The Long Good Friday (1980)

Wat een revelatie om die Hoskins in deze rol te zien, fantastisch. Was wat sceptisch vanwege het Roger Rabbit/Mermaids-beeld dat ik van hem had.

Sterke film, lekker rauw, heerlijke dialogen.

I'm setting up the biggest deal in Europe with the hardest organization since Hitler stuck a swastika on his jockstrap.

De eerste tien minuten van The Long Good Friday waren een hel. De muziek was zo hemeltergend en ongepast, dat ík er ongepast van werd.

Maar goed, 'it's all about' doorzettingsvermogen. En wat een traktatie werd het nadat de synthesizers weggestorven waren. Hoskins en Mirren in topvorm, geweldig script die voornamelijk uitblinkt in hilarische dialogen en one-liners ("It's Good Friday. Have a Bloody Mary!"), in een fantastische afrekening op een race-baan, en in een slot-akkoord (waar de hemeltergende synthesizers dan weer wél pasten) waar je als kijker "U" tegen zegt.

Maar The Long Good Friday is eigenlijk meer een mooie afsluiter van de pre-eighties [w.b. acteerwerk en scripts], en een waarschuwing voor de vele 'brain-loze' actie-pulp die de eighties kenmerkten.

Vier sterren voor dit redelijk onbekende werk, en stop kaas in je oren tijdens de eerste tien minuten (of gebruik de 'mute' toets op je afstandsbediening).

Geweldige Britse thriller ala Trainspotting, alleen dan met veel minder drugs, een wat eentonerige soundtrack en veel meer moorden.

Ik was erg onder de indruk van de acteerprestaties van met name Helen Mirren en Bob Hoskins. Mirren heeft stijl en komt nou eenmaal goed tot haar recht als tafelganger bij een diner. Uitstekend gecast dus!

De film is misschien niet altijd even spannend, maar wel lekker luchtig. De dialogen en de contexten binnen de film zijn erg grappig. Daarnaast is het gewoon verfrissend om niet naar ellenlange intro `s te hoeven kijken waarbij een hele horde gangsters wordt geïntroduceerd. Deze film oogde al gelijk wat chaotisch en dat maakt hem nou zo leuk. Niet altijd dezelfde structuren doorlopen, maar gewoon zelf op verkenning gaan in een web van beelden, die je toch wel voorgeschoteld krijgt.

Ik ergerde mij trouwens niet aan de muziek in deze film, ik vond het er wel bij passen. Zeker op het einde, wat een ontknoping! Je denkt, dat het met de film gebeurt is en ineens onderscheidt deze film zich nog maar eens van andere Amerikaanse gangsterfilmpjes. Ik bleef echt verbaasd achter na dat magistrale eindshot! Een 10 op de schaal van onvoorspelbaarheid. Een dikke 4*

Ik zal deze film niet gauw vergeten.

Bob Hoskins maakt het verschil. Geweldige rol. Maar ook vanwege de charmante Helen Mirren.

De sfeer is uitermate deprimerend.

Minpunt is de matige start waarin allerlei clues verwerkt zitten die de eerste keer niet opvallen. De eerste 20 minuten zijn eigenlijk alleen goed te begrijpen als je voorkennis hebt. Ik vond het erg verhelderend om na afloop nog even de eerste 20 minuten te bekijken.

Ruime 3,5 sterren

Eens met Friac. Niet zo heel bijzonder, maar slecht was het zeker niet. Ik had vooral problemen met het chaotische begin van de film, daarna wordt het gelukkig wel beter. Die laatste scène met Bob Hoskins is trouwens het sterkste acteerwerk dat ik in lange tijd heb gezien.

wat een film zeg wow en dat einde met de muziek.

een geniale bob en die grijns van pierce.

alleen hoorde pierce bij de autorace man ???

4,5 ster

It's like one of them silent, deadly farts. No clue, and then pow, you go cross-eyed.

Machtig misdaadepos waarin we getuige zijn van wat ongetwijfeld de slechtste dag is van Harold Shand, misdaadkoning van de Londense onderwereld. Een beetje een Godfather maar dan op z'n Engels, wat minder stijl, wat platvloerser maar met des te meer charisma en attitude. Shands is een selfmade man, iemand die vanuit de goot is opgeklommen naar een luxeleven, maar hoeveel geld hij ook heeft, hij is en blijft een boefje, en dat wordt maar al te duidelijk gemaakt tijdens de film.

