The Prey (1983)

nog nooit van gehoord, zeker één van de zoveelste vergeten slasher?

Klopt, weinig nieuws in de lucht in ieder geval, behalve de aparte combinatie tussen standaard slasher momenten en de National Geografic achtige natuurbeelden die het geheel vreemd genoeg een onheilspellend sfeertje meegaven. Verder komt het- allemaal erg traag op gang en zit vooral de eerste helft vol met onzinnige en saaie, soms zelfs onbedoeld grappige scenes. De tweede helft is beter maar nog steeds erg ondermaats, kwa spanningopbouw en gruwelijkheden viel het me eigenlijk best tegen, de onknoping compleet met cheesy slowmotion wist me dan weer wel te boeien maar verder hoef je echt weinig nieuws te verwachten. Las zonet op imdb echter wel dat de film al in 1978 opgenomen was maar pas zes jaar later werd uitgebracht en dus nog voor zijn genre genoten als Friday the 13th is gemaakt, plus lees ik verhalen over een zeldzame uncut versie van maarliefs vijftien minuten langer, kan wel kloppen want de versie die ik zag leek hevig verknipt, erg jammer achteraf want wat extra gore en duidelijkere plotontwikkelingen hadden voor hogere score gezorgt.

2 sterren

Wil ik wel eens zien.

Wat een tenenkrommende slechte film was me dat zeg. Bij momenten wist ik echt niet of ik naar een horrorfilm aan het kijken was of naar een aflevering van National Geographic Channel. Die diertjes komen veel te lang in beeld, krijgen bijna meer screentijd dan ons slachtvee.

De film mag dan wel low budget zijn, maar hier is echt met de pet naar gegooid. Ik kan me niet voorstellen dat de makers nog maar konden denken dat mensen van deze film kunnen genieten. De opbouw verloopt ontzettend traag en het geheel is bijzonder saai. Bijna alle moorden gebeuren naar het einde toe en zijn echt wel slecht te noemen. Hier en daar een spetje bloed, maar meestal erg ongeïnspireerd of gewoon de makkelijke oplossing: off-screen. Misschien dat de uncut-versie meer te bieden heeft, maar hier valt niet echt veel goor te bespeuren. Iets wat deze film anders echt wel nodig heeft.

De moordenaar tenslotte. Een waas van mysterie hangt rond dit wezen. Men probeert de onthulling zoals gewoonlijk zo lang mogelijk uit te stellen. Zijn aanwezigheid wordt doorheen de film aangekondigd met wat hartgeklop, zo weet je dat je nog steeds naar een zogenaamde horrofilm aan het kijken bent. De uiteindelijke zichtbaarheid van de moordenaar is beroerd. Hij lijkt op een jonge Jason uit de eerste Friday The 13th. Het meest hilarisch waren dan nog de voorafgaande slowmotion scènes van de gillende tieners.

Hoe durf je zo een film afleveren vraag ik mij af. Ik zou graag willen weten wat het budget was. Eén van de zwakste slashers uit die periode.

Een 0,5 erbij gedaan. Film is nog steeds in alle opzichten zwak, maar heb er ondertussen al weer ergere gezien. De head-crush scène viel enigzins nog mee.

Kan me de reacties voorstellen, maar heb zelf nog genoeg leuks hieruit kunnen halen. En dat zag ik met opzet, want je moet het wel echt uitslepen. Genieten van creepy shots, de grappige (en typische) finale. Of wat dacht je van die slowmotion shots aan het einde .

Sowieso is de abseil kill echt geweldig en kan de rest er wel mee door. Ik mis een beetje de focus, waardoor het tempo echt dodelijk wordt na een tijdje. Beetje jammer dat je geen fuck kunt volgen van sommige gesprekken, het maakt de connectie met de personages minimaal waardoor je snakt naar nieuwe oplevingen.

Fijn sfeertje, typisch 80's. Ik hou ervan, en zo ook van The Prey. Al dient het niet als aanraad-voer.

Tony's Cinema Trash: Prey, the (1980) - tonypulp.blogspot.com

Best vermakelijk. Die beelden van de dieren worden idd een beetje teveel uitgesponnen (was het bij 1 of 2) gebleven had het best wat kunnen bijdragen aan de film). Sfeertje zit er aardig in, kills waren niet onaardig en het einde best tof.

Doordat ik mezelf voorgenomen heb om me door zo'n beetje iedere jaren '80 slasher heen te worstelen, was het zojuist tijd voor deze The Prey.

Het acteerwerk is bij vlagen lachwekkend. Zo vond ik de scene waarin de drie dames de boswachter ontmoeten en het gesprek tussen de boswachter en de lokale sheriff zo memorabel slecht dat ik er wel om kon lachen.

Met maar zes jongeren en een boswachter was er al niet enorm veel slachtvee in deze film, maar toch kozen de makers om onbekende redenen er toch voor om nog erg veel screentime aan de wilde dieren te geven. Hierbij miste ik toch wel een beetje de voiceover van David Attenborough, wat jammer dat ze die dan weer niet ingehuurd hadden.

