The Big Country (1958)

Ben geen westernliefhebber, maar ik wou die innemende acteur die Gregory Peck was terug zien zoals ik hem had gekend als "Captain Horatio Hornblower" en in één van de friste films uit de jaren 50, "Roman Holiday".

Deze "Big Country" kan er bij mij beslist door. Geen hoogvlieger maar gewoon niet storende entertainment.

Daar kende ik hem dus van, zijn stem kwam me al zo bekend voor. Maar verder is dit een prachtige western! The Big Country kent misschien wel de mooiste landschappen die ik ooit in een film ben tegengekomen. Deze film is inderdaad anders dan de meeste westerns. Er zit nauwelijks actie in de film en het draait voornamelijk om de vete tussen de twee families. Ondanks dat het verhaal niet heel origineel is, is het wel vreselijk sterk uitgewerkt.

Een wereldrol van Burl Ives ook weer hier trouwens. Pas mijn tweede film die ik met hem zie, maar het is nu al een van mijn favoriete westernacteurs, al heb ik er wel erg veel. Gregory Peck zie ik niet zo bijzonder graag spelen, maar doet hij het prima. Ook geweldige, sfeerverhogende muziek. 165 minuten is ook een behoorlijk lange speelduur, maar de film vloog voorbij. Regelmatig met open mond naar de schitterende landschappen gekeken.

Een geweldige film!

4*

Gewoon heerlijk escapisme.

Klassieke western met grote Hollywoodcast, wijdse natuurbeelden, niet al te ingewikkeld verhaal met duidelijke goodies en baddies en uiteraard heerlijke Technicolor. Wat wil je nog meer als je 2,5 uur van de wereld wil verdwijnen?

Gregory Peck kan natuurlijk als geen ander een heer van stand spelen, maar voor de rol van Jean Simmons had ik liever iemand anders gezien. Burl Ives steelt overigens de show in een geweldige rol.

Prachtige film over een buitenstaander die een jarenlange vete tussen twee boerenfamilies bemiddelt. Een mooi verhaal dat geen enkel moment verveeld. Toegegeven dat de film wat aan de lange kant is, maar heeft een aangenaam tempo en genoeg sterke momenten. Veel mooie wijde shots die niet alleen gebruikt worden voor het landschap. Alle acteurs zetten goeie rollen neer.

Zeer goede film over een zeekapitein uit het oosten, die een soort van ontgroening ondergaat in het westen. Dat alles ondergaat hij terwijl hij bij de familie van zijn geliefde Patricia verblijft. En terwijl de familie ondertussen in een conflict met de buren is beland probeert hij uiteindelijk als een soort rijdende rechter de vrede te bewaren.

The Big Country duurt bijna drie uur. Door de lange duur krijg je uiteraard veel te zien en er zijn ook geen scènes die overbodig lijken te zijn, maar toch voelt het als een lange zit. Een lange zit dat echter wel een interessant verhaal verteld. De interessante gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op, waardoor de film nergens inzakt.

Gelet op de combinatie tussen zowel mijn favoriete genre (western) als een van mijn minst favoriete genres (romantiek) is dit een enorme meevaller. Het gaat hier vooral om een western. De romantiek is met mate aanwezig zoals ook enige actie en drama niet ontbreekt.

"All I can say McKay is you take a hell of a long time to say goodbye.”

Uitstekend drama/romantiek/westernfilm...

Ouderwetse opname...

Ouderwetse klassieke muziek...

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Redelijk kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Ouderwetse acteerwerk...

Wel leuk bekende acteurs Charlton Heston (Ben Hur)

en Gregory Peck...

Ook jonge bekende actrice Jean Simmons ....

Wat lijkt dit op Giant op (veel) momenten. Die film is toch wat evenwichtiger. The Big Country is de moeite waard voor de liefhebber. Mensen die niets met het genre hebben, zullen vermoedelijk eenzelfde standpunt innemen voor deze film. Gelukkig ben ik best een western liefhebber.

