Kiss Me Kate (1953)

Een muzikaal filmpje uit de jaren 40 en 50, ons allerbekend : een simpel "hit and run" verhaaltje en het inlassen van zang- en dansnummers door stars van het ogenblik.

"Kiss me Kate" is niet anders, maar als men denkt dat Shakespeare's "Timing of the Shrew" en de Cole Porterr's muziek garant staan voor filmische kwaliteit mag het wel vergeten.

Het geheel is de stupideit zelve, nummers als "So in love", "From this moment on" en "We open in Venice" ten spijt. Maar dat is muziek, filmwaarde mogen we vergeten.

Dit soort musicals deden het goed in de jaren vijftig. Het gaf de mensen enigszins ontspanning, dit tegen de achtergrond van de Koude Oorlog, McCarthysme etc. Nu anno 2011 stellen dit soort musicals niets meer voor, maar de muziek van Cole Porter staat nog steeds als een huis. Mooiste scène; de balletscène - From this Moment on - aan het eind van deze toneelachtige musical. Voor de rest als film om snel te vergeten.

2,0*

Hoewel dit niet mijn favoriete musical is, krijg ik bij het kijken ernaar toch steeds een blij gevoel. Ik kan het ook niet helpen. De mooie liedjes worden prima vertolkt en ook het verhaaltje (een variant op Shakespeare's "Taming of the Shrew") is best in orde. Hoogtepunt: het idiote duet van Keenan Wynn en James Whitemore.

Luchtige en heel aardige musical met prima liedjes van Cole Porter, die vreemd genoeg ook zelf even als personage optreedt aan het begin van het verhaal.

Valt mij overigens steeds meer op dat veel musicals over de productie van een musical zelf gaan, als een soort meta-verhaal. Toch best curieus.