menu

20 Million Miles to Earth (1957)

mijn stem
2,96 (77)
77 stemmen

Verenigde Staten
Actie / Sciencefiction
82 minuten

geregisseerd door Nathan Juran
met William Hopper, Joan Taylor en Frank Puglia

Een ruimteschip dat terugkeert van de eerste bemande vlucht van Venus, crasht in zee en bevrijdt een klein monster dat toevallig aan boord was gekropen. Het monster blijkt echter een gevaarlijke Ymir te zijn, en als het beest volwassen is geworden, dreigt het Rome aan te vallen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=G8cpR6KjZMM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Zo maken ze ze tegenwoordig niet meer.

nathan_666
inderdaad

avatar van otherfool
2,0
Harryhausen's creatuur is prachtig als altijd, maar het verhaal is trager en heeft minder te bieden dan andere jaren '50 sci-fi films. De noodzakelijke liefdesrelatie is wel lekker vergezocht en er zitten een paar erg grappige scenes in (ongetwijfeld onbedoeld) maar ik had gehoopt dat het monster iets meer huis zou houden in Rome. Al met al toch een klein teleurstellinkje.

2*.

PS de trailer van de film die op de DVD staat is wel fantastisch!

avatar van BoordAppel
2,5
Leuk om gezien te hebben maar goed kan ik deze film niet noemen. Het is vooral de stop motion die het te bekijken maakt, verder heeft deze King Kong rip off weinig te bieden. Het verhaal loopt maar moeizaam, de romance die erin zit gaat nergens heen en het acteerwerk is meestal maar matig.

Wel grappig om te zien dat in de jaren '50 niemand echt raar opkijkt dat er buitenaards leven bestaat, dat lijkt iedereen zomaar te accepteren. Al is deze conclusie misschien een beetje voorbarig na het zien van slechts een enkele film. Maar nu ik toch bezig ben: kennis van andere planeten was ook niet echt aanwezig. Landen op Venus, daar kan je nu niet meer mee wegkomen denk ik.

2,5*

avatar van The One Ring
2,0
BoordAppel schreef:
Landen op Venus, daar kan je nu niet meer mee wegkomen denk ik.


Dat lijkt me juist een van de leukste elementen aan een film als dit. Heerlijke nonsens. En wat was het vroeger nog spannend toen we dachten dat er nog mannen op de maan woonden en we nog op Venus konden landen

avatar van BoordAppel
2,5
Dat lijkt me juist een van de leukste elementen aan een film als dit.

Dat klopt, juist omdat het vrij lachwekkend is zo af en toe. Sommige dialogen zijn ook echt te knullig. Het heeft z'n charme.

avatar van Madecineman
3,0
Madecineman (moderator)
Aardige ouderwetse ambachtelijke knutselfilm over een monster van de planeet Venus dat voor onrust zorgt in de grote stad. Klassiek en standaard "monster meets civilization", spektakel, rampenfilm materiaal (denk; King Kong, Godzilla). Stop-motion uitvoering van het wezen is bijzonder vakkundig gedaan, helaas kan dat niet altijd gezegd worden van het menselijk materiaal waarmee gewerkt wordt. Acteer en regie werk komt soms nogal amateuristisch over... maar ook dat geeft de film wel een bepaalde sfeer mee.
Best vermakelijk en zeker de moeite waard om eens te bekijken 3*.

Overigens kan ik mij herinneren dat ik ooit iets gelezen had over dat de populariteit van dit soort rampenfilms, met monsters uit de ruimte, in de jaren '50 zijn oorsprong vond in de koude oorlog en de angst voor een verwoestende russische aanval. Plaatst de nonsens uit dit soort films toch net in een wat breder perespectief.

avatar van Chainsaw
3,0
Chainsaw (moderator)
Vermakelijk filmpje met een lekker simpel onzin- verhaaltje en een hoop amusante knullige momenten. De film komt wat moeizaam op gang (mede door nogal wat houterig acteerwerk), maar heeft op een gegeven moment de smaak wel te pakken. Zodra de Ymir aan het huishouden gaat, kijkt de film heerlijk weg en bevat een aantal schitterende effecten.

