My Darling Clementine (1946)

Die lag (of ligt mischien nog steeds) voor 7 euro bij blokker.

Het is anders een prima uitgave. Of moet het per se Criterion kwaliteit zijn?

Mijn R-2NL transfer valt ook tegen.

HIER een DVDcomparison van de R-0 en R-1 transfer. De R-2NL zit tegen die matige R-0 aan. Die R-1 ziet er erg goed uit en heeft ook nog 2 versies en vele extra's. En de R-1 transfer is afkomstig van de mastertape uit 't UCLA-archief en restored!

Ik ga binnenkort toch maar voor de R-1, die nu rond de € 5,68 kost.*)

Een matige transfer maakt een goede film n.l. ook maar ongenietbaar.

*)

#Side A -- My Darling Clementine

Play Pre-Release Version

Language Selection

Spoken Languages: English Mono

Subtitles: English

Subtitles: Spanish

Subtitles: None

Scene Selection

Special Features

What is Pre-Release Version?

Still Gallery

#Side B -- My Darling Clementine

Play

Language Selection

Spoken Languages: English Stereo

Spoken Languages: English Mono

Spoken Languages: French Mono

Spoken Languages: Spanish Mono

Commentary

Subtitles: English

Subtitles: Spanish

Subtitles: None

Scene Selection

Special Features

Commentary by Scott Eyman and Wyatt Earp III

Theatrical Trailer

Je hebt het over de 2-disc R2-NL uitvoering, of niet? Zo ja, dan lijkt me dit onzin, hij zit volgens mij veel dichter tegen de R1 aan. Of-ie beter of slechter is vind ik lastig te beoordelen, maar een prima uitgave is het zonder meer.

Ik vemoed dat Dogie de oude 1-disc heeft. Veel vroege Fox/MGM 1-disc uitgaves zijn niet geweldig. De NL-2-disc is gewoon de PAL-versie van de regio 1, met nauwelijks verschil en exact dezelfde extra's.

Die Taiwanese uit de vergelijking van beaver lijkt me een bootleg trouwens.

Daarnaast heb ik met deze film niets; 1 der remakes, Gunfight at OK Corral, vind ik weer wel onderhoudend.

Weet inmiddels, dat ene regisseur John Ford mij niet ligt (op de The Searchers na), heb daarom ook geen betere R-2 of R-1 DVDtransfer van deze Western aangeschaft.

Wat een enorme positieve verassing. Ik had gedacht dat een aantal dagen na Gunfight at the O.K Carrol dit misschien te veel Wyatt Earp en Doc Holiday in korte tijd zou zijn. De twee films zijn hoewel ze voor een groot deel hetzelfde verhaal volgen compleet anders. Wat mij betreft wint My Darling Clementine op alle vlakken. Het meest opvallende vind ik eigenlijk nog wel dat hij het op visueel vlak van zijn voorganger wint. Of deze film was zijn tijd ver vooruit of Gunfight at the Ok Carrol deed erg weinig met de extra elf jaar die ze kregen. Want My Darling Clementin herbergt namelijk een aantal ontzettend mooie scenes. De paarden achtervolging is bijvoorbeeld subliem en ook de dans scene vond ik erg mooi, vooral het subtiele spel tussen Earp en Clementine dat er aan vooraf gaat is prachtig. Wat me ook opviel is dat de personages hier veel minder dan in andere westerns een mythische karakter hebben. Pas op de momenten dat Wyatt Earp zijn naam op James Bondiaanse wijze noemt komen de andere karakters er achter wie hij is. Wyatt Earp is eigenlijk sowieso in de film maar een doodnormale man die weinig gekke dingen doet. Doc Holiday springt dan ook veel meer in het oog maar toch is het constant duidelijk hoe de verhoudingen liggen als het er echt om gaat. Deze combinatie tussen ingetogenheid en overheersing van Wyatt Earp is wat mij betreft de grootste verdienste van John Ford. Daarbij komt dan nog het personage Clementine dat hoe onbeduidend eigenlijk ook, de film wel net dat beetje extra geeft. Vanaf het moment dat zij opduikt wordt de film dan ook, nog iets beter. De driehoeksverhouding tussen haar, Wyat Earp en Doc Holiday wordt werkelijk fantastisch neergezet en geeft de film de kans om langzaam het tempo op te voeren. Dat de uiteindelijke climax van My Darling Clementine deze spanningsbouw niet helemaal kan waarmaken maakt eigenlijk niet eens zo heel veel uit. De ontknoping is wat mij betreft in deze film dan ook veel meer een noodzakelijk kwaad. Het is de weg ernaartoe die de film zijn glans geeft.

