menu

Cartas da Guerra (2016)

Alternatieve titel: Letters from War

mijn stem
3,59 (17)
17 stemmen

Portugal
Drama
105 minuten

geregisseerd door Ivo Ferreira
met Miguel Nunes, Margarida Vila-Nova en Pedro Ferreira

De jonge militaire arts António wordt in 1971 naar Angola gestuurd tijdens de Portugese koloniale oorlog. Hij schrijft brieven naar zijn geliefde die met haar ongeboren kind is achtergebleven in Portugal. Hij schrijft niet enkel over het gemis maar ook over het hedendaagse leven, de fascinerende natuur en de lokale bevolking. Maar meer en meer komt de wreedheid van de oorlog naar boven.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=G4qsk5QZPu0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van JJ_D
3,0
Ik hou totaal van je. Tot het einde van de wereld.

'Cartas da guerra' is een videoclip bij poëzie. Een gefragmenteerde vertelling over een oorlog – en tegelijk: een film waarin de oorlog helemaal niet lijkt voor te komen. Of, nader gespecificeerd: nergens is de vijand te bespeuren. Alleen met de terreur die de vijand zaait moet het personage, de dokter-auteur, om kunnen gaan. En dan zijn er natuurlijk nog de innerlijke demonen - de eenzaamheid, het verlangen, de verveling, het afgrijzen - waarmee hij af te rekenen heeft. Dat alles in de broeierige hitte van Angola, de walm van de ene na de andere opgestoken sigaret, de leegte van de steppen, waarin zo af en toe het ongenadige verdikt van het gewapende conflict weerklinkt - een schot, een mijn. En in het hart: als een oorverdovend gefluister, de constante heimwee naar het Lissabon waar zij (zijn winterkat, zijn lief, zijn liefste lief) zich bevindt – een verdriet dat af en toe opflakkert bij het lezen van een brief van het thuisfront.

'Cartas da guerra' had als film meer narratief moeten bezitten om echt op te slokken. Bovendien is de taal van António Lobo Antunes van een dergelijke zinnelijkheid dat je haar zou willen savoureren op eigen tempo. Zalvend proza is het, deze combinatie van mantra's, smeekbedes, geprevel, gekonkel. De opeenvolging van zoveel talig genot is op den duur echter moeilijk te verteren, althans: de ontroering sijpelt naar binnen zonder nog ten volle gesmaakt te worden. Dus misschien maar beter 'Mijn winterkat, mijn lief' lezen in plaats van deze film te gaan zien? Cru gesteld, maar er zit iets in - denk ik/hoop ik.

3,25*

avatar van kappeuter
kappeuter (moderator)
Vanaf 19 januari 2017 in de bioscoop (Imagine)

avatar van Verhoeven
4,0
Ergens tussen Coppola, Malick en Costa in. Héél bijzonder!

avatar van -fal
4,0
JJ_D schreef:

'Cartas da guerra' had als film meer narratief moeten bezitten om echt op te slokken. Bovendien is de taal van António Lobo Antunes van een dergelijke zinnelijkheid dat je haar zou willen savoureren op eigen tempo.


Dat had ik ook, maar ook al snel besloten bij de regelmatig te maken keuze tussen ondertitels en audiovisuele poëzie, voor het laatste te kiezen. Met selectief lezen pik je het meeste wel op.

De film heeft inderdaad weinig narratief, maar dat is voor mij net de kracht. Geen anti-oorlogsfilm die reflecteert op Portugal's koloniale verleden - al zit dat er ook in - maar een meditatie met gefragmenteerde observaties van iemand die gekweld wordt door een intens gemis van wat hem het waardevolst is, door leegte, door vervreemding, door het ontheemd zijn. Die film had zich net zo goed op een booreiland kunnen afspelen. Het zijn ook vaak beelden die niet dwingend aan oorlog gerelateerd zijn die raken, zoals het jongetje in het water dat toekijkt hoe soldaten een brug repareren, of zoiets banaals als olifanten in een rivier, rietstengels of een nachtelijk onweer.

De soundtrack is wat onevenwichtig. Regelmatig is er sublimale muziek waar je actief naar moet luisteren om hem waar te nemen. Op twee momenten komt de muziek sterk naar voren om een hoogtepunt te creëren, maar net daar stoorde me de muziekkeuze wat.

Hypnotiserende film.

avatar van Prinz
4,5
Enorm bijzonder. Misschien een kwartiertje te lang, maar verder een perfecte film.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:36 uur

geplaatst: vandaag om 11:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.