Miracles from Heaven (2016)

Lijkt me mierzoet, maar wel een mooie poster.

Ik ben toch altijd een beetje bang dat dit soort op het eerste oog cheesy maar onschuldig ogende films de rol van geloof als werkbaar alternatief voor de moderne geneeskunst stimuleert. En er zijn weer nogal wat kinderen onnodig gestorven, het afgelopen jaar, door ouders die er de voorkeur aan gaven te bidden, of soortgelijke religieus geïnspireerde rituelen uit te voeren, overtuigd dat het voldoende zou zijn om de ziekte van hun kind te genezen.

Eerlijk is eerlijk, dat is niet wat deze film laat zien als ik de trailer zo bekijk, maar je weet nooit wat mensen hoop geeft om op dit soort zaken te gaan vertrouwen, in plaats van bewezen wetenschap. Ook die is feilbaar en niet alwetend (zoals dit voorstukje niet schroomt om duidelijk te benadrukken), maar ik krijg toch altijd een argwanend gevoel bij dit soort films, met betrekking tot wat ze willen zeggen en wat een wanhopige ouder er misschien uit gaat halen.

De poster zegt het in feite al. How do we explain the impossible? Well... We don't really have to... It's a miracle. From Heaven! Gelukkig is het meestal preken voor eigen parochie, maar toch.

Maar ik ben met je eens dat het mierzoet uitziet, Arno

Waar ik wel heel benieuwd naar ben is wat een film als deze eigenlijk gaat doen in de Nederlandse bioscopen. In Amerika heeft hij (wat een verrassing) de prognoses van de filmmaatschappij overtroffen. Maar de markt voor faith based movies is daar natuurlijk behoorlijk groter dan hier.

Ik zal hem in ieder geval overslaan, dan blijft het bij dit gezeur van mijn kant, en kan jullie een rant als bij Little Boy vorig jaar bespaard blijven.

Mooie analyse: Can the new wave of faith-based filmmaking transcend propaganda? · For Our Consideration · The A.V. Club - avclub.com

Op het eerste gezicht hebben we te maken met de typische tearjerker die een ziek kind benut om bij de kijker emoties uit te knijpen. Ook dat is een (sub)genre dus heb ik daarop niet zoveel aan te merken, je houdt ervan of niet, al is het wel dus de makkelijke (en luie) weg om de makkelijke traan op te zoeken. Maar op de achtergrond rijst wel het probleem wat John Milton aanhaalt, de film portreteert namelijk artsen als incompetente en klantonvriendelijke types die er de ballen verstand hebben van wat een ernstig ziek kind mankeert, en voor de (streng gelovige christelijke) doelgroep kan dat, naast volstrekt misleidend, ook best een gevaarlijke boodschap zijn. En kennelijk is alleen één haast onbereikbare (wonder)arts goed genoeg om het kind te helpen, zelfs als hij het niet zou kunnen genezen. Die arts werkt bij het Boston's Childrens Hospital, naast christelijke organisaties ongetwijfeld ook een van de sponsors van deze film mag ik aannemen, zeker als je ziet dat ze internationaal reklame maken en mensen uit andere landen aansporen om hun zieke kinderen daar te laten verzorgen, en ik vrees dat ze dat niet uit liefdadigheid doen. Maar genezing is hoe dan ook volgens de film iets wat kennelijk alleen God kan. Enerzijds een commerciële boodschap, en anderzijds een gevaarlijke boodschap. De film wijst ook nog keurig op de kosten, zoals het vliegen naar Boston, maar ook op de oplossingen om die kosten te dekken, zoals het nemen van een hypotheek op je huis.

Wanneer ook een niet gelovig kind ernstig ziek wordt bekroop mij de angst dat de film de kant op zou gaan dat de niet-gelovige doodgaat en de gelovige wordt gered. En jahoor... dat werd dus het moment dat ik een teiltje nodig had, en dat kan ik de film wel het meest verwijten. Daarmee wordt het regelrechte relipropaganda, en eentje die weer het ouderwetse Godvrezende aspect naar boven haalt. Want wee als je niet gelovig bent. Angst opwekken om religie op te dringen, jakkes...

