Tideland (2005)

pff, ik ben een enorme Gilliam-fan, maar wat slaat hij hier de plank falikant mis, zo mis, dat ik de film niet eens afgekeken heb.

Bijzonder onsmakelijk verhaal, met als hoogtepunt irritant gedoe rondom een dode vader Echt buitengewoon smerig.

Had niemand hem kunnen waarschuwen dat dit écht niet kan.

0,5*

Als ik dat zo hoor klinkt het alsof de film juist best geslaagd is Ik vond het inderdaad ook zeer ziek, maar dat is juist de weirdness die deze film heeft, hoe dat meisje deze zieke waarheid verdraaid en niet echt beseft dat haar vader dood is. Het is dan ook meer een fantaseerfilm dan een fantasyfilm.

Ik weet ook nog steeds niet wat ik ervan moet denken. Niet mijn favoriete filmbeleving, maar op een bepaalde manier is het allemaal wel ontzettend sterk.

Ik heb ontzettend genoten van deze film. Wat een belevenis.

Ik moest even wennen aan het feit dat een van de hoofdpersonen gedurende de film in een staat van ontbinding is maar toen ik daar overheen was ging ik weer verder met genieten.

Vooral dat meisje speelt een ontzettend goede rol voor haar leeftijd. Ze is ook erg aandoenlijk dus meeleven is makkelijk.

Dat was denk ik ook het beste aan deze film de acteurs. Iedereen speelt hier heel sterk.

Al met al 4 sterren omdat ik het middendeel ietwat slap vond.

Tegenvaller, wel erg veel fantasie, wel goede rollen van de acteurs 2 sterren slappe film

Ik vond de film ook erg tegenvallen.

Het begin is komisch; Jeff Bridges speelt zijn rol erg goed. De gekheid van Bridges' personage komt soms precies overeen met die van Johhny Depp in 'Fear and loathing in Las Vegas'. De scene in de bus bijvoorbeeld is hilarisch.

Alles wat er na komt is heel irritant omdat het meisje constant aan het praten is. Ik stoorde me op een gegeven moment ook aan het camerawerk (telkens schuine beelden) en constant aan de andere overdreven personages. Kon er eigenlijk niet naar kijken.

Een jammerlijke film die veel beter had gekund. 1.5*

een film met een goed staaltje acteer werk, en voor mij met 2 kanten. de ene kant is een wat trage en soms vervelende film om naar te kijken omdat je steeds het idee hebt dat er wat gaat gebeuren, en daar zit je steeds op te wachten, maar aan de andere kant is het een mooie en intressante film die je blijft kijken tot het einde. een film met mooie beelden en een magische sfeer. een dikke 3.5, omdat ik toch iets miste. maar wel en aanrader als je van grote mensen sprookjes houd.

Eigelijk viel hij me wat tegen ik heb alle films van Terry Gilliam gezien maar dit vind ik de slechtste.

Zat eigenlijk de hele film op echt spectakel te wachten maar het verhaal kabbelde maar wat voort.

2,0*

Grotesk maar ook wonderschoon. Precies zoals ik het graag zie.

Okay het begin was wat traag maar toch 4*

PS. Dat meisje was werkelijk briljant. Zelden zulk geweldig acteerwerk gezien.

Vond het flink tegenvallen. Heeft op zich wel een aardig sfeertje, leuk kleurgebruik, maar het grootste gedeelte van de film vond ik een opeenstapeling momenten- geen geheel dus- die me bovendien niet konden boeien.

Gilliam overdosed

De eigenzinnige cinéma van Gilliam heeft altijd een behoorlijke visuele inbreng gehad. In 'Tideland' is dat niet anders, maar meer dan ooit lijkt hij ook een mate van realisme te willen bereiken. In naturalistische gevoelens ziet hij echter geen heil, aangezien dat volgens hem niet besteed is aan het filmmedium.

Als een allusie op het gegeven van Alice in Wonderland kan Gilliam zijn surreële omkadering andermaal botvieren, maar in wezen is dit toch een nadrukkelijk vormgegeven sprookje. Meer specifiek, een macaber sprookje over een onschuldig meisje en haar ongebreidelde fantasie waarmee ze tracht te ontsnappen aan het gangbare leven.

Schijn bedriegt echter, want in de weinig coherente en bovenal eentonige (Gilliams cameravoering valt meermaals in herhaling) mix van drama en fantasie weet Gilliam geen enkele blijf met obscene thema's als pedofilie en incest. Extreme thema's, die op allesbehalve subtiele en bijgevolg ook weinig schokkende wijze tot uiting worden gebracht.

'Tideland' is het zoveelste bewijs dat Gilliam geen spek voor mijn bek is. Vaak genoeg kan ik spreken over enige lof voor zijn visuele stijl, maar slechts eenmaal, in diens absolute meesterwerk 'Brazil', kon ik daar een inhoudelijk gelaagd gegeven aan vastpinnen.

