofwel totaal random (voor de weinige mensen die het verhaal niet kennen moet dat plan met the Queen nogal uit de lucht komen vallen). Het stuk bij de Queen duurde dan overigens wel weer wat lang, hoewel daar natuurlijk wel aardig wat humor uitgepeurd kon worden (vooral te horen aan de mensen naast ons in de bioscoop).

Mja, jammer, ik heb zelfs overwogen om halverwege weg te gaan en weer op een terrasje te gaan zitten, en dat is toch wel triest voor een gevierd verhaal als dit.

3*, alleen omdat het 'degelijk' is en geen totale crap.

Ik vond de film behoorlijk traag en saai. Visueel prachtig vormgegeven maar het verhaal zwabbert en zwalkt aan alle kanten. Toen er na een uur nog geen vaart in kwam heb ik de zaal verlaten.

Al mijn jeugdsentimenten bij elkaar. Van de man van Jurassic Park in de regiestoel tot Dahl, wiens bekende kinderboeken als de GVR en De Heksen ik verslond. Maar het grootste jeugdsentiment is voor mij de 1989 animatiefilm van Brian Cosgrove, wellicht één van mijn favoriete jeugdfilms. Ik keek uit naar deze nieuwe BFG, maar was toch - hoe spijtig ook - een tikkeltje teleurgesteld.

Visueel wordt er een indrukwekkende trukendoos opengetrokken, met wat stijlvolle shots. Met name de entree naar het land der reuzen en de droomwereld is sterk. Ook de BFG zelf ziet er goed uit, het is duidelijk dat men nu pas de techniek heeft om dit verhaal te vertellen (men wilde in de jaren 90 met Robin Williams het verhaal al verfilmen, maar liepen tegen teveel technische problemen aan). De interactie tussen BFG en Sophie werkt, mede door een goed gecaste Mark Rylance. Ruby Barnhill werkte me echter eerder op de zenuwen. Maar dat komt niet alleen door haar, dat heeft ook te maken met het wat matige scenario. Want die is niet bepaald vlekkeloos.

Het grootste probleem met het scenario is de opbouw. Het plot is erg simpel - er zijn nare reuzen en daar moeten we van af - maar de film doet er opvallend lang over om op te bouwen en uiteindelijk is de aanval en het gevangen nemen van de kwaadaardige reuzen in een zucht voorbij. Totaal geen spanning te bekennen bij iets wat de grote climax zou moeten zijn. Dat deed de animatiefilm in ieder geval tig keer beter. Overigens zette de animatiefilm de kwaadaardige reuzen ook veel beter neer. Akkoord, in die film waren ze volledig over-de-top, met slijm uit hun bakkes en bloedrode ogen, maar ze waren ook echt eng. Deze reuzen zijn allemaal voornamelijk klunzen en zelfs leider Vleeslapeter is maar een dom sulletje. Mensen die het moment uit de animatiefilm nog kunnen herinneren waarin de Vleeslapeter uit de oceaan kwam om een kind op te eten, weten dat die reuzen stuk voor stuk veel dreigender waren. Spielberg weet toch dat een kinderfilm best eng mag zijn?

Gebaseerd op de toon van de film lijkt het daar echter niet echt op. The BFG richt zich schijnbaar op de allerkleinste, gebaseerd op de vele slapstick en scheten. Terwijl die kleine koters waarschijnlijk weer weinig kunnen met de trage opbouw, rustige momenten (en die zijn er veel) en karakterontwikkelingen. Voor wie, gebaseerd op de gemene reuzen, nog twijfelde of BFG voor de allerkleinsten is, moet goed luisteren naar de soundtrack van John Williams. Deze - erg matige - score maakt alles mierzoet en overdreven vriendelijk en mist elke vorm van magie. De gehele film bevat overigens maar weinig magie. Had Spielberg de toon van zijn Jurassic Park of Tintin maar aangehouden (of iets meer gepikt van de 1989 animatiefilm), dan hadden we nu een avontuurlijke en soms spannende familiefilm gehad waar vele leeftijden iets mee konden. Zijn BFG is technisch prima, maar jammer genoeg enkel voor de kleine kids.

