Tideland (2005)

Dat vind IK.....! Staat duidelijk ''naar mijn mening''...

Ik kraak niet een heel review af. Ik quote alleen het stukje waarvan ik dacht: 'flauwekul'.

Mja ok, maar ik vind het nogal gemakkelijk om iemands mening neer te halen zonder te argumenteren. Persoonlijk vind ik dat een beetje een gebrek aan respect ten opzichte van de schrijver. Maar goed, je bedoelde het allicht niet zo en ik overdrijf wat .

Maar ben het verder wel met mister blonde eens. Hier worden geen boeken maar films beoordeeld. Een goed boek maakt nog geen goede film.

Dat weet ik wel, maar omdat het gebaseerd is op een boek kun je dus niet alles uit je duim zuigen. Ik heb ook het boek gelezen, en Gilliam en Grisoni hebben het nauwkeurig vertaald naar film. Het boek verschilt dus niet veel met het uiteindelijke filmresultaat.

Afgaande op het verhaal zou ik (persoonlijk) eerder het boek goed vinden denk ik. Laat meer ruimte tot fantasie.

Geweldige comeback van Terry Gilliam. Het is zowel griezelig als mooi hoe Jeliza-Rose verstrikt raakt in haar eigen fantasiewereld. Haar fantasiën worden erg sterk in beeld gebracht en dat levert een paar briljante scènes op. Erg sterke rol ook van de jonge Jodelle Ferland, een groot talent wat mij betreft. 4*

Eerste half uur was leuk dankzij de lachwekkend slechte ouders.

Daarna vervalt de film in een irritant schouwspel van een psychotisch schizofreen meisje en een paar andere gekken.

Je kunt nog beter naar de afgesloten afdeling van het gekkenhuis gaan en daar een uurtje stiekem gluren, dan maak je nog meer mee en valt er nog meer te lachen dan in deze uiterst saaie bedoeling.

Bij de Aldi kocht ik de dvd Brokeback Mountain, daarin zat een gratis film. Jullie raden het al, het is de film Tideland.

Wat een draak van een film zeg, men zegt wel eens een gekregen paard mag je niet in de mond kijken, maar dit is toch wel heel erg.

Er zit geen normaal mens in de film, hij hangt van onzin aan elkaar, De film krijgt van mij een half puntje.

Waarom ze deze film uberhaupt weggeven bij Bareback Mountain ontgaat me volledig.

Een kind dat aan de werkelijkheid probeert te ontsnappen door in een fantasiewereld op te gaan, is op zich een interessant gegeven. Maar helaas is dat gegeven in ´Tideland´ niet genoeg voor een boeiende film. Het verhaaltje is flinterdun, de weergave van de fantasiewereld blijft steken in een visueel sausje, waar geen enkele ontroering vanuit gaat. De personages ontwikkelen zich ook op geen enkele manier, zodat elke scene weer meer van hetzelfde is. Het steeds verder rottende lijk van de vader is wel een heel onsmakelijke manier om de op sensatie beluste kijker te strikken. Omdat de fotografie en ook de muziek wel sfeervol waren, krijgt deze film anderhalve ster van mij.

Ik lees regelmatig nogal slechte reviews over deze film van professionele recensenten. Dat vond ik opmerkelijk, want ik had na het zien van deze film gedacht dat dit, na The Brothers Grimm, weer een hele goede Gilliam-film was die ook door de pers goed zou zijn ontvangen. Viel dat even tegen. Heel jammer.

De grenzen die Gilliam in Tideland opzoekt zorgen ervoor dat deze film heel wat minder geschikt is voor een groot publiek. De werkelijk schitterende openingsscène en de mooie, in ongebruikelijke hoeken geschoten beelden nemen niet weg dat er tussenin behoorlijk wat ongemakkelijke momenten zitten. De ontluikende seksualiteit van het jonge meisje wordt naar het schijnt in het boek wat verder opgevoerd dan in de film, maar sommige momenten zijn uitdagend genoeg om mensen de bioscoop uit te doen lopen. Extreem grensoverschrijdend wordt het echter niet, maar Gilliam zoekt de grenzen van het fatsoen wel degelijk op zonder er ver overheen te gaan en de duistere afgronden te verkennen.