Vooral het gevecht met de olifant zag er erg goed uit. Alleen had het irritante olifanten- geschreeuw dat het beest uitkraamt wel ietsjes minder gemogen, dat zat op bepaalde momenten nogal dicht tegen de irritatie- grens aan. Maar verder lekker amusant, dit. Ik ben in ieder geval overtuigd; ik wil meer werk van Harryhausen zien!

3 sterren.

avatar van italian
3,5
Wat 20 Million Miles to Earth zo vermakelijk en kijkbaar maakt zijn de hilarisch slechte pogingen tot oplossingen voor geldproblemen of gewoon fantasieloze ideeën. Enkele voorbeelden : het gemeentehuis van dat dorp is één of andere kruidenierswinkeltje met een bord waarop " Comune " staat geschreven of de aankomst van de soldaten uit de helikopter dat wel uit uit een WOII-documentaire blijkt geknipt te zijn... maar het zijn juist deze lachwekkende en, het woord is hier al vaak gevallen, knullige momenten die ervoor zorgen dat het amusant kijkvertier blijft zonder nooit saai te worden.
De manier waarop de cast zich, en vooral het verhaal serieus nemen dat intelligent wilt overkomen maar dat totaal niet is en daar ook niet in slaagt ( het beest heeft geen hart maar wel buisjes waardoor hij ook praktisch onverslaanbaar is... maar dan zien we toch dat hij ademt zoals een mens, en een mens heef toch een hart ! ) is ook weer een leuk staaltje onbedoelde camp !

In sterk contrast met dit alles staat het wezen van Harryhausen dat werkelijk de helft van alle digitalen monster en verwanten van de kaart veegt. Prachtige stop-motion technieken, ( het monster beweegt zich zo vloeiend ! ) en de andere special effects krijgen ook niet minder lof. Ook de scenes met de boer en de olifanten waren schi-tte-rend, ik denk dat ik zelf de haren op de armen van de boer zag in dat gevecht Het leek zo echt ! Niets oubolligs aan ! Wat een vakmanschap ! Had Ray nu maar met een goede regisseur gewerkt...

Oorspronkelijk was de film in kleur bedoeld, op aanvraag van Harryhausen zelf, maar de producers vonden het nodig dit genie te dwarsbomen. Er is wel een dvd-uitgave verschenen met een kleurenversie.

3.5* en ik wil meer van hem, Harryhause uiteraard, zien !

avatar van The One Ring
2,0
Het wezen van Harryhausen is de reden om deze film te gaan zien. Erg knap gemaakt. Vooral het gevecht tegen de olifant was top. Ik kan wel van zo'n vakwerk genieten.

Verder komt het vermaak vooral uit de knulligheid van sommige scènes. Het belachelijke gegil van de vrouwen bijvoobeeld, vaak juist op momenten dat er niet gegild hoeft te worden. Ook de voorspelbare dialogen en sommige belachelijke acteurs zorgden voor wat gelach. Maar jammer dat er niet meer was om te lachen. Ik hoopte dat het wezen Rome eens flink zou verbouwen, maar meer dan een brug en 4 pilaren vernielen doet hij niet. Het aantal doden is ook zeer laag. Jammer.

De film heeft ook wat King Kong-pretenties. Ook hier is het beest eigenlijk het slachtoffer van zijn eigen instincten in plaats van een kwaadaardig wezen en ook hier wordt getracht een gelijkwaardige semi-diepzinnige eindquote te plaatsen. Maar King Kong is toch duidelijk superieur.

Het leukste vond ik zelf het moment waarop we mensen na het monster gezien te hebben in paniek zagen rennen. Maar in plaats van van het monster weg te rennen, rende ze er naar toe. Erg knullig gemaakt dus. Eens te meer omdat niemand naar het monster kijkt. Hierdoor merk je toch wel dat er in het echt niet zo'n wezen stond tijdens de opnames.

Ik had hem al met al toch wat vermakelijker verwacht. Nu is het niets meer dan een film die leuk is voor af en toe een glimlach.
2,5*

avatar van italian
3,5
The One Ring schreef:
Het aantal doden is ook zeer laag.