4,5

Deze film stond al een tijd op mijn verlanglijstje. Een stukje van de film komt voor in de serie M*AS*H* als het hele kamp een bioscoopavondje heeft en aldus wordt My Darling Clementine vertoond.

Historisch gezien is deze film te verwaarlozen. Er klopt maar weinig van. Vanuit dit oogpunt is dit zelfs de minste Earp-film die ik ken.

Ik heb de film en de juiste historie proberen los te laten.

Dan blijft er een western over die sterke momenten kent.

De spanning is voelbaar als Wyatt Earp de Clantons voor het eerst ontmoet, en de spanning wordt goed opgevoerd bij elke volgende ontmoeting.

Wonderlijk genoeg vind ik het stukje bij de opening van de kerk het meest amusant. De manier waarop Earp staat te schutteren tegenover Clementine is prachtig.

Mindere punten van de film vind ik de rol van Victor Mature. Dit kon ik toch niet los zien van het feit dat hij Doc Holliday moest voorstellen. Op het acteerwerk van Mature valt weinig aan te merken, maar had hem dan Doc Jansen genoemd, of zo. Misschien zit ik ook nog teveel met Kirk Douglas in mijn hoofd die Doc Holliday perfect speelde in Gunfight at the O.K. Corral.

Volgens Henry Fonda was de eerste keus eigenlijk op James Stewart gevallen om Doc Holliday te spelen.

Ford dacht dat Stewart niet zou voldoen en koos voor Mature.

Dan is er nog het storende optreden van Linda Darnell als Chihuahua. Telkens als zij in beeld komt weet ze het niveau van de film danig naar beneden te halen.

Ford's gevoel voor cinematografie wordt vaak geprezen, maar ik kan er maar niet van onder de indruk raken.

Ik heb geen idee wat er nu zo bijzonder aan is. Maar dat kan prima aan mij liggen omdat ik geen enkele professionele kennis ervan heb.

Maar in al de westerns die ik van Ford ken, heb ik bij geen enkele een gelukzalig gevoel na afloop.

Het zijn redelijk tot goede westerns, maar meer kan ik er niet van maken.

Ik moet zeggen dat ik deze Ford-film wel één van de betere vind. Puur als film dan, want historisch gezien is het een prul.

Voor de film puur als western: 3,5*

Een leuke sfeer, maar dat overdreven machogedrag begint op een gegeven moment nogal bespottelijk te worden.

Hmm, ik vond dit eerlijk gezegd een nogal matige en weinig memorabele western, waar het plot zich maar met horten en stoten voortslentert met als gevolg dat het allemaal langdradig aanvoelt. Er zijn veel scenes, die meer de sfeer uitbeelden dan het verhaal zelf van de wraakbeluste Henry Fonda. De verwikkelingen met Clementine wisten me ook niet echt te boeien en ik dommelde helaas half in slaap her en der.

Blijft wel over dat ik terke punten qua cinematografie zag. Het had soms zelfs wat weg van een comic: sterke zwart-witcontrasten, een prachtig shot van boven met het zicht op een aantal cowboyhoeden met de klaterende regen en natuurlijk de stofwolken van de voorbijrazende koets. Wellicht dat een herkijk een hogere waardering oplevert, voor nu nog 2,5*.

Goede Western voor 1946, niet meer en niet minder: 3.0

Pas de derde film van Ford die ik zie en het waren alledrie westerns. Eerder zag ik Stagecoach en The Searchers. Deze film is niet alleen qua tijd de middelste. Waar Stagecoach me tegenviel en ik moeite had de meerwaarde te ontdekken en The Searchers psychologisch, qua sfeer en cinamatografisch een flink stuk interessanter en complexer was, daar zit My Darling Clementine er een beetje tussen. Stukken sfeervoller en veel ingetogener dan Stagecoach, maar nog niet zo uitdagend als The Searchers. Voor het eerst zag ik ook duidelijk wat ik al zo vaak heb gelezen: de invloed die Ford heeft gehad op Kurosawa. Zowel in de cinematografie (de weidse shots, of scenes in de stromende regen) als qua sfeer moest ik soms denken aan de samuraifilms van Kurosawa.

Interessant en goed genoeg om nog niet klaar te zijn met John Ford. Nu eens een niet-western.

