The Island (2005)

Als tiener deze film eens gezien en ik was toen onder de indruk van de moderne elementen, de effecten en natuurlijk ook Scarlett Johansson.

Ik keek er naar uit om deze film na enkele jaren nog eens te bekijken, maar het viel allemaal wat tegen.

Het spreekt mij allemaal wel aan, maar deze futuristische actiefilm is eigenlijk wat te flauw.

Best goede film!origineel verhaal!Vooral eerste deel van de film was sterk!

Eerste 40 minuten van de film zijn goed te kijken en wekt je interesse en je hebt veel vragen maar daarna als Lincoln uit de faciliteit ontsnapt wordt het maar een flauw actiefilmpje, bijvoorbeeld dat Lincoln daar met zijn sponsor staat en dat zijn sponsor word doodgeschoten en ze hem zomaar laten gaan ik dacht dat het belangrijk was dat niemand erachter kwam wat er nou aan de hand is en zo zitten er nog veel irritante fouten in waar de scriptschrijvers geen moeite hebben ingestoken. Erg jammer van de film er zaten veel kansen in en een leuk concept maar is uiteindelijk toch een flauw actiefilmpje geworden.

In het eerste deel van de film werd (ongebruikelijk voor Michael Bay) de focus niet zozeer op de actie gericht, maar meer op het verhalende, de achtergrond, de karakterontwikkeling van de personages. Maar op een bepaald moment vond de regisseur het genoeg, werd het verhaal, ten gunste van bombastische actie en achtervolgingen, terzijde geschoven. Ewan McGregor, met z'n kwajongenslach, sloeg als hoofdrolspeler een goed figuur en bleek in staat de film te dragen. Ook Scarlett Johansson kon haar talenten laten botvieren.

Slim ingespeeld op een actuele ethische kwestie. Hoewel de boodschap duidelijk is, laat het fundament nogal wat te wensen over. Veel dingen kloppen niet in deze film. De actie is groots maar voor de tiende keer ontsnappen is te ongeloofwaardig. Laat staan het feit dat de president een kloon heeft en niet op de hoogte is van het feit dat deze 'menselijk' is. Jammer.

De film opnieuw bekeken, en hij is me nu beter bevallen dat de eerste maal.

Het is een goede SF-actieprent, met goede vertolkingen.

Ook het verhaal, dat me deze keer veel duidelijker werd, is goed.

Heb opnieuw geboeid zitten kijken, de film krijgt van mij ruim voldoende.

Een film die mij keer op keer blijft intrigeren. De mensheid en de wil om alsmaar langer te willen leven. Een emotionele film met een redelijke dosis actie en goed acteerwerk. Vooral de soundtrack is goed in orde en het ''steriele'' witte geeft een aparte sfeer.

Voor mij een van de beste films die ik in een lange tijd heb gezien.

Mooi film. Blijft leuk om naar te kijken. Mooie muziek ook.

Goeie film.

Boeit van het begin tot einde. Verhaal is goed gevonden vind ik en mooi uitgewerkt door Bay.

McGregor en Johansson spelen beiden goed, mooie actiescenes (special effects). zeker wel een aanrader

Ik vind dit echt zo'n goede film echt geweldig gewoon. De volle mep 5 sterren!!

Goede spannende film met een origineel verhaal wat nog niet eens zo ver gezocht is.

Al een keer of 3 gezien, maar hij blijft buitengewoon boeiend en spannend. Ewan McGregor en Scarlett Johansson zetten hier echt een hele sterke en overtuigende rol neer. Het verhaal steekt ook prima in elkaar, met voldoende mysterie en actie. Top, gewoon 4*.

Miss je fundament Ethische Genre niet?

leuke film dat nog leuker zou zijn zonder die overdreven acties.

Heerlijke SF met geweldige cast, boeiend verhaal, grappige maar ook spannende momenten. Heeft me al meerdere keren, van begin tot het eind geboeid.

niet zo'n grote bay fan.

soms steken ze er boven uit soms slaat het de plank volkomen mis.

bij mij is het mis gegaan bij de tranformers film en dan met name de laatste.

de actie hier viert regelmatig de boventoon ( duh, bay he.)

maar de klinische strakke setting was goed neergezet.

het verhaal is goed te doen.zeker voor bay's doen.( ik zeur wat,sorry,kan het vaak niet laten wat dit betreft)

gezien in de bios op groot scherm,dan komt ie ook het beste tot zijn recht.

zowiezo actie films,en met name de grote blockbusters zijn in mijn ogen altijd beter op groot scherm.

