Trading Places (1983)

Regisseur John Landis slaagt erin om het oude concept van de rolverwisseling nieuw leven in te blazen. Erg geslaagde satirische komedie die de carrière van de toen nog niet zo bekende Eddie Murphy (het was zijn tweede filmrol na 48 Hrs) een heel eind vooruit hielp. De koele, gedistingeerde Dan Aykroyd vult hem voortreffelijk aan...

Doorbraakfilm voor Murphy is wel grappig, maar mist een beetje scherpte en venijn. Weinig bijzonders derhalve.

2,5*.

Ik vond het wel een vermakelijke film. Eddie Murphy speelde helemaal niet irritant, en ik vond hem soms zelfs erg grappig. Van Dan Aykroyd had ik net iets meer verwacht, maar ook hij leverde een geweldige prestatie op. Het verhaal was ook wel goed, zeer geschikt voor een komedie maar wel helaas soms erg saai. Misschien geen top komedie (wat uiteraard ook niet altijd hoeft), maar wel een leuke kerstfilm.

3,0*

Ps : 3 naar mijn mening leuke momenten in de film :

- Dat Dan Aykroyd zich verkleed als kerstman en allerlei eten is mee aan het smokkelen.
- Dat Eddie Murphy heel erg zit op te scheppen over hoe sterk hij is in de gevangenis.
- Dat Dan Aykroyd in de bus op een vrouw spuugt, zodat ze op een andere bank gaat zitten.

Goede komedie met een uitstekend uitgangspunt en erg leuke personages. Landis zorgt ervoor dat de film, met een script dat makkelijk de melodramatische en moralistische toer op had kunnen gaan, lekker fris blijft en geen seconde te lang duurt. Prima komedie en goed acteerwerk van twee komedie giganten op hun hoogtepunt.

3,5*

Een erg vermakelijk en goede film met Akroyd en Murphy die allebei goed in hun rol zitten. Het verhaal is aardig simpel maar wel leuk om te volgen. Verder vond ik het einde ook wel mooi.

3,5*

Eigenlijk een hele slechte film, maar met wel degelijk een hoog amusements gehalte! Akroyd en Murphy zijn beide geknipt voor de film, heb met plezier gekeken. Af en toe net iets te flauw, maar top voor deze kerstdagen. Volgend jaar weer

3*

Ben nooit een enorme liefhebber van Eddie Murphy als komiek, laat staan in films. Trading Places viel me echter reuze mee. Landis' herkenbare eighties feel pakt netjes uit en alhoewel de echte hilariteit uitblijft is de film vlot, onderhoudend en in ieder geval niet vervelend. Hij vervalt niet in valse sentimentaliteit of vervelende moraliteit, en dat vind ik voor een film in dit genre al heel wat. Trading Places viel me erg mee.

Eddie Murphy is wel grappig maar niet dat je krom ligt. Wel vind ik Dan Aykroyd een irritante acteur. Een van de mindere films met Eddie Murphy.

Als je dan nog eens een film tegenkomt waar Eddie Murphy niet overdrijft, wordt het wel door een ander verprutst. Veel kinderachtige acteerprestaties (The Dukes, de vrienden van de club, de collega's, ...) tot zelfs irritant bij Dan Aykroyd. Af en toe wel eens een glimlach, maar het niveau ligt wel erg laag. Raar is dat een preuts Amerika met het toelaten van wat naakt door Jamie Lee Curtis, blijkbaar niet echt mikte op kinderen met deze film. Waar het volgens mij eerder voor bedoeld is. Leuk om te zien, maar je mist niets.

Typische Landis kerstfilm. Cinematografisch ziet het er niet gelikt uit maar zijn timing is perfect. Hij weet elke film in een logische volgorde neer te zetten waardoor het overzichtelijk blijft. Hij weet ook precies de humor te doseren en weet een verhaal vlot te vertellen. De cast was ook dik in orde. Murphy, Aykroyd en Curtis zijn geboren voor dit werk. Ook Don Ameche, de Mortimer van de Duke Bros was soms hilarisch. De droge Coleman was ook lachen. De eerste scene met Billy Ray was lachen geblazen en hij bleef de hele film grappig. De film is inmiddels 27 jaar oud maar dat kon de pret niet drukken. Grappig trouwens dat Landis in al zijn films altijd een klein rolletje speelt. Curtis zag er soms adembenemend uit...

