My Summer of Love (2004)

Te zien op IFFR:

28-01-2005 22:45 uur in Pathé 1

30-01-2005 12:30 uur in Cinerama 1

01-02-2005 15:15 uur in Pathé 5

Regisseur aanwezig in Rotterdam van 28-01 tot en met 02-02.

Hoewel de oubollige titel anders doet vermoeden is deze venijnige film gewoon een leuke kruising tussen Heavenly creatures en Ghost world. 3,5*.

Positief: beide jonge actrices zouden weleens een mooie toekomst voor de boeg kunnen hebben. Negatief: de vriendschap tussen de meisjes had wat mij betreft meer uitgediept mogen worden, maar het is natuurlijk 'interessanter' om er meteen een lesbische relatie van te maken. Ach, het blijft toch de ultieme mannenfantasie klaarblijkelijk.

dat is wel een erg makkelijke voorstelling van de zaken. Gewoon een zeer aardige film over een meid van de wereld en intelectueel goed onderlegd en een dorpsmeisje die een beetje wereldvreemd is. Tel daar de fanatieke geloofsbelijdende broer bij op en je hebt stof voor een vermakelijk filmpje. De lesbische relatie wordt ingebed in het verhaal, niet uitgebuit. Ik was vooral zeer onder de indruk van de twee hoofdrolspelers die hopelijk een zonnige acteercariere tegemoet gaan. 3.5*en

Iemand enig idee wat het nummer van Edith Piaf is dat in de film gespeeld wordt? Ik kan het noch vinden op imdb noch op de officiele website...

Dat nummer heet La Foule van Edith Piaf.

Verder weet ik niet goed wat ik van deze film moet vinden. Wel aardig spookt er door mijn hoofd. 3*

Bedankt voor het nummer van Edith Piaf, ik was er ook al naar op zoek na het zien van deze film. Net als sommige anderen vond ik het jammer dat de vriendschap een lesbisch karakter kreeg. Ik had gewoon een heel warme vriendschap tussen de twee meiden veel interessanter gevonden. Was ook gewoon teleurgesteld toen ze gingen zoenen, zo'n he nee!!!! reactie.

Prachtige meiden trouwens, allebei! Hoop nog veel meer van hen te zien.

Zo, vanavond deze film bekeken, was een erg korte maar mooie film. Heb er van genoten, is voor het eerst dat ik zo'n soort film heb gezien eigenlijk.

Mooie drama film met een mooi interessant verhaal over 2 meiden die zich erg verbonden met elkaar voelen. Vond de film steeds mooier worden, ik vond het dus niet erg dat er een lesbisch karakter van werd gemaakt. Dat zag je eigenlijk al aankomen, ze voelde elkaar zo goed aan.

Wel ben ik het met jullie eens dat de meiden erg mooi zijn en ook nog eens voortreffelijk kunnen acteren, hoop meer van ze te zien.

Ik ga deze film een 4* geven, een hele mooie film met een goed einde.

Erg mooie film vond ik, had alleen wat problemen met het einde, alsof per se nog snel alle mooie gevoelens moesten verknoeid worden om hetverhaal niet te banaal te laten lijken. Terwijl die verrassende wending eigenlijk niet zo veel toevoegt vond ik. Maar voor de rest zeer aangenaam om te bekijken, erg ongedwongen en met mooie scenes en actrices. La foule is trouwens een van mijn lievelingsliedjes in het Frans, was aangenaam verrast toen het begon te spelen. 4 sterren, met de nadruk op 3,5 .

Wat titan zegt

De film heeft juist een heel mooi einde, vind ik. Op het eind blijkt dat Mona al die tijd oprecht is in wat ze deed en zegt, terwijl Tamsin maar een beetje heeft lopen fantaseren. Niets is wat het lijkt bij haar. De mooie gevoelens worden dus eigenlijk door Tamsin verknoeid. Dat is nu net het rauwe randje aan deze film.

Een zeer aardige film met een heel goede soundtrack. Ook het camerawerk vond ik bij momenten heel goed, denk maar aan de beginscene en andere momenten wat iets dromerigs, poetisch gaf.

Een 4* wat mij betreft

mooie sfeervolle film, met goed geacteerde scene's de muziek mag er ook wel wezen.

