La Peau Blanche (2004)

Laat ik dan de eerste zijn om bij deze film wat commentaar te plaatsen. Ik vond het geen slechte film, wel een redelijk sobere film die geheel in de lijn ligt van wat tot dusver op het label van Mr. Horror verschenen is.

Het begint allemaal als een romantisch verhaaltje waarbij een jonge student verliefd wordt op een roodharig meisje. Het lijkt echter louter op fysiek vlak te klikken, want puur relationeel loopt er een en ander mank. Het meisje heeft namelijk een hoop te verbergen. Wat ze precies verbergt, daar komt de kijker pas na een goeie 45 minuten achter. Je wordt als het ware lang in het ongewisse gelaten, maar de uiteindelijke onthulling is er eentje die kan tellen. Vrij verrassend ook en op een originele en griezelige manier gebracht. Het leuke is ook dat de op het eerste gezicht onbelangrijke dialogen netjes binnen de puzzel passen die langzamerhand wordt vervolledigd.

Jan Doense heeft het in de inlay van de DVD trouwens over de creativiteit van de Canadese genrefilm. Met cineasten als Natali, Cronenberg en nu ook Roby kunnen we dat moeilijk ontkennen. Hoewel White Skin het toch wat soberder aanpakt kan het ongetwijfeld als een interessante genretoevoeging gezien worden. Wie goed oplet zal tevens een vette knipoog zien naar Cronenbergs Rabid, volgens Doense meer dan zomaar een verwijzing aangezien beide films gelijkaardige thema's aansnijden.

Minpunt is echter wel dat uit het griezelige uitgangspunt niet alle potentieel wordt gepuurd. Roby verkoos een ingetogen aanpak die zich meer tot de dramatische aspecten richt in plaats van de volbloed horroringrediënten. Een beetje spijtig volgens mij omdat dit drama-aspect niet 100% overtuigend is en omdat ik nu eenmaal bloedstollende horror prefereer. Maar White Skin is zonder meer een unieke lowbudgetfilm, zoals elke film die Doense op zijn label uitbrengt dat is.

Matige film die goed en rustig begint maar dan niet helemaal weet hoe te eindigen. Te weinig horror en onuitgewerkt drama. Ik zie deze regisseur nog zeker wel interessant werk maken. Als debuut redelijk geslaagd maar persoonlijk vond ik dit best matigjes.

2,5*

Verfrissende horrorfilm die me met momenten aan Hitchcock’s Marnie deed denken. Deze vergelijking doet echter niet af aan de originaliteit van de film. Vooral het eerste deel waarin hoofdpersoon Thierry zijn lieflijk rode dame ontmoet werkt enorm goed. Op herkenbare wijze begint de relatie vol wrijving en geheimen en de opbouw in bizarre voorvallen is werkelijk subliem. Helaas gaat het tegen het einde allemaal wel heel snel, wordt het (vooral omdat de film het wel poogt te zijn) storend ongeloofwaardig met als dieptepunt dat het beestje een naam krijgt. Goede verfrissende horrorfilm die toch wat behendiger had mogen omspringen met de echte horrorelementen.

Weer een geslaagde horrorfilm uit de MR Horror reeks. Canadees, en dan toch de eerste Franstalige Canadese film die ik heb gezien. Ook White Skin heeft zo'n Twilight achtig verhaaltje alleen is deze nog wel wat geheimzinniger. Het begin is enkel een beetje meidenjacht, en Thiery zijn vriend word wel door een hoertje in zijn nek gebeten, en daar begint het verhaal. Dan ontmoet Thierry zelf die roodharige Claire waar ie helemaal wouz van word terwijl ie eerst kotste van roodharige meiden. Claire vond ik btw ook heel subtiel en goed neergezet en Thierry is zowat de hele film door een verlegen jongen. En je weet van te voren al dat er niks klopt aan Claire en aan het einde van de film weet je het eigenlijk nog steeds niet 100%. Vampier, Kannibaal?

Verder was deze film helemaal zo slecht nog niet, tevens ook niet low-budget. Kwa montage zat de film best goed in elkaar en het acteerwerk was ook om te spreken. Gewoon een mooi filmpje voor love story-horror liefhebbers.

3,5*

Ik wist niet precies wat ik moest verwachten van deze film, toen ik hem besloot te bekijken. Het plot sprak mij niet bepaald aan, en de film lag al bijna een halfjaar nadat ik hem cadeau gekregen had ongeopend in de kast.

Na het kijken wist ik niet precies wat ik hier nou van moet vinden.

Een sfeervolle film was het zeker, goed geacteerd werd er ook. Toch komt het allemaal erg langzaam op gang, wat ook wel weer zijn charme heeft in deze film eigenlijk.
Het genre zou ik omschrijven als puur Mystery. Want echt spannend was het niet, en eng ook niet. Maar mysterieus zeker.

Jammer van de laatste 10, 20 minuten. Het kwam allemaal te geforceerd over (we moeten rond de 90 minuten zitten). Het ging allemaal veel te snel opeens, de uiteindelijke wending, het moeten eten van haar dokter en het gestoorde zusje dat zich niet kon weerhouden.
Dit alles zorgt ervoor dat ik het houd op 2,5 ster.