Vond het geheel moeilijk loskomen in met name het eerste uur. Peck speelt zijn vertrouwde rol als ideale schoonzoon, wat hier allemaal wat wordt overdreven. Hij is zo goeiig dat het ongenuanceerd en vervolgens ongeloofwaardig wordt. Vind Peck sowieso niet echt een western (niet tegen Brix zeggen) acteur. Verder een mooie grootse film, met enkele mooie scenes. Vond de (echte) badguys (Bickford en Ives dus) het boeiends, sterk geacteerd ook. Niets mis met een goede vete. Wyler wil misschien wel weer wat veel, maar een zeer bekwaam filmmaker blijft hij.

3,5 sterren.

Herzien in 2.35:1 op DVD (in een helaas niet vlekkeloze transfer), nu nog indrukwekkender. Opnieuw valt op hoe een kort plot toch een lang verhaal kan opleveren, ook omdat de personages hier de tijd nemen voor hun dialogen en handelingen zonder dat de film traag of pseudo-statig aandoet. Van Gregory Peck ben ik nooit een fan geweest, maar sinds ik hem in een aantal zeer goede rollen en films heb gezien (onder andere The bravados, Roman holiday en het meesterlijke Twelve o'clock high) ben ik toch wel anders over hem gaan denken. De film zelf heeft een boeiende pacifistische subtext, net zoals Wylers eerdere Friendly persuasion (met Gary Cooper als een vriendelijke Quaker). Tevens prachtige muziek, met een sweeping score to end all sweeping scores van Jerome Moross, die echter ook weet te zwijgen op momenten waarin een orthodoxere componist (of regisseur) voluit zou gaan (zoals bij de vechtpartij tussen McKay en Leech, de scène waarin McKay Thunder "breekt" en het shot van grote hoogte waarin we Terrill en Hannassey dood op de bodem van Blanco Canyon zien liggen).
        Een prachtige en veelgelaagde western die elke minuut van z'n lange speelduur waard is.
 

Goede western, zij het ietwat aan de lange kant, waarin Gregory Peck in het midden komt te staan van een vete tussen twee families.

Qua regie en cinematografie ziet het er allemaal goed en verzorgd uit. Gregory Peck is niet mijn favoriete westernacteur, maar hier speelt hij een prima rol. Een beetje een soort van anti-held, maar die rol ligt hem wel, al heeft zijn personage hier soms ook wat vervelende trekjes. Ook de rest van de acteurs doen het allemaal naar behoren. Heston is ook goed als de vervelende voorman, maar de show wordt toch wel gestolen door Burl Ives, die met zijn geweldige karakteristieke kop een prachtrol neerzet als hoofd van de Hannassey familie.

Hoewel "The Big Country" over het geheel goed in elkaar zit, mist er soms wel iets. Het blijft op een bepaalde manier vrij tam. Daarnaast duurde het voor mij zelf ook wat lang, voordat het geheel echt op gang komt. Wyler weet het geheel echter altijd wel in goede banen te leiden en is sowieso een prima regisseur. Ik heb me hiermee zeker niet verveeld, me zelfs prima vermaakt, maar het mist uiteindelijk toch de impact, die de echte toppers voor mij wel hebben.

3,5*

Prettige western-film . William Wyler neemt de tijd met The Big Country. Scenes duren lekker lang, alles lijkt sowieso niet heel snel te gaan en de speelduur is met ruim 2,5 uur ook fors. Het deert niet, want naarmate de film vordert, vond ik hem steeds sterker worden, terwijl ik in het begin dacht nog naar een epos van redelijk niveau te kijken.

Anyway, Gregory Peck heeft een rol die gegoten is voor hem. Hij speelt de vredelievende vreemdeling die zich afzijdig wil houden in een conflict tussen twee families om een waterpoel. Heel knap weer hoe hij deze rol overtuigend weet te vervullen. Ben wel benieuwd waar deze western is opgenomen. De landschappen zagen er waanzinnig tof en uitgestrekt uit.