3 sterren. Met moeite. En een beetje pijn in het hart.

Matig. Nu heb ik nooit een hele sterke band met het boek gehad, maar op zich leent dit zich wel voor een film. Het is alleen wel effectief een kinderfilm geworden die nergens echt leuk wordt en vaak ook gewoon saai. Het is ook een verhaal en wereld waar ik gewoon niet in mee kan gaan. Barnhill vind ik daarnaast maar vervelend acteren. Verder is de muziek ongeïnspireerd en ziet Reuzenland er ook niet heel bijzonder uit. Je mist de magie die Spielberg 30 jaar terug wel in zijn films kreeg, denk aan E.T.

Blijven enkele aardige shots over en zeker de stukken in Londen zijn prima te doen. Daarnaast is dat hele gedoe bij de koningin wel degelijk oprecht grappig en zijn tempo en ritme ook gewoon goed rond die scènes. Had de rest van de film maar minstens dat niveau. 2,5*.

Het boek vond ik als kind destijds heel erg leuk, maar dat is al zo lang geleden dat ik me er niet alles meer van kon herinneren.

Ruby Barnhill als Sophie vond ik prima gecast. Ze was gelukkig niet irritant (zoals kindacteurs dat kunnen zijn) en soms zelfs aandoenlijk (vooral in de scene als ze mee terug wil met de BFG).
De BFG zelf vond ik prachtig vormgegeven; ik had heel sterk nog de bekende boekenkaft voor ogen, en deze indrukwekkende CGI-reus was daar een prima 'vertolking' van. Zijn ogen spreken boekdelen en zijn emoties komen goed naar voren. Het maakte de reus geloofwaardig en menselijk.
Datzelfde kon niet echt gezegd worden voor de slechte reuzen; ze waren prima gerenderd, maar veel te cartoonesk. Ze deden me denken aan World of Warcraft orcs.
Ook bij de scenes waarin Sophie samen met de reus in beeld was, vond ik dat Sophie soms niet inblendde met haar omgeving of soms wat schokte als de reus haar meenam op zijn hand. Het blijven lastige shots die zelfs met de hedendaagse computertechnieken nog niet helemaal perfect afgewerkt kunnen worden.

Maar goed, dat is nitpicken. Ik vond de film zeker wel vermakelijk, hoewel het soms wat inzakte. Sommige scenes duurden te lang of er gebeurde te weinig om het spannend te houden.
Zoals vaker met boekverfilmingen is de film een heel andere beleving dan het boek. Wat het boek zo leuk maakte -in mijn herinnering- waren de gesprekken tussen Sophie en de reus, terwijl de film zich meer leek te concentreren op de visuele mogelijkheden. Natuurlijk ontkom je daar niet aan als je een fantasiewereld moet tonen, maar het maakt dat de menselijke interactie en Dahls creatieve schrijfsels wat ondergesneeuwd raakten.

De BFG vind ik een mooie film, maar desondanks vind ik de film niet helemaal geslaagd.

Het grootse pluspunt van de film vind ik de prachtige rol van Mark Rylance. Wat een schitterend personage zet hij in deze film neer! Het personage vind ik ook prachtig geanimeerd. Zo wie zo ziet de hele film er visueel heel mooi uit.

Ik heb het boek van Roald Dahl niet gelezen, dus ik kan er niet over oordelen in hoeverre de film het boek eer aan doet. Het verhaal wat in de film verteld vind mooi en leuk. Vooral het dromen vangen vind ik leuk verzonnen. Hoewel soms iets te kinderachtig vind ik de humor in de film zeker geslaagd. Het leukste stuk van de film vind ik de scenes waarin The Big Friendly Giant zit te stuntelen in het paleis van The Queen. Persoonlijk had ik het wel leuk gevonden als de film wat grimmiger was geweest. De slechte reuzen zijn niet al te snugger, van hun kant had van mij wel wat meer dreiging uit mogen komen. De film is eigenlijk op geen enkel moment ook echt spannend, terwijl het in potentie met die kwaadaardige reuzen toch best spannend kon worden. Jammer.