Ik meende me te herinneren dat er zelfs niemand dood ging, enkel die boer en nog een andere man werden verwond.
Was deze film in de jaren tachtig gemaakt zou het een geweldig gorefeest geworden zijn.

avatar van The One Ring
2,0
Er worden een aantal mannen verpletterd onder wat stenen. Ik ga er niet van dat ze het overleefd hebben.

avatar van BASWAS
3,0
Uitspraak van Roy Harryhausen:

Fantasy is een droomwereld, een imaginaire wereld. Je wilt niet dat het echt is. Je wilt een interpretatie. En met stopmotion lijkt het nog sterker op een droomwereld, wat je niet lukt als je het te echt probeert te maken. Dat is de essentie van Fantasy, de realiteit transformeren in fantasie.

Als niet echt een groot liefhebben van Sciencefiction of Fantasy vond ik dit toch een alleraardigste film. Het heeft op een kinderlijke manier iets spannend en komisch tegelijkertijd. Juist de kunstmatigheid van het werkelijkheidsgehalte draagt bij aan een heerlijk licht gevoel van humor door o.a. het zichtbare bordkarton. Met het vele onaffe gedoe kon ik dus niet zo blijven zitten. De snaren van een piano moeten natuurkundig ook niet helemaal zuiver afgestemd zijn, om binnen een octaaf harmonieus met elkaar te klinken.

Wat me in 20 Million Miles to Earth beviel, is het samengaan van een gevoel van sympathie en afschuw voor het monster(tje). Het doet me denken aan het verhaal van Mary Shelley over Frankenstein. Haar boek heeft als hoofdpersonage ook een hulpeloze ziel in een vreemde omgeving die zich tegen zijn zachtmoedige aard in gedwongen voelt om mensen te doden, om daar naderhand dan weer enorme spijt van te krijgen. Die spijt gunt Harryhausen zijn eigen creatie echter niet, zijn alles slopend stop-motion beest moet in het filmverhaal met man en macht vernietigd worden.

Naast de speelfilm op de dvd ook de documentaire The Harryhausen Chronicles bekeken. Ik kende Ray Harryhausen niet. Ontzettend aardige man die een boeiende carrière achter de rug heeft. Deze werd in 1992 beloond met een Oscar voor al de prachtige visuele magie die hij in de loop der jaren tevoorschijn heeft getoverd op het witte doek. Allerlei korte fragmenten uit zijn loopbaan worden in de filmbiografie getoond. King Kong, die hij als jochie zag met zijn moeder en een tante, is voor hem een beginpunt geweest om op een heftige en zeer vruchtbare manier geïnteresseerd te raken in het gebruik van stop-motion.

In de documentaire wordt ook verteld dat er voor films, zoals 20 Million Miles to Earth, met een heel erg laag budget gewerkt moest worden. De knulligheden in de film worden daardoor nog wat meer acceptabel. Als uitgangspunt voor deze film met het aanvankelijk kleine lieve griezelige dier van Venus noemt Harryhausen de mens die geneigd is om alles wat hij niet begrijpt te verwoesten. Als een alternatief voor het Empire State Building in de film King Kong heeft hij gekozen om het Colosseum in Rome, het grootste amfitheater in het Romeinse Rijk, als locatie te gebruiken. Al met al dus een ontzettende leuke dvd, die het bekijken meer dan de moeite waard is.

avatar van Mochizuki Rokuro
2,0
Het is zo’n 10-15 jaar geelden dat ik 10-20 van dit soort ‘onzinnige-maar dikke pret’ Amerikaanse monster/sci-fi films zag als Amazing Colossal Man, Attack of the 50Ft Woman, Earth vs. The Spider en zo. Sommige hebben trouwens van, relatief, hogere kwaliteit, zoals: Them, Incredible Shrinking Man. De laatste maanden zie ik juist veel Japanse monsterfilms, dus vergelijkingsmateriaal te over.

