We're No Angels (1955)

Prima klucht, die tegen het einde langzaam maar zeker stoom verliest en dus net iets te lang duurt. De eerste helft is echter ijzersterk, niet in de laatste plaats dankzij het onwaarschijnlijke verhaal. Maar dat hoort zo bij een klucht, vind ik. Bogart en Ustinov zijn goed bezig in voor hen toch wat ongebruikelijke rollen. Zeer vermakelijk, voor het grootste deel dan toch.

De eerste kerstfilm voor mij dit jaar en gelijk een film die ik zeker nog vaker ga kijken.
Vooral Humphrey Bogart laat in deze film zien andere soort rollen ook prima aan te kunnen, de criminelen kwamen niet als stereotypes over en dat is gelijk ook het grote pluspunt aan deze film. Erg geloofwaardig is het misschien ook niet maar het is in ieder geval hartverwarmend en zelfs tegen het einde aan nog best gewaagd en zwart.

Alleen dat ze maar weer besloten terug naar de gevangenis te gaan vond ik ronduit vreemd en verbaasde mij nogal.

3,5 zijn zeker op zijn plaats!

Goeie film waarin drie ontsnapte gevangenen een gezin, die een winkel runnen, helpen met van alles en nog wat. Duidelijk gebaseerd op een toneelstuk (de film speelt zich vrijwel geheel af in de winkel/woning). Grappige dialogen en vermakelijke situaties. Het heeft veel weg van een klucht, maar daarvoor wordt het net niet grappig genoeg en zijn de personages te goed neergezet (dit laatste zeker vanwege fijne dynamiek tussen de drie hoofdrolspelers).

Het begin was niet best, maar gaandeweg blijkt We're No Angels best een aardige film- wist overigens niet dat dit een Kerstfilm was. Vooral als de neven op het toneel verschijnen valt er wat meer te genieten, en ik kon de zwarte humor die dan wat nadrukkelijker wordt, wel waarderen. Hoewel de drie hoofdrolspelers het leuk doen, al is Bogey hier niet op zijn best, zijn het toch vooral Rathbone en Carroll die de lof verdienen. Het minst te spreken ben ik over Gloria Talbott, die maar weinig charme had. Maar na 10 jaar in de gevangenis denk je daar wellicht anders over.