Super Mario Bros. (1993)

Wat is dit voor crap.

Deze film verdient een remake met "echte" draken enzo (gooi er wat CGI tegenaan) en niet Dennis Hopper in een dom pakje.

En Mario lijkt op een Koerd, en Luigi heeft niet eens een snor. Nou vraag ik je.

Tsja, de spellen zijn natuurlijk beter en ik kan me voorstellen dat toentertijd veel gamers teleurgesteld waren in deze verfilming van de welbekende game. Luigi ziet er veelste gelikt uit en de vrolijke fantasievolle Nintendo-wereld is in deze film vervangen door donkere ondergrondse kelders. Toch is het niet een bizar slechte film en is het bij vlagen vermakelijk door kazige dialogen en dito grappen.

dat deze film in de flop 100 staat is eigelijk wel te verstaan.de film geeft eigelijk weinig vergelijking met het spel.mario en luigi zijn dan wel nog goed gecast maar voor de rest trekt de film op niet veel met povere special effects.

heb de film nu nog eens bekeken na vele jaren en ik moet zeggen dat ik nu hetzelfde denk als toen.jammer voor de game die toch nog altijd super is om te speeln.

toch 1,5* voor het kijkgenot van de mario brothers

Zo!

Dik 15 jaar te laat (geen idee wat er toen net tussenkwam maar iets heeft toen ons uitje naar de bioscoop in de weg gestaan). Alleen daarom al een film die ik altijd nog een keertje willen zien heb. Dat en het feit dat ik mij altijd amuseer met Mario games. Ben geen enorme fan, maar heb de meeste platformers wel gespeeld.

Inderdaad een redelijk lastig concept om een live action van te maken. Een goomba is niet meer dan een piramide met twee pootjes onder, dat vertaalt zich niet zo makkelijk naar een man in een pak. Ipv de compleet ridicule kant op te gaan heeft men dan ook nog een keer geprobeerd een wat realistischer beeld aan de meeste personages te geven.

Erg veel Mario is er uiteindelijk ook niet aan. Want naampjes, een halve snor (en één snor tekort) en wat bekende verwijzingen op billboards enzo. Whoo! De eerste helft van de film loop Luigi gewoon de hele tijd in rode kledij rond. Zulke simpele zaken kan je een film als deze dan toch moeilijk vergeven.

Verder énorm slecht acteerwerk en echt brakke effecten. De vijandjes zagen er echt niet uit, vreselijke accenten en echt compleet duffe personages. Ook duidelijk gericht op de Amerikaanse markt (Daisy Peach).

Film denderd als een ontspoorde en compleet mislukte Ghostbusters variant naar een desastreus einde. Duurt allemaal ook nog wat te lang, deze is zijn flop-hype echt meer dan waard.

Vooral jammer dat er voor de liefhebbers van de games zelfs amper referenties te spotten zijn. Genoeg leuke riedeltjes en andere zaken (paar groene pijpjes ofzo) die de film nog wat hadden kunnen opfleuren.

Echt een draak (tja) van een film. 0.5*

Ik ben iets te laat geboren om actief deel uit gemaakt te hebben van het Super Mario Bros. tijdperk, maar heb in de loop der jaren de schade proberen in te halen. Ik was dan ook erg verbaasd toen ik voor eerst vernam dat er een film was gemaakt op basis van de bekende side-scroller.

Het idee alleen al om van een zeer simpel platformspel een langspeelfilm te maken klinkt vreemd. Maar de draai die de makers er aan gegeven hebben slaat echt alles. Tijdens het kijken nam mijn verbazing buitengewone proporties aan. Ik kon mijn ogen en oren niet geloven. Deze film is geleuter in het kwadraat.

Om te beginnen is het personage van Luigi totaal ongeloofwaardig gemaakt door doodgewoon zijn snor weg te toveren en hem pakweg 20 jaar jonger te maken dan zijn broer. Mario zelf kon er nog mee door, maar de verschillen tussen Luigi hier en die op de NES zijn frappant. Wat waren ze aan het roken toen ze op dit idee kwamen?

Er is weinig of geen rekening gehouden met het originele verhaalverloop. Beide broers zijn wel loodgieters en moeten een prinses zien te redden, maar dat niet meegerekend krijgen we onvermoed een derderangs science fiction verhaal voorgeschoteld.

Een parallelle wereld waarin de 'mensheid' afstamt van hagedissen? Een splinter van een meteoriet die de twee werelden moet verenigen? Het werd hoe langer hoe vreemder en steeds meer vraagtekens verzamelden zich boven mijn op hol gebrachte hoofd.

