Lakposhtha Parvaz Mikonand (2004)

Te zien op IFFR:

31-01-2005 20:00 uur in Pathé 1

02-02-2005 17:30 uur in Schouwburg

03-02-2005 18:00 uur in Pathé 4

Regisseur aanwezig in Rotterdam van 29-01 tot en met 06-02.

Ik heb deze film gezien op het iffr, zaal 1 in de pathé. Nu de film, het verhaal speelt zich af op de grens van Turkije en Irak in koerdisch gebied net voordat sadam valt. De film word geacteerd door kinderen die daar ook echt wonen en die ook echt de oorlog hebben meegemaakt. De regisseur zei ook aan het einde van de film dat de kinderen niet acteerden maar de oorlog herbeleefden. De film gaat over een jongen wiens bijnaam is sateliet, deze krijgt hij omdat hij met zijn 'gang'(niet op een misdadige manier van het woord) sattelieten installeerd voor andere dorpen. Het is ook het verhaal van zus en een broer wiens armen zijn afgeblazen door een granaat die een klein kind dat ze hebben gevonden moeten opvoeden. Deze film moet je gezien hebben, het maakt de hele irak oorlog veel erger dan dat het voor mij leek.

5/5

En deze film is er met de publieksprijs vandoor gegaan dit jaar.

De manier waarop laat bij mij echter een vieze smaak na.

Nadat alle voorstelling van de film geweest waren stond deze film nog tweede op 1 tiende van brothers. Woensdag of donderdag is er echter besloten om nog een extra voorstelling te geven in verband met zielige kindertjes in irak ofzo.

Rara wat gebeurt er..... Turtles can Fly gaat er met de publieksprijs vandoor. Niet dat de publieksprijs me zoveel kan schelen maar ik vind het toch niet echt tof wat ze hier gedaan hebben.

Indrukwekkende film met aangrijpend knap acteerwerk. Hopelijk krijgt de film extra aandacht door de prijs omdat deze film wereldwijd gezien mag worden. Het laat namelijk zien hoe de geplunderde en verkrachte Koerden van voedsel, water en electriciteit verstoken bleven onder Saddam en dat de Amerikanen niet zomaar oorlog voeren maar zowaar dus ook goed werk hebben verricht.

De Koerden zijn bevrijd van de dictatoriale onderdrukker Saddam Hoessein.

Ja, daar deden ze het allemaal voor...

Dat zeg ik dus niet.

as schreef:

(quote)

En dan te bedenken dat het geen acteurs zijn maar mensen die echt in dat kamp wonen. wat betreft het knappe werk dat de Amerikanen daar hebben vericht : Dat kwam nou niet echt naar voren in de film. De film laat dat helemaal op de vlakte. Ik snap dus niet echt wat je bedoelt.

de film laat het heel kort zien in een "kleine' versie wat de mensen er van vinden: In het begin vinden ze het geweldig(ze kopen allemaal dingen en de amerikanen zeggen dat ze moeten ophouden om met meinen te spelen)

daarna zie je aan het einde sattliet zich omdraaied voor de stoet amerikanen

Maar om daarvoor nu naar Rotterdam af te reizen, hij draaide gewoon in Groningen (en krijgt 17 februari al een gewone release)...

goede film. goed gemaakt en aardig geacteerd. de film probeert duidelijk in te spelen op het gevoel van de kijker en dat lukt aardig. een aantal indrukwekkende scènes die niet de meest lichte onderwerpen behandelen. het opsporen van mijnen en kindverkrachting zorgen voor indrukwekkende momenten. toch zijn er wat zaken die neigen naar plot gaten. dat bastaardje dat op een mijn gaat staan, maar alleen Satelliet is gewond. het mannetje is ok. erg vreemd. verschillende scène overgangen komen ook wat vreemd over.

maar op die details na is het een prima film, die met succes inspeelt op de plaatsvervangende schaamte van de kijker. 4 sterren.

Komende maand in filmhuis Deventer, ik zie er naar uit!

Ik heb deze film gisteren gezien in Lantaren-Venster in Rotterdam. Het verhaal kwam een beetje langzaam op gang en ik het begin vond ik het ook een beetje aan de saaie kant. Op een gegeven moment was dat wel over. Er gebeurden een aantal hele ingrijpende dingen die me wel even zullen bij blijven. Ik vind het heel bizar om er over na te denken dat die kinderen daar zo armoedig leven en dat ze van die verschrikkelijke dingen meemaken die hen door anderen wordt aan gedaan. Dit allemaal omdat de wereld zo onwijs egoistisch is. Hier moest ik wel aan denken na deze film... Ik geef de film 4 sterren.

