Hoosiers (1986)

Aardige sportfilm, gebaseerd het waargebeurde feit dat de Milan High School Indians in 1954 als kleinste school ooit basketbalkampioen werd van de staat Indiana.

Mooie rollen van Dennis Hopper en Gene Hackman, al is die veel ouder dan de echte coach die destijds pas 26 was. Van het chagrijnige gezicht van Barbara Hershey krijg je al snel koppijn.

Voor het ware verhaal zie:

1954 Milan High School basketball team

Zoveelste sportfilmpje met de klassieke tribulaties met coach, spelers en al wie er zich bij betrokken voelt en uiteindelijk met het voorspelbare einde.

Gelukkig deze keer geen American football.

De uitstraling van Hackman ondersteunt de film. Hopper is te karikaturaal in zijn karikaturale rol en de rol van Barbara Hershey heb ik niet begrepen.

Goed zijn de sfeerschepping in sporthall en de muziek van de film.

Deze op waarheid gebaseerde Amerikaanse basketbal Drama film, heb ik afgelopen nacht via de televisiezender AMC (wel via Ziggo interactieve televisie) gezien en ik moet zeggen dat het best een goede, leuke, mooie en vermakelijke film is om naar te kijken.

Deze film speelt zich af in het jaar 1954 en draait om basketbal coach Norman Dale (goed gespeeld door Gene Hackman), met een berucht verleden (heeft ooit eens een goede basketbalspeler geslagen), die door omstandigheden een middelbare school basketbalteam in een klein stadje in de staat Indiana moet gaan coachen voor het "Indiana State" kampioenschap. In het klein stadje heeft men het niet zo op personen die buiten hun stadje komen en in eerste instantie ziet iedereen basketbal coach Norman Dale liever gaan dan komen en dat geldt ook voor een paar basketbalspelers die na hun eerste kennismaking met hem vertrekken (beter gezegd worden weggestuurd).

Maar door zijn fanatieke manier van trainen en zijn enorme toewijding en passie voor basketbal, wint coach Norman Dale langzamerhand het respect en vertrouwen van het basketbalteam en ook met een aantal personen in het dorp zoals lerares Myra Fleener (verdienstelijk gespeeld door Barbara Hershey) die hem in eerste instantie niet zit zitten. De resultaten van het basketbalteam onder nieuwe coach Norman Dale zijn in het begin slecht (men verliest de eerste wedstrijden), maar na verloop van tijd, veranderingen van spelers en het toevoegen van personen (waaronder de vader van een basketbalspeler, gespeeld door Dennis Hopper, die een tevens een voormalig basketbalspeler was en nu aan lagerwal is geraakt en veel drinkt) in de trainersstaf, worden de resultaten beter en wordt zelfs de één na andere wedstrijd gewonnen en wordt Norman Dale ook populair en geliefd (letterlijk ook bij lerares Myra Fleener) in het kleine stadje. Hierdoor worden de kansen om het winnen van het "Indiana State" kampioenschap opeens realistisch en daar draait het dan om in deze film.

Natuurlijk is het verloop van dit soort films vaak voorspelbaar en bevat het ook de nodige clichés (of die ook in het echt gebeurt zijn, is natuurlijk de vraag), maar desondanks is het een goede en mooie film en zit de opbouw en het verloop van het verhaal ook goed en mooi in elkaar. Ook de uitvoering (inclusief de sfeer) van het verhaal is mooi gedaan en visueel gezien spatten de jaren 50 van het scherm qua aankleding, locaties, voertuigen en decors. Ook de basketbalwedstrijden werden mooi in beeld gebracht en zeker qua scoreverloop. De cast doet het natuurlijk ook goed en verdienstelijk en het is vooral Gene Hackman (die ik vroeger graag zag spelen in films) die deze film naar een hoog niveau tilt. Hoe de film zal gaan eindigen is natuurlijk voorspelbaar, maar was desondanks toch mooi.

Al met al gewoon een goede feelgood Drama film (dit jaar precies 30 jaar oud), welke zich vanaf de eerste tot de laatste minuut lekker wegkijkt en weet te vermaken.

“My practices aren't designed for your enjoyment.”

Basketbal en Indiana, het is onlosmakelijk met elkaar verbonden. En dat zie je in Hoosiers, met een klein stadje dat helemaal achter hun middelbare school basketbalteam gaat staan. Met veel positieve en negatieve gevolgen. Want de druk dat het legt op de scholieren is immens, en als je zoals Jimmy dan ook nog te maken krijgt met persoonlijke problemen ga je er aan onder door.

Hackman, Hershey en Hopper zijn geweldig, en ook de basketbalscènes zitten goed in elkaar. Het mooiste van Hoosiers vind ik misschien nog wel de beelden van het uitgestrekte landschap van Indiana, en je begrijpt gelijk waarom basketbal zo belangrijk is voor zo’n klein stadje. Er is voor de rest weinig te doen.

Op de middelbare school zat ik in de klas met een jongen die best goed was in basketbal, en dat sleepte de hele klas mee - zodanig dat ik er ook wel wat enthousiast voor werd, al kwam het nooit in de buurt van wat ik later vond van volleybal (want meisjes) of roeien (want fijn op het water) of klimmen (buitenspelen voor volwassenen).

Toch blijft het moeilijk om iets te voelen voor deze film. Als sportfilm, er zijn er talloze die een veel genuanceerder of juist minder genuanceerd beeld geven van de relatie tussen coach en team. Er zijn er ook legio die een beter beeld geven van de sport en de pijn van de individuele sporter, de tol van de roem en al wat daar bij hoort.

Best een aardige rol van Gene Hackmann, en een haast cameo-achtig dingetje van Dennis Hopper, hoewel voor allebei elke diepte of inkleuring van het karakter ontbreekt. En verder is er erg weinig positiefs te melden, inclusief de slechtste vertolking van het Amerikaanse volkslied ooit. Qua cinematografie is het toch meer een soort viering van het gemiste shot - vrijwel nergens dat het verhaal wordt ondersteund door een bijpassend beeld van de actie. Pas in de laatste minuten lukt dat dan eindelijk af en toe, en zelfs dan af en toe nog met wat getruc en wat erg lelijke beelden.

Het is dan ook al bijna veertig jaar geleden, laten we het daar maar op schuiven.