Miracles from Heaven (2016)

Het meisje zou ziek zijn omdat haar darmen de taal van haar zenuwen niet begrepen welke daardoor niet werkten. Ik ben een atheist, ik geloof niet dat een god een dergelijk meisje zou kunnen genezen het verhaal van deze film werd voor mij daardoor een beetje verpest. Maar ik geloof wel dat door een bepaalde shockerende gebeurtenis er inderdaad een reset in de hersenen kan plaatsvinden waardoor de signalen ineens wel door de zenuwen naar de darmen worden doorgegeven.

Prachtige en hoopgevende film. Het boek geeft een nog beter beeld. Het is waargebeurd en alles is te verifiëren. De mensen zijn namelijk gewoon naar de artsen geweest, ook na de genezing. Er worden geen makkelijke antwoorden gegeven en worstelingen worden niet uit de weg gegaan.Ook het feit dat veel mensen niet genezen na gebed. De negatieve reacties van sommige mensen ( zoals ook hier op dit forum) die de familie te horen krijgt worden getoond. Religie is nou eenmaal een realiteit voor het grootste deel van de mensheid ( waaronder veel beta-wetenschappers) dus waarom zou daarover niet gesproken mogen worden in een film.

In zijn genre een mooie film. Het wordt allemaal wat zoetsappig gebracht, maar Amerikanen hebben over het algemeen een iets 'fakerige' manier van leven, doen en zeggen. Als je daar doorheen kijkt, krijg je een wonderbaarlijk verhaal. Ik geloof dat het iets neurotisch kan zijn, maar ik sta ook open dat het iets Goddelijks kan zijn. We weten nog zo weinig. We weten niet eens wat deze kleine groene/blauwe aardbol doet in dit immens grote donkere koude heelal? Ik probeer altijd overal de mogelijkheden in te zien, in plaats van de onmogelijkheden. Het is zo makkelijk om iets niet te geloven. Het is veel uitdagender om wel iets te geloven. En een geloof hoeft geen waarheid te zijn. Het is een eigen gevoel dat je mag hebben. Als jij gelooft dat bijvoorbeeld de aarde plat is, dan mag je dat geloven. Los van het feit of het waar is of niet.

De film geeft mij iets van hoop, warmte, liefde en vertrouwen. Mooi dat dit gevoel bij mij op komt zetten.

Riggen weet de gemeenschap in het Texaanse dorpje waar dit verhaal (“gebaseerd op ware gebeurtenissen”) zich afspeelt meteen neer te zetten als het hemelse paradijs voor vrome, witte, Amerikaanse gelovigen. De zon schijnt op de ranch van de familie Beam, de drie dochters ravotten er vrolijk op los in hun brave zondagse jurkjes, de plaatselijke pastoor [John Carroll Lynch] blijkt een sympathieke, humoristische voorganger en zijn toehoorders knikken glimlachend als makke lammetjes bij elke Bijbelse wijsheid die hij over ze uitstrooit. De familie Beam heeft een fortuin geïnvesteerd in een dierenkliniek en komen in financiële problemen wanneer dochter Anna [Kylie Rogers] een opgezwollen buik krijgt. Dokters sturen moeder Christy [Jennifer Garner] van het kastje naar de muur. Haar laatste hoop is kinderarts dr. Nurko [Eugenio Derbez], maar die heeft een enorme wachtlijst. Christy slaat met haar vuist op tafel en krijgt (wat een wonder) haar zin, maar dat betekent nog niet dat Anna zal kunnen genezen. Propagandakijkvoer voor witte, fundamentalistische Christenen met racistische ondertonen geeft je meer dan voldoende redenen om voortijdig de televisie uit te schakelen. Wayne Péré maakt echter indruk als de vader van een meisje waar Anna in het kinderziekenhuis mee bevriend raakt, en wist zowaar een brok in mijn keel te bezorgen. Zonder had dit zonder meer de laagste mogelijke waardering gekregen. Tijdens de aftiteling zien we de echter familie Beam.

Een Amerikaanse tearjerker pur sang. Het geloof neemt een belangrijke plaats in.

Het verhaal is zó voorspelbaar en toch leef je mee.

Ik zocht op het trefwoord 'spiritueel'.

Dat godvruchtig daar ook onder valt had ik na een half uur wel helemaal door, maar dan wil je ook weten hoe het afloopt.

Op het einde, bij de aftiteling zie je wie ze écht zijn

Heerlijke feelgood! Dr Nurko en Angela vormden de vrolijke noot. Vooral Kylie Rogers speelde haar rol indrukwekkend. 3,5☆