The Roost (2005)

Een film die zeer veeleisend is wat betreft presentatie. Ik keek hem eerst op een flatscreen met goede stereo boxen maar vond het geluid overgestileerd en had moeite met de oneffenheden in het zwart die de 16mm met zich meebrengt. Vooral die combinatie van geluid/beeld vond ik erg onlogisch en storend dus besloot ik hem vervolgens op m'n kleine televisie met ingebouwde boxen te krijgen, en zie daar; de film werkt stukken beter.

Maar nog steeds was ik niet helemaal content met de film. Ti West kiest voor een apparte visuele stijl die zich wil voordoen als een '70s/'80s horror maar past vervolgens zijn acteursregie er niet op aan. Gelukkig wordt de film een stuk intenser wanneer het groepje (eindelijk) de boerderij betreed en waar de stukjes bordkarton één voor één de vleermuizen ontmoeten. Bevat veel traage oninterresante stukken maar ook voldoende sfeervolle stukjes horror om toch te blijven kijken.

Tegenvallende introduktie met het Mr. Horror presents label.Dat deze onderaan de scorelijst van het AFFF destijds bungelde verbaast me niks. Goed concept en setting maar een uitwerking die duidelijk finesse mist. Zoals Drs. Daja hierboven al zei was het geluid echt veel te aanwezig. De score stond irritant vaak op de voorgrond en was mij veel te bombastisch. Elke poging tot sfeer, die zeker aanwezig had kunnen zijn, wordt hiermee de grond ingeboord. Ook is de opzet van het 'verhaal verteld door een host' mislukt. Het einde is werkelijk te belachelijk voorwoorden en deed denken aan een kinderhorror. Nee, hier had veel meer ingezeten. De regisseur heeft wel duidelijk zijn hart op de goede plek, nu nog het talent.

2,5*

Blijft een fantastische regisseur, deze Ti West. Na House of the Devil (4.5*) en Cabin Fever 2 (4.0*) is ook dit weer raak. Ouderwets spannend werkje dat alles heel kalm en minimaal aanpakt, geschoten in een erg 'oldschool' stijltje met een sfeer waar je U tegen zegt.

Lijkt me toch wel West z'n trademark, de klassieke benadering van het genre. Hij weet met 'The Roost' in zeer korte tijd mij als kijker te grijpen en gespannen toe te laten kijken. Een stel vrienden die op een verlaten boerderij aangevallen worden door vleermuizen, probeer dat maar eens sterk en verrassend te brengen tegenwoordig.

Gelukkig is West een regisseur met een groot hart voor dit genre en hij weet dat wat mij betreft geweldig op het scherm te toveren. Bedankt Mr Horror voor deze zeer zenuwslopende en sfeervolle (heerlijke donkere setting) film van 1 van dé talenten in horrorland .

Vergeleken met House of the Devil vond ik dit echt bagger. De sfeer is amper aanwezig, en in ieder geval niet goed weergegeven door een beetje met kleuren en slecht beeld te spelen. Soundtrack was ook niet goed, teveel aanwezig waardoor het overheerste en de spanning dus snel weg ging. Personages waren verder prima, zo ook de locatie en de enge vleermuizen. Maar dat is gewoonweg niet genoeg. Film word op een gegeven moment ook langdradig en daardoor kon ik mijn aandacht er niet echt bijhouden.

Ook de manier van het verhaal brengen door een host vond ik niet leuk, beetje cheap en dat kon ik deze keer niet waarderen. Nee op House of the Devil na vind ik Ti West tot nu toe geen geweldige regisseur.

Alleen voor de locatie en creatures krijgt de film een kleine 2*

Een tegenvaller van West. Wel een man met een bijzonder talent, qua sfeer weet hij precies de jaren 70/80 te laten herleven. Een ijzersterke troef, helaas dat ie die uit handen geeft door slechte keuzes te maken. De bombastische soundtrack haalt vooral de sfeer onderuit. Het segment met de host is ook een leuk gegeven, en geeft een nostalgische vibe af maar zoals in heel de film, is de uitwerking gewoon te matig. Verhaal weet de aandacht ook niet vast te houden. Interessant gegeven maar West was nogal stuurloos. Ook heeft hij vaak moeite om er een geheel van te maken, voelt vaak toch fragmentarisch aan. Leuke poging Ti, maar je schiet tekort. Maar je blijft toch een groot talent. Keep tryin'.

The Roost is een horrorfilm van een regisseur die een meester schijnt te zijn in het scheppen van sfeer. Alhoewel Spring Fever geen goede indruk op mij achter liet, kan deze The Roost hier natuurlijk een ander idee van geven.

Qua sfeer zou het wel goed zitten in The Roost. De film doet wat 70's/80's aan wat helemaal geen negatief punt is. De toffe soundtrack geeft hier nog een extra boost aan. En het verhaal wordt verteld door een enge vent die ons als gasten aanschouwt. Deze man heeft nog een extra verrassing voor de gasten op het einde. Ook iets om positief over te zijn.