Beetje tussenin-geval deze film. Het verhaal het acteerwerk is te beroerd voor woorden, veel Amerikaans sentiment, waarin gebrek aan respect en als idioom de voortstuwing der natie en civilisatie etc veel te veel de aandacht krijgen.Dat is in de Japanse films duidelijk anders. De slotquote is trouwens hilarisch.

Dat gezegd hebbende, want het gaat tenslotte over een Jaren 50-screamqueen-monster film… De animaties van het monster van Ray Harryhausen waren een hoogtepunt. Mooie bewegingen (in de Japanse films altijd mannen in rubber pakken, hier schaalmodellen animatie) en preteffecten, met name de ‘rotsen’. De finale in Rome is vooral noemenswaardig.

Leukst was eigenlijk dat op de (pakketservice) DVD naast de film een korte docu over Ray Harryhausen te zien is, met fraai oud werk van voor WOII en sprookjes animaties en andere monsters. Erg leuk.

avatar van Matchostomos
De mens vernietigt alles waar hij geen vat op krijgt, dat is de licht geforceerde boodschap die '20 Million Miles to Earth' ons alsnog wenst mee te geven. Net zoals de onnodige romance en het uiterst houterige acteerwerk mag dit echter met een korrel zout genomen worden, zodat we bovenal kunnen genieten van het vakmanschap van Ray Harryhausen.

In wezen is '20 Million Miles to Earth' ook meteen mijn eerste echte kennismaking met de man die stop-motion tot een geheel eigen kunst wist te verheven.
Het gevecht tussen de Ymir en de olifant is zondermeer een plezier om te mogen aanschouwen, maar het gevoel dat dit geen Harryhausen op zijn best was, bleef me constant bijstaan. Een gevoel dat door de documentaire op de dvd, 'The Harryhausen Chronicles', overigens bevestigd werd. Vervolgens ben ik dan ook bijzonder benieuwd naar de fantasie en verbeelding (waar het volgens Harryhausen tenslotte allemaal om draait), die hij in 'Jason and the Argonauts' en 'The 7th Voyage of Sinbad' tentoonspreidt.

Ten slotte was '20 Million Miles to Earth' niet alleen mijn eerste kennismaking met Harryhausen, maar eveneens mijn eerste kennismaking met het opvallend charmante genre van de monsterfilm, dat vooral dominant was in de laat jaren '50.
'Attack of the 50 Foot Woman' is daarbij de eerstvolgende die aan kijkbeurt zal onderworpen worden, al zal meer van dit soort 'curiosa' ongetwijfeld volgen.

2.5*

avatar van mikey
1,5
Ik heb hem niet af kunnen kijken omdat het zo infantief is geschreven... De dialogen zijn zo kinderlijk en de Italianen worden als domme boeren neergezet , de Amerikanen (allemaal een kop groter) als allesweters/kunners. Vreselijk. Jammer van het talent van Harry.

avatar van RuudC
3,5
Dit soort films vallen of staan met de kunsten van Ray Harryhausen. Vallen zijn stopmotions weg, blijft er praktisch niets over. Sommige monsterfilms hebben dan mannen in pakken, maar die vallen vaak eenvoudig door de mand. 20 Million Miles To Earth eigenlijk gewoon om het monster. Het verhaal is er omheen gebouwd en gelukkig nog redelijk onderhoudend. Dat heeft vooral als voordeel dat je tussen de monsterscenes door niet al te veel hoeft te vervelen. De opbouw is goed. Ik kan sowieso wel genieten van het simplistische van klassieke sciencefiction. Even op en neer naar Venus alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Men houdt er geen enkele rekening mee, dat leven op Venus totaal onmogelijk is. De film speelt zich geen seconde op Venus af, maar je moet tenslotte een reden bedenken waarom een alien op aarde terecht komt.

Gelukkig is het monster gaaf. Het gevecht met de olifant ziet er prachtig uit, al zijn ook dit niet de beste stopmotions die ik van Ray Harryhausen gezien heb. Liefhebbers moeten dit uiteraard zien. De finale is zonder meer de moeite waard.

avatar van Moviestar1979
3,0
De film gaat over een ruimteschip die vanaf de planeet Venus terug naar de aarde gaat.
Helaas storten ze neer in de zee.
Een paar vissersmannen zien dit voor hun ogen gebeuren, en proberen de overlevenden te helpen.
Niet veel later vindt de vissersjongen Pepe een cylinder met een onschuldig wezentje erin.
Tenminste.....het lijkt op een onschuldig wezentje.

