Nightbeast (1982)

Don Dohler is de MacGyver van de Low-Budget Film!! Je kon hem een balpen geven, een stukkie cellofaan en een reep chocola, en hij boetseerde d'r een kicken sci-fi film van!

Naar voorbeeld van de onsterfeloze Edward Wood fiinancierde Don Dohler zijn films met voor een 'normale' film dagelijks koffiebudget, en wist er nog een goede sci-fi mee te maken ook! De effecten zijn natuurlijk ongeloofwaardig, maar wérken op hun manier wél! Het monster ziet er verrassend goed uit! Je vergeet soms zelfs even dat het een gozer in een glitter Aussie joggingpak is met een masker op z'n knar - maar dat geeft niet!!! Het is gewoon lachen! Heerlijk ongegeneerd genieten van de goedbedoelde acteerpogingen van de cast.

De 'liefdes'scene tussen 'het meisje' en de besnorde krullebol van een hoofdrolspeler -en dan bedoel ik NIET alleen z'n kopkrullen... maar óók z'n kippenborst, is een hilarisch hoogte/dieptepunt van de film!

Waarom de film 'NIGHTbeast' heet is me trouwens een raadsel. Het gros van de tijd banjert het beest gewoon door de zonbeschenen straten van Somewhereville USA. MAAR dat mag 'm de pret niet drukken! Dat is de charme van het enigma dat Don Dohler heet!

God hebbe zijn ziel, kijk naar de lol die wij nog altijd aan jouw prachtige pareltjes beleven, met die eeuwige goofy glimlach op je gezicht, Ome Don..

Erg leuke, goedkope, sci-fi/horror uit de kelder van de Amerikaanse b-film. Don Dohler weet precies wat de mensen willen zien: geweld, seks en monsters. En dat is precies waar hij de meeste aandacht aan besteed.

Aan mooifilmerij of goed acteerwerk doet Dohler niet. Nee hij levert gewoon een lekkere, soms smerige, film af die 80 minuten lang doorgaat en leuk blijft.

3,5*

Nog meer snorren. Nog een alien. Samen met Alien Factor was dit de double bill voor mijn brakke zondagavond. Je stapt zelden met een bredere grijns je bed in.. Wát een films. Ik vind Nightbeast, zijn derde feature film (door Troma uitgebracht), de betere van de twee. Verschil is klein, maar de vuurgevechten met talloze laserstralen en simpelweg de look van de alien zijn spot on. Als die slijmerige, misvormde alien-kikker in beeld is, dan is het feest compleet. Sla alle logica uit de weg, gooi er zoveel mogelijk seks en gore in en je hebt je handen vol aan deze Dohler trash. Op naar de volgende!

Prominent aanwezig in de jaren 80 videotheek, net als die andere Don Dohler-film: Fiend. En terwijl de Fiend-VHS hier een prominente plek in de boekenkast heeft, lieten we Nightbeast tot nu toe liggen.

Het blijkt zowaar het Don Dohler-meesterwerk! Tempo, zapp-pistool, alien in glitterpakje, bloed en gore. Enige dat enigszins te wensen overlaat is het acteerwerk en er is natuurlijk helemaal niemand die zit te wachten op allerlei romantische subplots. Verder coole 80's low budget horror SF.

Lachwekkend slecht en zeer goedkoop uitziende jaren 80 Horror / Sciencefiction film uit de stal van "Troma", de studio die grossiert in wansmaak zoals de vrij bekende Komedie / Horror film "The Toxic Avenger (1984)".

In dit achterlijke verhaal, draait het om een ruimteschip die door een botsing met een meteoriet neerstort in de nabijheid van een klein stadje in Amerika en uit het ruimteschip stapt een buitenaards monster uit, die het op de mensen gemunt heeft.