1.5*

hoe kan deze film nu zo'n lage score krijgen? de film is prachtig in beeld gebracht vanuit de subjectiviteit van het klein meisje. de vertolking is subliem en de film weet ontzettend te ontroeren. verdient zeker grotere belangstelling!

Mijns inziens vanwege enkele obscene en absurde thema's, die niet rijmen met de visueel gedreven fantasie van het meisje en bijgevolg nogal pervers aanvoelen.

De visuele inbreng an sich is een andere kwestie, maar daarover heb ik mijn reeds mening geuit.

Ik vond deze film absoluut uniek. Het begin lijkt zo veelbelovend en vol verwachtingen het vreemde meisje dat een reis gaat maken met haar vader. Maar dan slijpt er een perverse kant in de film die de rollen helemaal omdraait. Deze film was niet een van het typpe lekker chillen op de zetel en niks doen. Het leek meer de bedoeling om mensen te choqueren en ze dwingen om verder te kijken dan de clichés.

Waar ik me af en toe over verbaas bij mensen is dat ze gelijk een lage score geven aan iets wat zogenaamd 'schokkend' zou zijn. Ja Tideland gaat ver en is (somewhat (tja Guinnea pig fan)) schokkend maar doet het af aan de ervaring? Nee. Het draagt bij aan de fantasie wereld van Jaliza-Rose. Dus is dit reden om de film een lagere score te geven?

Een schokkend iets kan tegelijkertijd ook bijdragen aan de kwaliteit van iets als het binnen de context van het geheel past. Dit is bij Tideland zeker het geval.

Deze film weet blijkbaar niet goed z'n draai te vinden. Het begint heel sterk als een donkere versie van Alice in Wonderland. Met prachtige fantasieën door Jaliza-Rose, die een enorme fantasie heeft en creatieve gesprekken voert met de barbiehoofden. Jammer dat het halverwege stilvalt en zweeft tussen een psychologische drama en een fantasiefilm. Het lijkt wel alsof Gilliam soms geremd werd. Hier had meer in gezeten. Het eerste deel van de film bewijst dat Gilliam sterk is in het regisseren. En Jodelle Ferland is voor een keertje een kindsterretje dat niet de hele film op je zenuwen werkt. Misschien bij herziening hoger, maar voorlopig een 3 sterren.

Schitterende film -helaas mankeerder er nogal wat aan de subtitles. Maar niet getreurd, des te meer ruimte om te genieten van de prachtige opnames. Soms deden die met het schitterende kleurenspel aan Bertolucci denken.

Een mooi sprookjesachtig en sfeervol plot dat Ferland op de huid geschreven is, en waar ze een prachtrol neerzet.

Ik heb er met plezier naar gekeken en zal dit zeker nog vaker doen.

4

Even generaliserend: Altijd weer voor de hand liggend om te zien bij de waarderingen voor films door regisseur Terry Gilliam: Veel users op moviemeter geven bij films van hem een 1 of lager zodra het ' hun ding ' niet is. Bij andere voor hen als prut bestempelde films komt men met een 2 of 2,5. Zo niet bij Gilliam, omdat zijn films een sterke weerzin kunnen oproepen. Dit is echter het kenmerk van veel dat uniek is, want per saldo scoort vooral éénheidsworst. Neem nu weer zo'n recente slappe herhalingshap als american gangster dat zonder moeite rond de 4 scoort. Ach ja, altijd makkelijk als een film weghapt als zoete koek en de kijker er geen enkele moeite voor hoeft te doen...

Sommige mensen zullen in hun hele leven geen enkel inzicht verwerven om door te kunnen dringen in de briljante, spirituele en door psychedelische ervaringen verrijkte geest van deze kunstenaar. Juist dát maakt Gilliam zo uniek en juist dát maakt dat ik hem zo waardeer. Niet minder dan een 4 waard in ieder geval, dit surrealistische meesterwerkje!

Ik ben een enorme Gilliam-fan, maar ik vond dit, vooral verhaal-technisch, en qua goede smaak, niet te pruimen.

Laatst weer gekeken, en is me zo goed bevallen dat ik m'n score met een halve punt verhoog. Het blijft een geweldig absurdistisch verhaal. Ik snap trouwens ook niet dat veel mensen in deze film pedofilie zien. Ze vergeten kennelijk dat Dickens in alle opzichten het verstand van een 10-jarige heeft. Bovendien is het vooral Jeliza-Rose die hem stuurt. Mooie film.

