Die Ehe der Maria Braun (1978)

Gisteren nog in m'n handen gehad, maar toen ik las dat 'ie in 1945 speelt dacht ik: laat maar. Wat voor soort film is dit?

Is absoluut geen oorlogsfilm ( in de letterlijke zin van het genre )

De film behandelt voornamelijk het na-oorlogse Duitsland wanneer een hoop mannen niet meer terugkomen..indrukwekkend drama en een meesterrol van Schygulla!! Zeker huren, een van de beste van Fassbinder.

Ik had er iets meer van verwacht.

Ik vond het verhaal wat rommelig, van de hak op de tak.

Hanna Schygulla tilt de film naar een hoger niveau. Moest ook een aantal keer heel hard om haar lachen. En ja, ze is natuurlijk erg 'hot'...

mr. robbinson do you wanna dance with me. deze zin die onderkoeld geproken word door hanna en de bijhorende scene staat nog op mijn netvlies gebrand.

Een beeldschone Maria, een erg mooi en met emotie geladen einde, maar mede door het grotendeels afstandelijke verhaal kom ik nu niet verder dan 3*.

Zag net twee nieuwe Fassbinder-boxen van A-film in de winkel.

Box 1 (3-dvd): Die Sehnsucht der Veronika Voss, Lola, Ehe der Maria Braun

Box 2 (5-dvd): Die Dritte Generation, Mutter Kusters Fahrt zum Himmel, Faustrecht der Freiheit, Die Bitteren Tranen der Petra von Kant, Angst essen Seele auf

Voor welke prijs?

ik dacht 49,95 (box 1) en 59,95 (box 2)

bij boudisque

Ik begrijp het even niet

Ik heb weinig films gezien waar ik zo veel begrip voelde doorheen de beelden als voor Maria.

"Ik ben wie ik ben", zegt ze tegen haar baas

En zo is het maar net

En die afstandelijkheid ... zegt Maria niet tegen Herrman in de gevangenis: "Ik leef mijn leven voor ons" ... als die ons een soort abstractie blijft, hoe kan een mens dan niet een zekere distantie hanteren ten opzichte van het "volle" leven?

Ook de beeldvoering vond ik uitermate tekenend: de lichtjes klingelende celsleuteltjes van de cipier tijdens de babbel van Herrman & Maria, de hautaine rechtstaande simultane vertaler tijdens het proces van Maria, de conversatie tussen Betti's echtgenoot en Maria in de aan flarden geschoten schoolgebouwen, ...

Ik heb hoogstwaarschijnlijk nog niet "alles" gezogen uit deze film, maar dit is dan ook een ferme kluif

Prachtige film, absoluut een aanrader voor liefhebbers van filmhuisfilms.

4,5*

Jee wat was het geluid slecht...

Niets van gemerkt..

Hoe dan ook, toch weer een sterke film van Fassbinder. Hoewel het verhaal me niet heel bijzonder aanspreekt, kan ik de sobere, realistische manier van het verhaal vertellen, zonder allerlei opsmuk, enorm waarderen.

En een perfecte rol van Schygulla. Alleen een beetje jammer van het (voor mij) onnodige einde.

Gisteren uitgezonden door Canvas en voor de laatste keer aangekondigd door Balthazar.

Ook hem wordt de mond genoeid door die bobo's van bovenaf.

Waarom????

Omdat Canvas een nieuw seizoen begint is natuurlijk geen reden.

De film was erg goed.

Hoop dat ze nog wel van dit soort films blijven uitzenden.

Ja die Balthazar vertelde dat leuk en hield het juist goed kort...

Het geluid was soms inderdaad niet al te best. Of het de bedoeling was weet ik niet maar amateuristisch vond ik het wel.

De film begon erg goed maar zo tegen het eind zakte het toch wel in. Het boeide me allemaal weinig meer wat er gebeurde. Lag denk ik ook aan het script dat nogal van de hak op de tak springt. Er zat niet echt een lekkere 'flow' in de film. Zit je net in de film wordt je er weer helemaal uitgehaald omdat je weer moet kijken wie, wat, waar, hoe en waarom. Alles wat met WO II te maken heeft boeit me mateloos maar door de matige uitwerking viel dit dus wat tegen.

Over het einde ben ik ook niet helemaal tevreden, leek me een beetje nutteloos. Wat er net voor kwam had ik wel een passend einde gevonden. Wat ook raar is dat iemand na een klap van een fles doodgaat, vrij onrealistisch in een realistische film.