De vier woorden die vooral van toepassing zijn op deze film zijn, waardeloos, goedkoop (cast, speciale effecten en geluidseffecten), bloedig en lomp. Alleen het grommende monster is nog aardig gemaakt (man in rubberen pak, gespeeld door Christopher Gummer), welke ook lekker grof tekeer (zorgt o.a. ook voor wat goor, zoals darmen uit iemands lichaam en een arm welke wordt afgehakt) gaat tegen de mens. Degene die ook grof te keer gaat en dan tegen vrouwen, is Drago (Don Leifert). Hier en daar valt er ook wat bloot te zien in de vorm van borsten en billen (Monica Neff en Karin Kardian). Omdat het allemaal best belachelijk is, werkt deze film vooral op de lachspieren (al dan niet zo bedoeld door regisseur Don Dohler) en dat geldt zeker voor het einde, waarbij het monster ontploft door elektriciteit.

Van de cast had ik nog nooit gehoord (gelukkig ook maar), maar Tom Griffith (in de rol van Sheriff Jack Cinder) vond ik vanwege zijn krullig haar en snor wel wat weghebben van de bekende jaren 80 pornoacteur Joey Silvera. Over porno overigens gesproken, Karin Kardian (in de rol van hulpsheriff Lisa Kent, die een oogje heeft op Sheriff Jack) en de rondborstige Eleanor Herman (in de rol van Mary Jane, die de vriendin/vrouw is van burgemeester Bert Wicker), konden vanwege hun uiterlijk makkelijk uit de porno industrie afkomstig zijn. De eerste genoemde heeft ook een scène (waar ze eerste de gewonde Sheriff verzorgt, zich daarna uitkleedt en daarna met hem gaat neuken) in deze film, die zo uit een pornofilm zou kunnen komen.

Al met al een goedkope en waardeloze Horror / Sciencefiction film, die gelukkig met circa 75 minuten niet al te lang duurt. Na het einde is nog wat extra beeldmateriaal te zien (duurt circa 15 minuten), waarin o.a. Lloyd Kaufman (CEO of "Troma" en regisseur van "The Toxic Avenger") en Debbie Rochon (bekende actrice uit o.a. "Troma" films) aan het woord zijn (komt overigens niet veel zinvols uit beide personen) en waarin "Nightbeast" bloopers te zien zijn en ook nog een trailer van "Nightbeast".

Hoewel deze film verre van een goed is, is het wel goed te bekijken. En het is zo goed dat het ook de UK Sectie 3 “Video Nasties” lijst heeft gehaald! De film is een soort vervolg-remake van Dohler's eerste film The Alien Factor (1978) Met in de hoofdrol een cast van mensen waar niemand van heeft gehoord, daarvoor of daarna. (geestig ook dat de vrouw van de regisseur, Pam Dohler vermeld staat als "talentcoördinator") De film lijdt dus aan de gebruikelijke tekortkomingen van dit soort semi-amateurfilms; goedkope speciale effecten, houterig acteerwerk en het script is simpel. Alien stort neer op aarde en begint met zijn laser op mensen te schieten. De politie belt, iedereen in de stad die een pistool heeft, en gaan dan achter het beest aan. Na eerst dertig minuten van bijna non-stop cheesy pistool-en -laser -actiescènes, komt de film tot stilstand met een zinloos zij-plot over een motorrijder genaamd Drago, een zwembadfeest, (opgenomen in het huis van Don Dohler) en een seksscène. Duh het zijn de jaren '80 en elke no-budget heeft een seksscène, zelfs als het niet nodig was. Terwijl de meeste moorden te maken hebben met het vaporiseren van mensen, gooit Don Dohler er ook wat gore-effecten in om de dingen op te fleuren Het monster in zijn glitterpak ziet er geweldig uit (voor het budget natuurlijk) en de effecten zijn best bloederig. En die buitenaardse kostuum- en gore-werk zijn ontworpen door John Dods. Die later bekend werd voor zijn werk voor Poltergeist , Ghostbusters en Alien. En daarnaast componeerde de 16-jarige jongen Jeffrey Abrams de synth-soundtrack. Tja...inderdaad dat is dus 'DE' regisseur/Producer JJ Abrams....Goed was het misschien niet maar vermakelijk en met liefde gemaakt wel!