Il Mio Nome È Shanghai Joe (1972)

Bijzondere mix van een spaghetti western en martial arts. Er kwam nog een vervolg en een andere film (Il ritorno di Shanghai Joe) uit voort. Maar de kruising is verre van geslaagd en ik haalde met flinke moeite de eindstreep. Daarvoor is het vechten te ongeïnspireerd (hadden ze überhaupt een choreograaf?) en de western elementen te matig. Ook is het Chinese karakter totaal niet charismatisch.

Positieve noten zijn de korte rollen die zijn weggelegd voor twee huurlingen, gespeeld door Klaus Kinski en Gordon Mitchell. Je kunt het gerust aan Kinski overlaten om weer gestoord personage neer te zetten, maar zijn rol is te kort om echt te kunnen genieten van diens krankzinnigheid. Opvallend bloederig ook vanwege een reeks verminkingen. Zoals bij veel spaghetti westerns is de muziek, van Bruno Nicolai, een waar genot.

Benieuwd of de kruising tussen de western en samoerai film in Rouge Soleil wel geslaagd is.

En toch waren het juist deze aspecten wat dit zeer aangenaam maakt. Vooral de vele bloedige scenes. Inderdaad het acteren van de meeste acteurs, het scenario (wel weer erg standaard) en de choreografie van de gevechten laat veel te wensen over, maar dit wordt ruimschoots goed gemaakt door genoemde zaken. Dikke 3 sterren.

Dat is één en dezelfde film. Zojuist heb ik hem ingestuurd als toevoeging, dus misschien staat hij binnenkort op de site. Die film is ook met Klaus Kinski en Cheen Lie en schijnt meer slapstick te zijn...

Vreemde combinatie , western met kung fu. Ook veel racisme , geweld en bloed. Beste deel is met Klaus Kinsk ,jammer dat hij zo kort in de film zit, zo'n 8 minuten ongeveer. Eindgevecht is ook vrij debiel. Best aardig voor'n keer. Leermoment; In het Duits heet de film ; Knochenbrecher Im Wilden Westen" .