Een in vele opzichten imposante film over het tegengaan van zinloos geweld. Meester-regisseur William Wyler vertelt op minutieuze wijze het verhaal over een buitenstaander, die op geheel eigen wijze een einde probeert te maken aan een voortslepend conflict en onderwijl hier en daar een paar wijze levenslessen achterlaat, vooral over de onzinnigheid van valse trots en van vermeend stoer gedrag.

Perfectionist Wyler wordt geholpen door adembenemende settings, een prachtige soundtrack en een uitstekende cast, waarbij ik met name wil wijzen op de geweldenaar Burl Ives, die in elke scène waarin hij voorkomt nadrukkelijk aanwezig is. Absoluut dé ster van deze film.

Westerns zijn niet echt mijn favoriete genre, maar dit epische verhaal boeide mij van begin tot eind.

If there's anything I admire more than a dedicated friend, it is a dedicated enemy

Het is zondag en het regent, wat de perfecte gelegenheid is om nog eens ondergedompeld te worden in zo'n ouderwetse Hollywood Western. Mijn voorkeur ligt weliswaar meer bij de John Wayne films, maar Gregory Peck is zo'n klassebak dat ik het hier eigenlijk niet direct zag mislopen. Met een speelduur van meer dan 2 uur en half is The Big Country weliswaar een nogal lange zit te noemen en het is dan ook een film waar je voor op je gemak moet gaan zitten. Gelukkig krijg je er dan ook serieus wat voor in de plaats.

Peck zou later verkondigen dat regisseur William Wyler dit bedoeld zou hebben als een metafoor voor de Koude Oorlog, maar het is vooral een degelijke verfilming van de strijd tussen twee families en een vreemdeling die de verhoudingen wat komt opschudden. Het geheel is misschien ietwat voorspelbaar, maar Wyler is een degelijke regisseur die dit soort zaken nog mooi weet te verbloemen door alle andere elementen zo goed mogelijk in beeld te brengen. Dit doet hij aan de hand van prachtige landschappen (alleen daarom zou je de film ooit eens gezien moeten hebben) en de soundtrack van Jerome Moross geeft er net dat beetje extra aan. Aangenaam verrast ook dat de film wat humor bevat. Niet in de vorm van de slapstick van bijvoorbeeld een Walter Brennan, maar gewoon een paar leuke scènes (Peck die samen met Ramon het paard probeert te zadelen) die het geheel even wat minder droog maken. Sowieso valt het wel op dat Wyler er goed in slaagt om zijn film evenwichtig te houden en er is eigenlijk geen enkele inzakking in de lange speelduur te bespeuren.

Grotendeels ook wel dankzij een uitmuntende cast natuurlijk. Peck stelt inderdaad niet teleur en weet de rol van goedzak McKay geloofwaardig over te brengen. Het personage heeft geen negatieve eigenschappen, maar Peck weet ervoor te zorgen dat dat niet irriteert. In een bijrol is Charlton Heston te zien als de stoere voorman en het had niet veel gescheeld of Heston had niet meegedaan. Hij wou enkel de hoofdrol spelen, maar het was zijn manager die hem ervan kon overtuigen dat het toch een goede zaak zou zijn om eens met Peck en Wyler samen te werken. Heston is degelijk, maar het is toch Burl Ives die uiteindelijk van alle tough guys het laken naar zich toe weet te trekken. Erg gecharmeerd trouwens door Jean Simmons. Moet ik dringend eens wat meer van gaan zien.

Wyler is toch een regisseur die het altijd wel goed doet bij mij. De 7e film die ik van hem zie en de 6e keer dat ik 4* uitdeel. Zo'n typische epos regisseur die een verhaal echt kan vertellen, al is hij in kleinschaligere films zoals The Children's Hour ook niet te onderschatten. Meer van dit graag!

4*

In een tijd waarin westerns vooral een schietpartij waren tussen cowboys en indianen of vuurgevechten tussen 2 bendes, is dit een verfrissing. Ondertussen ook al veel toegepast natuurlijk, maar het is toch nog heerlijk om te zien. Een epische western met een verhaal en personages die wat meer diepgang krijgen. Het macho-gehalte is wat afgeknot om plaats te maken voor stijlvolle figuren.