Waarom moesten hier zo nodig twee iconen van onschuldig spelvermaak voor gebruikt worden? Mario en Luigi staan com-pleet buiten het verhaal en worden er eigenlijk tegen hun wil ingesleurd.

De acteerprestaties zijn verschrikkelijk. Zelden iemand zo slecht zien acteren als 'Prinses Daisy'. Dit is niveau nihil.

Ook Dennis Hopper viel enorm tegen. Hij heeft meer in zich dan hij hier laat zien en verdient een personage met op z'n minst een betere kapper.

Wat blijft er over voor de Mario liefhebber? Hier en daar wat verwijzingen, wel bijna alleen via naamgebruik. Er zijn King Koopa, Goombas (die ook wel enigszins afwijken van het origineel ), Yoshi en een paar anderen. Maar dan nog stel je jezelf de vraag wat ze in hemelsnaam in deze berg larie te zoeken hebben. Het is alsof ze al hun betekenis verliezen.

Op het einde kreeg ik nog bijna een hartinfarct. Het moment waarop Daisy het appartement van Luigi en Mario binnenstormde en hen om hulp vroeg duidde wel erg veel op een..

vervolg.

Een zucht van opluchting volgde enkele minuten later, na wat opzoekwerk.

Een dikke duim omlaag.

In een jolige bui maar eens gezien of de film echt zo slecht was als wordt beweerd. Weet niet of ik nou zo blij ben nu ik het antwoord heb, want inderdaad...echt goed is het niet. Wink Desalniettemin kon ik nog best lachen om deze poging om de karakters uit het mario-universum uit te diepen (huuuuuuuuuuuuuuuuuh!?).

Ik was denk ik een jaar of vijf toen ik een NES van mijn tante kreeg met de game Mario Bros. Een tijdje later ruilde ik hem in voor een SNES en speelde ik alle delen van de Super Mario Bros. serie plus Super Mario Kart, Super Mario World etc. helemaal grijs. Ook keek ik afleveringen van de Super Mario Bros. Super Show wat heerlijke nostalgische gevoelens oproept en daarom was ik ook blij dat ik vroeger achter het bestaan van deze film kwam. Mario in 's werelds eerste gameverfilming, het moet niet gekker worden. Mijn score is natuurlijk geen verrassing met de filmkennis die ik inmiddels bezit en het gezonde verstand om de film daadwerkelijk te vergelijken met de games. Want filmgames zijn doorgaans zwak, maar zo inaccuraat als deze zie je ze zelden.

Aangezien het Mario-universum groot is en ik me de afleveringen van de show niet meer voor de geest kan halen vraag ik me af hoe trouw het verhaal is gebleven aan de franchise. Is Daisy echt zo geboren en draaide het allemaal om een steen? Ik weet het niet, maar wat ik wel weet is dat de stad Dinohattan, waar alles zich afspeelt, uit de duim is gezogen. De fan verwacht het vrolijke Mushroom Kingdom, maar in plaats daarvan krijg je een science-fiction achtige setting die soms een beetje deed denken aan Total Recall, al is die laatste natuurlijk in alle opzichten geslaagder. Wat de makers in feite hebben gedaan is een paar characters uit het Mario-universum misbruikt en er een onzinverhaaltje omheen verzonnen en deze geplaatst in een duister, lelijk decor.

Maar ik vraag me af of de regisseurs de games toentertijd kenden want de cast is allesbehalve geslaagd. Het zegt genoeg dat Hoskins en Leguizamo het filmen geen reet aan vonden en al hadden verwacht dat de film een grote flop zou worden. Het is gewoon haast zielig voor de kleintjes, want vrijwel geen enkele Mario-enemy is herkenbaar in de film verwerkt. Toch een grote reden waarom je deze film zou willen zien. Hoskins kan er nog best mee door als Mario, maar Luigi is een lapzwans. De film begaat de grote fout door de twee loodgieters het grootste gedeelte in verkeerde kleuren te laten rondlopen. Zo loopt Luigi in het rood en Mario in het grijs en worden die kleren later verwisseld door twee felgekleurde pakken. Slechts tegen het einde van de film trekken ze hun vertrouwde kleuren aan, maar dan nog zijn het geen tuinbroeken met een 'M' of 'L' logo. En waarom heeft Luigi zijn pet andersom op, is hij de hippe van de twee? En waar in Koopa's naam is zijn snor?! Hoe kunnen ze zo'n simpel, maar cruciaal detail over het hoofd zien?