De film had over het algemeen iets meer vaart mogen hebben, maar echt langdradig vind ik de film nergens worden. Wel zitten er een aantal scenes in de film waarvan ik het nut niet helemaal inzag. Zo zet bijvoorbeeld de The Big Friendly Giant in het midden van de film Sophie weer af bij het weeshuis, waarna hij haar toch weer meeneemt. Het kan aan mij liggen, maar ik vind het nogal aan overbodig stuk van de film wat alleen maar de vaart eruit haalt.

De muziek van John Williams vind ik mooi en past goed bij de film. In tegenstelling tot sommige andere vind ik de muziek van Williams bij deze film wel magisch klinken. Williams kan zeker beter en ik moet toegeven dat ik misschien iets meer van zijn kant had verwacht, maar toch heeft hij behoorlijk mooi werk afgeleverd.

Het grootse minpunt van de film vind ik het personage Sophie. Ik vind haar als ik eerlijk ben een ontzettend vervelend betweterig personage. Ze wist op bijna geen enkel moment mijn sympathie te krijgen. Ze wekte eigenlijk bijna alleen maar irritatie op. Aangezien ze feitelijk de hoofdpersoon van de film is, haalt zij in haar eentje de film voor mij persoonlijk behoorlijk naar beneden. De film maakt een hoop goed doordat ik met The Big Friendly Giant wel ging meeleven en het echt een goed personage is. Maar van die irritante Sophie moet de film het wat mij betreft niet hebben. Dit ligt zowel aan het script als aan de actrice die ik op een irritante manier vindt acteren.

Al met al vind ik The BFG niet echt een slechte film. De film is wel leuk om eens gezien te hebben, maar geen echte topper.

3*

Meesterlijke film voor jong en oud, boordevol humor en vermaak en spannend voor de kleintjes.

Schitterende special effecten en geweldig gemaakt.

Met de prachtige film muziek van John Williams.

Weer een juweeltje van Steven Spielberg.

De volle vijf sterren meer dan verdient.

Wie opgevoed is met de boeken van Roald Dahl, zal met weemoed uitgekeken hebben naar deze familiefilm van sentiment-specialist Spielberg. Bij mij waren de verwachtingen wel wat getemperd, daar ik weinig met het verhaal heb, en over het algemeen toch ook liever kijk naar Spielberg's meer serieuze releases.

The BFG kan wat mij betreft de boeken in als een warme, vermakelijke, doch niet al te verheffende release voor het hele gezin. Kinderlijke en meer volwassen elementen vinden hun balans, al zal de individuele volwassen filmkijker zijn heil misschien elders zoeken.

Het taaltje van de GVR stond garant voor een gros aan leuke versprekingen en woordgrapjes, ware het niet dat de wel erg houterige Nederlandse vertaling van het Engels veel plezier voor m'n neus wegkaapte. De gesynchroniseerde Nederlandse editie moet nog storender zijn geweest.

Verder was ik niet al te enthousiast over het wijsgerige meisje dat zij aan zij met Mark Rylance mocht acteren. Noem het smaak, maar ik vond haar vooral erg vervelend.

Maar visueel en verhaaltechnisch is dit wél een prachtfilm; ik heb met een grote glimlach gekeken, en ook nog aardig wat gelachen. Zeker het gedeelte dat zich in het koninklijk (land)huis afspeelde kon op mijn goedkeuring rekenen.

Spielberg levert met the BFG niet zijn beste werk, en zal lang niet zoveel impact en klassieke waarde genereren als in de '80s het geval was met E.T. Desondanks slaagt hij in z'n opzet een beroemd kinderverhaal succesvol op het witte doek te brengen.

3,5*

film reviews in 100 woorden: The BFG (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

ps. Ik ben geen professionele schrijver of criticus, ik ben maar een movie geek met een laptop.

