Händler der Vier Jahreszeiten (1971)

De film boeide mij ook niet zo...

Ik ga mij niet opwinden over de ongevoeligheid van de mensen van tegenwoordig of zo, dat heb ik al eens gedaan herinner ik mij, en er ook nog veel commentaar op gekregen ook

Maar IK vond deze film prachtig: intens, rauw, sober en gigantisch realistisch. En daarbij zelfs niet eens overdreven melodramatisch (al mochten ze soms wel wat stiller huilen, dat geef ik toe)

Oke, niet iedereen acteert even goed, dat geef ik toe, en het camerawerk is niet echt flitsend (maar wel typisch en passend bij de sfeer van de film). Maar de personages uit deze film raken mij even hard als die uit bijvoorbeeld Badlands of Taxi Driver, en ik vind het verhaal prachtig.

Maar ik begrijp dat niet iedereen dit boeiend vindt, dus doe maar op met je hartverscheurende kritiek op dit pareltje, ik kan er wel tegen

Grote naam of niet, maar ik vond het niet goed. Er werd veel te toneelmatig geacteerd. Daardoor was het moeilijk voor mij om me in de film te verplaatsen. Dat het hele verhaal met horten en stoten verteld werd (en ik soms moeite de daden van de hoofdpersonen te geloven) hielp al evenmin. Het deed me dan ook niks. Ondanks een paar aanzetten tot boeiende thema's (vooral in het verschil tussen maatschappelijk aanzien en persoonlijk geluk had een mooie film gezeten). Ik zal Fassbinder nog wel een herkansing geven, maar hier kon ik niets uithalen dat voor mij verklaard wat er zo briljant aan zijn werk is.

En, Freud, dat is niet omdat ik ongevoelig ben, ik zag vorige week nog een film waarvan ik erg van de kaart was (en jij destijds ook trouwens). En films raken me vaak heel erg diep, maar dit doet me echt niks.

En voor wie een veel beter intens, rauw, sober en realistisch drama wil zien, probeer A Woman under the influence eens.

Een krappe 2.0*

Fassbinder doet hier waar hij goed in is en dat is een zo realistisch en grauw mogelijk beeld schetsen van menselijk drama.

Esthetisch vaak niet om aan te zien maar dat versterkt de sombere thematiek alleen maar. Deprimerend filmpje die krachtig is wegens bovengenoemde en de goede casting. Acteerwerk is niet super maar de gezichten maken veel goed. Goed drama die Fassbinder's beste werk evenaart.

3,5*

Een film van Fassbinder verdient altijd aandacht.

Zijn "Der Händler der Vier Jahreszeiten" doet soms wat onsamenhangend aan, voorziet in verrassende wendingen in het verhaal, maar is erg stillistisch, sfeer en ook emotie scheppend en met acteurs die indruk maken ook al lijken ze vaak (gepland) aan overacting te doen.

Het is een wat lyrisch drama, flirtend met melodramatiek, maar toch behoorlijk to the point en al bij al ten zeerste genietbaar.

Fassbinder voert je mee naar een volksmilieu van een paar generaties geleden. Er hing een kruisbeeld aan de muur. Gordijnen en tafellakens hadden geometrische motieven. Fruitventer was een seizoensgebonden beroep dat nu niet meer bestaat. Pruimen waren vroeger rijp dan peren.

Hans lijdt aan een minderwaardigheidscomplex. Hij is fysiek kleiner dan z’n vrouw. Z’n familie schaamt zich over z’n ordinaire beroep. Flashbacks tonen herinneringen aan pijnlijke momenten uit z’n leven: z’n mislukking bij de Münchense politie, z’n geseling bij het Vreemdelingenlegioen. Hij krijgt agressieve en autodestructieve neigingen. Ondanks waarschuwingen van z’n dokter zet hij zich aan het drinken.

Bespieden en bespied worden zijn aan de orde. Er heerst wantrouwen tussen man en vrouw, tussen werkgever en werknemer. Z’n oude legermaatje lijkt klaar om z’n plaats in te nemen als gezinshoofd. Ramen, deuren en spiegels zijn een frame in het frame. Bruin en grijs zijn dominant.

Heftige gebeurtenissen worden getoond zonder sentiment. Ondanks de donkere toon zitten er ook grappige momenten in. Enkele Fassbinder-regulars zijn te zien in een nevenrol: Hanna Schygulla als de zus; El Hedi ben Salem in de laatste flashback. De Duitstalige versie van Rocco Granata’s Buona Notte, een slaapliedje met het woord Sehnsucht, is de muzikale uitdrukking van het verlangen om te ontsnappen.