The Pink Panther (2006)

Het is een schande dat deze film is gemaakt!

Peter Sellers is onvervangbaar en al helemaal niet door de absoluut NIET leuke en veschrikkelijke Steve Martin.

Waardeloze dampende drol van een film!

Matige film.

De humor lag helemaal niet in mijn straatje, het was me allemaal veel te flauw.

Soms was het wel grappig, maar toch kon ik om veel niet echt lachen.

Ik had verder ook niet echt iets met de acteurs, en het verhaal was simpel maar het is wel te doen, zeker voor mensen die dit soort humor kunnen waarderen.

2,5*

Hopeloos mislukte remake. Ultiem flauwe grappen waarvan ik haast niet kon geloven dat ze de film hadden gehaald. Afgrijselijke rol van Martin die hiermee toch wel erg opzichtig de fout in gaat. Twee glimlachjes (Newspaper! en de chinese vrouw) zorgen net aan voor 1 sterretje.

Ik vond de film wel leuk. Ik heb alleen de oude films van the Pink Panther (helaas nog) niet gezien, dus ik kan niet vergelijken.

Ik vond Steve Martin best een geinig rol neerzetten. Ik heb wel een paar keer moeten lachen om domme momenten. Het was allemaal niet super, maar zo slecht was ie zeker niet.

3*

Enigszins een veel te simpele film, de humor was best flauw en zelf soms nog redelijk voorspelbaar meestal deed het me een beetje denken aan Leslie Nielsen qua flauwigheid.

Slechte acteerprestaties, vooral dan van Martin, die blijkbaar geen zin/fantasie heeft om tegen de stereotiepen in te gaan.
Film die vooral is gemaakt om er zoveel mogelijk geld uit te slaan.
Af en toe waren er wel absurde situaties die in de smaak vielen denk aan die fietser die tegen een kraam botst en zo een ontploffing teweegbrengt

Al bij al is deze prent niets speciaal.

2*

Dit is m'n eerste Pink Panther film dus ik heb Sellers nog nooit gezien, maar ik vind dat Steve Martin een hardstikke sterke Clouseau. Humor is ontzettend simpel en voorspelbaar maar ik heb vaak hard op kunnen lachen. Alleen de hamburger grap was niet geslaagd. Beyonce speelt een leuke bijrol, als heeft ze van zingen meer kaas gegeten als van acteren. Een groot pluspunt was het AnimatieIntro. Erg leuk om te zien.

3,5*

Geen spek voor mijn bek ! Deze komedie stelt niks voor hoor. Ik zet het nog even op een rijtje :

- Een opeenvolging van oerdomme moppen en dito oneliners die verondersteld zijn grappig over te komen. Ik merk dan nog op dat al die moppen al ooit op het scherm zijn gekomen, of het nu Laurel & Hardy of Chaplin films zijn.
-Dit soort humor is op zich niet verkeerd... maar ze brengen het niet goed waardoor het zelden grappig overkomt.
- Jean Reno, die een rol van niks neerzet. Het enige dat hij doet, is achter Martin aanlopen en nu en dan eens wat stamelen. Is hij écht tevreden met zo'n rol? Blame it on the money...
- Het idiote gedoe rond "I would like a hamburger".
- Beyoncé in een film. Dat geeft ook geen spetters. Natuurlijk nog vlug bij de eindaftiteling een zagerig R&B nummer voor de promotie van haar volgende CD neem ik aan.
- Een kinderachtige toon voor een film die niet steeds voor kinderen lijkt te zijn (enkele toespelingen op sex) . Dus de regisseur vindt dat zijn eigen film voor een idioot publiek is?

Hier hou ik het erbij. 1* is ruim voldoende, want het eerste kwartier zat ik nog met verwachtingen dat het zou beter worden.

Oerdomme komedie met een nog dommere Steve Martin.

Vond er niets aan.