Michael Bay blijft sterk in dit genre, maar je voelt dat hij nog wat moet leren. Bad Boys II lag me ook al niet echt. The island is wel creatiever dicht bij wat we van de Transformers-reeks kunnen verwachten. En in de actie-scènes en achtervolgingen werkt het dan ook veel beter dan in de drama-momenten. Ik had net A love song for Bobby Long gezien met Scarlett Johansson en dan merk je een enorm verschil in niveau. In the island wordt ze gewoon als blondje opgevoerd. Dat vraagt deels dit genre wel, maar je weet dat ze zoveel meer kan. Ook blijven de serieuzere momenten vrij apatisch. Bay doet het goed, maar dit is misschien gewoon zijn film niet. Gewoon goed dus, maar ook niet meer.

Na jaren weer eens herzien. Het verhaal blijf ik interessant vinden en het wordt redelijk goed uitgewerkt. Dat gebeurt op een typische Michael Bay manier, maar als je daar een beetje doorheen kan kijken blijft er een prima film over.

Mweh. Ga hem vanavond nog eens herzien maar wat ik er tot nu toe van gezien heb vond ik het niet zo veel. Het is dan ook zo'n typische Bay film met weinig tot niets wat me aanspreekt, maar zag hem ooit eens toevallig voorbij komen op tv.

Winnen doe je bij..

The Island was in mijn gedachten toch wel een van de betere actiefilms die ik door de jaren heen bekeken heb. Ik kan mij nog goed herinneren toen ik deze prent voor de eerste keer in de bios zag, en hoe diep ik hier destijds van onder de indruk was. Enkele jaren later toen ik deze opnieuw op DVD zag, was mijn enthousiasme nog steeds onverminderd. Een herziening van een kleine 10 jaar later blijft echter toch altijd spannend; filmsmaak ontwikkeld zich, en je gaat anders kijken waardoor dingen nu veel gemakkelijker tegen kunnen vallen.

Het deed mij deugd dat The Island voor een groot deel zijn charme weet te behouden. Het verhaal is leuk verzonnen en bovendien erg geloofwaardig bedacht: dit zou vandaag de dag ook gemakkelijk op deze manier kunnen. Het verhaal verdiend dan wellicht geen oscar, maar voor een actietitel is deze toch wel bovengemiddeld goed. Ook is het fijn dat hier voldoende tijd in de karakterontwikkeling wordt gestoken en het verhaal ook niet ondergeschikt aan de actie is.

Wat ik nu jaren later wel lichtelijk storend vond waren bepaalde ongeloofwaardigheden zoals de achtervolging op de vrachtwagen waarbij de chauffeur gewoon door bleef rijden terwijl hij zijn lading verloor en een val met een neon letter van honderden meters waar beide hoofdrolspelers ongeschonden mee weg komen. dat je naar een actietitel aan het kijken bent, betekent niet dat er helemaal geen grenzen zijn en dat dit de film het recht geeft om meerdere van dit soort ongeloofwaardigheden de reveu te laten passeren. Nog een ''nadeel'' vond ik de effecten die hier en daar wat verouderd ogen, al is dat eigenlijk onvermijdelijk bij dit soort titels en kun je hier een film eigenlijk niet op afrekenen. Op veel gebieden bleef ik ook positief verrast worden; het viel me enorm mee hoe goed de film er in zijn geheel nog uitzag. Hoofdzakelijk scenés met een achtervolging in de lucht, en de ontdekking van een hologram, waren echt hulpeloos verouderd. Voor de rest viel het mij in het algemeen, vrij aardig mee.

Bij een herziening zoveel jaren later moet ik concluderen dat deze titel wel iets van zijn magie en glans verloren heeft, maar ook vandaag in 2016, kan de film op veel punten nog steeds voldoende meekomen.

3,5*

Des te verder de film vorderde, des te minder kon hij me boeien. Het aantal overbodige en onmogelijke acties nam toe, gecombineerd met aanzwellende muziek. Met moeite uitgezeten.

“You're not real. You're copies of people out here in the world.”

The Island heeft een intrigerend uitgangspunt en een mooi en sfeervol begin, maar wil uiteindelijk toch liever een bombastische actiefilm zijn. Het verhaal over klonen die erachter komen dat ze alleen maar klonen zijn voor echte mensen is erg interessant, en vooral het begin vond ik schitterend.