Met zijn ruim twee uur is de film bij vlagen een vermoeiende zit. De stempel van Gilliam is (gelukkig?) nadrukkelijk aanwezig, maar een logische bijkomstigheid is dat je dus een enorme verdeeldheid krijgt in de meningen van mensen. Als je er voor openstaat, wacht je een schitterende film met niet-alledaagse onderwerpen en situaties. Sta je hier niet voor open, laat deze film dan links liggen, maar dan mis je wel enkele leuke vondsten

Zo klinkt het net alsof we in tientallen films Bridges zien ontbinden

Anyway, men moet toch op zijn minst toegeven dat Gilliam lef heeft. Ik vind het persoonlijk in ieder geval nogal een gewaagd project. Om een klein meisje (en bijbehorende jonge actrice) in zo'n extreme en soms zelfs perverse film te plaatsen is verre van we gewend zijn en wekt soms nogal ongemakkelijke gevoelens op.

Het duurde dan ook lang voordat ik echt wist wat ik met de film aan moest. Gilliam zoekt hier extremen op en in combinatie met toch een bepaald soort realisme werkt het heel bevreemdend, misschien iets té bevreemdend. Het is een film over een meisje dat in zo'n verrotte situatie zit dat ook haar fantasiewereld verrot wordt. Dit levert visueel zeer goede scènes op, maar inhoudelijk had het allemaal toch wat pakkender gekund. Al is de finale met de trein wel erg sterk.

Tideland is een film die me uiteindelijk wel boeide en zelfs heel eventjes ontroerde, maar waarvan ik niet weet of ik hem nou werkelijk goed vond. Het is misschien net iets teveel van het goede op sommige momenten.
3*

Gilliam gaat helemaal los. Wat we krijgen is een bizare energieke fantasierijke, maar ook rommelige film. En nog een stuk donkerder dan zijn voorgaande werk.

Voor nu zeker 4*

Mooie beelden en goede sfeer in het begin.

Maar later wordt de film saai, voor mijn beleving.

Ik lees net dat de Nederlandse DVD-release niet in de juiste apect ratio is. Volgens Terry Gilliam zelf is het juiste beeldformaat 2.25:1 terwijl 'onze' release in 1.78:1 is. Alleen de UK DVD schijnt de goeie aspect ratio te hebben.

Prettig gestoorde film van Gilliam. Alleen het controversiele aspect van een jong meisje dat gevoelens ontwikkelt voor een simpele twintiger deed mij af en toe een beetje schrikken. En wat is Jeff Bridges toch cool, zelfs als hij niks anders doet dan dood in een stoel liggen is hij nog '' The Dude ''. En ook niks dan lof voor het meisje dat de hoofdrol speelt. Ze gaat perfect op in haar rol en weet haar karakter absoluut geloofwaardig neer te zetten.

Dat is volgens mij van hetzelfde niveau als een meisje dat met haar papa wil trouwen: totaal onschuldig en bovendien heel normaal (lees de echte Freud er maar eens op na ) Het is zelfs een wezenlijk deel van de film: het meisje is totaal vereenzaamd en bindt zich aan alles en iedereen die maar in haar buurt komt met een wanhopigheid die haast pijnlijk wordt, maar niet tot uiting komt dankzij haar kinderlijk vermogen om alles vanuit haar fantasiewereld te benaderen. Het is in zo'n geval de taak van de volwassene om hier op een gezonde manier mee om te gaan, maar daar is hij in deze film natuurlijk niet toe in staat, gezien hij zelf de geestelijke vermogens van een kind heeft.

Het is een veelgehoorde reactie op deze film dat het ziek is om een klein meisje in zo'n wrede en extreme situaties te plaatsen, maar dat is juist de enorme kracht van de film en daar draait alles gewoon rond. Bovendien komt ze er als overwinnaar uit, dankzij de kracht van haar fantasie die de meest verschrikkelijke dingen weet te onderdrukken. Het is in die zin een soort zieke versie van Big Fish, waar fantasie en verhalen verzinnen de vader helpt de banaliteit van het leven te overstijgen: hier is het gewoon een kwestie van overleven voor een klein meisje.

Ja.

En door al dat leed is Jeliza-Rose zelf ook een beetje een psycho geworden, getuige de laatste scene.

Mijn reactie was geen waardeoordeel maar een persoonlijke ervaring. Dat Gilliam de controverse durft op te zoeken is natuurlijk prijzenswaardig. In een tijd waarin Amerikanen te vaak teruggrijpen naar Christelijke waarden, mag er best eens een ander geluid klinken.

Maar dat neemt niet weg dat ik me ongemakkelijk voel bij een film over ''pedofilie'' en vroegrijpe seksualiteit. Gelukkig maar, zou ik bijna willen zeggen.

Ik had een tijdje geen films meer gezien en sinds een paar weken heb ik er weer een aantal gezien. En allemaal van die goede films. Zo ook deze Tideland van Terry Gilliam. Al is het niet de gemakkelijkste film om te doorgronden.