Wat de mooiste dag van z'n leven moest worden dreigt uit te draaien op een nachtmerrie. Net wanneer hij een Amerikaanse investeerder moet overtuigen met hem in zee te gaan ontploffen er bommen en worden z'n mensen vermoord. Simpel whodunnit-gegeven, want de rest van de film zoek je als kijker mee naar wie nu degene is die achter de misdaadkoning aanzit. Simpel maar krachtig, en vooral heel erg onderhoudend. In een vlot strak tempo volgen de scènes elkaar op, de ene al brutaler dan de andere, en Harold wordt steeds woester. De ontknoping is enigszins verrassend, ik bedoel, ik zag het IRA hier niet meteen een rol van betekenis spelen.

Het einde is fenomenaal. De zelfgenoegzame blik van Shands - die als een naïef kind denkt het IRA verslaan te hebben - verandert in eerst ongeloof en dan berusting als hij door twee leden van het IRA ontvoerd wordt en beseft dat deze kerels zelfs voor hem buiten categorie zijn. Prachtig!

Leuk om wat oudere acteurs als Bob Hoskins, Helen Mirren (prachtige dame) en Pierce Brosnan (al is zijn rol beperkt) als jonge snaken (nou ja) in deze film te zien spelen. Vond Hoskins absoluut geloofwaardig (las hier en daar iets van overacting, maar dat vond ik echt niet). Zijn mimiek is geweldig, zijn ogen priemend, zijn opeengeklemde kaken dreigend.

Kleine commentaar op de muziek, die is inderdaad hopeloos gedateerd maar dat kon me eerlijk waar geen moer schelen. De actie, de dialogen, de personages maakten dat ruimschoots goed.

Absolute topfilm wat mij betreft en bizar dat deze zo weinig stemmen heeft.

Best een goede misdaadfilm deze Long Good Friday.

Bob Hoskins zet een sterke rol neer als misdaadbaas, die langzaam aan de grip op de macht in Londen kwijtraakt. Het begin van de film is wel behoorlijk rommelig. Ik vond het nogal onsamenhangend en mede hierdoor duurde het wel een halfuurtje eer ik enigszins goed in de film zat. Het verhaaltje zelf vond ik op zich nog niet zo heel bijzonder, maar het is allemaal wel erg vermakelijk om te volgen.

Naast Hoskins zet ook Helen Mirren een prima rol neer. Verder kenmerkt de film zich door enkele mooie lange shots en is de toon regelmatig lekker hard en rauw. Een minpuntje vond ik echter wel de muziek, die ik niet altijd even sterk gekozen vond. Het laatste gedeelte van de film is duidelijk het sterkst met allereerst de nogal ongelukkige moord met de kapotte fles, die niet alleen onverwacht is, maar ook prachtig in beeld wordt gebracht. Daarnaast is er natuurlijk nog het (terecht veelgeprezen einde, waarbij Hoskins eerst boos achter in de auto van de IRA zit en vervolgens beseft dat hij verloren heeft. Het non-verbale acteerwerk is in deze minuten echt van superhoog niveau.

Prima film dus, maar mist net datgene om echt een topper te zijn.

3,5*

Wat mij betreft niet meer dan een middelmaat filmpje. Weinig overtuigende acteerprestaties, al vond ik Mirren wel charmant. En de muziek had zo onder een Bassie & Adriaan aflevering gekund.

3*

Eersteklas gangsterfilm, stijlvol geregisseerd en mooi gespeeld door vooral Hoskins en Mirren. Qua muziek is de film behoorlijk gedateerd, al is de score best vermakelijk. Visueel staat de film gelukkig nog steeds als een huis en op dvd ziet het er allemaal bijzonder fraai uit. Sterk script, met veel aandacht voor de personages en dialogen. Weinig aktie, maar een gemis is dit niet. Het eindshot is inderdaad vrij bijzonder.

Prima misdaadfilm. Zo zie je maar dat er in de jaren 80 ook uit Engeland goede misdaadfilms kwamen.

Om te beginnen vond ik Bob Hoskins in zijn vroegere jaren geweldig. Ik moet ook steeds weer denken aan zijn rol als Bart in Unleashed. Hierin speelt ie ook een gangsterbaas die een gave uitstraling heeft en vaak met een paar leuke dialogen aan de bod komt. Film begint vrij rustig, op die aanslagen na dan, en vervolgens is het een jacht op de verader-thema (met die indrukwekkende koelcelscene) met een erg mooie climax. Ook de Londen locaties hebben een ideale achtergrond uiteraard. Toch wel weer leuk om te zien hoe het daar er in de jaren 80 uitzag.

Was voor 1 euro goed te doen.

3,5*

Eentje die tijdens de opening meteen voor een flinke grijns zorgt met eigenlijk vreselijke (en luide) muziek, maar het lijkt hier om wat voor reden dan ook ook wel te passen. Zal wel iets met het sfeertje van toen te maken hebben. En met de snor van de Human Spirograph uiteraard.

