FleshEater (1988)

Een eerbetoon aan de Moeder Aller Moderne Zombiefilms door de Vader aller Moderne Zombies, Bill Hinzman!!!

Afgelopen zondag gezien bij Fatmike's Halloween Extravaganza. Dit was wat mij betreft een positieve kijkervaring. Alle aanwezigen, FatMike, Stephan73 en Jason, vonden dit een leuke film voor een Halloween kijkfestijn!

Dat de originele 'Graveyard Ghoul' Bill Hinzman een film maakt over juist dít personage, én zélf ook nog in zijn inmiddels half vergane pak kruipt, maakt deze film bij voorbaat al geslaagd. In de ware geest van het origineel is dit ook een echt lowbudget project, en dat zie je er ook wel aan af. Povere decors, wat voorhanden is op het moment wordt gebruikt, tweederangs non-acteurs aangevuld met bijbeunende crewleden, goedkope props, én goedkope effecten werken niet mee aan de production value van deze film.

Toch druipt het enthousiasme van zowel crew als cast aan alle kanten van deze zo goed als amateurproductie af! Hoewel bepaalde camera shots twijfelachtig zijn -een camera onhandig stationair achter een tak geplaatst, een tegemoetkomende tractor volgend, die op zijn dooie akkertje voorbijtuft, terwijl de camera door de tak heen nu een geheel leeg zandweggetje blijft filmen???- is het gewoon een hele leuke en grappige film om eens te kijken, met vrienden op de bank, zak chips erbij, biertje erbij, relaxed en in een jolige bui!

Het verhaal: Terwijl een groepje jongeren in het bos wordt gedropt voor een Halloween kampeertocht, en er volop voorbereidingen zijn voor een mooie Halloween avond, vindt een plaatselijke boer een vreemde steen op zijn net ontgonnen grond. En wat doe je dan, nieuwsgierig als je bent? Je ontketent een zombie-plaag natuurlijk!!
Vozende tienertjes worden aangevallen door de verrassend intelligente zombies. Let vooral op hoe de ondode Bill Hinzman handig een hooivork ontfutselt aan een zich verdedigend tienertje, en de onfortuinlijke daarna lekprikt, hem daarmee vastspiesend aan een baal hooi! Hij ontfermt zich dan over het gillende meisje, om daarna op zijn dooie akkertje de nog steeds vastgespiesde jongen te bijten... Dit gaat de hele film zo door!

Leuke scenes:
1. Bij een kampvuurtje staan de tieners wat verloren bij elkaar. Iemand heeft het lumineuze idee om de radio aan te zetten. Direct krijgen de meiden zin om te dansen! "Hey! Let's dance!", roept een meisje, en dat laten de andere meiden zich geen twee keer zeggen! Al dansend en swingend proberen ze de schaapachtig voor zich uitlachende jongens zo gek te krijgen méé te dansen! Die laten zich echter niet verleiden, en kijken gnuivend toe hoe de dames soepel en verleidelijk op de muziek bewegen! Zó herkenbaar! Al mijn schoolfeesten begonnen ook zo!
2. bij een zich voor Halloween klaarmakend gezinnetje wordt aangebeld (???). Het als engeltje verklede dochtertje doet open, en ziet Bill Hinzman staan. Verrukt bewondert ze zijn kostuum! In plaats van weg te rennen, glundert ze, en zegt: "You're supposed to say 'Trick or treat'... waarna Hinzman haar oppakt, en (buiten beeld) in de nek bijt! Briljant!!!!
3. Henk en Irene zijn het door zombies overlopen huisje waar ze zich hadden verschansd ontvlucht, en rennen verward en verwilderd door de bossen. Bezweet en buiten adem komen ze bij een schuurtje tot stilstand. Bij het horen van swingende muziek zegt Henk: "Hey, sounds like a party..." Bwahahahaha! Dat is ook écht wat ik op zo'n moment zou zeggen! Ik word achtervolgd door een roedel zombies, en denk 'hééé, feestje!!!'