Ik heb deze film heel vaak gezien, maar de laatste kijkbeurt dateert alweer van enkele jaren geleden. Wat me nu opvalt t.o.v. vroeger is de humor, die soms best grof uit de hoek en verrassend kan komen. Dit werkt duidelijk in het voordeel van de film. Al is het wel jammer dat ook overacting een beetje bij deze tijdsperiode hoort. Af en toe gaat Murphy wel een beetje over de schreef.

Het verhaal is gelukkig behoorlijk idioot en valt amper serieus te nemen, iets wat de film wel ten goede komt. Jammer dat het wel verplicht moet eindigen met een happy end, iets wat niet helemaal in het beeld van de film past.

3*

Hij is op zich wel geinig. Het verhaal is leuk in elkaar gezet en ook Eddie Murphy is goed op dreef. Helaas vond ik de personages toch te overdreven naar mijn zin waardoor het geheel af en toe tè hysterisch werd. Maar om deze film met wat oudere kinderen te kijken is dit best wel een aanrader. Voor hen is dit zeker wel leuke humor. Maar voor volwassenen vind ik het iets te kinderachtig en overdreven.

Regisseur John Landis weet met Trading Places in ieder geval een heerlijk jaren ’80 sfeertje te creëren.

Het concept is prima en wordt op een subtiele en vakkundige wijze uitgewerkt, waarbij de diverse sentimentele valkuilen mooi worden omzeild. Zowel Eddie Murphy als Dan Aykroyd behoren niet tot mij favoriete acteurs, maar hier doen ze het beiden erg goed. Naast hun goede rollen bevat trading Places nog diverse andere leuke personages, waarbij de Duke Brothers zeker niet onvermeld mogen blijven.

Het grappenniveau is goed en de films is soms lekker grof en verrassend. Daarnaast voelt het allemaal erg verfrissend aan en ondanks dat het allemaal wat te gemakkelijk eindigt, is het wel een film, waarbij ik de gehele speelduur met een glimlach naar zit te kijken. Trading Places heb ik overigens al diverse malen gezien, maar heeft nog altijd niet aan kracht ingeboet, blijft een grappige komedie en duidelijk één van de beteren in zijn genre.

Altijd leuk om weer een keertje voorbij te zien komen.

3,5*

Aardig verhaal, aardig geacteerd (al ben ik geen grote fan van Eddie Murphy), maar eigenlijk kabbelt de film de hele tijd voort. Nergens wordt het echt spannend, grappig of iets dergelijks. Maar gewoon wel aardig om een keer te zien.

Leuke en originele komedie uit de jaren ’80 die vandaag de dag nog altijd leuk is en vaste prik is rond de feestdagen. Het komisch talent Eddie Murphy is in topvorm in deze film en is bij vlagen hilarisch als armoedzaaier met een grote mond die het fortuin in zijn schoot krijgt toegeworpen. Tegenspeler Dan Aykroyd is tevens prima in zijn rol en juist het omgekeerde meemaakt; van rijke kakker uit de hogere sociale klasse die alles verliest en daardoor een sloeber wordt waar niemand mee te maken wilt hebben. Mocht er destijds nog twijfel over bestaan, toont Jamie Lee Curtis aan dat ze fysiek een gezonde meid is en ook op komisch gebeid aardig meekan. Verder mogen Paul Gleason als Beeks en Jim Belushi als dronken feestganger, niet onvermeld blijven waarbij met name het personage Beeks een heerlijke, no nonsens eikel is. Met een speelduur van bijna twee uur is Trading Places zo weer voorbij waarin het sociale experiment uitstekend aan de twee kanten wordt belicht en toch nog een goede afloop krijgt.

Trading Places is zo rond kerstmis altijd wel op tv, vrij consistent als je bij de statistieken hier kijkt. Desondanks had ik er nooit meer dan een paar glimpen van opgevangen. Deze feestdagen dan toch maar eens van de gelegenheid gebruik gemaakt. Het is immers toch een film die geliefd lijkt te zijn bij veel mensen.

Helaas viel het een beetje tegen. Het is op zich best onderhoudend, maar nooit echt bijzonder. Ik had vooral het gevoel dat de grapdichtheid wat laag lag en dat een film als deze waarschijnlijk sowieso baat heeft bij een vlug tempo, met wellicht vliegende dialogen en eventueel manische slapstick. Nu blijft het allemaal wat te veel ingehouden. Vooral aan het begin vroeg ik me af wanneer het komische aspect van de film nu echt zou beginnen. Wat ook niet helpt is dat Aykroyd zijn rol op de meest makkelijke manier speelt en nogal flauw is.