Het tettert ook vrolijk door als Hoskins de film binnen komt wandelen, om deze vervolgens volledig in beslag te nemen met z'n slang en karakterontwikkeling. Samen met het wie en waarom van de aanslagen het motortje van deze gedoseerde en in zekere zin oprechte gangsterfilm. Geen overdreven en geromantiseerd gedoe rondom de bende en ook vrij weinig opzichtig geweld en actie.

Als het er is, dan is het ook meteen raak. Wanneer duidelijk is hoe de vork zo ongeveer in de steel zit, volgt een nogal foute scène onder de douche, maar de afwikkeling daarna is geweldig. Met een magistraal slot als Mackenzie de ijzervreter nog eenmaal onder de lens neemt.

Verrassend goed deze thriller. Hoofdpersonage is een antiheld, een gangsterbaas (Harold Shand) tegen wie aanslagen en moorden worden georganiseerd. Dat komt hem heel slecht uit, want hij staat voor een erg belangrijke zakendeal en het laatste wat zijn zakenpartners willen is betrokken worden in geweld. Harold heeft dus weinig tijd om de schoonmaak te doen. Een bitsige misdaadfilm met agressieve sfeer en een top-prestatie van Bob Hoskins + een plot dat lang in nevelen gehuld blijft, al is het wat rommelig in elkaar geflenst. Het einde was naar verwachting maar blijft erg goed in beeld gebracht. Is een film die niet mag gemist worden al was het alleen maar voor de fantastische Bob Hoskins.

Kan hier niet enthousiast van worden hoor. Bob Hoskins speelt een vermakelijke criminele hork, maar het is telkens hetzelfde hoe ie tekeer gaat en daardoor totaal onboeiend. Plot vond ik ook maar warrig en niet interessant. Alleen de scenes met wat goor geweld waren wel okee om te zien.

Fijne Britse misdaad-film, met een puike rol van Bob Hoskins. Sfeervol geheel, prachtig die boot en de score zorgt daarnaast voor extra pluspunten. Erg mooi, mijn ding wel wat. Qua verhaal degelijk en in het begin is één en ander nogal wat onduidelijk, maar naar het einde toe weet regisseur Mackenzie - mede door de boeiende opbouw - voor een paar overtuigende hoogtepunten te zorgen. Een film om nog eens te zien.

Niet slecht!

Een van de betere Britse misdaadfilms, die zeker gezien het soms wat ingewikkelde verhaal en een paar schitterende scènes voor mij zeker de moeite waard is om nog een keer te gaan bekijken. De mooiste scène vond ik die van in het koelhuis waarbij meerdere verdachten ter ondervraging aan een vleeshaak hingen. Ook die scène op de racebaan mocht er zijn trouwens. En ja, goed acteerwerk van Bob Hoskins uiteraard.

4,0*

Harold Shand. De man heeft het lekker voor mekaar, lijkt het. Working class man die zich opgewerkt heeft tot belangrijk man in het Londense criminele milieu, en al jaren de boel onder controle lijkt te hebben. Tot hij op het punt staat om op Goede Vrijdag een bijzonder lucratieve deal te sluiten, en uitgerekend dan barst het geweld rondom hem los. Wat een ontzettend leuke Britse gangsterfilm was dit. Ik zie aan de voorgaande berichten dat ik inderdaad niet de enige ben die het begin wat verwarrend vond, en ik wil graag geloven dat alles een stuk meer op z'n plek valt bij een tweede herziening.

Ik heb echt genoten. Uitstekend acteerwerk, met name van Bob Hoskins, waar een zeer realistisch overkomende Londense onderwereld gebracht wordt - dit zonder de romantisering waar gangsterfilms nog wel eens last van hebben, en zonder overdreven psychopaten of geweldsorgieen. Al komt er alsnog zeker wel het nodige bloed, dood en verderf bij kijken, uiteraard. Geweldige dialogen ook, naast dat Brits slang prachtig klinkt komt het ook erg naturel over.

Het begin is wat warrig, al is dat deels natuurlijk door het vertelperspectief dat bij Harold ligt. Hij heeft een ontzettend beroerde dag, maar waaraan hij al die ellende te danken heeft is in het begin voor hem volstrekt onduidelijk. Maar het verhaal knalt lekker door, met genoeg ontwikkelingen en sfeer om me geen moment te vervelen - de scenes die wibro noemt in de koelcel en de racebaan waren geweldig, en het einde van de film waarin hij na zijn mini-overwinninkje bij de racebaan weet dat hij nu de sjaak is en vijanden heeft gemaakt die een paar maatjes te groot zijn was ook buitencategorie.

