The Roost (2005)

De debuutfilm van regisseur Ti West heeft een te laag budget om over de gehele linie effectief te zijn. Toch heeft de film nog wel zo zijn momenten. De film is neergezet als een ouderwetse monsterfilm en opent met een echte horror-gastheer, Tom Noonan bekend uit Manhunter van Michael Mann, die de film voor- en afkondigt en je alvast in de juiste griezelstemming brengt. De film weet hierdoor al direct een fijne en knullige charme op te wekken. Van veel poespas is helaas geen sprake, maar het is een wel erg opzienbarend filmpje geworden. We zien vier vrienden tijdens Halloween in de auto zitten op weg naar een bruiloft. De radio staat aan en we horen een hoorspel dat je in de sfeer brengt van die goede, oude tijd.De vier hebben een sluiproute door het platteland bedacht om tijd te besparen, maar dat hadden ze beter niet kunnen doen. Er volgt natuurlijk het klassiek horrorbegin van nachtelijke panne in the middle of nowhere. De vrienden besluiten hulp te gaan halen en komen terecht bij een verlaten boerderij. Als beginnend regisseur weet Ti West nog niet een strakke regie te voeren en het verhaal is net als zijn camera iets te chaotisch. Wat beter was, was de spanning die alsmaar opgedreven werd door de sfeervolle geluiden. The Roost is uiteindelijk een leuke debuutfilm van Ti West en een aardige film met een zeer laag budget in subgenre van de vampierfilm.

Vreselijk, het gebeurd niet snel maar deze film heeft bij mij het einde niet gehaald

Zelfs met betrekkelijk weinig financiële middelen toont regisseur Ti West zich een kundig vakman wanneer het op muziekkeuzes en sfeer moet aankomen. The Roost profiteert dan ook van een opvallend griezelige indruk die geregeld effectief uit de hoek weet te komen. Het compenseert gedeeltelijk de relatief belachelijke bedreiging, die absoluut geen angst aanjaagt eenmaal deze uit de donkere hoekjes komt kruipen. West gaat verder ook wat traagjes om met de snelheid van het geheel, met meerdere beelden die te lang doorgaan en te weinig tonen. Dankzij de akelige muziek en de gecontroleerde spanningsopbouw is er niettemin best wel wat te griezelen, waardoor The Roost een meer dan degelijke voetnoot vormt voor de toekomst van West. Wetende wat hij echter in de toekomst heeft neergezet, is dit nog wat magertjes.

The Roost van regisseur en schrijver Ti West viert met een poging tot retrocharme en een trashy presentatie de B-horrorfilm. Van een vreugdevolle viering is echter geen sprake. The Roost heeft gebrek aan tempo, neemt zichzelf veel te serieus en lijdt aan een ongeïnspireerde uitvoering.

Vier vrienden op weg naar een huwelijksfeest stranden in het donker op een verlaten weg. Dan slaat het kwaad toe in de vorm van vleermuizen die hun slachtoffers in bloeddorstige zombies veranderen. Het uitgangspunt is weliswaar niet origineel maar welke film met zombieachtige wezens is dat wel. Desondanks kan een dergelijke film best leuk kijkwerk opleveren. In The Roost is dat niet echt het geval. Vanaf het begin luistert de kijker naar armoedige dialogen en verbaast hij zich over de eindeloos ronddwalende tienervrienden die niet doen wat normale mensen doen. En dat is: wegrennen.

En zo wordt de kijker geconfronteerd met lange zinloze scènes die niet spannend zijn en geen onheilspellende sfeer afdwingen. De aanvallen van de vleermuizen en de zombies stralen maar weinig horror uit. De personages zijn uiteraard erg plat vormgegeven en gedragen zich bovendien zo dom dat er geen enkele interesse in de personages ontstaat. “Kom op, maak er een eind aan”, verzuchtte ik meerdere keren in de richting van de vleermuizen en de zombies. “Verlos mij van dat domme gedrag en dat eindeloze gelul van die tieners”. Helaas. Vleermuizen en zombies zijn slechte luisteraars.

The Roost mist de essentiële ingrediënten die van een film een leuke B-film maken. Tempo, sfeer, overdrijving en ironie. De film verveelt met een doelloos verhaal, klinkt veel te serieus, heeft allesbehalve memorabele personages en is in het bezit van ondermaatse horror. The Roost is een teleurstellend werkje van Ti West.