The Naked Spur (1953)

Nog nooit heb ik een western gezien die zo'n vlot/rap tempo heeft. En dat is op zich een verademing tussen al die westerns die in verhouding trager zijn. Niet dat dat betekend dat bv Cera una volta il west slecht is maar toch enigszins traag hoe geweldig ie ook is. James Stewart is een premiejager die gewond raakt, Leigh speelt de typische krijsende westernvrouw, dit alles wat op een of andere manier erg goed is. 4 sterren

Ik vond deze western niet al te geweldig. Op zich is het verhaaltje best vermakelijk met mooie natuuropnames, maar het is allemaal wat suf uitgewerkt en twee scenes stoorden me nogal:

1) het gevecht met de indianen was te dom voor woorden.
2) ik snap echt niet waarom ze aan het einde die Ben daar gingen begraven in plaats van de beloning ophalen, slaat nergens op

Western met de nodige ingrediënten : vecht - en schietpartijen, spanning tussen de personnages, romance en natuurlijk een portie edelmoedigheid.

Robert Ryan is perfect als treiterende boef.

Goede Mann,

Vind de 2 westerns die ik tot nu toe van hem heb gezien nogal vooruitstrevend voor die tijd. Deze was ook weer zeer aardig. Niet in al te beste beeldkwaliteit gekeken maar ik heb genoeg genoten.

Stewart acteert weer erg sterk net als de gehele cast.

Robert Ryan is ook weer geweldig en ziet er hier nog lekker jong uit met een baardje!

3.5 voor The Naked Spur

Eens met Justinw!

Anthony Mann maakte in samenwerking met James Stewart vijf westerns, waar ik er nu al drie van heb gezien. Dit is dan misschien wel de minste, maar dat ligt allemaal dicht bij elkaar. The Naked Spur is een prima western, een western ook die anders aanvoelt dan de meeste films in het genre. Het is allemaal wat avontuurlijker en karakteruitdieping komt voor actie, dat komt ook niet zo vaak voor...

...maar dat pakt wel goed uit. Het verhaal is uitstekend en de landschappen van de Rocky Mountains zagen er mooi uit. James Stewart, Robert Ryan, Ralph Meeker, Janet Leigh, allemaal acteren ze sterk. Prima western dus, kan in de toekomst best een verhoging krijgen. Alleen was het indianengevecht wat overbodig en vond ik de romance tussen Stewart en Leigh niet altijd overtuigend, maar voor de rest een sterk filmpje.

3 sterretjes

Vierde samenwerking tussen Anthony Mann en James Stewart levert opnieuw een goeie western op. Ditmaal speelt James Stewart een premiejager die met twee anderen een moordenaar door de Rocky Mountains vervoerd om zo de beloning op te strijken. Alleen is het vertrouwen tussen de mannen onderling ver te zoeken. En dat spelletje wordt goed uitgespeeld hier. Een aantal mooie plaatjes, een spannend einde en uiteraard is James Stewart weer een plezier om aan het werk te zien.

Letterlijk schilderachtig.

Dat James Stewart schmieren kan weet elke cinefiel. In meesterwerken van Capra en Hitchcock is het juist zijn handelsmerk om het gezicht opzichtig uit de plooi te trekken en komt hij daar makkelijk mee weg. Zo niet hier. Hier begint cowboy Stewart lichtelijk te irriteren gaandeweg deze standaard uitgevoerde western. Ook al doet de rest van de cast er aardig aan mee. Als dan ook nog eens de bergachtige achtergronden zich beginnen te herhalen en er letterlijk schilderachtig uitzien, komt het voorspelbare einde eigenlijk te laat.

Doorsnee.

De vierde western die ik zie van Anthony Mann, en de even zovele die enorm goed bevalt. Een fijne combinatie blijkbaar en eentje, die mij uitermate goed lijkt te liggen.

Het meest opvallende aan zijn westerns is vooral dat de personages een behoorlijke lading diepgang meekrijgen. Daarnaast zit er meestal een vlot tempo in en weet het verhaal mij ook altijd wel aan te spreken. Bij The Naked Spur is dat niet anders. Het is trouwens ook de vierde keer dat James Stewart de hoofdrol speelt. Een acteur die ik graag zie en die in dit soort films altijd wel zijn mannetje weet te staan. Toch is het niet Stewart, maar Robert Ryan die de meeste indruk weet te maken. De manier waarop hij de groep tegen elkaar probeert uit te spelen is boeiend om te zien en daarbij overtuigt hij elk moment.

