Father of the Bride (1950)

Haarscherpe observatie van de Amerikaanse oppervlakkigheid in komedieverpakking. Prachtige dialogen en een puik scenario van Frances Goodrich en Albert Hackett die de gelijknamige roman van Edward Streeter opnieuw bewerkten. In '91 opnieuw verfilmd. Het vervolg op deze prent heet Father's Little Dividend...

And from that day on, you're in a constant state of panic

Afgelopen vrijdag was ik nog aan het sakkeren dat TCM regelmatig de sequel van Father of the Bride (Father's Little Dividend) uitzond maar dat ik maar vruchteloos bleef wachten op de eerste film. Uiteindelijk besloot ik om eerst met het 2e deel te beginnen en de dag nadat ik die had gekeken, checkte ik de televisiegids van TCM nog eens en zag dat ze opeens wel Father of the Bride gaven.. Natuurlijk ineens opgenomen (wie weet hoe lang het zou duren eer ze hem terug uitzonden) en vandaag eens gekeken.

Ik had al meermaals gehoord dat het eerste deel superieur was aan het vervolg (ook hier op MovieMeter scheelt de score ongeveer 0.5*, ten voordele van dit deel) dus ik verwachtte dan ook een iets hogere score langs mijn kant dan voor dit eerste deel. Dat komt echter niet geheel uit doordat beide films eigenlijk redelijk hard op elkaar lijken. Nu is het natuurlijk fout om Father of the Bride daarop af te rekenen want deze was natuurlijk eerstes maar het heeft volgens mij toch onbedoeld zijn effect gehad op mijn ervaring. Het voelde teveel aan als een herhaling van dezelfde zetten en ik vind het dan ook jammer dat ik uiteindelijk de sequel eerst heb gezien. Op zich zitten er hier gelukkig nog een aantal erg vermakelijke scènes in maar ik had verwacht dat er meer ging mislopen. Met uitzondering van de chaotische repetitie loopt er uiteindelijk maar bitter weinig in het honderd en ik had ook meer interactie verwacht van de schoonouders want die zie je eigenlijk maar amper verschijnen.

Gelukkig is er nog altijd Spencer Tracy om de boel recht te trekken. Het was me al eerder opgevallen dat hij in dit soort komische rollen erg goed was en dit is wederom weer een kolfje naar zijn hand. Heerlijk hoe hij de rol van vader die zijn oogappel wegschenkt speelt. Ik heb zelf geen kinderen (en het is me eerlijk gezegd ook wat te vroeg als je het mij vraagt) maar ik kan me zijn reacties perfect voorstellen. Maar de waarheid moet gezegd worden, zonder Joan Bennett was het allemaal wat minder geweest want die is het perfecte klankbord voor Tracy. Ik keek de twee Father films eigenlijk vanwege Elizabeth Taylor en die is hier wederom goed op haar plaats. Een kleinere rol weliswaar doordat alle aandacht wordt weggezogen door Tracy maar de scènes tussen Tracy en Taylor zijn aandoenlijk. Father of the Bride moet trouwens wel de makkelijkste film geweest zijn om promotie voor te voeren doordat Taylor zelf op het punt stond te trouwen, al zou dat niet de laatste keer zijn. De film kreeg dan ook zijn première 2 dagen voor het huwelijk en kon netjes meepikken van al de fuzz die het huwelijk van La Taylor kreeg.

Vermakelijke film waar ik toch net iets meer van had verwacht. De rollen van Tracy en Bennet zijn uitmuntend en Taylor is weer even fabuleus zoals gewoonlijk maar ik kreeg hier een te hard gevoel van herhaling bij. Ik probeer om dat niet te laten meewegen in mijn uiteindelijke score maar dat is toch moeilijk. Wel geamuseerd, daar niet van.

3.5*

Heerlijke komedie met een onweerstaanbare Spencer Tracy.

Plezierig verhaal met echt schitterende, menselijke en beslist herkenbare bedenkingen van een meesterlijke Spencer die in dergelijke uitbeeldingen en humor zijn gelijke niet heeft.

Genieten van A tot Z.

Ondanks zijn gevorderde leeftijd nog steeds een gezellige komedie over het aanstaande huwelijk van Elizabeth Taylor, die zes weken vóór de première daadwerkelijk zelf trouwde (voor de eerste van acht keren). Film focust helemaal op Spencer Tracy, die als haar vader opnieuw laat zien dat hij een geweldige acteur is, wiens talenten volop tot ontbolstering komen in komedies dankzij zijn perfecte timing. In de rustige Joan Bennett vindt hij hier een ideale tegenspeelster, al komt zij beter tot haar recht in meer serieuze films (film noir, misdaad e.d.). Heel vermakelijk en stukken beter dan de overbodige remake uit 1991 met Steve Martin.

top komedie, zeker voor die tijd erg gelachen om Tracy. De remake uit 1991 kan hier niet aan tippen, ook al is die ook wel leuk.

Goeie film waarin een vader niet al te blij is als hij te horen krijgt dat zijn enige dochter in het huwelijksbootje stapt. Genoeg vermakelijke scenes waarin de vader niet is voorbereid op de operatie die huwelijk heet. Maar tegelijkertijd hier en daar ook wel oprecht en bitterzoet. Verder is de film uitstekend gecast. Met gemak 3.5 sterren.

vermakelijke film maar geeft ook op momenten pijnlijk duidelijk dat het trouwen zelf primair bedoelt is voor de vrouw .

de man heeft min of meer een bijna onbeduidende bijrol .

Wel apart dat de ouders van de bruidegom al heel snel volledig naar de achtergrond worden gedrongen .

Tracy steelt wel weer de show in zijn performance .