Na maanden en maandenlang film als hobby te hebben genomen en film na film hebben gekeken, ben ik nu eindelijk in mijn gelegenheid voor de tweede keer de volle score toe te kennen.

Mooi punt om te beginnen is dat deze film over homoseksualiteit eens een keer niet gaat over hoe moeilijk ze het hebben met de acceptatie in de samenleving; een verademing.

De film zelf is een prachtige zoektocht van drie personages naar iets om in te geloven. Waar Mona's broer voor het geloof kiest, kiezen de twee meiden voor elkaar.

Voor mij persoonlijk was de scene waar ze het over Nietzsche essentieel voor het verhaal. Daarin werd gezegd dat er sommige mensen bestemd zijn om succesvol te worden en sommige juist niet. Tamsin lijkt zo iemand die bestemd is om succesvol te worden: rijke ouders, groot muzikaal talent. Mona is juist iemand die geen grote toekomst tegemoet lijkt te gaan: ze woont in een pub en qua scholing lijkt ze ook niet erg ver te zijn.

De opbouw van de relatie is niet gehaast en werd erg mooi in beeld gebracht.

Naar het einde toe blijkt Tamsin dus een grote fantasist te zijn geweest. Mona probeert haar volgens te verdrinken, zonder de intentie om haar daadwerkelijk te vermoorden mijns inziens. Ze loopt weg met Edith Piafs muziek. Waar nog over werd gezegd dat haar drie mannen in mysterieuze omstandigheden waren overleden. Daarom was dit ook de perfecte afsluiting van de relatie. Het past precies binnen de wereld van de fantasist Tamsin en Mona loopt weg, op een manier die mij doet vermoeden dat ze geaccepteerd heeft dat ze misschien nooit iets groots zal bereiken, maar ze gelooft wel in zichzelf.

Volgens mij heb ik er veel in gezien dan misschien ooit bedoeld is, maar ik kan niet anders dan vijf sterren geven!

Liefde, niet te onderschatten en niet om met te spelen

My Summer of Love stond reeds lang op mijn verlanglijstje, om dan plots een plaatsje te krijgen in de programmatie van BBC. Wanneer de film dan allesbehalve een teleurstelling is, zit er niets anders op om BBC bij deze hartelijk te bedanken. My Summer of Love is een klein filmpje met een overheersend gevoel van tederheid en oprechtheid, maar is bovenal een schokkende film.

Wat vooral opvalt aan My Summer of Love is dat het overduidelijk een BBC-productie is (niet moeilijk dat ze hem uitzonden ), dat wil zeggen: een visueel weinig hoogstaande film, die steeds wordt bijgestaan door de nodige 'zoom' effecten. Toch weet Pawel Pawlikowski daar enkele poetische en tegelijk demonische beelden tussen te steken (dat halve shot van Mona's gezicht bij het water is verbluffend), dat in combinatie met een oog voor decor zorgt ervoor dat Pawlikowski zich gedeeltelijk weet los te te trekken van de stijl die hem wordt opgelegd (een stijl die je vaak terug ziet in BBC mini-series).

Qua verhaal is dit vrij conventioneel, maar ook daar weet de film zich op zijn eigen wijze naast te zetten. Alles wordt op uiterst tedere manier gebracht en er wordt nooit moeite gedaan om de film ook maar enigzins te romantiseren. De relatie tussen het eigenzinnige eendje dat zich ontpopt tot volwassen zwaan (Mona) en de draak van een jeugdige femme fatale (Tamsin) is vaak zo mooi om volgen dat het allemaal des te schokkender aankomt (de scene waar Mona zei: I'm the antichrist, moest ik toch even slikken). Een resultaat dat vooral te danken is aan de vertolkingen van de bevallige hoofdrolspeelsters, een geval van puur jeugdige klasse. Ook de soundtrack speelt hierin een belangrijke rol, want met Goldfrapp voorop wordt het geheel nog meer 'hypnotiserend'.