Zo kan ik nog wel even doorgaan! Heerlijke ongecompliceerde zombielol. Kijk hoe een vader thuiskomt en het naakte, dode lijf van de huishoudster ontdekt! In plaats van super geschokt te zijn dat ze dood is, trekt hij eerst haar badjas fatsoenlijk over haar naughty bits, alvorens door haar aangevallen te worden! Als hij wil vluchten staan daar vrouwlief, zoontje én engel van dochtertje hem op te wachten om mee te lunchen!!!

Voor zoveel melige lowbudget lol heb ik niets dan lof! Bill Hinzman heeft met dit eerbetoon aan Night of the Living Dead een waardige wederopstanding van de Cemetary Ghoul gemaakt!

Voor de Cemetary Ghoul, een legertje tienerzombies én een hongerig engeltje, 4 rottende sterren!

Dankzij een aantal fijne gore-momenten kan deze verder toch wel erg slechte film nog op wat sympathie rekenen. Het eerste deel is even doorbijten: bedroevend slecht acteerwerk, geen enkele hint naar een verhaal en onsmakelijke vrijscènes die ongemakkelijk zijn om naar te kijken. Hierna wordt het iets leuker ('beter' is een woord dat bij deze prent niet gebruikt mag worden) en vliegen er wat meer bebloede ledematen in het rond. Waar het over gaat, geen idee; 'iets met een groep tieners en een zombie ofzo', denk ook niet dat de schrijver meer dan dat op papier heeft gezet. Gore: in orde en leuk. Rest van de film: waardeloos. Gemiddeld toch een 5,5.

Matig horrorwerkje dat gelukkig nog wat overeind blijft door heel wat bloederige scènes en al of niet bewust gekozen aanwezige humor. Dat laatste merk je heel goed in de dialogen en de reacties van de personages. Negatieve punten zijn het camerawerk, het verhaal, de personages en vooral het slappe einde dat een kopie bijna lijkt te zijn van Night of the Living Dead (1968). Redelijk wat naakt, al maken de dames geen indruk. Susan Marie Spier, één van de bewoonsters van een huis, weet met haar naakte verschijning dit nog wat positief aan te vullen. 5/10

Net zoals de Horror / Erotiek film "The Necro Files 2 (2003)", werd ook deze Horror (een zombiefilm) film mij getipt door alexspyforever tijdens de afgelopen "Horrorfilm Challenge". Het is een zeer goedkoop uitziende film (lijkt veel op een homevideo) van regisseur Bill Hinzman, die zelf ook een zombie erin speelt, en hij is natuurlijk vooral bekend als de zombie op de begraafplaats in George Romero’s zombieklassieker "Night of the Living Dead" uit 1968. Het is dus niet moeilijk te zien waar hij zijn inspiratie vandaan haalde en deze "FleshEater" heeft dan ook weinig nieuws te bieden.

In dit verhaal vindt een boer (David A. Sodergren) op zijn landgoed een grote houten kist onder de grond, als hij op een grote boomstronk stuit die hij met behulp van zijn tractor verwijdert. Op de kist is een oud zegel bevestigt, met daarop de tekst "This evil which will take flesh and blood from thee and turn all ye unto evil", die de boer verbreekt (en dat moet je natuurlijk niet doen). Als hij daarna de kist openmaakt, stuit hij op zombie Bill Hinzman (de boer zegt dan ook "Jesus, what an ugly son of a bitch" ), alias de "Flesheater", die vervolgens de boer opeet, waardoor hij ook een zombie wordt. Daarna zetten beiden hun zijn zinnen op een groep jongeren, die al feestend en drinkend tijdens Halloween op het platteland zijn beland. Ze moeten vechten voor hun leven en vluchten daarbij naar een oude boerderij, te weten "Spencers Farm", die niet meer gebruikt wordt en waar ze telefonisch contact opnemen met de politie, die in eerste instantie denkt dat het om een halloweengrap gaat.