Ik ga nog even verder met gal spuwen want de andere characters zijn niks beter. Daisy ziet er best leuk uit, al ben ik verder niet zo bekend met het personage. Wel vreemd dat er is gekozen voor de liefde tussen Luigi en Daisy in plaats van Mario en Peach. Peach is sowieso afwezig, in plaats daarvan gaat de besnorde loodgieter achter ene Daniella aan. Main villain King Koopa - of Bowser - is voor Mario-begrippen een behoorlijke bad-ass die wordt vertolkt door Dennis Hopper. Van het Bowser-uiterlijk is echter geen spoor, Hopper speelt hier een 'egg-sucking son of a snake' die vermoedelijk iedere ochtend twee uur met zijn föhn voor de spiegel staat. Het is dat hij in hetzelfde jaar een fenomenaal rolletje in True Romance had om de smaak weg te spoelen. Toad is onherkenbaar en sinds wanneer zijn de Goomba's drie keer zo groot als onze helden en hebben ze een groene kop? Op die manier lijken ze meer op Koopa Troopa's maar die komen dan weer niet in de film voor. En dan is er nog Yoshi, arme Yoshi. Waarschijnlijk is de dino-pop destijds niet goed genoeg bevonden door Steven Spielberg en had hij hem bij het grof vuil gezet. De altijd vriendelijke Yoshi zou in een Jurassic Park ongetwijfeld gefunctioneerd hebben als mensenverslinder, zo ziet hij er uit. Geen wonder dat ze geen ritje op hem maken.

En als dat allemaal al onder de maat is verwacht je natuurlijk nog veel meer rotzooi, en dat krijg je ook. De special effects zien er niet best uit en de actie op zich is zo staged dat je beter een live action show in een pretpark kan gaan bekijken. De humor is zo ontzettend flauw dat zelfs kleine kinderen spontaan hun Mario-kinderstoeltje door de tv zullen willen gooien. Buiten dat ontbreekt het gewoon enorm aan leuke verwijzingen naar de games waar we allemaal plezier aan hebben beleefd. Waarom flikkert Mario niet gewoon een keer in een kuil waarna je het bekende riedeltje hoort? Waar zijn de Mario-muziek en soundeffects überhaupt? Mario springt toch graag in een pijp en houdt van tunnels? Als je niet met je ogen knippert zie je ze inderdaad even door een tunnel sliden, maar die is spierwit! Waar zijn de power-ups? En iedereen weet dat je Bowser in het vuur moet smijten in plaats van datgene waar ze hier voor hebben gekozen. Er komt ook een dikke negerin opdraven in een rood latexpak met stekels. Misschien een verwijzing naar een Spiny? Of misschien zoek ik te hard, omdat het er allemaal niet in zit.

Het moge duidelijk zijn; Super Mario Bros. is een enorm slechte gameverfilming die de franchise geen enkele eer aan doet. Het is zelfs maar de vraag of de makers van het bestaan van de loodgieters afwisten (Hoskins niet). Er klopt werkelijk helemaal niks aan dit bij elkaar geraapt zooitje. De kans dat de fan zich hier mee vermaakt is dan ook net zo groot als dat Daisy uit de kleren gaat en met de ontstopper aan de slag gaat.

Best toffe film, veel beter dan verwacht gezien de immens lage scores hier.

Kan me eigenlijk moeilijk voorstellen dat kinderen die de film in 1993 zagen het slecht vonden.

Zeer vermakelijk, heb me geen moment verveeld. Deed me wat denken aan Schumacher's Batman films, mede door die flauwe one-liners.

Dat het amper wat met de spellen te maken had stoorde mij totaal niet.

Leuk.

Mario Mario and Luigi Mario

Een goede gameverfilming maken, het blijft toch iets waar menig regisseur al over is gestruikeld. Vaak wordt het het soort films dat in een flop zoveel allertijden eindigt en eerlijk gezegd, ik vind dat compleet onterecht. Misschien zit er een sprankeltje nostalgie tussen (zowel voor de games alsook voor de films op zich) maar films als Street Fighter of de twee Mortal Kombat delen.. Ik kan er na al die jaren nog altijd erg hard van genieten. Dat zijn dus echter films die ik als kind ook veel heb gezien en dat was niet het geval voor deze Super Mario Bros.