Bizarre film die weinig wezenlijks om het lijf heeft. Zeker voor een modern sprookje blijft het allemaal oppervlakkig en ongeïnspireerd. Van iemand met het palmares van Gilliam verwacht ik toch meer creativiteit, vooral op inhoudelijk vlak dan. Als kijker heb je geen flauw benul van waar de realiteit eindigt en de fantasie begint, al kan dat voor sommigen een pluspunt zijn, maar voor mij werkte het eerder drempelverhogend. Zo stel ik me bijvoorbeeld vragen bij de ongepaste seksuele toon die in bepaalde scènes wordt aangewend. Qua beeldtaal heeft Tideland dan weer wel genoeg leuke vondsten te bieden. Zo tovert Gilliam hier en daar een frisse camerabeweging uit z'n hoed en ook de zoete kleuraccenten zijn aangenaam om naar te kijken. Maar Gilliams frivole uitstapjes zijn helaas niet genoeg om de vele leemtes in deze magere film te camoufleren. Een kleine teleurstelling.

Minder dan wat we van Terry Gilliam gewoon zijn, daarom een 2.5*. De droomwereld waarin Gilliam ons meeneemt, komt maar niet van de grond. Maar we werden in het verleden dan ook verwend met "Fear and Loathing in Las Vegas". Bij de dvd zitten wel leuke extraatjes.

Ik snap de link die je tussen Fear and Loathing en Tideland legt niet helemaal.

Nee, dan kunnen we ook wel de Monty Python-films met 12 monkeys gaan vergelijken:)

Mijn eerste aanraking met Terry Gilliam en het filmhuis dat bracht me in een vreemde extase misschien wel ervaring. Je houdt van Terry Gilliams duistere, donkere stijl of niet. Zo niet, zoals ik, dan zijn het meestal behoorlijk lange filmritten door de duisteren poorten van de onderwereld. Waar zijn vorige film (The Brothers Grimm) toegankelijk filmvoer was was hij vergeten zijn duistere stijl erin te doen. Tideland is precies een Terry Gilliam film niet alleen straalt hij dat uit maar voelt hij ook aan. De eerste twintig minuten kon ik het geheel nog volgen maar toen letterlijk de vader van het meisje prachtig gespeeld door Jeff Bridges aan een overdosis overlijdt. Begon de duistere wereld van Alice in Wonderland! De één vind dit dat prachtig, voelt de intense trip en de andere blijft koud kijken van een afstandje. Ik was weer die laatste ik kon me niet vinden in de magie, smerigheid en de zweverigheid door fantasieland. Iedereen acteert het goed zelfs het meisje dat de hoofdrol speelt kon me soms echt overhalen dat ze in haar eigen geest kroop om vrienden te maken met barbiepoppen. Toch zat ik niet in dezelfde trip als dat meisje terwijl dat wel de bedoeling was van Terry Gilliam. Misschien moet ik zoals Fear and Loathing in Las Vegas eerst de film nuchter kijken en er niets van snappen zoals bij Tideland om hem vervolgens met een aantal biertjes op te bekijken en dan de wondere wereld van Terry Gilliams betreden. Ik weet wel dat ik Fear and Loathing in Las Vegas de tweede keer intens genoten had. Dus een film die je naar mijn mening niet nuchter moet kijken en dus niet nuchter kan beoordelen. To Be Continued...!

Flauwekul.

Grote tegenvaller. Deze film lijkt een beetje een protestproject om de restricties die hem tijdens the Brothers Grimm waren opgelegd, af te schudden. Schrijnend dan ook dat die eerste film een stuk geslaagder was.

Deze film is niet echt komisch, zit verhaaltechnisch zeer zwak in elkaar en er is geen moment karakteruitdieping. Ik denk dat hij zijn bewezen kwaliteiten om een goede Fantasy film te maken wilde combineren met een soort trip als Fear and Loathing in Las Vegas. Jammer dat ie niet de tijd nam (zo lijkt het) met goed materiaal te werken, want vooral het screenplay is om te huilen. Het lijkt heel erg op een noodgreep om weer iets van zichzelf te laten zien op gebied van onafhankelijkheid.

Er zijn nog wel aardige momenten. Een ontbindende Jeff Bridges is altijd leuk. De haast wat pedofilische relatie was gelukkig eerder geinig dan verontrustend, visueel is het aardig (maar ook weer wat saai op een gegeven moment, had het wel gezien) en het eind is aardig. Maar overwegend overheerst een teleurstellend gevoel. De eerste onvoldoende voor Gilliam. Pijnlijk. 2 sterren.

Om een lang verhaal kort te maken. Mister Blonde heeft een film te ruil.

Het is gebasseerd op een boek.

Wat geen slechte film rechtvaardigt.

Is wel gemakkelijk hé, een review afkraken met één woord zonder ook maar één tegenargument te bieden.

Wist ik wel. Net als een groot deel van alle films. Maar daar moet je nog een filmscript/screenplay van schrijven (waar Gilliam zelf aan mee schreef). Dat vond ik om te huilen. Beoordeel hier films, geen boeken.