De meeste pret komt wat mij betreft van Murphy (uit de periode dat hij nog scherp was) en vooral van oude rotten Bellamy en Ameche, die echt het meeste maken van hatelijke heren en genieten van hun scherpe woorden. Vooral Ameche weet goed tegelijk een gentleman als een klootzak neer te zetten, iets wat Aykroyd aan het begin van de film niet lukt, wellicht omdat hem de klasse ontbreekt die Ameche wel heeft.

2,5*

Ik denk niet dat dit nog voorgesteld hoeft te worden. Heel goede komedie onder het "geld maakt niet gelukkig" motto. Het was al lachen met Murphy wanneer hij 2 flikken probeert te overtuigen dat hij in Vietnam heeft gevochten... I was Agent Orange!! Ook de hele farce over de wissel van plaats tussen de rijke Winthorpe en de schooier Billy Ray is een aanstekelijk idee. Ook lachen met Aykroyd als psycho-kerstman en de gorilla-joke. Dit blijft een erg leuke komedie met eenvoudige doeltreffende moppen die ik hier niet als flauw ervaar. En Curtis haar lekkere tietjes krijg je er als bonus bij. Persoonlijk vind ik deze Murphy in zijn beginperiode het allerbest. Na het jaar '90 bakte hij er niks meer van... Ameche en Bellamy als de twee oude vrekken worden gemist. Zonder hen zou deze film ook niet geweest zijn wat het is.

Geinige en vooral sympathieke comedy uit de 80's waar Murphy en Aykroyd schitteren en als klap op de vuurpijl gooit Curtis ook nog eens twee assets in de strijd. Niet verkeerd hoor. Het plot zit weliswaar gekunsteld in elkaar en qua toon is het een belerende film, maar dat kan de pret niet drukken. Prima vermaak dus.

Goeie film over twee steenrijke, oude heren die een weddenschap met elkaar aangaan. Een leuk gegeven waarbij de levens van twee totaal verschillende mannen ongewild geruild wordt, levert hier een prima en onderhoudende comedie op. De hele cast doet het leuk, maar Eddie Murphy valt toch het meest op.

"Merry New Year!'

Erg leuke 80s komedie voor de periode tussen Kerst en Nieuwjaar. Twee rijke bankendirecteurs maken een weddenschap, een van de twee wed dat hij van een succesvolle zakenman een crimineel kan maken en van een crimineel uit de getto een succesvol zakenman.

Dan Aykroyd was geniaal als de verwende kakker Louis Winthorpe III, met name karakteristiek hoe hij hart gaat praten als hem onrecht wordt aangedaan. Eddie Murphy zorgde natuurlijk voor de nodige grappen en was oprecht hilarisch. Verder vond ik Denholm Elliott (Raiders of the Lost Ark) leuk als de butler en was het ook geinig om Jamie Lee Curtis weer eens te zien na haar rol in Halloween.

De film schuwt geen clichés en heeft van die lekker typische shots en dialogen. Het gebruik van klassieke muziek en het ingewikkelde beurssysteem zijn dingen die je niet zo snel in hedendaagse Komedie-films zult zien. Uiteindelijk heeft deze bespotting van het kapitalisme, toch weer een typisch Amerikaans einde, geen gezeik iedereen rijk. Erg vermakelijk met een aantal grappen waar ik echt van moest lachen.

Lekkere jaren 80 comedy, met een goede cast die elkaar perfect aanvullen. Het verhaal kent een prachtig onderhuids stekeltje. De upperclass, die denken dat alles om hen draait en dat zij de levens van anderen kunnen bepalen. Alle acteurs zijn goed op dreef, Murphy die in deze film nog geen stereotype rol neerzet, Akroyd als snob die door schade en schande leert te knokken, goede rollen van Bellamy en Ameche als de broers, een prachtige Jamie Lee Curtis, niet alleen om haar uiterlijk gecast, maar ze kan ook nog eens acteren. Maar de mooiste rol is die van Elliot, aan de ene kant de stiff upper lip butler, aan de andere kant de hartelijke ietwat naieve vriend.

Deze wordt ongeveer elk jaar wel een keer tegen oud en nieuw uitgezonden, ga deze dan ook zeker weer kijken.