Ik houd het er op dat de film gaat over de verwerking van het overlijden van haar ouders door een klein meisje. Die verwerking speelt zich helemaal in haar fantasie af.

Dat maakt het ook zo moeilijk aan deze film. Gilliam focust namelijk helemaal op die fantasiewereld van het meisje (overigens ook gewéldig geacteerd !!) en maakt nauwelijks duidelijk waar die fantasieën vandaan komen. Mijn theorie is dan ook een gissen.

Maar het verduidelijkt de film wel wat meer voor mezelf. Ook de vele symboliek die gebruikt wordt tot en met het einde.

Het is bovenal een surrealistisch verhaal met schitterende beelden in een schitterend decor en erg mooie en functionele camerahoeken. Knappe film al had de context misschien iets meer duidelijk mogen zijn.

Er zaten leuke stukjes tussen maar ik vond het eigenlijk te lang duren. Dat gelul van die "poppen" kwam de strot uit op een gegeven moment.

Grappige fantasie, mooie beelden. Alleen het verhaal is wat minder en na een tijdje begint de film te vervelen.

Enorm vreemd verhaaltje met een prachtige visuele stijl, dat zijn we gewend van Gilliam, maar als geheel onbevredigend doordat de grens fantasie-werkelijkheid er niet is. Misschien was dat wel de bedoeling van Gilliam, maar voor mij was het een beetje te weird.

Tijdens het kijken van deze film kwam telkens het gezegde 'het doel heiligt de middelen' in omgekeerde vorm bij me op. Waardoor ik op het einde met een redelijk groot probleem zat, ik heb namelijk geen doel kunnen achterhalen. De film steunt volledig op een 'wereldje' en de fantasie, allemaal mooi vormgegeven, maar er ontbreekt een achterliggend verhaal. Hierdoor zit je uiteindelijk te kijken naar een absurde opeenvolging van al even absurde scènes. Op zich niets fout mee als er uiteindelijk ergens een touw valt vast te knopen of als je wordt overdonderd met visuele pracht, maar Gilliam schiet twee keer mis. Als steeds meer teleurgestelde kijker hoop je dan op een overrompelende eindscène. Naast het feit dat ik de overwinning op de monsterhaai wel hilarisch vond, was deze echt teleurstellend. Zeker omdat er eerder krampachtig naar een happy end wordt toegewerkt.

Is het iemand ook opgevallen dat er veel gelijkenissen te trekken zijn met Millions van Boyle?

2*

Ik weet niet wat jij onder een happy end verstaat, maar deze film heeft er geen.

Bwa, door het treinongeluk komt ze eindelijk weer in contact met de normale buitenwereld en zal ze opgevangen worden. Jeliza wordt dus gered.

Mooi & erg bizar en eigenlijk ook heel triest. Wat fijn dat er mensen als Gilliam zijn die het toch telkens lukt om superpersoonlijke en excentrieke films gerealiseerd te krijgen.

Deze film kreeg van mij bij mijn eerste kijkbeurt een 1,0*. Dit waarderingscijfer zal de film zonder twijfel te danken gehad hebben aan de schetenlatende Jeff Bridges en later zijn wegrottende lijk in de stoel. Nu bij herziening vind ik die beelden nog steeds smakeloos, maar dat geldt absoluut niet voor de rest van de film. Het spel tussen Jeliza Rose (Jodelle Ferland) en Dickens (Brendan Fletcher) vond ik hartverwarmend. De fotografie en vooral de surrealistische beelden waren zeer mooi, hoewel we dat wel gewend zijn van Gilliam. Het einde van de film vond ik zeer goed, maar of het gezien kan worden als een happy end dat durf ik niet direkt te zeggen. Ikzelf beschouw het als een open einde . Het is aan de kijker zelf om het verder in te vullen.
Het zal duidelijk zijn dat mijn aanvankelijke waardering van 1,0* voor deze film volstrekt onhoudbaar is geworden. Daarvoor heeft deze film toch te veel kwaliteit, ook al ligt het verhaaltje mij niet helemaal.

Waardering na herziening; 3,0*

Ik ben nooit een fan van Terry Gilliam geweest maar ik vind dat hij zich heeft ingehouden met Tideland. De film blijft tot dagen erna in je hoofd hangen zoals het zwemmen door de gouden graanvelden. De film heeft iets poëtisch.

Voor mij kon de film niet boeien. Ik heb 'm afgekeken met een half uur slaappauze tussen. Gilliam maakt prachtige beelden en dit verhaal is heel apart, maar ik vind dat deze film geen pit heeft en ook in zijn niet-pit niet slaagt om te boeien.