Gregory Peck is de geknipte man en kan rekenen op enkele sterke tegenspelers. Jean Simmons, Charlton Heston en vooral Burl Ives die terecht enkele prijzen hiervoor won. De film is misschien wat voorspelbaar, maar wel goed uitgewerkt en geeft een boeiend verhaal naast de grootse landschappen in Technicolor. Het is tenslotte een Big Country. Western blijft altijd een apart genre (uiteraard) dat je meeneemt naar een andere wereld. En daar is Wyler goed ingeslaagd. Hij neemt ook tijd voor enkele vullertjes zoals Peck en het paard, het feestje met het dansen en Peck voor het eerst in dat nieuwe domein. Passend in het verhaal, maar wat grootser gemaakt dan nodig is voor het plot. En toch mooie scènes van gemaakt. Heerlijk om naar te zien.

Het is al heel lang geleden dat ik deze western zag, kan me er van herinneren dat Peck de rol van een zeeman had die een beetje verloren raakt in het wilde westen, Heston de voorman op een ranch speelt die achter de rokken van de erfgename aan zit die was voorbestemd voor Peck.
Tussen twee ranches de vete omtrent waterrechten die dan weer in handen zouden zijn van een derde, beide partijen dingen naar de gunsten van deze partij, maar die wil niet kiezen, tenminste zo herriner ik het mij, verder weet ik nog dat een van de ranches ergens in de bergen lag en goed beschermd kon worden doordat toegangsweg makkelijk was te verdedigen en dat de eigenaar zijn eigen zoon neerschoot omdat hij een erecode overtrad.
Ik moet de film ergens eind jaren 70 op duitse tv hebben gezien, nederlandse tv zond bij hoge uitzondering een western uit in die dagen, wat me toen wel is bij gebleven was de muziek, daar was ik geweldig van onder de indruk. Omdat ik in die dagen al een liefhebber was van filmmuziek, dankzij Ennio Moricone, begon ik naar platen, jawel vinyl te zoeken met filmmuziek, was toen moeilijk aan te komen, en vond de elpee Great Western themes, aangeprezen door niemand minder dan Simon van Collem. Het eerste nummer was Big Country, verder stonden er de titel muziek op van magnificent seven, hang em high, navajo Joe enz.enz. Toen ik de elpee kocht kreeg ik zelfs 5 gulden korting, platenbaas was n.a.w. blij dat hij de elpee kwijt was. Daarom, omdat die muziek toen een verpletterende indruk op mij maakte, geef ik de film 4 sterren, wie weet wanneer ik de film weer zie doe ik misschien de waardering wel omhoog

De weidse landschappen van de Mojavewoestijn in technicolor staan garant voor visuele pracht. De openingsmziek heeft iets heroïsch. James McKay (Gregory Peck) komt als zachtaardige buitenstaander terecht in een machomilieu waarin een vete heerst tussen twee families. Beide families zitten vast in een cyclus van uitzichtloos geruzie. Het gaat over de tegenstelling tussen de oude mentaliteit van het Wilde Westen en de nieuwe mentaliteit, gebaseerd op recht en verzoening, vertegenwoordigd door McKay en de erfgename Julie Margolin (Jean Simmons). De mooiste nevenrol is voor Burl Ives, die z'n voornaam niet gestolen heeft, want hij burlt als een hert.

McKay moet een paar dingen doen om z'n mannelijkheid te bewijzen: een paard temmen, een gevecht aangaan. William Wyler zag het als een allegorie op de Koude Oorlog. Volgens hem was iemand die een vreedzame en durende oplossing nastreeft via onderhandelingen meer mans dan degenen die met pistolen en lasso's lopen te zwaaien.

Solide.

Ik denk zelfs dat ik deze film een stuk leuker vind in vergelijking met de films van iconisch regisseur Sergio Leone. Maar de westerns van Leone zijn misschien wat moeilijk te vergelijken met deze film. Tevens ook de eerste aanraking met regisseur Wyler, waarvan ik nog een aantal andere filmpjes moet zien.