“Looking good, Billy Ray!”

“Feeling good, Louis!”

Degelijke komedie. Murphy mag weer helemaal los gaan en met zijn charisma en gezichtsexpressies is hij weer op zijn best. Maar ook Dan Aykroyd en Jamie Lee Curtis zijn erg sterk. Het plot is wat gewoontjes en er komt een hoop flauwekul langs. Sommige grappen zijn van een bedenkelijk niveau en in het midden zakt de film wel erg in. Het verhaal heeft potentie, maar dat komt er maar op een paar momenten echt uit. De acteurs redden de film.

Regisseur John Landis blaast nieuw leven in het oude thema van "De prins en de bedelaar". Centraal staat de vraag of aangeboren eigenschappen zwaarder wegen dan sociale omstandigheden.

In dit verhaal vragen twee schatrijke senioren en broers, te weten Randolph Duke (Ralph Bellamy) en Mortimer Duke (Don Ameche), zich via een weddenschap af of een goede zakenman wordt gemaakt of wordt geboren. Om dit uit te zoeken, laten ze hun verwende accountant Louis Winthorpe III (Dan Aykroyd) opdraaien voor een misdaad, die hij niet heeft gepleegd en zorgen ze ervoor dat hij in de goot belandt. Zijn baan wordt daarbij overgenomen door straatschooier Billy Ray Valentine (Eddie Murphy), om te kijken of Louis afdaalt naar de criminaliteit en of Billy Ray zich kan redden in de aandelenhandel.

Uitstekende amusante en vermakelijke Komedie film, met een doordacht verhaal, snelle grappen en voortreffelijke vertolkingen. Vooral het eerste uur is zeer goed en daarna wordt het minder, maar wel nog altijd leuk genoeg om te zien (o.a. de scène met de gorilla, zowel een echte als iemand in gorillakostuum, in de trein). Ralph Bellamy, Don Ameche, Dan Aykroyd en Eddie Murphy (toen hij nog leuk was in de jaren 80) worden vaak geroemd om hun vlijmscherpe werk in "Trading Places", maar het waren juist de bijrollen van Jamie Lee Curtis (die ook topless te zien is) als hoertje Ophelia met het hart van goud en Denholm Elliott als butler Coleman, die een British Academy Award uit het vuur sleepten.

Al met al nog steeds een leuke en vermakelijke jaren 80 Komedie film, met Eddie Murphy in één van zijn eerste rollen.

John Landis is prima in het maken van niet-subtiele puberale ongein. Het is alleen jammer dat hij de boel altijd enorm moet rekken. Zo ook in Trading Places, een sympathieke komedie met een hoop over de top typetjes en karikaturen, de film oogt vaak meer als een live action tekenfilm. Dat levert geestige sequenties op, maar is met bijna 120 minuten ook vrij vermoeiend, als de film de hele tijd maar van scène naar scène blijft hoppen als een reeks sketches. Zo neemt Landis héél veel tijd voor één grapje met een gorilla, die niet eens geestig is. Dat daar zoveel onnodige tijd in moest zitten. Sowieso zijn de grappen met lange opzet uiteindelijk een stuk minder geestig dan de vaak wat kleinere momenten, zoals Dan Aykroyd als kerstman of alle scènes met Denholm Elliott. En godzijdank stamt deze film uit de tijd waarin Eddie Murphy nog niet meerdere typetjes moest spelen.

3 sterren.

“I had the most absurd nightmare. I was poor and no one liked me. I lost my job, I lost my house, Penelope hated me, and it was all because of this terrible, awful Negro!”

Een heerlijke komedie film met Murphy in de hoofdrol. Ik heb me eigen erg vermaakt ens soms goed gelachen om de komische act die hij wederom op weet te zetten. ‘Trading Places’ is echt typisch jaren ’80 komedie en ik hou er wel van. Grof en soms kurkdroog met hier en daar een enkele racistische opmerking die wel kan (je beschadigt er niemand eigenlijk mee) en toch nog aardig wat dames die topless verschijnen in de film, ze zijn er duidelijk niet vies van en het komt heerlijk in beeld. Jammer dat tijden zo veranderen, nu niks meer mag en kan. Achja, daar verder geen discussie over maken: de film kijkt prima weg, en is een leuke komedie waar je wel van moet houden.