McGregor en Johansson zijn een vermakelijk duo en je wilt hun avonturen graag blijven volgen. Het gaat na een goed begin niet heel erg diep meer en Michael Bay kiest steeds vaker voor luidruchtige actiescenes. Deze zien er wel spectaculair uit (alhoewel die lens flares verschrikkelijk zijn). Hounsou, Bean en Buscemi doen het goed en zijn eigenlijk te goed voor hun wat eendimensionale rollen. The Island is al met al een vermakelijke rollercoaster die geen moment verveeld.

Interessante religieuze subtekst. Iemand die daar al eens over door heeft gelezen?

Ik had Michael Bay nooit gehouden voor een regisseur die zijn film zou vormen naar een religieus meta-narratief. Natuurlijk, een regisseur die niet zelf schrijft werkt altijd samen met zijn screenwriter(s) (hier Alex Kurtzman, Roberto Orci) en Caspian Tredwell-Owen), maar het is toch opmerkelijk dat het Bijbelboek Genesis aan de basis ligt van wat in 2005 The Island zou worden.

De hoofdpersonen van Bays zesde film zijn Tom Lincoln en Sarah Jordan, of Lincoln Six Echo en Jordan Two Delta (Ewan McGregor en Scarlett Johansson). De dubbele namen verraden wat Echo en Delta nog niet weten: net als de andere cliënten in het clandestiene onderzoekscentrum zijn zij klonen, pionnen in de medische experimenten van directeur Merrick (Sean Bean). Om te voorkomen dat zijn cliënten gaan twijfelen aan het doel en de precieze aard van hun verblijf, houdt Merrick hen een luchtspiegeling voor. The Island is de utopische plaats waar cliënten uiteindelijk heen zullen gaan. Ze zijn speciaal, uitverkoren; het uitzicht op het eiland maakt hun leven de moeite waard.

Voor kijkers die enigszins bekend zijn met het Genesisverhaal, is het niet lastig de religie- kritische insteek te zien doorschijnen. Door de film heen worden er meerdere aanwijzingen gegeven voor de stelling dat Merrick God is, of dat pretendeert te zijn. De medische experimenten die onder zijn bevel worden uitgevoerd gaan zover dat Merrick in de toekomst in staat zal zijn dodelijke ziektes een halt toe te roepen. Het geeft hem de ultieme macht over leven en dood, de zeggenschap over de onwetende massa.

Net als in de religie-kritische theorie van Marx (negentiende eeuw) is religie (hier: het zicht op een paradijs, een ‘betere’ toekomst) opium voor het volk. Door de cliënten voor te houden dat er iets moois in het verschiet ligt, kan Merrick gehoorzaamheid afdwingen. De hoop voorkomt de desillusie. Tótdat de hoofdpersonen er in The Island achter komen dat het beloofde paradijs niet bestaat. The Island symboliseert dat paradijs, de mythische vicieuze cirkel die menselijk geluk inluidde maar ook weer beëindigde. Geheel in lijn met het Bijbelverhaal moeten de Adam en Eva van dit moderne narratief vluchten als zij kennis vergaren van goed en kwaad. Ze krijgen geen toegang meer tot het beloofde paradijs, omdat ze in opstand zijn gekomen tegen degene die hen gemaakt heeft.

De parallel met Adam en Eva wordt duidelijk in het handelen van Echo en Delta tijdens hun vlucht. De twee protagonisten komen erachter dat ze ‘naakt’ zijn (hier wil dat met name zeggen dat ze achter hun kloon-zijn komen), en ontdekken vervolgens, ook hier in lijn met de poëtische subtekst, hun eigen seksualiteit. Alhoewel Bay in zijn film meer aandacht besteedt aan het paradijsmotief dan aan Augustinus’ zondeval, zijn de referenties ook in dat verband voorhanden. Net na de vlucht uit het centrum worden Echo en Delta in een rotsachtig gebied geconfronteerd met een dreigend aandoende slang. Als het einde van de film nadert, wordt daarnaast aan Echo gevraagd of hij geen appel wil (ligt opzichtig op een kleine salontafel in een operatieruimte, red.). De verwijzing naar de verboden vrucht (het idee van de appel is een woordspeling uit de Latijnse vertaling, de woorden voor appel en slecht zijn daarin identiek) uit Genesis is evident, al weigert Echo hier begrijpelijkerwijs; Echo en Delta hebben de waarheid al op eigen kracht ontdekt, en hoeven niet meer aan ‘verleiding’ toe te geven. Uiteraard was het Delta (Johansson dus) die het voortouw nam in de opstand, en tot de conclusie kwam dat The Island/het paradijs tóch wel bestond:

Het is jammer dat The Island, los van dit intrigerende meta-narratief, gekunsteld en onevenwichtig aanvoelt. De serieuze toon van het verhaal strookt niet altijd met de geïncorporeerde humor, terwijl Bay ook nog eens tracht te doen waarin hij vooral goed is: pompeuze actiescènes filmen. Vind dan maar eens een geslaagde balans, zeker in het sound design. Het blijkt een schier onmogelijke opgave. Dat The Island visueel vaal, blikkerig en gedateerd aanvoelt, is een algemene observatie die het kijkplezier ook negatief beïnvloedde, zeker als je erbij bedenkt dat deze film zich in het futuristische 2019 zou moeten afspelen.