Ook de rest van de cast doet het goed. Janet Leigh sneeuwt wat onder bij de mannen, maar haar personage speelt wel een belangrijke rol in het verhaal. Verder zijn de dialogen van een hoog niveau en is het allemaal behoorlijk spannend. Mann weet de omgeving regelmatig fraai in beeld te brengen en ook de actie mag er zijn. Zo’n gevecht met Indianen, is altijd wel vermakelijk om te zien en daarnaast worden dat soort scènes altijd prima in beeld gebracht.

Ja wederom dus een Mann, die prima beviel en tevens een regisseur, waar ik snel nog meer van wil gaan zien.

4,0*

Prima western die nergens gaat vervelen. Een paar leuke actiescenes, prachtige natuurlandschappen en acteurs die goed acteren. Ook de personagediepgang valt op. Veel dieper dan een standaard film. Goed pluspunt dus. Het enige minpunt vind ik dat het in de grotscenes zo donker was dat ik amper kon zien wat er gebeurde. Deed toch een klein beetje afbreuk maar voor de rest goed.

Ga nu zeker meer van Mann kijken!

3,5*

Dit is een mooie ongewone western van Anthony Mann. Het vertelt een verhaal dat steeds interessanter wordt, doordat steeds duidelijker wordt hoe de zich voordoende situatie ontstaan is. Zulke, in de film verwikkelde, achtergronden weten mij altijd wel te boeien en kunnen mijn aandacht doorgaans een hele tijd vasthouden. Dat geldt ook voor de manier waarop Ben Vandergroat, beter bekend als Robert Ryan, invloed probeert uit te oefenen op de op geld beluste premiejager(s).

Het is Robert Ryan die met zijn overtuigende praktijken indruk weet te maken. Hij speelt hier de beste rol die ik tot nog toe van hem gezien heb en hoewel dat er nu ook weer niet zo heel veel zijn, zal het waarschijnlijk moeilijk zijn een film te vinden waarin ie nog beter speelt. Hij weet met kop en schouders boven de rest uit te steken, terwijl hij nota bene in de nabijheid is van James Stewart, die overigens ook zeker niet ondermaats presteert, maar in dit geval door hem wordt afgetroefd.

The Naked Spur is een erg fijne western die in zekere zin boven de middelmaat uit weet te steken, maar het was niet de topper waarop ik stiekem had gehoopt. Daarvoor was het af en toe iets te simpel. De film begon zichzelf zelfs een beetje tegen te spreken, nadat Stewart in het been werd geschoten. Hij heeft er last van wanneer hem dat het beste uitkomt en wanneer ie in moeilijkheden komt weet hij zich 'gelukkig' met de nodige hulp van datzelfde been uit de meest zorgwekkende situaties te redden. En even later loopt de beste man weer mank...

Dat doet gelukkig niets af aan het einde, dat onverwachts erg mooi is. Nadat er wat heen en weer geschoten wordt en er uiteindelijk gebeurt wat er aan zat te komen, komt Howard Kemp (Stewart) in dubio te zitten en moet hij een moeilijke keuze maken. Hij gunt zichzelf geen uiterst lange bedenktijd en heeft de keuze al gauw gemaakt. Dat zorgt er voor dat het einde niet overdreven langdradig is, maar juist kort en krachtig.

Na The Man from Laramie is dit voor mij de 2e western die ik zie met een samenwerking tussen Anthony Mann en James Stewart. Daar was ik al vrij overtuigd van deze combinatie, vooral omdat ik eerder al The Glenn Miller Story van beiden had gezien. James Stewart in een western is toch iets speciaals, maar zeker boeiend. Anthony Mann slaagt er in om mooie beelden te schieten en met Stewart in de film krijg je wat meer diepgang in de personages.

Toch is deze The Naked Spur geen echte hoogvlieger. Het boeiende script, de prachtige setting en een goeie Stewart maken wel veel goed, maar de rest van de cast blinkt niet echt uit in kwaliteit. Janet Leigh laat zich wegspelen door de rest van de cast en voor een thriller als deze waarbij de personages elkaar niet kunnen vertrouwen, vervaagt de film meer in een roadmovie met de nodige westernelementen. Jammer, want hier had meer in kunnen zitten.

Maar ik ben wel benieuwd naar de verdere westerns van Mann met Stewart. De samenwerking met de twee is alvast wel een sterk element in deze film, en dat zie ik met plezier terug in andere films.

Hey, geen slechte western. Simpel, maar doeltreffend verhaal met een leuk uitgangspunt dat op bepaalde vlakken doet denken aan 3:10 to Yuma. Je wordt direct in de actie gesmeten en het tempo blijft doorlopend hoog. Het verleden van de personages wordt stapsgewijs onthuld en enkele details worden aan de verbeelding overgelaten. Het begin en het einde tonen grote gelijkenissen, maar een echte 'full circle' wordt omzeild mede door toedoen van de vrouwelijke bijrol. Stewart toont net zoals in Winchester '73 een meer bittere kant en dwingt zowaar ontzag af als rancuneuze rancheigenaar. Mann's landschapsbeelden dragen veel bij tot de algemene toon van de film. Het zaaien van paranoia en alle spanning die hieruit voortvloeit vond ik echter niet heel overtuigend.