Een klein minpuntje was de muziek, die af en toe wat overdreven aanwezig en gedateerd was. Verder een heerlijke setting in het Londen van een paar decennia terug. Leuk om daar wat beelden van te zien. Ik blijf een beetje hangen in superlatieven, maar dit was gewoon heel erg leuk. 9/10 wat mij betreft.

Nee, ze hebben er een erg boos, klein macho-crimineeltje van gemaakt. Kon mij niet overtuigen. Neem dan "Get Carter": een stuk sterker in dit genre.

Onderhoudende misdaadfilm met een whodunnit element die qua aankleding en acteerwerk bovengemiddeld is maar wat weinig spanning weet te bieden. Leuk is wel om een jonge Mirren hier te zien acteren.

Het verhaal klonk vooraf leuker dan dat ik de film uiteindelijk zelf vond. Bob Hoskins speelt een sterke rol als gangster die te maken krijgt met o.a. de IRA en liquidaties van zijn eigen mensen . Eveneens een behoorlijke rol van Helen Mirren. En oh ja, je zou het bijna vergeten, Pierce Brosnan in één van zijn eerste filmrollen. Film heeft een behoorlijk grauwe sfeer en een aantal redelijk gewelddadige momenten, maar het tempo en de dosis spanning vielen mij wat tegen.

Hele sterk film met een no nonsense verhaal over een harde gangster die een hoop ellende over zich afroept. De bijrollen zijn sterk, Mirren zet een hele goede rol neer als sterke vrouw maar Hoskins is geweldig als Shand. Shand is een driftkikker die zichzelfg enorm overschat. Hoskins treft dit prachtig. De eindshot levert een memorabele scene op die slechts voor een enkele acteur zou zijn weggelegd.

Degelijke gangsterfilm. Het was even afwachten waar het heen gaat, veel gezichten en namen en het duurt even voordat het op gang komt. Vond het plot en de film eigenlijk weinig bijzonders, maar ook zeker niet slecht. Het acteerwerk, zeker van Hoskins, is in orde en er wordt een aardig sfeertje gecreëerd.

Goeie film over een baas uit de onderwereld die een groot bouwproject wil starten. Een oer Britse misdaadfilm maar het hoofdpersonage is zeker wat gelaagder dan de typische gangster (dit komt ook mede door de prima rol van Bob Hoskins). Bijzonder fraai locatiewerk van het Londen eind jaren '70. Het plot zelf is niet bijster boeiend, zijn 3.5 sterren zeker op hun plaats.

Goed, traag geschoten 70's misdaadfilm, komt uit 1979, over de Londense onderwereld in conflict met een niet te onderschatten tegenstander die het steeds moeilijker maakt voor Harold, goede rol van Bob Hoskins en Victoria, een goed spelende nog jongere Helen Mirren om hun opgebouwde imperium overeind te houden. Muziek, zoals het in die tijd was. Verder lang geschoten scènes, soms ook een beetje overdone, bijv. de douchescene. Opbouw en plot goed bedacht.

Tweede film met Bob Hoskins vandaag en ook hier is hij geweldig. Hoskins speelt de joviale Shand. De man die met een grote bek en veel lef (en inzicht) aan de top terecht is gekomen in het Londense misdaadmilieu en zijn geld wil legaliseren met een grote deal. Dan hebben mensen het na jarenlange door hem gecontroleerde vrede het ineens op hem voorzien. De film is een gritty gangsterfilm en Hoskins schakelt langs allerlei emoties die hij tegenkomt en je snapt waarom hij op deze plek uitkwam, maar ook waarom hij het uiteindelijk niet onder controle hield. Hoskins rol balanceert ook lekker tussen sympthiek het ene moment en een gevoel van "vond ik die lul echt net nog sympathiek" het andere moment. De roem voor het eindshot is terecht. Hoskins weet dat alles over is, terwijl hij onder schot wordt gehouden door wat hij ongetwijfeld een snotjochie vind, maar dat jochie is onderdeel van iets dat veel groter is dan hij. En dan voornamlijk zijn allesvertellende gezicht filmen.

"You don't crucify people! Not on Good Friday!"