Een western uit 1958 die maar het liefst 165 minuten duurt. Vooraf leek het een nachtmerrie om aan te beginnen, maar de Empire top 500 kreeg toch maar de voorkeur. Het bleek echter behoorlijk mee te vallen, wat mij betreft een uitblinker in het oude-westerngenre.

Maar dat kwam niet door de personages, waarvan ik de meeste maar matig vond acteren. Peck is vrijwel onzichtbaar als de lead, en Heston vond ik ook onopvallend voor zo'n bekend acteur. Enkel Ives vond ik goed spelen. Zijn rol eist ook wel wat ruimte, maar Ives weet deze wel te benutten.

De film is bij vlagen groots in beeld gebracht, maar de beelden zelf zijn echter wat minder groots. De natuur wordt er echter wel groots mee in beeld gebracht, en dat weet de film heel goed te benutten. De beelden zijn zacht uitgedrukt prachtig. Fenomenaal in beeld gebracht. Schitterende natuur die hier gebracht wordt.

Maar qua film zelf is het allemaal wat minder groots en episch, op een aantal episch opgebouwde sets na. Het is ook wel bijzonder als de held anti-geweld is. Dat heb ik persoonlijk nog niet vaak gezien, maar ik ben dan ook geen westernliefhebber. En ik weet ook niet of ik het hoofdpersonage een held kan noemen.

Maar visueel vond ik het allemaal schitterend. De film blijft ook ten volle tijden boeien en straalt een hoop sfeer uit. Er gebeurd genoeg om het allemaal boeiend te houden, al is de film wel wat trager in vergelijking met andere westerns. Daardoor kunnen enkele kijkers mogelijk afhaken. Ik kan er wel weer van genieten, en dus ken ik het een solide cijfer toe. Ook fijn trouwens dat de film niet steunt op typisch bombastische western-muziek.

Een vrij lange film maar met een boeiende plot en topacteurs die weten waarmee ze bezig zijn. Gregory Peck was me volledig geloofwaardig als greenhorn en het was ook genieten van de chemie met Jean Simmons die van het scherm leek te spatten naar het einde van de film toe. Maar in feite verdient de hele cast complimenten voor haar werk en toewijding (wat blijkbaar geen sinecure was i.s.m. de veeleisende William Wyler).

Een ware attractie zijn de prachtig gefotografeerde landschappen, naast de talrijke long shots die ergens wel de futiliteit van het gebeuren in de verf zetten. Nietige mensjes bewegen zich bij momenten als mieren in een tuin.
En ten laatste wordt de film op haast perfecte wijze ondersteund door de score van Jerome Moross, met een grootse sound die er niettemin in slaagt om overdaad te vermijden.

Veel classicistischer dan dit zie je films niet, en Wyler excelleert hierin. Heel knap hoe uitgebalanceerd en gedoseerd hij dit lange verhaal vertelt, ook al kleurt hij nergens buiten de lijntjes.

Super western. Dit is zonder meer een heerlijke film. Een welgestelde man, McKay reist naar een enorme ranch om zijn verloving te vieren met de dochter van de rijke grondbezitter, The Major Terrill. Wat hij niet weet is dat er een harde vijandigheid is met een andere familie, de Hannessey's, en dat Steve Leech, de opzichter van de ranch, ook een oogje heeft op zijn verloofde. Peck en Heston zijn dan ook twee serieuze kalibers en hun knokpartij in de weidse open ruimte is dan ook een erg opvallende scène. Het is in het begin wat schaapachtig kijken naar de goedhartige McKay die veel over zich heen laat gaan, wat niet echt past in de macho cultuur die daar heerst. Zelfs zijn verloofde stelt zich vragen over zijn mannelijkheid. Het kwetst McKay wel degelijk... dat wordt getoond wanneer hij aan zichzelf wil bewijzen dat hij wel mans genoeg is voor de familie Terrill o.a. door te bewijzen dat hij een wild paard kan berijden, zijn weg in de woestijn kan vinden en niet bang is om Leech een lesje in respect te leren . Wat me ook beviel was de relatiebreuk met zijn verloofde die ook mooi illustreert dat beiden heel andere verwachtingen van elkaar hebben. En dan is er natuurlijk ook nog een finale en tragische confrontatie die al twee uur lang zat te borrelen en te sputteren.
Alles zit gewoon prima in deze film, en al duurt het 165 min, elke scène is gerechtvaardigd. Niet te missen!