The BFG is een familiefilm vol wonder en magie. Spielberg kan met zijn visuele creativiteit vaak verrassend uit de hoek komen, voor de rest is The BFG niet veel bijzonders. De omgevingen zijn schitterend en de sfeer is dik in orde, enkel de reuzen kwamen niet altijd realistisch over. Mark Rylance (BFG) en Ruby Barnhill (Sofie) waren charmant en enorm vermakelijk, hun prestaties waren voor mij dan ook het hoogtepunt van de film. Het verhaal is best simpel en het tempo verloopt af en toe wat stroef, maar voor een familiefilm met wat leuke effecten is dit een aangename aanrader.

3,0*

Te doen.

Ergens een gekke film dit. Het volgt het boek vrij nauwkeurig, het boek is geweldig. Dus 1+1 zou dan toch 2 moeten zijn. Het is ook niet dat het allemaal heel slecht is, of dat de acteurs echt waardeloos zijn. Maar de magie komt helaas toch niet van het scherm. Dat ligt vooral aan het feit dat Spielberg wellicht te oud is voor dit soort films. Bij de klassieke cinema van Bridge of Spies is hij meer in zijn element. Hier lijkt hij minder interesse voor te hebben. Alles lijkt wat automatisch gemaakt. Meisje is net iets te wijs, waar Spielberg bij ET nog een bepaalde sympathie opmerkte in Elliot, heeft hij hier gekozen voor zo een wijsneus meisje dat waarschijnlijk nu al weet dat ze straks actrice wil worden. Waardoor de nodige onschuldigheid van het karakter verloren gaat. Hoewel ik geen hater ben van CGI, had ik toch liever gehad dat sommige plekken wat echter oogde op zijn minst.

Rylance is een prima GVR en ik heb zo een zwak voor het bronmateriaal dat ik mij nog wel vermaakte. Maar dit is niet de verfilming van het boek waar we op hoopte.

3 sterren.

Niemand wilde met mij naar deze film, dus ben ik maar alleen gegaan. Wat jammer voor mijn partner en vrienden. Ze hebben toch echt wat gemist. Want wat is dit een leuke film zeg. Het verhaal wordt nergens saai. De special effects zijn super! De locaties, fotografie en details zijn prachtig. Ik genoot zelfs van een oude krakende stoel waar de reus in ging zitten. Toegeven dat het verhaal een beetje oubollig is en voor kinderen, maar als je daar doorheen prikt, dan krijg je toch een SUPER avontuurlijke film. Zelfs gelachen om de 'groene scheten' scenes. De muziek van John Williams is ook erg mooi. Leek een beetje op 'Hook' soundtrack. Zeker een aanrader voor mensen die twijfelen!!!

Behoorlijke misser van zowel Disney als Spielberg, zeg maar gerust een flop. The BFG is een saai, emotieloos en langdradige film geworden. De verveling slaat snel toe en meeleven wordt onmogelijk gemaakt, ook omdat de schaarse personages behoorlijk vlak zijn, net als het karige verhaal. Er ontbreekt dus van alles, personages, inhoud, vaart, emotie, spanning, etc. Saai voor jong en oud.

Als je het eerste en het laatste kwartier hebt gezien kun je de rest overslaan. Alweer een film met alleen oog voor CGI en een volledig verkwanseld script, een gemiste kans. 1,5*

Zelfde probleem speelde ook hier, alleen mijn vriendin wilde deze film graag zien en ik zag het niet zo zitten. Het is wel vaker zo dat zij meer van fantasie en sprookjes houdt dan ik. Zelf beschouw ik dat als een "vrouwenafwijkingkje" maar ik moet toegeven, de film boeide op de een of andere manier mij ook. Het is net als 'cantforgetyou' zegt: "het is een leuke film, er zit humor in en ook het verhaal loopt lekker".

Absoluut geen spijt dat ik deze film toch meegepakt heb en is er naast mij, ook nog een ander persoontje tevreden of niet Reintje?

Een mooie 7 als waardering voor deze film.

nou ik ben even alleen in mijn mening WAT N PRACHTIG SPROOKJE van STEVEN SPIELBERG adembenemend mooi voor de kids maar zeker ook voor mij en ik ben al over middelbare leeftijd!!! toppie ik geef hem net geen 5 sterren maar hij krijgt er bij mij dik 4,0 metn griffel!!!! mooi opgezet de hereniging van kind en reus die bfg is de kleinste reus onder de reuzen hij krijgt een prachtigeband met het kind voor geen goud willen missen en leuk voor t heel gezin !! mooi !