Ook moeten we ondanks de vrij lange aanwezigheid van de moordenaar (getuige de POV shots die door de hele film zitten) wel erg lang wachten totdat de moorden worden begaan. Het blijft dan helaas ook maar bij wat spetters bloed en word nergens interessant voor de gore liefhebbers.

De make-up van de moordenaar zelf vond ik dan wel weer wat hebben. Het deed me een beetje denken aan de stijl die ze gebruikten bij The Toxic Avenger voor Toxie.

Ook de soundtrack is dan weer van verbluffend sterke kwaliteit en ook de POV shots van de moordenaar zijn nog best sterk te noemen.

Helaas blijft de film over het algemeen een erg magere Friday the 13th ripoff...

Geen geweldige maar zeker wel vermakelijke en redelijk vroege slasher!

Naar wat ik heb gelezen via IMDB is de film al in 1978 geschoten en dus geen reactie op Friday the 13th (1980) maar op Halloween (1978)

Komt uit op Arrow. Maar als ik het zo lees, vraag je je af waarom.

Wat brengt Arrow toch een hoop rotzooi uit!

Ik heb het altijd al een vreemde poster gevonden. Het lijkt alsof de bijl in een ijsklomp gaat, maar het moet een vrouwelijke buste voorstellen?

Behoorlijke cult following, vergis je niet. De aankondiging werd heel positief ontvangen. Het is ook wel een film die de Arrow treatment goed kan gebruiken. Ben in ieder geval zeer benieuwd naar de herziening.

Juist die wijde range van releases maakt Arrow het beste label voor genreliefhebbers. One man's trash...

Mooie teksten Jeroen!

Toch wel een van de minste slashers die ik heb gezien. De editting is erg vreemd: sommige scene overgangen zijn wat onduidelijk, waardoor de film spanning verliest. Het gebruik van de stock footage vond ik wel grappig, het zet de juiste toon. Helaas bestaat de film voor een groot deel uit scenes die nergens naartoe gaan, of veeeeeel te lang uitgesponnen zijn. Daarnaast zijn alle personages echt compleet 1-dimensionaal uitgevoerd, dat zou geen probleem zijn, ware het niet dat de bodycount erg laag is en je een hele film tegen die mutsen aan zit te kijken terwijl ze ongelooflijk saaie gesprekken voeren die maar door en door gaan.Hier en daar een leuke kill, en een grappig einde kunnen de boel niet helemaal redden, maar wel een beetje.

Vreemd horrorfilmpje waarin een groep van drie koppels richting North Point vertrekken waar jaren geleden door een immense brandstichting een bepaalde groep mensen samen met de brandstichters zijn omgekomen. De legende zegt dat de jongste telg van de groep is kunnen ontsnappen maar gebrandmerkt is voor zijn leven en nu rondloopt in het immense woud om te moorden. Je krijgt een zeer lange opbouw van de tocht van de drie koppels gevuld met saaie dialogen en een beetje naakt. In het middenstuk krijg je een zicht op de gebeurtenissen in het verleden dat gemakkelijk weggelaten kunnen worden. Totaal geen meerwaarde en zelfs saai. Dan gaan we terug naar het heden en komt er eindelijk wat tempo in de film. De kills en de moordenaar zijn oké. Opmerkelijk zijn de vele opnames van dieren om bepaalde scènes te verbinden en om de titel te duiden. Ook de slow motion en de pov camerabeelden zijn tof. De slotscène werkt zelfs verrassend en een beetje komisch.

Voor de positieve punten toch een 6/10

Ik dacht dat ik de film Prey zou gaan zien uit 1977 maar dat plot kwam helemaal niet overeen met wat ik te zien heb gekregen. Ik heb dus de film "THE Prey" gezien 6 jaar later uitgebracht. Nu goed dan moet ik later nog maar eens op zoek naar de juiste "prooi". The Prey is typische jaren 80 slasher, een early kill dan een hele tijd opbouw en wat tieners die gaan kamperen en de kijker wordt vaak herinnerd dat iemand met niet zo een goede bedoelingen hen in het oog houdt. De regisseur doet hier weer wat interessante dingen met de camera door veel fauna en flora te filmen. Bij momenten lijkt het eerder dat je naar een natuurdocumentaire bent aan het kijken in plaats van een horrorfilm. Voor die job zou regisseur Edwin Brown geknipt zijn geweest voor het maken van een horrorfilm niet zo, maar zo zijn er wel meer. Redelijk lage body count weinig expliciet, een soort goedkopere versie van The Burning en dan bedoel ik vooral dat het trauma van de killer uit beide films hetzelfde is. Ergens krijgt de film ook wel applaus voor het verrassende einde.

Wat hou ik toch van dit soort rare slashers uit de 80’s!