Iets beter als het schandalige vervolg.

en tenminste minder flauw en toch redelijk grappig.

2,5 ster

Een zwaar ondergewaardeerde film.

The Pink Panther is zeker geen topfilm, maar ik heb mij toch wel vermaakt. De hele film heb ik zitten lachen met de hilarische fratsen van inspecteur Clouseau. Maar soms worden de grappen wat te veel uitgemolken. Denk maar aan de hamburger en de wereldbol die losschiet.

Steve Martin zit geweldig in zijn rol. Zijn gezichtsuitdrukkingen zijn soms echt wel leuk. Het verhaal is niet veel soeps, maar door de grappen valt het niet zo wreed op.

Best een leuke film. 3.5*.

Leuk familie filmpje, wat in goede handen is gekomen van Shawn Levy, die meerdere familie/komedies op zijn naam heeft staan. Het verhaal wordt leuk neergezet met heel wat geslaagde (flauwe) grappen, met in de hoofdrol Steve Martin (Cheaper by the Dozen, The Big Year)

De cast valt verder heel erg op door de kleine rollen die er in verstopt zitten, zo zien we Jason Statham als trainer Gluant, en Clive Owen als agent 006.

Naast Martin speelt ook Jean Reno een grote rol in deze film, die we normaal gesproken niet zo snel in een komedie zien spelen. In de film is ook Byonce te zien, ze probeert te acteren en tegelijk te zingen, wel leuk om naar te kijken...

De film is dus zeker aan te raden!

Wat is dit toch een slechte comedy. Dit had ik totaal niet verwacht.

Steve Martin is over het algemeen wel een sympathieke vent en ik vind zijn films altijd vermakelijk. Maar wat speelt hij hier irritant zeg.. Ik begon me op een gegeven moment aan hem te irriteren. Of dit komt door het personage over door zijn acteerprestaties, ik weet het eigenlijk niet. Denk eigenlijk alle twee. Want als bijvoorbeeld Rowan Atkinson deze rol kreeg, was de film zeker grappiger geweest, of Leslie Nielsen. Deze Pink Panther valt ook wel wat te vergelijken met The Naked Gun filmsen Johnny English, alleen het verschil is dat de 2 laatst genoemde films 'wel' grappig zijn.

De grappen zijn gewoon voorspelbaar, niet leuk, niet grappig en kinderachtig. Heb in totaal 2 keer gelachen. Over het 'slechte' verhaal wil ik mij niet veel uitlaten, want dat was helemaal te voorspellen. Vooral bij zo'n soort comedy. De bijrollen waren opzich wel verassend, had namelijk Beyonce nooit in zo'n film verwacht. Na dit te hebben gezegd, ga ik toch het tweede deel bekijken. Belooft volgens de recensies ook niet veel soeps, maar ik ben toch klein beetje benieuwd en hoop dat grappen iets meer aanslaan!

2*

Heerlijke film! Heb zo gelachen, niet normaal. De humor is zo droog, dat je het zelf niet droog houdt. Ik had tranen van het lachen, wat een flauwe humor. En Steve, haha zijn personage ook, geweldig! Niemand had een grotere kluns kunnen spelen.

Dit is ook echt zo'n film die je totaal niet serieus moet nemen, zoals Mr. Bean. Gewoon kijken en verstand op 0.

Pijnlijk ..

Over het algemeen kan ik flauwe humor enorm waarderen (Hot Shots, Naked Gun, Johnny English), maar deze film is echt pijnlijk wat grappen betreft. Ongekend dat bijvoorbeeld een Jean Reno zich hiervoor laat lenen.

Er zitten een paar scènes in die zo gruwelijk slecht zijn dat het niet vertoond had mogen worden. Eigenlijk zijn de leuke grappen op 1 hand te tellen en dan ben ik nog mild.

Totaal wangedrocht met alleen Reno als positieve uitschieter.

