As Mil e Uma Noites: Volume 3, O Encantado (2015)

Onuitkijkbaar en strontvervelend met al die teksten in beeld. Snap ook niet de keuze daarvoor. Was het ironisch bedoelt? Of een vorm om cinema te deconstrueren? Wat mij betreft veruit het minste deel uit de trilogie. Wel een wonderschoon voorlaatste shot met de wandeling door en langs het veld. Die klaprozen.

Grappig dat dit derde deel zo laag wordt beoordeeld. Heb me zelf echter ook eens schuldig gemaakt aan het geven van een lage waardering aan Gomes (1.5* voor A Cara que Mereces (2004) - herziening lijkt me noodzakelijk). Maar vanaf nu kan hij bij mij helemaal niks meer fout doen.

In volume 1 moet eerst het concept zich ontvouwen waardoor dit deel het meest dynamisch is. Het rusteloze komt overal terug (structuur, verhalen, personages, erecties, hanen). Hier zit eigenlijk alles in wat Gomes zo sterk en uniek maakt. Cinematografisch ook meteen het hoogtepunt, vooral dankzij het materiaal dat niet overdag is geschoten. Volume 2 is het meest (simpel) gestructureerd en vormt het lichaam van de trilogie. De personages beginnen zich door omstandigheden van de samenleving af te wenden en het desolate karakter van de verhalen vermengt zich met komisch en melancholisch magisch-realisme. Volume 3 is een soort uit de hand gelopen uitweiding van het concept en is daarmee eigenlijk nog het meest fascinerend. Speelse warme ironie viert hoogtij wanneer zingende vinken de voice-over verdrijven terwijl Gomes' plagerige persistentie in de betovering van de mens in ogenschijnlijk onbeduidende aardse zaken haast ongewild de meest liefdevol en optimistisch mogelijke conclusie oplevert.

En de muziekkeuzes zijn ook weer perfect, van nostalgische Lionel Richie tot keiharde punk.

Een mirakel van een trilogie.