Daarmee neemt deze film afstand van andere goedbedoelde en niet opdringerige films die zowel gelovigen als ongelovigen in hun waarde laten, en een constructieve levensbeschouwende discussie op gang kunnen brengen, zoals Camino (2008) en The Wise Kids (2011), waar elkaars levensopvattingen wel gerespecteerd worden en waar beiden naast elkaar kunnen bestaan zonder dat de ene de andere als "fout" afwijst. Bovendien zijn dat films die een stuk realistischer zijn dan deze "op waargebeurde feiten" gebaseerde film. Camino is overigens ook op waargebeurde feiten gebaseerd, maar ook echt realistisch.

De andere boodschap van de film, dat God (o.a.) terug te vinden is in de goedheid van de mens, daar kan ik prima mee leven, denk dat zowel gelovigen als ongelovigen geen enkele moeite hebben met hun verschil in interpretatie aangezien het doel uiteindelijk hetzelfde is.

Maar dit is dus weer zo'n lastige film om te beoordelen, ga je het als (reli)drama beoordelen, of afrekenen op de subjectieve, commerciële en drammerige reliboodschap...? Ik kies toch voor het laatste en hou de waardering op een ruime 1,5*. Dat neemt niet weg dat de film best genietbaar is voor wie van tearjerkers houdt, en uiteraard ook voor de doelgroep, en soms ook interessante religieus-filosofische standpunten neemt, maar het eenzijdige drammerige aspect nekt uiteindelijk de film wat mij betreft.

Mooie uitgebreide review Arno!

En idd, daar heeft religie geen monopolie op, maar schijn wordt soms door bepaalde individuen of instanties gewekt. Het is inderdaad meer een discussion piece. En dat hoeft zeker niet persé te gelden, wat je laatste zin betreft.

Beetje zoet maar toch goed genietbaar.

Lange tijd een heel degelijke, tv film achtige film. Maar dan wel een tv film aan de goede kant van de lijn: vals sentiment word voorkomen en de ziekte van het kind word niet overdreven benadrukt maar realistisch weergegeven. Acteerwerk van de kinderen en ook van Garner is dik in orde.

Tja, en dan komt een half uurtje voor het einde die bizarre, buitengewone wending die je kijk op de film helemaal op de kop kan zetten. Moet zeggen dat ik er met wat tegenstrijdige gevoelens naar heb zitten kijken. Of je deze prent goed vind is m.i. voornamelijk afhankelijk van het gegeven of je die gebeurtenissen en de uitleg hiervan enigszins wilt/kunt accepteren. Ik geef ze het voordeel van de twijfel, omdat het echt gebeurd schijnt te zijn. Nochtans denk ik niet dat ik vanaf nu ook in de here ga. Zo'n verpletterende indruk heeft deze Miracels from heaven dan toch niet op me gemaakt. Raar filmpje, eigenlijk.

Genre Evangelische Omroep

Het wondertje wat hier gebeurde tijdens de film.

Mijn kat begint te kokhalzen, en geeft over........ precies synchroon met het meisje wat de eerste keer overgeeft in de film! ?

EO film ja, maar wel een goeie....

Het is een wonderlijk verhaal sowieso.

Jennifer Garner is zeer overtuigend als de wanhopige moeder.

Mooie film (als je er van houdt), alleen jammer dat het geloof er weer bij moest komen. Was nergens voor nodig geweest.

1. De patiënt heeft het gered: God heeft het zo gewild.

2. De patiënt is overleden: hij had een slechte arts.

Oftewel, de patiënt wordt nooit door de arts gered, maar als ie overlijdt komt dat wel door de arts. Die kromme gedachtengang wordt door deze film onderstreept. Artsen zijn per definitie slecht en alleen God kan genezen...

Met die gedachtengang heeft elke geneespoging een van die twee uitkomsten en is dus ook die uit deze film "waargebeurd". De vraag is dan of er niet sprake kan zijn van een derde uitkomst: de patiënt heeft het gered omdat hij een goede arts had. Maar die uitkomst wordt hier uitgesloten en dus weggecensureerd...

Dat bij ernstig lijden geloof en god in vraag worden gesteld is niet ongewoon en hoe het verder evolueert hangt van veel factoren af, net zoals het geloof in de goedheid van de mensen.

Zo wat het thema van deze film die een verhaal, berustend op ware gebeurtenissen, brengt.