In deze typische Disney film ziet het er allemaal prachtig uit, de kleintjes zullen hiervan genieten denk ik, helaas vond ik het verhaal niet echt interessant. Het duurt allemaal te lang en het karakter Sophie boeit ook niet echt. Ook het einde valt tegen, een spetterende slotscène zit er niet in. Het is wel mooi gemaakt maar dat is dan ook eigenlijk wel alles.

De boeken van Roald Dahl zijn legendarisch. De schrijver laat je fantasie zonder problemen werken. Misschien daarom dat het zo moeilijk is om te verfilmen. Het is allemaal nogal voorgekauwd en de films laten meestal weinig ruimte voor fantasie over. Denk aan Matilda en Heksen. Ook deze BFG (GVR) is zo'n film waarvan het boek zo goed is dat de film sowieso tegenvalt. Een veel gelezen boek dat in de meeste hoofden er anders zal uitzien dan op het scherm.

Los daarvan mis ik toch wel de creativiteit van Spielberg. Het is dan wel mooi gedaan. Hij kent zeker zijn vak. Maar ik mis de verrassing. Hopelijk worden kinderen nog wel verbluft, al kan ik ze eerder het boek aanraden. De boeken van Dahl (ook deze BFG) zijn trouwens veel harder. Echte horror voor kinderen. Een zeldzame eigenschap trouwens, maar het is Spielberg duidelijk niet gelukt. De reuzen zijn eerder domme grote wezens ipv kinderverslinders.

Mooie film, maar te hard gepolijst zodat het gewoon saai wordt. Dahl is een sterk voorbeeld dat het boek (meestal) beter is dan de film.

Mindere film van Spielberg, maar zelfs een mindere Spielberg is toch nog enigszins de moeite waard. The BFG ziet er technisch en visueel schitterend uit. Het mankement is dat hij er een echte kinderfilm van gemaakt heeft, met te weinig aanknopingspunten voor een volwassene. Het is een te braaf filmpje geworden, met veel typisch Spielbergiaans sentiment. Ik lees hierboven dat het oorspronkelijke verhaal van Dahl genoeg aanknopingspunten gaf, om een verfilming met meer pit aan te bieden, en als dat waar is heeft onze Steven wat kansen laten liggen. Nochthans zal dit ook niet één van de beste verhalen van Dahl zijn geweest, denk ik: Meisje worden meegenomen naar fantasywereld door vriendelijke reus en helpt hem(met behulp van een schetenlatende koningin en haar gelag) om een aantal minder vriendelijke reuzen te verslaan....Waarlijk niet de basis om hier een inhoudelijk geweldige film van te maken, maar er had zeker wat meer durf in moeten zitten.

Een erg leuke film. Leuker dan ik verwacht had. Wel irriteerde ik me echt aan het meisje 'Sophie'. Wat een vervelend kind. Niet het karakter, maar ze hadden toch wel een wat leuker uitziend persoon kunnen kiezen.

Aardige verfilming van het beroemde boek. Het boek wordt op een aantal stukken na redelijk gevolgd. Helaas zitten er wat saaie momenten in die het tempo er aardig uithalen. Zoals ook eerder aangegeven zien de reuzen er niet zo gevaarlijk uit zoals ze in het boek omschreven zijn. Verder is het einde wat makkelijk en afgeraffeld. Verder ziet de film er fraai uit en is het echt sprookjesachtig zoals het hoort te zijn. Ook de GVR kan er goed mee door. Krappe voldoende. 3.0

Steven Spielberg weet met deze fantasie-, avontuur- en live-action film het gelijknamige boek van Roald Dahl mooi neer te zetten. Het is vooral een sfeervolle film met mooie cinematografie en special effects wat het bijzonder maakt. De scènes met de groengekleurde drank Frobscottle zijn uiterst hilarisch. Toch had het verhaaltechnisch allemaal wat sterker gekund, met vooral een te zwak einde voor zo'n mooie film.