Om ook even in te pikken op de lesbische relatie in de film. Naar mijn mening is een vriendschapsrelatie veel sterker dan een relatie als koppel. Vriendschap snijdt vaak dieper en is iets wat je levenslang met je meedraagt, je hebt een levenslange vriend nodig waar je steeds bij terecht kan (als koppel heb je dat ook, maar dat ligt voor mij anders). Toch opteer ik net zoals in de film liever voor een lesbische relatie. Beide meisjes zijn op zoek naar zichzelf (Mona weet niet waar ze staat en kropt haar gevoelens op, Tamsin weet ook niet waar ze staat en laat haar gevoelens de vrije loop in de vorm van een ' valse bitch') en ontdekken dat hun gevoelens verder gaan dan vriendschap. Ze werpen zich in die relatie als nieuwelingen, zonder weinig correcte ervaringen. Als je dan ontdekt dat je 'nieuwe' gevoelens niet voor de juiste persoon zijn geweest, dan voel je jezelf enorm bedrogen, net zoals Mona.

4*

Goede film. Het heeft alleen net iets te weinig inhoud in mijn ogen. Er gebeurt te weinig. Eigenlijk is het heel lang: "kijk eens hoe verliefd we zijn". Dat was wel mooi gedaan, maar op een gegeven moment ging het toch vervelen. Het einde maakte veel goed. Niemand is wie het lijkt. Iedereen speelt een rol. Haar broer is niet de vrome christen en Tazmine niet de grote liefde. Ik heb nog wel een vraag: denken jullie dat Tazmine ook loog over haar vaders trouw? Ik ga er in ieder geval wel van uit. Ze kwam tot een inzicht en ontwaakte uit haar droomwereld. Al met al een goede coming of age film. Vier sterren. Knisper bedankt voor het lenen!!

Dat is volgens mij voor je eigen interpretatie. Bij de deleted scenes op de dvd zaten ook wat stukken daarover, maar deleted scenes zijn niet voor niets gedelete.



Ik ben het hier eerlijk gezegd niet mee eens. Het mooie van de relatie tussen de twee is dat het meer is dan vriendschap of liefde of wat dan ook. Ze hebben een hele sterke band, maar dat wordt niet alleen uitgebeeld in een liefdesrelatie, maar iets dat veel intenser is. Verder zie je dat Tamsin ervoor zorgt dat Mona veel meer zelfvertrouwen krijgt, dingen doet die ze nooit gedurfd heeft (Ricky voor gek zetten bijvroobeeld) en haar eindelijk in haarzelf laat geloven. Dus ik ben het er niet geheel mee eens.




Graag gedaan!

Uitermate fijne coming-of-age drama met twee jonge hoofdrolspeelsters die naar mijn mening de sterren van de hemel spelen. Hun samenspel is zeer natuurlijk. En ook geweldige dialogen hier en daar.

Ook de muziek speelt een grote rol qua sfeer, zoals het vroege werk van Goldfrapp, het reeds genoemde La Foule van Edith Piaf, en Le Cygne van Camille Saint-Saëns.

Een en al lof lijkt het wel. Helaas is er een rotte appel. Het hele gedoe met Phil, de broer van Mona. Zijn rol had beter geschreven kunnen worden ipv dit ongeloofwaardige aspect van de film. Tevens hoe hij toch weer 'bij zinnen komt' is zo ongeloofwaardig als een vliegend varken. De relatie tussen hem + zuslief had wel op een andere manier meer impact gehad. Jammer. Nu slechts 3,5*.

Had wel wat, maar werkte toch niet helemaal. Soms niet helemaal goed uitgewerkt, maar wel "anders" dan het meeste wat ik ken, in positieve zin 3,5*

Je bedoelt hiermee de scène dat ze wat paddestoelen tot zich nemen en zich al drentelend over de dansvloer begeven? Sfeervolle scène, die je absoluut niet het gevoel geeft dat je je in Engeland begeeft, eerder in een nachtclub op Ibiza. Weet iemand ook hoe dat nummer van Goldfrapp heet? Het is ook al te horen bij het menu van de film. Prachtmuziek!

De andere muziek mag er ook wezen. Het creëert een vakantiesfeertje en plaatst het hele gebeuren in het grauwe plaatsje in een andere context. Plots begeef je jezelf in een soort van droomwereld waarin je natuurlijk veel lol wil maken.