Dat in dergelijke films (over)sentimentalieit dik aanwezig is, is bijna niet te vermijden, net als emoties en ontroering er bij horen.

Vond het acteren behoorlijk. Eigenlijk zijn Amerikaanse filmmakers zich zeer bewust van een goede casting. Ze bereiken er vaak "geloofwaardigheid" mee.

Mierzoet maar toch op veel punten een goede film

Aardig drama dat lekker wegkijkt.

Het zal op enkele punten uiteraard wat zijn aangedikt, voor het entertainment gehalte. Maar als dit gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, heb ik er weinig op aan te merken.

Deze op goed geluk eens meegebracht, maar vond er toch niet zo veel aan. Nogal religieus getint en daardoor kon het me toch minder boeien.

De cast deed het niet slecht en verder zag de film er prima uit.

Voor de liefhebbers.

Een waargebeurd-verhaal-film met een hoog EO-gehalte. Met name dat laatste is doorgaans niet mijn ding, maar ik moet toegeven dat het in dit geval toch wel aardig gedaan is. De uiterst voorspelbare scènes waarin het er al te dik bovenop ligt, neem ik maar voor lief. Te meer omdat er een onverweachte twist in het verhaal zit. Dus toch wel een voldoende.

heeft de bios niet gehaald Nedflix is genoeg !

Prachtige film. Grappig dat mensen hier zeggen dat geloof er niet bij gehaald had moeten worden. De hele film draait juist om geloof, dus zonder had deze hele film niet bestaan.

Mooie film van een waargebeurd verhaal. Een echte tranentrekker. Religie is belangrijk in deze film, maar dat is ook in het leven van de familie waar de film en het boek op zijn gebaseerd, dus had inderdaad niet weggelaten kunnen worden.

Wat is het probleem dat het geloof er mee te maken heeft? Als je zelf niet gelooft is dat makkelijk bekritiseren. Mijn geloof geeft kracht in mijn leven, ook in moeilijke situaties. Deze film is mooi en hoopvol...

Een van de mooiste films die ik heb gezien over bijna-doodervaring.

Acteurs spelen geweldig, de regie is ook top.

Verhaal zit compleet en juist in mekaar, twist op einde maakt alles compleet.

Een aanrader en eindelijk wat meer aandacht voor bijna-doodervaringen.

Zonde.

Ik stoor me meestal niet zo aan religieuze films, maar vond het hier wel vervelend.
Het eerste deel was best prettig om te zien. De ziekte van het kind wordt mooi geïntroduceerd en is het is natuurlijk erg zielig allemaal. Ook het verlies in het geloof was realistisch in beeld gebracht. Dat komt voornamelijk door de goede acteerprestaties van Garner, maar ook de rest van de cast weet overtuigend te acteren.

Het tweede deel was daarentegen beduidend slechter. Hier wordt het duidelijk dat de artsen te dom zijn om ziektes te genezen. De enige remedie is dan natuurlijk bidden, want God kan je wel genezen. Beetje een misselijkmakende boodschap vond ik dat. Natuurlijk is het fijn als je kracht kan putten uit je geloof, maar om artsen dan te betitelen als incompetent, vind ik een no go.

2*

Best een redelijk filmpje om lekker in mee te dromen met een sterke Jennifer Garner. Helaas ligt de religieuze tint voor mij er te dik bovenop, zeker tegen het einde waar andere interpretaties onmogelijk zijn, en wordt de moderne geneeskunde in grote mate als onkundig en onsympathiek afgeschilderd. Ook wordt de terechte vraag die Christy stelt met betrekking tot waarom God mensen zo zou laten lijden indien hij bestond, hoewel het voor haar gezin wordt hersteld, niet beantwoord.

Ruime ***

Prachtige en ontroerende film

Onverstelbare mooie, waargebeurde film.

Een van de mooiste films gemaakt, op dit gebied.

Zo ontzettend goed en ontroerend.

Sprakeloos, magnifiek, aangrijpend en zo bijzonder.

Mooie film. Op het eind is het wat teveel van het goede...

Belangrijke en ontroerende boodschap. Over hoe je als ongelovig kind lekker sterft. Eigen schuld!

Prachtfilm ! Net wat ik nodig had snif....

Oké nu wil ik een pizza !

Dag sinterklaasje