Ik heb een zwak voor Helen Mirren en sinds ik vorige week de matige drama film "Hussy (1980)" met haar zag, wilde ik toch nog een vroege jaren 80 film met haar zien en toen kwam ik uit op deze "The Long Good Friday", waarin ze helaas wel niet naakt te zien is, maar daarentegen krijg je wel een jonge Pierce Brosnan in een zwembroek te zien in een bijrol als een meedogenloze moordenaar "The Long Good Friday" wordt in het algemeen gezien als een mijlpaal in de Britse misdaadcinema. Het is namelijk een film die niet alleen draait om gangsters en geweld, maar ook om macht, ambitie en de veranderende tijdgeest in Londen aan het begin van de jaren tachtig.

Harold Shand (Bob Hoskins) is een ouderwetse gangster uit Londen. Op een dag organiseert hij op zijn boot een bijeenkomst voor zijn bevriende gangsters en politici. Ook Charlie (Eddie Constantine), een Amerikaanse maffioso, en diens advocaat Tony (Stephen Davies) zijn naar Londen gereisd. Met de financiële hulp van de maffia wil Harold de verlaten Docklands ombouwen tot een mogelijke locatie voor de Olympische Spelen. Maar Harolds poging om de Amerikaanse gangsters te overtuigen om mee in zijn lucratief project te investeren, dreigt te mislukken wanneer zijn trouwe vriend Colin (Paul Freeman) vermoord wordt in een zwembad, zijn moeder aan een moordaanslag ontsnapt en zijn casino en restaurant het doelwit zijn van aanslagen. Terwijl zijn partner Victoria (Helen Mirren) er alles aan doet om de ongeduldige Amerikanen gerust te stellen, proberen Harold en zijn handlangers te achterhalen wie er verantwoordelijk is voor de aanslagen. Gaat hij zijn noodlot tegemoet?

De film onderscheidt zich door het messcherpe script van Barrie Keeffe, dat geen moment verspilt aan overbodige dialogen. Elk woord, elke blik heeft betekenis. Bob Hoskins zet een fenomenale prestatie neer als Shand, namelijk van charmante gastheer tot razende, gewelddadige tiran. Zijn transformaties zijn zowel angstaanjagend als intrigerend. Helen Mirren als zijn partner Victoria is minstens zo indrukwekkend, ze speelt namelijk een slimme en zelfverzekerde vrouw die strategisch denkt.

De kracht van de film zit in de manier waarop regisseur John Mackenzie de spanning opbouwt. Vanaf het begin voel je dat er dreiging in de lucht hangt en wat begint als een feestelijke periode vol zakelijke kansen, verandert langzaam in een periode vol chaos en gevaar. De stad Londen speelt hierin min of meer een hoofdrol met grauwe dokken, chique restaurants, donkere steegjes, slachthuizen en luxe jachten . Deze schetsen een contrastrijk beeld van Londen. De cinematografie is rauw en eerlijk en dat zonder opsmuk, wat de geloofwaardigheid alleen maar versterkt.

Hoewel er hier en daar ook wat grove actie te zien is, draait het in "The Long Good Friday" niet zozeer om lange vuurgevechten of spectaculaire achtervolgingen zoals in veel Amerikaanse actiefilms, maar eerder om spannende, gewelddadige en soms explosieve momenten die passen bij een Britse gangsterthriller. In de finale zit ook geen actie, maar die is wel sterk gefilmd door pure stiltes en een reeks van emoties van Harold Shand en dat van ongeloof, woede en arrogantie, tot het bittere besef dat zijn lot bezegeld is! Die laatste minuten, zonder dialoog, zijn ijzersterk en laat een blijvende indruk achter.

De cast is overigens ook ijzersterk. Bob Hoskins zet een meesterlijke rol neer als Harold Shand, waarbij zijn gezichtsuitdrukkingen vaak meer vertellen dan zijn woorden. Het ene moment is Harold een innemende zakenman, het andere moment een meedogenloze moordenaar. Harold Shand heeft diepgang en is realistisch en dat is volledig de verdienste van Bob Hoskins. En Helen Mirren is een perfecte tegenhanger en geeft haar personage intelligentie en diepgang mee. Haar aanwezigheid brengt ook balans in het verhaal en ze geeft de film ook extra emotionele diepgang. Samen dragen zij het verhaal, dat zich in rap tempo naar een onontkoombaar einde beweegt. Ook PH Moriarty (als Razors), Derek Thompson (als Jeff, die o.a. in een lift tegen Helen Mirren zegt "I wanna lick every inch of you") en Dave King (als Parky) zijn prima als Harolds handlangers.

"The Long Good Friday'" blijft, meer dan veertig jaar na verschijnen, krachtig en relevant. Het is een combinatie van gangsterdrama, politiek commentaar en karakterstudie, gedragen door acteerprestaties van wereldklasse. Dit is geen film die op sensatie mikt, maar een film die langzaam onder je huid kruipt en daar nog lang blijft zitten.