En toch snap ik ook niet waarom dit weer zo enorm neergesabeld wordt. Oké, het is allemaal nogal serieus bij de haren getrokken maar Mario leent zich naar mijn gevoel niet meteen naar een groot filmisch verhaal. Het is en blijft toch gewoon maar een sidescroller waarin je de prinses moet redden uit de handen van King Koopa en dat is hier toch ook het geval? Meer zelfs, Annabel Jankel en Rocky Morton proberen het allemaal wat meer impact te geven en dat werkt verrassend goed. Natuurlijk is niet alles even goed te noemen. De speelduur bijvoorbeeld is simpelweg te lang, dit soort films moet echt niet langer dan anderhalf uur gaan duren, en er hadden meer verwijzingen naar de originele games in mogen zitten die het voor fans van het eerste uur leuker hadden gemaakt (zo'n Street Fighter doet dat wel uitstekend trouwens) maar voor de rest is dit best nog wel een leuke zit. Ze waren er blijkbaar ook volledig van overtuigd dat dit zo'n succes ging zijn en dat we een sequel gingen krijgen maar die is er uiteindelijk nooit gekomen. Die setup is wel wat gestolen van Back to the Future maar kom, ik moet toegeven dat ik eigenlijk wel zin had in een vervolg nadat de credits over het scherm waren gerold.

Blijf dan ook nog even hangen voor een kleine after credits waar Iggy en Spike worden gecontacteerd door een stel Japanners die een game over hun avonturen wilt maken maar gelukkig is dat er nooit van gekomen. Iggy en Spike zijn namelijk wel de twee meest vervelende figuren in heel deze film en de invulling van Fisher Stevens en Richard Edson is redelijk beroerd te noemen. Dat kan ook gezegd worden van Dennis Hopper trouwens die de evil King Koopa speelt maar Hopper is een goed genoeg acteur om dat toch met een zekere flair en schwung te spelen. De hoofdrol gaat echter naar het titelduo en de 2 Mario broers (erg vreemd dat ze dat een goed idee vonden om er gewoon Mario Mario van te maken...) en Bob Hoskins & John Leguizamo doen dat eigenlijk gewoon erg fijn. Beetje jammer dat Leguizamo om de een of andere reden geen snor heeft maar bon, dat is niet het vreemdste uit heel deze film. Ook fijn om Samantha Mathis nog eens terug te zien, die heeft toch de hoofdrol in één van mijn favoriete Peter Bogdanovich films op haar naam staan en is hier ook nog wel fijn als Princess Daisy.

Ik vraag me echt af wat het nu exact is dat ik fijn in dit soort films maar Super Mario Bros. mag zich scharen in het rijtje ondergewaardeerde gameverfilmingen. Dan is bijvoorbeeld zo'n Alone in the Dark of Legend of Chun-Li toch vele vele malen slechter als je het mij vraagt. Grappig dat het uiteindelijk tot Detective Pikachu heeft geduurd vooraleer Nintendo nog eens een gameverfilming aandurfde.. Niet alles is altijd even goed maar algemeen gezien toch wel een fijne zit.

3*

What was Nintendo thinking? Begin jaren 90 zat de Super Mario franchise op de top van het succes met fantastische games op de NES en de SNES en dan breng je zo'n film uit dat geen eerbetoon aan Mario is, maar een zware belediging. Ongelofelijk toch zeg hoe je het bekendste gamekarakter aller tijden zo te kakken kan zetten. Ik heb dit ooit wel eens gezien, maar schijnbaar nooit op gestemd. Nadat recent gebleken is dat je wél een leuke Super Mario film kunt maken als je er maar moeite en liefde in steekt had ik toch een klein beetje zin deze film nog eens te checken of het echt die draak van een film is.

Dat is het gewoon. Dit is ook geen categorie ''zo slecht dat het toch grappig is'' zoals de Sharknado reeks, maar gewoon een harde slap in the face van Super Mario fans. Kijk hoe Luigi eruit ziet, dan weet je meteen dat de producenten gewoon de games nooit hebben gespeeld. Bob Hoskins zijn Mario is overigens niet veel beter (de man oogt als de nog lelijkere tweelingbroer van Ron Jeremy) en over de andere rollen zwijg ik maar. Wat moest dit voor een film worden? Het heeft met alles te maken, behalve met Super Mario. En die gekke underground sfeer werkt ook al niet mee. De film oogt grauw, lelijk en depressief en dat gevoel had ik ook van begin tot eind. Er zitten zelfs geen referenties naar de games in. Had de bekende themesong erin gedaan (oké, alleen even in het begin), had de groene pijpen erin verwerkt, had de bekende muntjes erin gestopt...

Ze hadden zo simpel deze film al zoveel leuker kunnen maken door er enige moeite in te stoppen. Dan was het nog een waardeloze film geweest, maar viel er een beetje te lachen.

Een belediging richting Mario en een belediging richting filmkijkers. En daar past maar 1 eindcijfer bij. Game over.

0,5*