Leuke kinderfilm van Spielberg. Precies hoe ik me de tekenfilm en het boek herinner. Mooie muziek van John Williams en degelijke CGI-effecten.

Steven Spielberg leek geknipt te zijn voor de verfilming van Roald Dahl's gelijknamige boek, maar ja, dat dachten we ook van Hook. Het resultaat is een mooi gemaakt maar nogal leeg en vreemd afstandelijk sprookje, dat vooral aan de saaie kant is. En sporadisch best flauw ook. Eersteklas special effects en visueel dik in orde, maar al met al toch één van de minste films van Spielberg. Samen met Hook.

“Where am I?

Giant country!”

Steven Spielberg weet de sprookjesachtige wereld van Roald Dahl op een magistrale manier op het scherm te toveren. Zo af en toe heb ik nood aan een niet te ingewikkelde of zwaarwichtige film. Zo’n film die je naar een sprookjesachtige, zorgeloze wereld meevoert en voor eventjes de dagdagelijkse beslommeringen doet vergeten. Ditmaal is het een lieftallig klein meisje, Sophie (Ruby Barnhill), die nadat ze de vriendelijke reus (The Big Friendly Giant) door de donkere straten van Londen heeft zien dwalen, door deze laatste wordt meegenomen naar Reuzenland. Juist zoals Mowgli in “The Jungle Book” is Sophie omringt door computer gegenereerde animaties. Niet helemaal echter. Het gezicht van de BFG kwam we nogal bekend voor. Naderhand ontdekte ik dat Mark Rylance, die nog recent meespeelde in de door Spielberg geregisseerde film “Bridge of Spies” als Rudolf Abel waarvoor hij een Acadamy Award ontving, de rol van de vriendelijke, vegetarische reus op zich nam.

Ook hier is het bewonderenswaardig hoe een klein nietig meisje moet acteren in het ijle, want volgens mij is het hele reuzenland bevolkt door die giganten, een met blue screens gevulde ruimte. Zeker de magistrale scène waar ze samen met de vriendelijke reus op dromenjacht gaat, is een sterk staaltje van technologische magie. Als de minder vreedzame reuzen op jacht gaan naar de in bescherming genomen Sophie, deed het me een beetje denken aan “Jack the Giant Slayer”. En het zelfverzonnen taaltje dat door de vriendelijke reus wordt gehanteerd, bewijst waar J.K. Rowling de inspiratie heeft gehaald voor het eigenzinnig taaltje dat haar creaturen spreken in de Potter serie. Maar het is vooral de vormgeving en het indrukwekkende ontwerp dat je met open mond gadeslaat. De landschappen in Reuzenland en het huis van BFG is gedetailleerd en haarscherp in beeld gebracht. Maar vooral het oude Londen ziet er fantastisch uit. Nachtelijk Londen waar de grote vriendelijke reus in ronddwaalt om kleine kinderen hun dromen in te blazen en waar hij zich op ingenieuze (en soms lachwekkende) manier telkens weet te verbergen voor rondzwervende nachtraven.

Hoofdzaak is wel dat je je laat meeslepen in deze wonderbaarlijke wereld, want anders komt het allemaal nogal kinderachtig over. De film is niet bepaald angstaanjagend waardoor het ook geschikt is voor de allerkleinsten. En die zullen zich kostelijk amuseren als de vriendelijke reus het eigen brouwsel “frobscottle” bovenhaalt. Een groenachtige substantie die na het drinken ervan resulteert in een redelijk ernstige vorm van winderigheid. Normaal gezien horen komische situaties waarbij scheten of boeren worden geproduceerd thuis in een platvloerse komedie. Maar hier zorgt het (zelfs in aanwezigheid van de Britse koningin) voor enkele hilarische momenten.