Standaard monsterverhaal waarbij we o.a. moeten denken aan King Kong.
De film weet voor 1957 best wel te overtuigen, en kijkt lekker weg.

3,0 *

avatar van namingway24
3,5
Alleraardigste sci-fi film uit de hoogtijdagen van het genre.

Het monster is uiteraard het hoogtepunt van de film. Harryhausen is de meester van de stop-motion, en deze vroege creatie is erg mooi. Het beweegt niet helemaal soepel, maar dat is gewon inherent aan de techniek die gebruikt wordt. Wat er gebeurt met het monster is best tragisch. Het heeft in feite geen kwaad in de zin, en probeert zich alleen maar te verdedigen tegen die vreemde wezens die op hem schieten. Het enige punt van kritiek dat ik op het monster heb is zijn gebrul, een soort kruising van een olifant en een ander dier, dat op een bepaald moment een beetje op de zenuwen werkte. Maar verder, top.

Leuk trouwens, de locatie. Eens geen Amerikaanse stad, maar eentje in Italië. Van de stranden van Sicilië tot aan het Colloseum in Rome is het veel leuker om naar te kijken dan die saaie flatgebouwen. Vaak staan de acteurs wel voor een green screen, wat wel wat afleidt, maar voor de rest was de verandering van locatie wel even een verademing. Natuurlijk ontkom je er niet aan dat de Italianen zelfs onderling Engels spreken, maar dat is nou eenmaal gewoon voor Amerikaanse producties.

Verder is dit een film van vóór de eerste maanlanding, maar komen de astronauten gewoon eventjes van Venus! Ach, wisten de makers van de film veel hoe de wereld er ruim tien jaar later voorstond. De technische praat is natuurlijk wel erg leuk allemaal, gewoon typisch fifties science fiction.

Het eind van de film is een kopie van King Kong, met het monster op het Colloseum in plaats van de aap op het Empire State Building. Maar daar voor krijgen we wel lekker wat destructie en een heus gevecht tussen het monster en een olifant (die trouwens minder als een olifant klinkt dan het monster! Dat zie je toch niet elke dag, en dat houdt het ten minste leuk Wat ik wel kon missen was het romantische subplotje, maar ook dát is weer typisch voor die periode, dus vooruit.

Gewoon een erg leuke sci-fi voor een druilerige middag...

avatar van alexspyforever
3,0
Deze minder bekende monsterfilm moet je niet gaan zien omwille van het verhaal of de karakters. Godzilla die enkele jaren eerder verscheen oogt een stuk spectaculairder maar ook dit monster mag er best zijn. Leuk idee om even te laten zien hoe het monster geboren wordt, telkens wat groter en ook gevaarlijker wordt. In tegenstelling tot Godzilla is dit geen monster uit de prehistorie maar afkomstig van de planeet Venus en niet kwaadaardig tenzij het wordt aangevallen. En wat doen die domme mensen natuurlijk? Het monster is net als Godzilla door zijn geschubde huid bijzonderlijk moeilijk te kwetsen. Het is vooral uitkijken naar de actiescènes met het monster en die maken de film zeker de moeite waard. Zo zijn er momenten die me ook aan King Kong deden denken: gevecht met een olifant, staan op een hoog gebouw hier het amfitheater in Rome .

3,0
geplaatst:
Aandoenlijk knutselwerk van Ray Harryhausen, waarschijnlijk met veel geduld gemaakt. Ik vond het monster eerder een zielig schepsel dan een griezelig creatuur. Op de blu-ray disc van Powerhouse Films / Indicator staat tevens een subliem ingekleurde versie van deze oorspronkelijk in zwart wit opgenomen film. Er komen op het laatst nog een aantal verrukkelijk ijzingwekkend gillende dames in de film voor. Drie verdiende sterren.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:55 uur

geplaatst: vandaag om 14:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.