3.5*

Best een aangename film, maar ik vond hem niet helemaal schitterend. Bepaalde stukken waren voor mij ook niet helemaal duidelijk. Bijvoorbeeld: Waarom de Clantons het vee gestolen hebben en James vermoord hebben. En ten tweede, waarom er zoveel spanning is tussen Doc en Clementine. Je weet dat er een spanning is, maar je weet eigelijk niet waarom, wat er exact gebeurt is, en dat roept bij mij toch wel vragen op. Iemand die dit kan beantwoorden voor mij? Iets waar ik misschien over gekeken heb, waardoor het niet zo duidelijk is voor mij.

Oké, hartelijk dank!

Een goede Ford wederom, al ben ik niet zo onder de indruk als bij bijvoorbeeld een Grapes of Wrath. Fonda blijft in ieder geval een fijn acteur om naar te kijken en dat bewijst hij wederom in deze film. Sterk spel van hem als Wyatt Earp, een aardig verhaal en een leuke chemie tussen Earp en Clementine zorgen ervoor dat deze western toch zeker de moeite van kijken waard is. Verder is de cinematografie zeker niet verkeerd, waarbij vooral de boeiende eindscene in de O.K. Corral fraai gefilmd is en een mooie afsluiter van deze aardige film.

3,5*

Wat ik goed vind aan westerns is een stoer, tegendraads enfant-terrible, goede voorbeelden zijn Clint Eastwood en John Wayne. Wat ik goed vind aan westerns is ook wanneer er sprake is van een dubbele bodem, een mooie moraal (dus liever een moreel of racistisch vraagstuk dan een historische verfilming van een shoot-off en de oorzaak ervan). En wat ik ook goed vind aan westerns is als er de tijd genomen wordt voor het in beeld brengen van de prachtige landschappen die de Verenigde Staten en Mexico rijk zijn.

Niets van dit alles vond ik terug in My Darling Clementine. Het was een en al geneuzel aan de bar, gooien met de glazen, ruzie maken om niets en luisteren naar de liedjes van een vreselijk acterend zangeresje met de naam Chihuahua (what where they thinking?!).

Het is maar goed dat John Ford deze prent regisseerde, want daar heeft deze film zijn status aan te danken. Enkele mooie shots en een goede cinematografie maken deze film alsnog het eenmalig kijken waard, maar de plot, het onderwerp, de acteerprestaties, etc. maken dit absoluut tot een van de minste westerns die ik tot nu toe gezien heb.

@Lucsz : ivm met het landschap heb je wel gelijk maar het maakt toch eigenlijk niets uit, deze film heeft al zoveel te bieden en de meeste scenes zijn dan ook niet in in the middle of nowhere ne misschien is het omdat het in zwart-wit is dat het landschap minder opvalt, op momenten is het toch erg mooi bijvoorbeeld op het einde... (vind ook dat de lucht er in zwart-wit films vaak enorm mooi uitziet)

(enkel de geluidskwaliteit van mijn dvd vond ik iets minder)

Wat heb ik genoten van My darling Clementine.

Dacht dat het een vrij trage western ging zijn vanwege het romance gehalte maar het valt echter zeer goed mee.

Alles is natuurlijk weer zeer mooi inbeeld gebracht, ondersteund met toch wel weer prachtige en erg passende muziek.

Kwa acteerprestaties zit het natuurlijk weer goed, vooral van Henry en Linda. Bijvoorbeeld het monoloog aan het graf was zeer sterk. Ook vind ik hem geweldig in zijn schommelstoel en in de dansscene. Enkele hilarische personages zoals mr. shakespear en de barber maken de cast af... Ook de sfeer doorheen de film zat goed, zoals in het dorp en in het saloon... en over de eindscene valt natuurlijk ook niets op aan te merken.

Alhoewel misschien meer voor de mooiere, welgestelde vrouwen maar toch leuk eh, dat respect voor de vrouw in die tijd...

4*

Mijn 7e Ford en toch wel duidelijk de minste. De film begint nog wel sfeervol in de openingsscenes, maar in no time wordt het verhaal van de broers en hun wraak aan de kant geschoven voor een geheel nieuw hoofdpersonage en bijbehorende romantische verwikkelingen, om er pas in het slotkwartier op terug te komen.

Fonda mag ik altijd graag zien maar de mij onbekende Mature steelt de show als Doc Holliday, de hoestende en proestende ladykiller met doktersdiploma, drankprobleem en taste for guns.

2*.