1.5*

Redelijke film over inspecteur Clouseau die de moord op een voetbalcoach moet onderzoeken. Op zich is Steve Martin een goeie castingkeuze in de rol van Clouseau, maar Peter Sellers ging het toch beter af. Bovendien gaat zijn accent na een tijdje wel wat vervelen. De film kijkt best gemakkelijk weg en de humor is voor het grootste gedeelte geslaagd te noemen. Een kleine 3.0 sterren.

The Pink Panther, een film die uitkwam in 2006 en die ik destijds meerdere keren heb bekeken. Maar vorige maand keek ik de film na jaren weer eens. Sinds ik de film voor het eerst keek, samen met mijn ouders en broertje, roepen we als we het hebben over hamburgers vaak “Dambeguh!”, en dat is een referentie naar de film. Al vaak hebben mijn broertje en ik mijn vriend aan proberen te sporen ook eens The Pink Panther te kijken, maar dat deed hij niet. Tot hij vorige maand opeens zei “Zullen we anders The Pink Panther kijken? Het wordt tijd dat ik eens snap hoe het zit met die “Dambeguh”.

En zo zaten we vorige maand opeens weer voor The Pink Panther en een paar dagen later keken we ook deel 2 nog even. Ik besloot er een recensie over te schrijven. Als je echt graag even wilt lachen dan moet je deze film(s) kijken, want lachen is gegarandeerd. Train je lachspieren maar vast.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Steve Martin is een geweldige acteur en hij is geweldig als Jacques Clouseau. Om de haverklap lag ik weer in een deuk. Je moet de film vooral niet serieus willen nemen en ja de grappen zijn soms voorspelbaar, maar ze werken wel degelijk op je lachspieren. Clouseau is natuurlijk een fransman en Martins Franse accent is erg leuk. Ook de dynamiek met Jean Reno, die Clouseau in de gaten moet houden, is geweldig. Ze zijn goed op elkaar ingespeeld en ze zijn een heerlijk duo om naar te kijken.

Een voorbeeld van het soort grappen in de film is bijvoorbeeld dat Jacques Clouseau good cop, bad cop wil spelen tijdens het ondervragen, maar duidelijk niet doorheeft dat dit doorgaans door 2 personen gedaan wordt. Hij gaat de ondervraging dan ook in als bad cop, loopt de deur weer uit, en komt terug als good cop. Het feit dat hij altijd denkt dat er afluisterapparatuur in een kamer zit levert ook mooie momenten op. En ook is er een moment dat hij denkt dat er een vrouw aankomt en dit ook tot in detail beschrijft en het uiteindelijk een man blijkt te zijn en hem vervolgens gaat ondervragen of hij hakken in zijn tas heeft omdat hij kon zweren dat er een vrouw op hakken aankwam.

En natuurlijk de befaamde hamburger scène; de scène waarin hij normaal Engels probeert te leren, maar het woord hamburger niet normaal uit kan spreken en een reeks woorden opnoemt die in niks meer lijken op hamburger. En later komt dit ook nog weer terug wanneer Clouseau hamburgers het vliegtuig binnen probeert te smokkelen en de douane hem vraagt wat er in zijn zakken zit. Tsjah… dat betekent natuurlijk een groot misverstand gezien er geen woord dat als hamburger klinkt eruit komt.

Veel in de film berust op toeval dus je hoeft je hersenen niet te laten kraken over wie de dader is en wie de Pink Panther diamant heeft gestolen. Laat het gewoon lekker op je afkomen en lach. The Pink Panther 1 is duidelijk beter dan deel 2 – dat 3 jaar later in 2009 uitkwam -, maar ook deel 2 is het zien waard en enorm grappig. Kortom: is het tijd dat je lachspieren weer eens aan het werk gezet worden, ga dan The Pink Panther kijken. De film is ook zeer geschikt om samen met je partner of bijvoorbeeld met je ouders te kijken, maar ook in je eentje kun je ervan genieten.