Krappe 3*

Ik vond het einde ook niet helemaal realistisch. Als je thuis het gas een uurtje aan laat staan is toch niet meteen je hele huis gevuld? Mijn moeder doet dat zo vaak... Ik zou wel even spoilers zetten Arthur

Fassbinder-programma in het Filmmuseum van 3 november t/m 28 december! vele klassiekers opnieuw in de bioscoop

Niemand die zulke lelijke filmstitels kan bedenken als Fassbinder. Het zijn van die titels die je gewoon niet wilt uitspreken. Helaas is de eerste film die ik van hem gezien heb niet veel beter. Een erg oninteressante verhaal, dat ook nog eens van de hak op de tak springt en niks nieuws laat zien. IK heb me dan ook kapot verveelt. Op de een of andere manier overtuigde de film mij nergens in, buiten het spel van de hoofdactrice om.

2*

... en ik maar denken dat Maria Braun zelfmoord pleegde. Zo is het ook volgens mijn vader, hij zegt dat zij het niet kon verdragen dat een deel van de aandacht ook naar Hermann gaat. Kan ook, volgens mij.
Want Maria Braun is toch echt wel een rare vrouw, hé?
Het verhaal an sich kan wel boeien en de filmstijl is eveneens interessant, maar in de praktijk krijgen we een erg saaie film te zien. Zelfs grootmeester Fassbinder kan mijn aandacht de povere 2 uurtjes NIET bij de les houden...
Balthazar noemde deze film trouwens één van Fassbinders toegankelijkste, al kan ik hier nauwelijks een eind aan vast knopen. De grove verhaallijnen zijn duidelijk, maar door mijn slaperigheid zijn het merendeel van de details mij grotendeels ontgaan (dat met die sleutelbos was wel knap gedaan!). Diezelfde Balthazar zei tevens dat achter dat (wat hij noemde) simpele verhaaltje zoveel verscholen zit, iets waar ik (voorlopig) bitterweinig van merk. Het na-oorloogse Duitsland wordt geschetst, ja; en wat nog? Misschien moet ik deze op een rijpere leeftijd eens herzien, want voorlopig blijft het genie Fassbinder mij een groot vraagteken. 'Angst Essen Seele Auf', ook nog in mijn videokast, zal daar nog even mogen blijven. Tot mijn grote spijt geen bejubeling alom dus, WR Fassbinder levert een saaie film af, zo één die ik niet meer gezien had sinds Amen.
2,70*

Wat een bijzondere film. Vooral knap gemaakt: van de ambigue personages tot de stijlvolle cinematografie, van de schitterende geluidsband tot de ongedwongen sfeer, het is allemaal origineel en vol klasse. Niet voor niets deed mijn eerste Fassbinder me sterk denken aan de Nouvelle Vague-films. Sterkste voorbeeld is het geluid. Conversaties lopen door elkaar heen en worden zelfs overstemd, achtergrondgeluiden worden als betekenisvolle motieven door elkaar gevlochten en ook de muziek neemt soms een loopje met de kijker (bijvoorbeeld het duet tussen de piano in de film en de toegevoegde filmmuziek).

Toch kan ik me wel herkennen in een deel van de bovenstaande kritiek. Vooral wat betreft de afstandelijkheid: slechts bij vlagen werd ik echt emotioneel beroerd. De film probeert ook in het geheel niet op het gevoel te werken maar registreert. Juist dat zorgt voor de triestheid van het personage Maria Braun, een personage dat een veelheid aan gevoelens opwekt, voornamelijk een subtiel samenspel tussen medelijden en bewondering. Zij is veel belangrijker dan het 'verhaal', of beter: ze is het verhaal. En daar is niks chaotisch aan. Deze vrouw zal me zeker bijblijven.

En dan het einde. Dat is fantastisch omdat het de triestheid voor de laatste keer in alle hevigheid doet opvlammen. Haar hele leven heeft Maria in het teken gesteld van de man met wie ze nu kan gaan samenleven, en ze sterft. Wat er met hem gebeurt blijft in het midden, het kapotgeschoten Duitsland is wereldkampioen. Kan het mooier?

Niet alleen Maria Braun, deze hele film zal me bijblijven. De zinderende finale (sic!) stuwt Die Ehe der Maria Braun naar een mooie 4*.

Ik vond het script echt heel slecht. Het vergalde al mijn kijkplezier. Normaal weet ik nog wel wat positiefs te vinden, maar hier kan ik echt niks mee. 1 ster.

Wel een bijzondere film. Ook wel in mijn ogen een goede film. Hij heeft mij wel weten te boeien.

Een 3.5*

Een film waarbij je regelmatig denkt: waar moet dit naartoe? Toch laat de film me met een goed gevoel achter. Het begin is erg sterk, vooral door enkele hele sterke scenes. Het lijken haast wel sketches, maar Maria dan als rode draad.

Hoewel het verhaal op zich wel interessant is, is het tweede deel (met uitzondering van de laatste tien minuten) wat minder. Haar carriere en haar werk wisten me wat minder te interesseren. Het einde maakte veel goed en vooral de laatste vijf seconde onbetaalbaar.