En dan nu over de film zelf. Het is allemaal gewoon vrij aardig, aan de ene kant weet The Roost zich niet te onderscheiden van andere films in dit genre. Er zijn er al veel gemaakt, en The Roost springt er niet écht bovenuit. Het sfeertje is natuurlijk de troef van The Roost. Maar aan de andere kant tast het ook wel is in het niets.

Maar wat is er buiten de sfeer te beleven in The Roost?

Laat ik het zo zeggen, de film keek op zijn minst gezegd érg lekker weg. Het eerste halfuur leren we de hoofdrolspelers kennen, hier heb ik geen problemen mee aangezien zij allemaal leuk meespelen en er geen enkel irritant karakter in voorkomt.

Ook heeft de film ook gewoon een aantal erg toffe horror elementen. Een aantal effectieve schrikmomenten, een creepy sfeertje en.. zombies!

Maar er zijn ook negatieve punten. Af en toe was de film wel erg amateuristisch geschoten, of dit nou de bedoeling was of niet, tenenkrommend was het wel.

Een ander punt was de setting. De gehele film speelt zich af in een schuur. Had er niet wat gedaan kunnen worden met het bos? De lange weg? De boerderij zelf? Zeker tegen het einde toe begon die schuur wel écht een storingsfactor te worden.

Een dikke 3 sterren, een leuk horrorfilmpje dat vooral érg lekker wegkijkt!

Eindelijk ook de eerste deel van het hele Mr Horror reeks bekeken en dit was toch niet echt een slecht filmpje. Het heeft een erg geinig voor en na stukje in het zwartwit met zo'n dracula achtige kerel die deze film presenteert. De film zelf is erg goed geschoten. We worden al vanaf het begin meegezogen in het pikdonkere (en ook een beetje roodfilterige) sfeer. Het is in iedergeval zo in elkaar gezet hoe een horrorfilm in elkaar moet zitten: Niet al te veel bombasme, en natuurlijk een donkere sfeer. Het verhaaltje is wel weer hillarisch eigenlijk: jongeren stuiten op een boederij waar vleermuizen leven die de bewoners daar hebben gebeten en als je gebeten word word je een zombie. Dat word dus vanaf dat ogenblik survivalen met een stel vleermuizen op je hielen.

De plot lijkt grappig te zijn en The Roost is met de bedoeling van de regisseur niks meer dan een parodiefilm, maar toch weet hij het nog wel op een meeslepende duistere manier uit te brengen. Ook die intro en outro zijn zoals gezegd grappig en Ti West speelt ook met de tijd, met die Intro en Outro waan je je in een jaren 30 horror, terwijl The Roost nog oogt als een moderne horrorfilm. (intro en outro hebben trouwens niks met de film te maken hoor )

Maar verder is dit nog best een geslaagde film.

4,0*

Jammer dat mijn eerste kennismaking met Mr. Horror er meteen eentje moet zijn van Ti West, een regisseur die me nauwelijks weet te bekoren. Na diverse herzieningen van House of the Devil staat ie eindelijk op een krappe voldoende, dus misschien geldt dat ook wel voor dit slappe filmpje.

De sfeer is ook hier weer het sterke punt. De grofkorrelige beelden zijn een ode aan de jaren '70 horrorfilms en de reden - volgens Mr. Horror - dat de film onderaan de populariteitslijst stond van het AFFF. Nu lijkt dat mij niet de enige reden maar goed. Ook de introductie van Noonan die het verhaal inluidt vanuit een reusachtig landhuis is leuk gedaan en doet denken aan de oubollige horrors van weleer. Waarom de film dan in hemelsnaam onderbroken moet worden voor dit toneelstukje is mij echt een raadsel.

Vijf jongeren arriveren na autopech bij een boerderij en lopen daar ongeveer een half uur in het donker met een zaklantaarn. Tja, sfeer en spanningsopbouw is leuk maar dit werd vervelend. De cast is zwaar oninteressant en de lekkerste van het stel loopt de hele film met het vest tot aan de nek dicht geritst. Een klein detail, maar op een gegeven wil je toch vermaakt worden door wat er op het scherm gebeurd in plaats van dat je de hele tijd met een schuin oog naar je halfdode kastplantje kijkt en beseft dat ie nog water moet hebben.

De vleermuizen zagen er best goed uit, dat moet gezegd worden. Ti West neemt een klein loopje met de horror-waarheid door gebeten slachtoffers in zombies te veranderen in plaats van vampiers. Kan leuk zijn, maar ook hier wordt de plank misgeslagen. De make-up is aardig, maar er gaat gewoon geen enkele dreiging uit van de monsters. En dan die zus op het laatst; gewoon boos kijken en dan is er geen make-up nodig, moet West gedacht hebben. De val van die ene kerel uit het raam was trouwens heerlijk hard.