De 2 dames acteren geloofwaardig en zijn allerminst karikaturen van zichzelf. Tekortkomingen worden niet verbloemd, gevoelens worden ingetogen beleefd en soms uitbundig. Jammer, dat er dan een lesbische verhouding tussen de 2 ontstaat . Hoewel die gebeurtenis niet geforceerd aandoet, is het allerminst een toevoeging voor het verhaal. Immers, de boodschap die men aan het einde van deze film aan de kijker meegeeft, zij het op een manier die genoeg ruimte overlaat voor de eigen interpretaties van de kijker, is er een uit het leven gegrepen. Puur natural versus verwend nest . Wat voor de een, een spelletje is. Blijkt voor de ander een droom op een beter leven.

De film weet op een ontroerende manier weer te geven hoe een meisje zich langzaam maar zeker durft te ontplooien en in gaat zien dat ze er zelf best mag wezen.
Ondanks de vele teleurstellingen die haar leven beheersen, grijpt ze ieder moment aan om er wat van te maken. Noem het naief maar daardoor komt ze wel sympathiek over. Als kijker gun je haar het beste.

De broer van Mona lijkt er nogal met de haren te zijn bijgesleept. Wel functioneel in de zin, dat Mona `s impulsieve gedragingen zo zijn te verantwoorden. Verder zorgde de broer voor oponthoud en dolf de dromerige sfeer het onderspit als hij in beeld kwam. Misschien een voorbode , maar toch. Aardige film dus, die het onderwerp vriendschap op een eerlijke, nuchtere manier behandelt, met een tikkeltje genietbare vakantieweirdness. Dikke 3,5*

Voor zover ik me kan herinneren heet dat nummer 'Lovely Head'.

Ah bedankt, ik zal er eens achteraan gaan.

Mooie recensie maxcomthrilla! Geeft haarfijn weer wat ik zo mooi vind aan deze film, al is de beoordeling er wel een tikkeltje anders uit komen rollen. Ben blij dat je ook opmerkt dat het over vriendschap gaat en niet zozeer om een lesbische relatie.

tja, dit soort films zijn gewoon niet aan mij besteed. Redelijk acteer werk van Nathalie Press die als 24 jarige een 16 jarige speelt. Kies dan een actrice die rond die leeftijd is, want ze overtuigd totaal niet als iemand van 16 (het zelfde geldt eigenlijk voor Emily Blunt) .

De film komt slecht op gang, en die kerklui leek wel één of andere sekte. (al ben ik ook totaal niet thuis in het geloof)

Ik zeg niet dat dit een slechte film is, en kan best begrijpen als mensen deze film wel kunnen waarderen maar ik vond het niks.

1 ster

Dat waren ze ook

Filmhuis film die de regels naar behoren volgt, onhandig camerawerk, sex met jeugd, naturelle belichting etc etc.. Toch viel de film me mee (wellicht heb ik deze ditmaal wel begrepen), het verhaal is namelijk zowaar interessant en je wilt best weten hoe dit allemaal afloopt. Aardige coming of age flick lesbian style. 3 sterretjes

Poetry in Motion; visueel verbluffende film met knappe acteerprestaties. 4*.

Ik heb wat stills en wat meer "review" geplaatst op

Movies to grab - My Summer of Love **** - movies2grab.skynetblogs.be

amai man, wat een mooie film was dat! dit is een film dat ik oneindig veel zou kunnen herbekijken. ook zéér goede acteerprestaties en visueel zeer sterk.

de dromerige muziek werkt aanstekelijk en past perfect bij het verhaal en beelden. kan er alleen maar positieve dingen over zeggen, zit niks negatief in naar mijn mening.

Come again ? Ik vond deze film JUIST zo goed vanwege de ZEER hoogstaande visuele prestaties. Geweldige beelden, prachtige, idyllische shots die je zo in een lijstje kan stoppen. Het is voornamelijk vanwege deze prachtige cinematografie dat je mee wordt genomen naar een soort van sprookjesachtige, poetische wereld. Petje af hiervoor !

Ja, hier hou ik wel van, dit soort 'poetry in motion', deed me wat denken aan Záhrada, alhoewel er inhoudelijk uiteraard geen overenkomsten zijn. Denk ook niet dat bij deze film de inhoud het belangrijkste is.

Enige minpuntje vond ik de acteerprestaties (met name die van Nathalie Press), die ik niet altijd even geloofwaardig vond

Eigenlijk 4.25* waard, maar ik rond het dan maar af naar boven:

4.5 *