John Ford begint toch één van m'n favoriete Amerikaanse filmregisseurs te worden. Ook My Darling Clementine is een erg goed staaltje film. Ford is eigenlijk het beste wanneer hij binnen het genre even een uitstapje maakt. Zo ben ik vrijwel nooit gecharmeerd van romantische scenes in films maar het moment dat Henry Fonda's personage met Linda Darnell naar de opening van de kerk liep vond ik wel heel erg vernuftigt. De beeld- en geluidstaal vult het verhaal hierbij bijster goed aan. My Darling Clementine is toch echt een klein meesterwerkje.

Tot nu toe de minste van Ford voor mij, het verhaal wil maar niet lekker op gang komen, personages boeien niet en het zwart-wit is me net wat te donker.

Dat laatste zal liggen aan je dvd uitgave denk ik (en anders vind ik het een heel vreemde opmerking). M.i. is het de meest gevoelige western ooit gemaakt.

Ik heb de 2disc uitgave, ik vind het soms wat te donker, geen mooi helder zwart wit, snap niet wat daar vreemd aan is? Gevoelig vind ik het niet, dan vind ik The man who shot liberty valance echt vele malen beter.

Redelijke western met een beetje doorsnee plotje. M.i. zeker niet de beste van Ford, maar als Ford hem niet gemaakt had, was het waarschijnlijk helemaal niks geweest. Mature vind ik altijd een beetje overacteren, maar gelukkig doet Fonda het eigenlijk altijd wel goed. De vrouwelijke (bij)rollen hadden me weer eens gestolen kunnen worden, maar ja, die zijn dan blijkbaar weer nodig voor het verhaal.

Compleet mee eens. De film begint uitstekend met een aantal erg sfeervolle scenes, maar na een minuut of twintig, dertig wordt het in een keer allemaal een stuk romantischer en veel minder interessant. Zonde, al was het opzich nog redelijk te doen, maar het is nu wel duidelijk dat Ford zeker niet een van mijn favoriete western regisseurs is. Sergeant Rutlegde was dan een beetje een uitschieter, maar dit is toch wel een teleurstelling. Zelfs het goeie spel van Fonda en Mature kunnen daar niets aan veranderen. 2*

Schitterende western. Wat een sfeer!

Ik begrijp de negatieve commentaren niet zo, vond het juist een briljante film met een fantastisch spelende Henry Fonda als lawman Wyatt Earp. Geen overdreven pief-paf-poef, maar een continue sfeer van het oude westen, waar uiteindelijk de beschaving komt in de vorm van Clementine.

Voor meer info over één van de belangrijkste filmregisseurs uit Hollywood aller tijden klik hier:

The Characteristic of a John Ford Western

Filmgeluk zit soms in kleine dingen: Earp en Clementine die samen de opening van de kerk bijwonen. De ontmoeting met de Clantons in de stromende regen. Walter Brennan die ook een serieuze rol aan kan en zeer geniepig Virgil in de rug schiet zonder te verblikken. De titelsong die maar blijft ronddwarrelen in je hoofd, zelfs als je in je nachtdienst met hele andere zaken bezig bent.... en opeens hoor je je zelf neuriën "mmm mmm mmm mm... mmm mmm mmm mm oh my darling Clementine"
Fonda en het barbier-excuus, Fonda die achteroverleunend in een stoel een evenwichtskunstje doet en zichtbaar tevreden is over het resultaat.
Etc. etc. De film zit vol met ontroerende en grappige momenten en beelden zonder dialoog die toch spreken of gewoonweg mooi zijn om te zien.
Ook Victor Mature en zelfs Linda Darnell vond ik bij herziening aanmerkelijk prettiger overkomen.

Beetje tegenvallende western.

Ondanks een veelbelovend begin, valt de pudding in mekaar. Er zit geen vaart achter, iets wat eigenlijk niet zo erg is mits er interessante personages aanwezig zijn. Op hoofdpersonage Wyatt Earp is dat helaas niet echt het geval.

Voor een western is het middenstuk te praatziek. Er wordt wat romantiek etc bij in de pan gesmeten, maar interessant is dat niet.

Het einde was dan wel te doen, maar nog steeds niet hoogstaands.

Doorheen heel de film is er amper geweld, en hoewel ik geen actiefilm verwachtte en ook niet wilde, en hoewel ik andere anti-geweldwesterns a la Unforgiven wél goed vind, had dat hier gemogen.

Henry Fonda is redelijk als Wyatt Earp. Enkele anderen zoals Doc Holliday en de vrouwtjes doen het ook degelijk.

Bombastische muziek, typisch ingrediënt in een klassieke western. Enkele mooie plaatjes, maar ook enkele geknutselde taferelen.

Gulle 2,5