Een uiterst eenvoudige verhaallijn als kapstok voor een studie van psychologie en moraliteit. Het is moeilijk hier een lijn te trekken tussen de bad en de good guys. Zwartwit bestaat niet, enkel grijswaarden, hoewel het om een prachtige technocolor productie gaat. De hoofdrol is weggelegd voor James Stewart en hij is voor mij ook degene die de grootste emotionele diepgang in zijn rol weet te leggen. Een voorbeeld hiervan is het duel tussen Stewart en Ryan in de grot waarbij je als kijker zicht krijgt op de morele afgrond waarmee Stewart worstelt. Elk van de personages heeft verder zo zijn eigen innerlijke demonen, waarbij Janet Leigh er in feite nog het best vanaf komt op de keper beschouwd.

Behalve de beklijvende karakterstudie is het genieten van de prachtige natuurbeelden onderweg en enkele momenten van actie. De slachting van de blackfoot is wat mij betreft wel een vrij pijnlijke want te vermijden aangelegenheid maar brak even het gelijkmatige tempo van de film. De shoot-out in de finale is een prima afsluiter en wat je hoe dan ook verwacht in een western. De actie wordt hier begeleid door het geluid van de woeste rivier i.p.v. de orkestrale soundtrack wat alleen maar bijdraagt aan de sfeer. Na de shoot-out slaagt Janet Leigh erin om Stewart te redden uit zijn innerlijk doodlopend straatje. Doeltreffende therapie. En een dijk van een film.

Tussen 1950 en 1955 deed James Stewart mee in een groot aantal films die werden geregisseerd door Anthony Mann. Een aantal daarvan waren westerns. The Naked Spur is er één van. Stewart speelt een verbitterde man die jacht maak op moordenaar Robert Ryan om met het geld dat de vangst oplevert een stuk land te kunnen kopen. Janet Leigh doet mee als de bijslaap van de bandiet en onderweg worden nog een ontslagen soldaat en een ongelukkige goudzoeker opgepikt die Stewart terzijde staan bij zijn jacht.

De film is geen lofzang op heldendom. Edelmoedigheid en hartelijke hulpvaardigheid zijn niet de karaktereigenschappen van de mannelijke personages. Het onderlinge wantrouwen is groot. Zo probeert bandiet Robert Ryan met een niet aflatende gemene grijns om zijn mond keer op keer om een wig te drijven tussen het trio dat hem wil overleveren aan het gezag. De onderlinge verstandhouding van het trio waar alle acties zijn ingegeven door geldzucht, laat dan ook te wensen over. Ik vond het psychologische spel niet zo overtuigend. Van subtiliteit is geen sprake. De boze intenties liggen er kinderlijk dik op.

De meest interessante figuur is wellicht Stewart, die lange tijd ondoorzichtig blijft en moeilijker te peilen valt dan de andere personages. De vrouwelijke inbreng is weinig opzienbarend en dient enkel om aan het anti-heldendom te tornen. Het personage van Leigh doet dat nogal opzichtig. Erg verrassende scènes levert haar gedrag niet op.

The Naked Spur is een degelijke western met een wat simplistisch verhaal. De film houdt zich verre van films waarin de typische revolverheld glorieert. De uitwerking van de personages die als antihelden worden geportretteerd is tamelijk vlak. Gelukkig zijn er voldoende spannende scènes, is Stewart het aankijken waard en is de fotografie schitterend.

Was op Arte deze week. Avontuurlijke western over een premiejager, een oude goudzoeker en een oneervol ontslagen soldaat die een moordenaar, Ben, terugbrengen naar Abilene om een dikke premie op te strijken. De moordenaar speelt hebzucht als troefkaart om hen tegen elkaar op te zetten. Het vrouwelijk element is Janet Leigh (moeder van Jamie Lee Curtis en legendarisch voor haar douche scène in Psycho) als Lina Patch, die een afhankelijkheidsband heeft met Ben en een cruciale rol speelt naar de ontknoping toe. En zo is Naked Spur een psychologisch spel tussen vijf personages. Stewart is in de jaren 50 niet weg te denken van het grote scherm; hij werkte meermaals samen met Anthony Mann. De film biedt verder mooie scenery uit de Rockies zoals rotspartijen, wilde rivieren en watervallen. Ook weer een redelijk atypische western die wat meer om de personages geeft. Het einde had ik liever anders gezien.