De film had ik hoofdzakelijk uitgekozen omdat er een lichte kersttint aan zit, dit brengt toch wel een beetje ten goede hoe de sfeer er momenteel bij hangt, want dat is één en al kerst op het ogenblik. De sfeer is dus erg leuk maar ook het verhaal vond ik vermakelijk. We volgen een zwever (Murphy) en een zakenman. Op een dag komen de twee in aanraking als de zwerver vals beschuldigd word van diefstal maar even later op borgtocht toch nog vrij komt. Twee broers hebben een weddenschap gepleegd om de zwerver een goede zakenman te laten worden. Ondertussen is Louis in een tocht om van rijk naar erg arm te gaan waar alles tegen zit. Hij zet echter alles op alles om zijn baan, huis en leven weer terug te krijgen terwijl Ray er achter komt wat er nou precies aan de hand is. De twee gaan samen werken om vervolgens de twee rijke mannen van de troon te stoten.

Dan Aykroyd en Murphy spelen beiden hun rol erg leuk en vooral goed. Met erg veel leuke komedie scenes er in verwerkt. Ook vond ik Jamie Lee Curtis het leuk doen die echt een prachtig lichaam had destijds, en ook de badkamerscene- vond ik niet verkeerd. Een boeiende en leuke cast.

Ja, de film is geslaagd. Ik heb veel gelachen om een paar domme dingen, en het is in het algemeen gewoon erg vermakelijk. Het verhaal is leuk, het concept ook.

3.5*

Beetje gemengde gevoelens. Het begin is zonder meer het best, als Winthorpe en Valentine worden geïntroduceerd -met de klassieke scène "I can see! I've got legs!"- en als langzaam het duivelse plannetje van de twee oude heren vorm begint te krijgen is het zowel komisch als bijtend. Ook vond ik Aykroyd echt geweldig als grommende kerstman. Vanaf het moment dat Valentine achter de waarheid komt zakt het helaas in, met als dieptepunt die verkleedpartij in de trein en dat gedoe met die aap. Ook de finale op de beurs werkte niet, eigenlijk had de film toen ook al lang afgelopen moeten zijn-een dergelijk verhaaltje moet toch in 90 minuten verteld kunnen worden?

Een film met twee gezichten dus, waarbij ook weer eens opvalt hoe politiek incorrect Hollywood destijds nog mocht zijn.

Het eerste gedeelte van de film is best genietbaar, plezierig, boeiend, goed en logisch verhaald. Daarna daalt het peil van de film zienderogen : rommelige, burlesque toestanden, dwaze achtervolgingen en smijt- en gooipartijen, clichés alom en karikaturaal. Kortom vervelend.

Spijtig.

Degelijk.

Trading Places is, ondanks de wat stoffige look, een prima wegkijker. Eddie Murphy zorgt voor een natuurlijke schwung in tegenspel met Dan Aykroyd, die m.i. toch echt geen komisch talent is. De kerstsetting blijft voor de verandering eens op de achtergrond en staat in schril contrast met de humor die soms toch wel rechtdoorzee overkomt. Aan fucks ontbreekt het niet en af en toe passeert er zelfs wat bloot. Nu bon, als komedie kan het nog net. De situationele humor is oké, maar het is toch vooral een feelgood-film. Hilarische taferelen heb ik althans niet gezien.

3

Dan Aykroyd en Eddie Murphy waren allebei nog grappig in de jaren '80. Ook dat koppel rijke oude knarren, gespeeld door Ralph Bellamy en Don Ameche, is leuk. Ik ben het eens met hen die zeggen dat de film erg goed begint met toch wel bijtende en soms foute humor, maar eens in de trein gaat het heel snel bergafwaarts naar het niveau dwaze kolder. Als je de vervelende kop van James Belushi ziet, weet je al dat het fout gaat. Het absolute dieptepunt komt met die twee apen, eentje in een erg nep pak en de ander in een nog nepper pak. De film duurt een half uurtje te lang, en begint na anderhalf uur gewoon te vervelen.

Het is maar dat niets perfect is in deze wereld, maar haar borstenpartij zat toch wel dicht tegen de perfectie aan.

Deze film begint zeer behoorlijk, maar zakt gaandeweg wel in. Er zitten enkele stevige grappen in, maar ook een hoop nogal flauwe humor. Wel een van de weinige films waarin Eddie Murphy een vermakelijke rol neerzet. Dan Aykroyd vond ik hier daarentegen niet zo sterk. Niks bijzonders, maar ook niet verkeerd.