Sfeer is er dus wel en de score is - hoewel soms te luid - best goed, maar daar blijft het bij. Er gaat gewoon geen enkele dreiging uit van het kwaad in The Roost. En dan is het doorgaans leuke boekje bij een Mr Horror-editie opeens een genante uiting van lof. Ti West is gewoon niet mijn regisseur, en dat bewijst het kortfilmpje 'Prey' wat op de dvd staat ook weer eens.

De debuutfilm van regisseur Ti West heeft een te laag budget om over de gehele linie effectief te zijn. Toch heeft de film nog wel zo zijn momenten. De film is neergezet als een ouderwetse monsterfilm en opent met een echte horror-gastheer, Tom Noonan bekend uit Manhunter van Michael Mann, die de film voor- en afkondigt en je alvast in de juiste griezelstemming brengt. De film weet hierdoor al direct een fijne en knullige charme op te wekken. Van veel poespas is helaas geen sprake, maar het is een wel erg opzienbarend filmpje geworden. We zien vier vrienden tijdens Halloween in de auto zitten op weg naar een bruiloft. De radio staat aan en we horen een hoorspel dat je in de sfeer brengt van die goede, oude tijd.De vier hebben een sluiproute door het platteland bedacht om tijd te besparen, maar dat hadden ze beter niet kunnen doen. Er volgt natuurlijk het klassiek horrorbegin van nachtelijke panne in the middle of nowhere. De vrienden besluiten hulp te gaan halen en komen terecht bij een verlaten boerderij. Als beginnend regisseur weet Ti West nog niet een strakke regie te voeren en het verhaal is net als zijn camera iets te chaotisch. Wat beter was, was de spanning die alsmaar opgedreven werd door de sfeervolle geluiden. The Roost is uiteindelijk een leuke debuutfilm van Ti West en een aardige film met een zeer laag budget in subgenre van de vampierfilm.

Vreselijk, het gebeurd niet snel maar deze film heeft bij mij het einde niet gehaald

Zelfs met betrekkelijk weinig financiële middelen toont regisseur Ti West zich een kundig vakman wanneer het op muziekkeuzes en sfeer moet aankomen. The Roost profiteert dan ook van een opvallend griezelige indruk die geregeld effectief uit de hoek weet te komen. Het compenseert gedeeltelijk de relatief belachelijke bedreiging, die absoluut geen angst aanjaagt eenmaal deze uit de donkere hoekjes komt kruipen. West gaat verder ook wat traagjes om met de snelheid van het geheel, met meerdere beelden die te lang doorgaan en te weinig tonen. Dankzij de akelige muziek en de gecontroleerde spanningsopbouw is er niettemin best wel wat te griezelen, waardoor The Roost een meer dan degelijke voetnoot vormt voor de toekomst van West. Wetende wat hij echter in de toekomst heeft neergezet, is dit nog wat magertjes.

The Roost van regisseur en schrijver Ti West viert met een poging tot retrocharme en een trashy presentatie de B-horrorfilm. Van een vreugdevolle viering is echter geen sprake. The Roost heeft gebrek aan tempo, neemt zichzelf veel te serieus en lijdt aan een ongeïnspireerde uitvoering.

Vier vrienden op weg naar een huwelijksfeest stranden in het donker op een verlaten weg. Dan slaat het kwaad toe in de vorm van vleermuizen die hun slachtoffers in bloeddorstige zombies veranderen. Het uitgangspunt is weliswaar niet origineel maar welke film met zombieachtige wezens is dat wel. Desondanks kan een dergelijke film best leuk kijkwerk opleveren. In The Roost is dat niet echt het geval. Vanaf het begin luistert de kijker naar armoedige dialogen en verbaast hij zich over de eindeloos ronddwalende tienervrienden die niet doen wat normale mensen doen. En dat is: wegrennen.

En zo wordt de kijker geconfronteerd met lange zinloze scènes die niet spannend zijn en geen onheilspellende sfeer afdwingen. De aanvallen van de vleermuizen en de zombies stralen maar weinig horror uit. De personages zijn uiteraard erg plat vormgegeven en gedragen zich bovendien zo dom dat er geen enkele interesse in de personages ontstaat. “Kom op, maak er een eind aan”, verzuchtte ik meerdere keren in de richting van de vleermuizen en de zombies. “Verlos mij van dat domme gedrag en dat eindeloze gelul van die tieners”. Helaas. Vleermuizen en zombies zijn slechte luisteraars.

The Roost mist de essentiële ingrediënten die van een film een leuke B-film maken. Tempo, sfeer, overdrijving en ironie. De film verveelt met een doelloos verhaal, klinkt veel te serieus, heeft allesbehalve memorabele personages en is in het bezit van ondermaatse horror. The Roost is een teleurstellend werkje van Ti West.