Hoewel het verhaal weinig voorstelt, zie je in "FleshEater" wel het één naar andere slachtoffer veranderen in een zombie en het zijn best veel slachtoffers (29 in totaal). De zombies brengen daarbij in grote getale en met tal van speciale effecten hun vraatzuchtige bedoelingen in de praktijk. Het zorgt voor aanzienlijk wat bloederige taferelen (kinderen worden overigens ook niet gespaard) waarbij de zombies ook het nodige te incasseren krijgen. Zo zien we in de hoofden van zombies inslaande kogels (dat is ook de methode om een zombie te doden), opengescheurde kelen, wat uit rompen gerukte harten, wat uitgetrokken ingewanden, onfrisse taferelen met een bijl en een hooivork en soortgelijke werktuigen, het nodige hap-, bijt- en scheurwerk en aanverwante beelden. Het zijn voor zombieliefhebbers in ieder geval leuke taferelen om te zien, maar ze worden kwalitatief niet altijd even overtuigend weergegeven. Met name in een scène waarin het al te duidelijk te zien is dat een hoofd van een pop aan gort wordt geschoten i.p.v. een zombie / mens.

Qua zombies komt Bill Hinzman zelf het meest prominent in beeld. Hij is er ook niet afkerig van om als zodanig herkend te worden, gezien de herhaaldelijke close-ups van zijn eigen zombietronie. Buiten de zombies en de vele bloederige taferelen zie je ook wat naaktheid en dan vooral borsten. De eerste keer dat borsten te zien zijn, is na circa 11 minuten als de groep jongeren muziek opzet (het toepasselijke nummer "FleshEater" van de in de jaren 80 opgerichte deathmetalband "Bolt Thrower") via een draagbare radio-cassetterecorder en ze erop beginnen te dansen. Eén van de jongeren, te weten Lisa (Charis Kirkpatrick Acuff), voert daarbij een soort van striptease act uit en als zanger Karl Willetts zegt "I think its time to rollout the big guns" laat ze haar borstjes zien aan haar vriendje Ralph (Kevin Kindlin), die daarop zegt:

"Lisa, what the hell are you doing? Come on, with everybody watching? You're worse than Carrie."

En die Carrie (Denise Morrone) zien we vrij snel daarna samen met haar vriendje Bill (Mark Strycula) naar een hooischuur gaan, waarbij ze met elkaar zoenen en vrijen en dan zien we ook de borsten van Denise Morrone. Ze zijn ook de volgende slachtoffers van zombie Bill Hinzman, die het vriendje doodt met een hooivork en die van Carrie begint te eten (dan zien we ook zijn hand in Carrie's buik gaan, waar dan ingewanden uitgehaald worden en die opgegeten worden door hem). En niet snel daarna worden Carrie en Bill ook zombies.

Nadat vrijwel alle jongeren (op twee na, te weten Bob en Sally, die zich verstoppen) in een boerderij ook verandert zijn in zombies, belanden we na circa 37 minuten opeens in huis waarin we Susan (Susan Marie Spier) volledig naakt in de badkamer zien staan (dan zien we dus de borsten en de behaarde schaamstreek van Susan Marie Spier), die onder de douche gaat. Ze is de oudste dochter van een gezin en als ze worden aangevallen door zombies, wordt zij ook het slachtoffer van zombie Bill Hinzman, die haar dan op haar bed gooit en haar handdoek verwijdert. Dan zien we Susan Marie Spier wederom na circa 43 minuten volledig naakt, terwijl ze wordt gebeten en opgegeten door zombie Bill Hinzman. Haar vader vindt haar dan naakt op bed na circa 45 minuten, waarna ze hem aanvalt met de andere gezinsleden die ook verandert zijn in zombies. Dat is overigens niet de laatste keer dat we Susan Marie Spier naakt zien, want na circa 74 minuten zien we hoe ze haar vader aan het opeten is, waarna ze door een lokale inwoner (die de politie helpt) wordt doodgeschoten.