Concluderend moet ik stellen dat het (meta-)narratief The Island voor mij de moeite waard maakte; tijdens het kijken was het zoeken naar de religieuze symboliek haast een sport, waar de film puur als actie-vehikel de middelmaat niet ontstijgt. McGregor en Johansson spelen hun rollen prima, maar krijgen nergens de kans echt uit te blinken. Bean doet wat hij vaker doet in films: sterven voor de aftiteling rolt. Neem hier echter het perspectief van het besproken metaplot, en het gewicht van die handeling schijnt langzaam door. Gaat The Island uiteindelijk, geheel in lijn met Nietzsche, over de Dood van God?

Aardige actiefilm van Michael Bay. Met name het eerste deel van de film, waarin het nog wat mysterieus is, is de moeite waard. Na verloop van tijd verzandt het een beetje in een aaneenschakeling van achtervolgingen, maar het blijft niettemin voldoende boeien. Aardige rollen van Ewan McGregor en Scarlett Johansson, zij zetten twee sympathieke personages neer. Het had wel iets korter gemogen, want de film heeft gaandeweg steeds minder te bieden.

Een interessant gegeven dat goed is uitgewerkt. Het verhaal is niet allen actueel maar is ook emotioneel geladen. Je gaat echt meevoelen met die onschuldige klonen.

Vooral in het eerste deel van de film, het tweede deel bevat voor mij teveel actie en plotseling worden de twee klonen rasechte actiehelden die van een hoog gebouw kunnen vallen zonder er ook maar een schrammetje aan over te houden.

Scarlett Johansson ziet er erg aantrekkelijk uit en ze acteert ook heel goed. Ook Ewan McGregor (die ik eigenlijk alleen van Moulin Rouge kende -ja, mijn vriendin heeft mij doen kijken naar die film!) is ook best goed. Ik vind deze film een aanrader!

goeie sf film !!

Blijft een top film zelfs meer dan 12 jaar later

Vandaag voor het eerst bekeken. Niet slecht, maar nergens ook goed, zoals bij wel wat meer films van Bay het geval is. Het verhaal heeft zijn tijd nodig om zich te laten vertellen aan het publiek. Ik vind het in het begin zeer onduidelijk. Uiteindelijk wordt dat later wel beetje bij beetje opgeklaard maar het duurt toch even voor ik wist hoe het nou precies zat. Daardoor duurde het ook wel een tijdje vooraleer ik echt kon volgen. Het tweede deel zit vol met boordevol actie op een manier die we gekend zijn van Bay. De actiescènes zelf zijn mooi gedaan, maar het gaat wat ten koste aan het verhaal. Een verhaal - waar net zoals zoveel andere science-fiction films - wel wat aan schort. Uiteindelijk blijft nog weinig over van het science-fiction element, en kijken we naar een actiethriller, waar het science-fiction gegeven de achtergrond vormt van het decor waarin de actie zich afspeelt. Wat ik wel een beetje jammer vond, is dat de film er toch vrij lelijk uit ziet. Men had misschien wat meer geld dat naar spectaculaire actiescènes uitging, daaraan kunnen uitgeven of voor een betere en sobere locatie kiezen. Maar al bij al kan deze er wel door.

SF-film 'met een boodschap'. Hij wil ons iets vertellen over de menselijke natuur en meent zijn pretenties te moeten onderstrepen met een scène die rechtsreeks naar de gaskamers en de Jodenvervolging refereert.

Natuurlijk is het allemaal vreselijk over the top, niet eens zo erg, want de achtervolging met de treinwielen en de stalen platen die de wagens doorklieven was wel goed in beeld gebracht. Maar het geheel is me allemaal wat te hyperkinetisch.

De zenuwachtige cameravoering moet de suspens opdrijven, maar irriteert enkel, zonder dat het écht spannend wordt. Maar wat de film helemààl niet te pruimen maakt is de ronduit irritante soundtrack met een soort Slagerij Van Kampen die overal onder gedreund moet worden. Bah.