Niks negatiefs te melden dus. Buiten het feit dat het nergens echt spannend was of imponeerde. Misschien ben ik niet meer zo snel onder de indruk van iets en zijn we die fabelachtige technische snufjes in de filmwereld al gewend. Maar ik kreeg niet dat wow-gevoel bij het bekijken van “The BFG”. Niet zoals de eerste “Harry Potter” film. Of het eerste deel uit “The Lord of the Rings”. Die magische sfeer waardoor het wel leek alsof je geteleporteerd werd naar een andere imaginaire wereld. En dat miste ik in dit, vooral charmante, sprookjesverhaal. Op een bepaalde manier is het wel een ontroerend verhaal. De minder reusachtige reus die slijmerige komkommerachtige groenten eet in plaats van mensenvlees en daardoor gepest wordt. En dan is er dat kwetsbare kleine meisje dat voor hem in de bres springt. Een innemend en tegelijkertijd ludiek verhaal waar jongere kindjes ook van kunnen genieten. Met andere woorden, een geschikte familiefilm.

3.5*

Oud nieuws.

Nieuw ouds.

Spielberg goes Spielberg - good old feel good.

Enzovoort.

Niet bijzonder, niet niet-bijzonder.

Gewoon, gewoon goed.

3*

Wel heel mooi gemaakt inderdaad!

Een mooi en vredig sprookje en ik heb het boek vroeger ook gelezen.

Alleen de film mist spanning en kracht.

Maar het is een sprookje met het hart op de goede plek.

3 sterren

Gezien in het vliegtuig, waardoor de soundtrack niet helemaal goed bij me overkwam. In dit geval wellicht een voordeel, want ik ben over het algemeen niet erg dol op John Williams.

Voor de rest een aardige verfilming. Het boek en de animatiefilm kende ik al, dus genoeg om mee te vergelijken. De belangrijkste verandering had wat mij betreft ook wel achterwege gelaten mogen worden: het toevoegen wat wat drama in de vorm van een ander kind dat door de BFG is meegenomen en blijkbaar door de andere reuzen is opgepeuzeld. Maar veel storen doet dat niet, wat wel gezegd mag worden over het meisje dat Sophie speelt. Komt behoorlijk onuitstaanbaar over, maar dat heb je wellicht snel met een Engels accent.

Ook de reuzen zijn wat anders. In de illustraties in het boek en in de tekenfilm zien ze er echt als monsters uit. Hier zien ze er meer uit als kroeggasten. Minder angstaanjagend dus, maar wel grappiger, met name in de scène waarin ze de BFG gebruiken als speeltuig. De met special effects gecreëerde reuzen vermengen nog steeds niet naadloos met de "realiteit", maar erg storen doet het niet, en voor de rest ziet de film er wel aardig uit. Met name de droomwereld is wel mooi vormgegeven.

Kortom, best een aardige film, die zeker kinderen wel zal aanspreken. 3*.

Ik heb het boek nooit gelezen, wel de tekenfilm uit de jaren 80 als kind regelmatig gezien. Maar ik vond het verhaal niet aansprekend genoeg om nog eens een poging met het boek te wagen. Ook deze nieuwe verfilming is leuk geprobeerd, maar nog steeds vrij oninteressant. Leuk geanimeerd, maar tegelijkertijd zit er weinig sfeer in, ontbreken memorabele momenten en duurde het veel te lang. Slechts het slot met de koningin vond ik wel aardig. Echt zo'n film die ik over een paar dagen alweer vergeten ben. Ik hoop dat Spielberg weer eens met iets echt goeds in de toekomst aan gaat komen.

2,5*

haha, dat taaltje van de GVR lag ik als kind echt plat om, prachtig.

Nu nog steeds erg leuk en creatief. Dat hele gebeuren met de Koningin kon ik me eerlijk gezegd niet echt meer herinneren, en dat was tevens ook het minste uit de hele film.

Aardige film over een meisje in een weeshuis die wordt meegenomen door een grote, vriendelijke reus. Gebaseerd op het fantasievolle kinderverhaal van Roald Dahl. De vriendschap die ontstaat tussen de twee deed me niet zo veel, en is soms wat langdradig. De rest is wel avontuurlijk en het ziet er allemaal prachtig uit met uitstekende special effects. Net geen 3.5 sterren.