La Morte Vivante (1982)

Mijn tweede Rollin is weer een geslaagde kijkervaring.

Aparte variant op het zombie-thema die echter veel te lijden heeft onder het lage tempo, maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt door de degelijke gore en het prachtig einde.

De acteerprestaties waren inderdaad niet van een hoog niveau en het feit dat het meisje er nog uitstekend uitziet na meer dan 2 jaar dood te zijn geweest is wel een enorme blunder, maar de sfeer van het Franse platteland in combinatie met (zombie) horror is dan wel weer geslaagd.

Op naar de volgende Rollin.

Na het geweldige Requiem For A Vampire is dit mijn tweede Rollin.

En ik geloof dat het mij wel ligt Rollin's combinatie van sex en horror.

Hou rekening met niet al te sterk acteerwerk (die Amerikanen zijn duidelijk Fransen) en een relatief laag tempo.

Maar sfeer te over, erotiek en paar fijne geslaagde gore-scenes.

Beetje een kruising tussen Nacht van de Wansmaak en arty.

Een romantische lesbische zombie-film.

En bij mijn weten de enige film in dit sub-genre.

La Morte Vivante rust vrijwel volledig op sfeer en setting welke allebei best aardig is, want de acteerprestaties en het verhaaltje daarbij zijn natuurlijk bedroevend. Het bloot is daarbij ook alles behalve functioneel te noemen, maar een miskoop kon ik deze 'Vampire Edition' niet noemen.

Want op zich is deze film van Jean Rollin wel een ervaring te noemen. De film uit de jaren 80 heeft bevat bedroevend slecht acteerwerk waar je alleen al bij de Amerikanen ziet dat het gewoon Fransozen zijn. Ook valt het vrouwelijk schoon toch ietwat tegen, want qua bloot is er genoeg, maar een doodgewone hetero man zal hier niet echt van genieten.

Het verhaaltje is natuurlijk ook simpel zat, maar toch wist het mij als kijker best te interesseren. Echt saai werd het nergens, en bij vlagen mooie muziek maakt dit alles nog best een aardig filmpje. .De sfeer is in orde en het kasteel ziet er van binnen mooi uit.

Een mooie finale bevat La Morte Vivante wel trouwens, want de gore is hier schitterend 'smerig' in beeld gebracht en het is zelfs redelijk overtuigend wat er gebeurd, halve ster erbij!

Wordt weleens de beste film van Jean Rollin genoemd. Verhaaltechnisch valt die stelling inderdaad te verdedigen, aangezien het scenario meer diepgang en emotie bevat dan de rest van zijn films. Aan de andere kant spreekt het gebrek aan "sfeer" (hoe subjectief wil je het?) niet bepaald in het voordeel van de status van deze film. Het grootste deel is gefilmd bij daglicht en mist daardoor het authentieke gothische karakter dat bijvoorbeeld Fascination wel heeft. Ik heb ook de indruk dat nachtopnames meer Rollin zijn ding zijn, want het valt me op dat deze, mede door goede belichting, veel beter geschoten zijn.

Verder blijft Rollin een eigenaardige man en The Living Dead Girl bijgevolg een eigenaardige film. Smerig ook, met momenten, al zijn de effecten te goedkoop om indruk te maken. Veel bolognèsesaus en bloedpompjes die te opzichtig in beeld komen. Eén troef maakt deze prent toch het kijken waard: de bloedmooie Marina Pierro (de brunette).

Zowaar één van zijn betere films

Jean Rollin heeft een vreemde aantrekkingskracht op mij. Indertijd ooit eens een poging gewaagd met Fascination, die me vrij redelijk beviel, en nadien op wat rommelmarkten/acties van FRS eens wat meer van zijn oeuvre aangeschaft. Een aanschaf die tot nu toe nog niet echt zijn geld waar was want Requiem for a Vampire en Lips of Blood konden allebei op een volledige 1* rekenen terwijl The Nude Vampire er een halfje extra wist bij te sprokkelen. The Living Dead Girl is de voorlaatste film die ik nog uit mijn collectie moet zien.