Al met al een film waarvan ik het ongelofelijk sterke personage Maria Braun en enkele ongelofelijk sterke scenes niet zal vergeten:

-De trouwerij

-Het schreeuwen bij de eerste ontmoeting in de gevangenis (sowieso de keiharde radioberichten en sportverslagen)

-De bezoeken aan de oude school

3,5*

Dit is één van de beste Duitse films ooit gemaakt.

Het is niet moeilijk het allegorische gehalte van de film op te merken. Schygulla is de verpersoonlijking van het Duitse Wirtschaftswunder en Die ehe der Maria Braun een visie op het na-oorlogse Duitsland. Maria Braun is een archetypisch filmpersonage, een ijkpunt zou ik haast zeggen, want deze mix van amoraliteit, wilskracht en tristesse is haast zonder gelijke en wordt op een verbluffende wijze vertolkt door Schygulla. Geen moment verliezen we het contact met haar en geen moment is een eenduidig oordeel over haar afdoende. Ik denk dat dit mijn eerste bewuste Fassbinder is en wat me erg opviel is de acteursregie. Vanaf het eerste moment overheerst bij de hele cast een cynisme en weemoed. Teksten worden terloops uitgesproken en zinnen afgemaakt als de toegesprokene al lang uit het blikveld is. Een enorm tempo heeft de film ook. Met een paar penseelstreken worden tussenscènes neergezet die er toe doen. Deze wil ik snel nog een keer zien. Man wat een film!

Olaf K, ik ben het met je eens dat dit een geweldige film is. Maar ik moet je eerlijk zeggen, dat de betekenis van jouw recensie mij helemaal ontgaat.

Jij gebruikt woorden zoals allegorisch, archetypisch, tristesse, e.d. die een normaal intelligent iemand als ik, niet kan begrijpen. Maar aan de andere kant ben ik wel blij dat iemand wel de moeite neemt om te proberen iets zinnigs over een film te zeggen!

Vervelende film.

Het kon mij geen moment boeien, op wat aardige scenes na een slaapverwekkend filmpje. Het kostte me nogal moeite om het goed te volgen, Fassbinder neemt niet de moeite om de gaten op te vullen in de film. Het kille en afstandelijke sfeertje maakte het er ook niet beter op. Schygulla maakte ook weinig indruk op me, een mooie vrouw, maar het ontbreekt aan diepgang in haar rol.

Vreemd einde ook, de aftiteling begint al te lopen terwijl de film nog bezig is. Eigenlijk ook wel typerend voor de film in zijn geheel, rommelig.

2*

Een film waarvoor je best wat inspanning levert vooraleer hem goed te vinden. Na eerste bezichtiging zit je zeker en vast met een aantal vragen. Wat opzoekingswerk (internet bijvoorbeeld) en eens kijken naar het interview met de hoofdactrice (staat op de DVD) geeft mogelijke inzichten. Herbekijken en de film wordt al wat beter. Je eigen interpretatie afstemmen op de tal van meningen over deze film en nog eens herbekijken en je hebt een pracht van een film. Dit type films moet je leren waarderen, ook al omdat Fassbinder zoveel zaken in zijn films stopt die je de eerste keer niet opvallen.

Schygulla schittert in haar rol en draagt deze hele film. 4*.

Deze film is om zijn verhaal niet eens zo bijzonder. Personages door liefde gekrenkt, worstelend met het (oorlogs)verleden op zoek naar een zinnige invulling van het bestaan hebben we vaker leren kennen. De film onderscheidt zich met name door bepaalde prachtige stijlmiddelen: het geluid en het bij tijd en wijle verbluffende camerawerk. Ook ik was verrast door het gebruik van radioverslagen of harde muziek dwars door de dialogen heen, met een enorm vervreemdend effect als resultaat.

Het was mijn eerste Fassbinder film, dus ik weet nog niet of dit bij de stijl van de man hoort, maar als dit soort trucjes zo'n betrekkelijk eenvoudig verhaal naar een ongekend niveau stuwen, zal ik nog veel plezier beleven aan de rest van zijn oeuvre!

Fassbinder is een interessante regisseur maar leek hier een beetje moeite te hebben met de diepgang van het script. Die Ehe vertelt het symbolische verhaal van de opbouw van het na oorlogse duitsland alleen is dit bijna nergens voelbaar. In plaats daarvan stoorde ik me vooral aan het erg slechte geluid, verschrikkelijke soundtrack en over the top acteerwerk. Prima ingredienten voor een 70's exploitation zombie film maar hier erg misplaatst. Dit zou één van de betere Fassbinders moeten zijn maar ik denk dat dat voor mij verre van zal zijn. Angst Essen Seele Auf was echt vele malen beter.

2*