Geen slechte film maar wel wat ouderwets en iets te lang. Ergens prima, die lengte, want de film kabbelt lekker voort zonder haast te maken, iets dat best goed past bij de inhoud. Er wordt overal goed tijd voor genomen en je kan eens lekker zitten voor meer dan 2,5 uur klassiek Hollywood-vermaak. Het ziet er ook allemaal geweldig uit, van kleurrijke uitbundige interieurs tot geweldig gebruik van breedbeeld en de kale natuur en strakblauwe hemel. Allemaal heel goed. Maar de film is ook enorm stijf, vooral het acteerwerk. De film draait rond een vete en rond liefde, kortom drama, maar het acteerwerk met af en toe theatraal huilen daarbij helpt niet bepaald. Geen moment leefde ik mee. Ik vond het allemaal wat gezapig ook en nergens echt overtuigend. Ook de saaie Heston en Peck met hun perfecte hoofden pasten niet echt. Simmons is dan echt een positieve uitzondering. 3,0*.

Wat oh wat zal ik eens gaan kijken was de vraag vrijdagavond. Iets uit eigen voorraad, een streamingdienst of een beroep op de harde schijf? Het werd de laatste met deze The Big Country die ik afgelopen zomer al had opgenomen. Dus kom maar op met deze lijvige film die toch zeker sterke cijfers kan weerleggen.

Adembenemend is het van meet af aan, en dat verandert ook niet, want wat een pracht en praal met onderandere de Sierra Nevada in Californië als één van de locatie want wat een prachtige locaties en wat een haarscherpe kwaliteit. Visueel is het geheel daarom prachtig te noemen. Dan heeft het verhaal aanzienlijk minder om het lijf voor een film van meer dan tweeënhalf uur, maar mits goed uitgespeeld zoals in het geval van The Big Country maakt dat eigenlijk niet zo heel veel uit. Want de McKay die het vasteland van Texas opzoekt en midden in een vete geraakt tussen twee families om het schaarse water in de omgeving voor hun vee is interessant zat. Voeg daar een prima acterende cast aan toe in de vorm van Gregory Peck, Heston zoals wel vaker een arrogante kwallenbak, Ives en Buckford als strijdende familiehoofden erg goed, en is Simmons erg leuk voor het oog. Dan zou ik bijna nog Connors vergeten als de laffe en gemene Buck.

En uiteraard bouwt het geheel prima op met alle strijd, ruzie en Captain McKay als buitenstaander die rust en vrede wil creëren met de persoonlijke strubbelingen jegens de vervelende Steve Leech en de nodige romantische perikelen. Niet te vergeten dat The Big Country prima de tijdsgeest vangt en tevens de gemiddelde instelling die hedendaags wellicht nog steeds voor mensen daar van toepassing is met de uitspraak dat de 'nearest law 200 miles ' verderop. Het schets perfect de afstand, onmetelijke grootheid, het recht van de sterkste en voor jezelf op moeten komen, en tot op zekere hoogte de pioniersgeest. En in die zin is The Big Country een goede en gelaagde film met spektakel, drama, goed acteerwerk, pracht en praal en zelfs humor in de vorm van het ritje met het onstuimige paard.

Eindconclusie is dan ook een prima film met een terecht stemgemiddelde die tevens een goed cijfer verdient. Dan zou ik nog bijna vergeten dat regisseur Wyler extreem veeleisend was en de cast tot wanhoop dreef, vooral de beide dames, en zelfs gebrouilleerd raakt met goede vriend Gregory Peck en dit drie jaar duurde. Afijn, genoeg gezegd, 4 sterren wat mij betreft.