En het is na Fascination zowaar het beste wat ik tot nu toe ben tegen gekomen. Grapes of Death kan daar misschien nog over gaan doordat Rollin het daar ogenschijnlijk over een compleet andere boeg gooit maar soit. The Living Dead Girl is echter nog altijd geen goede film. Wat al wel sowieso een pluspunt is, is dat de Fransman zich hier niet laat verleiden tot meer naakt dan wat anders, zeker Requiem for a Vampire veranderde na een tijd in een notoire porno. Hij gaat hier meer de verhalende toer op en uiteindelijk blijkt het nog niet zo'n slecht concept te zijn. Wat Catherine nu juist moet voorstellen is me nog altijd onduidelijk want een zombie is ze niet (daarvoor is ze te verzot op bloed) en een vampier is het ook niet (ze slaapt niet in een doodskist en kan perfect in de zon lopen) dus laten we het maar houden op een mengeling van de twee, namelijk een Zompier zoals Xander Harris er ooit een samenstelling van maakte. De climax kan er dan ook zeker en vast mee door en het is zonde van het trage tempo dat de film er op nahoudt waardoor de 86 minuten wat beginnen te slepen.

Verrassend genoeg wel wat gore in The Living Dead Girl. Fascination komt hier nog het dichtste bij in de buurt denk ik, al is het ook alweer een tijd geleden dat ik die nog heb gezien, maar het ziet er allemaal nog niet zo slecht uit. Beetje knullig soms maar liever dit soort effecten dan met de computer. Alleen zonde dat de cast weer van een bedroevend niveau blijkt te zijn. Het is niet het slechtste dat ik heb gezien in één van Rollin's films maar de Engels pratende Fransozen zijn toch wel erg slecht. Hier en daar ook nog wat continuïteitsfoutjes (Barbara die een camera weggooit en opeens een andere rond haar nek heeft hangen) maar gelukkig ook nog wat schoon vrouwvolk en dat is altijd mooi meegenomen. Die Rollin wist ze wel te kiezen in ieder geval.

Jaja, een verdubbeling in score ten opzichte van zijn twee vorige films die ik heb gezien maar het resulteert nog altijd wel in een onvoldoende. Gelukkig zijn de DVDs uitgebracht in een heerlijke editie met mooie covers dus ze staan wel mooi in de collectie. Of dat genoeg is om hier een nieuwprijs van 10 euro aan te betalen? Voor mij alleszins niet.

2*

Film die het moet hebben van wat kills, wat gore en vrouwelijk naakt. En ook een beetje van de aardige setting. Kasteel en crypte. Beide sfeervol.

Het verhaal is erg mager. Veel meer dan 'vrouw staat op uit de dood en heeft behoefte aan vlees en bloed' is het niet. Regisseur Jean Rollin heeft aan dit povere gegeven voldoende om er 86 minuten film mee te vullen. Dat zijn veel minuten. Het bekijken van de film, die zich strikt houdt aan dat ene plotgegeven en geen enkel verrassend zijpad inslaat noch enige karakterverdieping toepast, valt dan ook niet mee.

Gelukkig wordt er gemoord en is er gore. Goed uitziende smerigheid met spuitend bloed en afzichtelijk rauw vlees dat met smaak verorberd wordt. Het zijn de hoogtepunten in de film.

Het acteerwerk is van bedenkelijk niveau. Theatraal en lachwekkend into character. De actrices zijn duidelijk niet geselecteerd op hun acteertalent. Meer op hun fysieke talent. En die fysieke mogelijkheden worden flink geëxploiteerd. Niet per sé vervelend, maar als middel om de film naar een hoger plan te tillen werkt het niet.

Wonderbaarlijk trouwens hoe gemakkelijk die vrouwen steeds hun kleding verliezen. Deed me denken aan een comic/cartoon over een geheim agente die bij het minste of geringste met een kledingstuk bleef haken achter een spijker en op die manier steeds eindigde in haar ondergoed. Beetje minder uitdagend dan het gedrag van de dames hier, maar de strip was volgens mij Brits en dus iets braver. Kan trouwens best zijn dat de beschrijving niet helemaal klopt, hoor. Als het opgeroepen beeld maar duidelijk is.

Hoe dan ook, "La Morte Vivante" is niet veel meer dan tijdverspilling.