Ik vond er dus totaal niets aan!!! De hoofdpersoon was alleen maar aan het schreeuwen (zo erg dat ik op een gegeven moment maar oordoppen in heb gedaan). De scenes waren in mijn ogen onsamenhangend en het verhaal vond ik ook niks.

Ik heb meerdere van dit soort films gezien, o.a. over de vluchtelingen uit Afghanistan, en dan zat ik gespannen te kijken. Bij deze film was ik blij dat ie afgelopen was. Helaas.

Ik dacht al dat ik de enige was

Gisteren gezien, ook in Lantaren-Venster.

Vond het een hele sterke film waarbij verschillende scenes in je hoofd blijven zitten. Je vraagt je na zoiets af waar wij ons hier altijd zo druk om maken in het dagelijks leven.

5 sterren

simpel en direct als een domcumentaire film, aangrijpend en zeer confronterend. prachtige inleving door de acteurs die eigenlijk geen acteurs zijn maar door goede invloed van de regisseur hun werk perfect verrichtten.

het is de moeite waard om het te zien.

Weer een goed Iranse film. Film is weliswaar voor arthous liefhebbers gemaakt maar vindt wel zijn publiek bij elk dat interesse heeft voor zijn medemens. Ghobady moest zijn huis verkopen en bij kenissen geld verzamelen om dit film te maken. Regie en de kliene meisje samen met goed kamerawerk tellen de film naar boven gemiddeld, jamer van mindere montage. Gezien dat ik zelf een Kurd ben wet ik dat dit verhaal geen fictie is.

Wat een prachtige film. Zo realistisch. Beginnende met de kinderlijke onschuld maar zo realistisch aan het eind..

Het acteerwerk was uitermate slecht, ondanks de taal (waardoor het meestal beter lijkt) en meegenomen dat het geen echte acteurs betreft. Het harde tetteren van Satteliet maakte me ook knettergek. Ook waren een aantal gebeurtenissen ongeloofwaardig. Desondanks maakte de film indruk (en da's knap) vooral door de treurigheid en uitzichtloosheid die de film overbrengt. En de film bleef me dan ook nog even bij, daarom 2,5*

(ps: wie neemt er nou oordoppen mee naar de film? )

Door de overwegend positieve reacties had ik er net iets meer van verwacht. Lichtelijk teleurgesteld dus, maar Turtles Can Fly is best wel een mooie film, bij momenten erg emotioneel, maar echt verweesd blijf je toch niet achter. Twijfel tussen 3 en 3.5, toch maar het voordeel van de twijfel.

Enkele dagen later toch teruggebracht naar drie

reden: film blijft absoluut niet meer naspelen in het kopje

Ik denk dat dat een kenmerk is van Ghobadi, of liever gezegd: zijn acteurs. In Liederen uit het Land van Mijn Moeder viel me dat ook op. Maar dat zie ik door de vingers: Ghobadi gebruikt denk ik met opzet geen professionele acteurs.

4* voor Turtles Can Fly.

De film deed me overigens, vooral vanwege de hoofdpersoon, een beetje denken aan Dom Za Vesanje (die ik helaas nooit helemaal heb afgekeken).

Regisseur Bohdadi pakt dit onderwerp zeer indringend aan. Met en kleine verlichting, maar altijd van binnen enorm zwaar. Gelijk vanaf de opening werd ik door de film gegrepen. Ik vond vooral dat meisje enorm indrukwekkend.

Film werd in mijn filmhuis vertoond in verband met een vluchtelingenorganisatie, waardoor er vooraf ook een korte film, 260000 gezichten, werd vertoond. Goed initiatief, met trouwens ook nog as. zaterdag rond hetzelfde thema In This World, die ook al eerder draaide.

Hoe dan ook ik vind dat Bohdadi, die zelf beweert geen politieke filmmaker te zijn, naast een indrukwekkende film, ook zeer goed met zijn cast is omgegaan. Bepaalde kinderen die in de film te zien zijn een of enkele ledematen misten zijn na de opnames voorzien van kunstmatige. Andere kinderen hebben geld gekregen om voor een tijd zekerheid te hebben. Als je zoiets kan doen, naast een film maken, is dat geweldig uiteraard!

5 sterren

Hahahaha.....ik heb altijd oordoppen in mijn tas. Ik kan heel slecht tegen erge herrie, dus heb ze altijd bij me. En bij deze film was ik daar toch wederom erg blij mee.

Blijft langer hangen dan ik had verwacht, toch redelijk indruk gemaakt. Daarom van 2,5* naar 3,0*.

Ik snap het einde niet helemaal; Er wordt voorspeld dat er iets gebeurt over 375 dagen...wat is dat?

de voorspelling was dat er iets zou gebeuren over 275 dagen: dat slaat op de aanslag van 1 februari 2004 op het hoofdkwartier van de Koerdische KDP in Abril waar meer dan 150 mensen stierven