De laatste vrouw waarvan we wat naaktheid zien is Adena Dodds, als Joanne die verkleedt is als "Cheerleader" op een halloweenfeest (waar ook muziek wordt gedraaid) in een schuur, na circa 60 minuten, als ze ook in het hooi gaat vrijen met haar vriendje (Steven B. Sands) en waarbij deze dan haar shirt omhoog trekt en we dus eventjes de borstjes van Adena Dodds zien. En natuurlijk worden deze jongeren ook aangevallen door zombies (waarbij ook een hand van zombie Bill door het lichaam van Joanne gaat en dan zien we ook voor het laatst de borstjes van Adena Dodds na circa 65 minuten) en worden ze ook zombies en daarbij hoor je dan op de radio een stem die zegt:

"Hey, kids. Listen to this. We interrupt our four in a row with a news hit. Of the dead walking the earth. From Beaver County. The zombies are on the prowl. Hungry for living flesh. So if a ghoul invites you to dance, just say no."

Daarna zien we de politie en lokale inwoners zich verzamelen met geweren en gaan ze afrekenen met de zombies en daarin zijn ze zeer succesvol.

Buiten de zombies, de bloederige taferelen en de naaktheid, valt er eigenlijk weinig te genieten, omdat alles amateuristisch en goedkoop overkomt. Te beginnen met de beeldkwaliteit die wel doet denken aan die van een verouderde homevideo. Dit is min of meer ook direct een indicatie wat betreft het erg lage budget dat blijkbaar ter beschikking stond. Dit komt ook duidelijk tot uiting in het acteerwerk. Herhaaldelijk tot veelvuldig dusdanig amateuristisch met diverse dusdanig bedenkelijke dialogen (die soms ook slecht verstaanbaar zijn) dat het meer dan eens onbedoeld komisch zal overkomen. Veelal zijn deze ook zo weinig geloofwaardig weergegeven dat zelfs de opduikende zombies af en toe nog realistischer overkomen. Verder speelt het verhaal zich soms langzaam af en ligt het zelfs stil. Ook komen diverse verhaallijnen niet al te relevant over, al gebeurt er daardoor wel wat in het verhaal.

Het grootste minpunt van "FleshEater" is wel dat het nergens echt eng of al te spannend wordt. De diverse tekortkomingen in B-horrorfilms kunnen weliswaar hun charme hebben, maar de hier in een te grote mate aanwezige tekortkomingen ondermijnen het aanwezige horror- of spanningsgehalte behoorlijk. Het is in ieder geval geen film die de haren op je armen of rug doen rijzen en het is vooral een film die geschikt is voor de zombiefans die weer wat traditionele en herkenbare zombietaferelen willen aanschouwen en die je tegenwoordig in zombiefilms nauwelijks meer ziet.

Het acteerwerk van de gehele cast is niet al te opvallend of overtuigend, hoewel bij deze en gene het enthousiasme wel wat vergoedt, met name in de scènes waarin men op al dan niet ijselijk (bedoelde) wijze tegen de zombies ten onder gaat. Niet dat dit al te schokkend zal overkomen, de groep jongeren zijn bijna zonder uitzondering van het soort dat voorbestemd is aan de zombies ten prooi te vallen. Door het niet bepaald verheffende acteerwerk zal ook identificatie of medeleven ver te zoeken zijn en dat is ook van toepassing als twee overlevende jongeren, te weten Bob (John Mowod) en Sally (Leslie Ann Wick), uiteindelijk worden doodgeschoten door een lokale inwoner (een sluipschutter), te weten Vince (Vincent D. Survinski, die ook al een schutter speelde in "Night of the Living Dead" en die daar ook naar verwijst via de tekst “I'm getting pretty good at this"), die denkt dat het ook zombies zijn.

Daarna is de film overigens nog niet afgelopen want dan worden alle alle lichamen in een schuur gegooid en barricaderen ze deze. Ze steken het in brand en verbrandden de resterende zombies erin. Men denkt dan dat ze alle zombies hebben vernietigd en gaan naar huis. Een paar dagen later controleert een politieagent (Dean A.Custozzo) de overblijfselen van de schuur als hij wordt aangevallen door de oorspronkelijke vleeseter, te weten zombie Bill Hinzman, die hem doodbijt en de uitbraak opnieuw begint. Als zombie Bill Hinzman daarna recht in de camera kijkt met bebloede mond, is de film na circa 85 minuten afgelopen.

Al met al is "FleshEater" een kwalitatief niet hoogstaande tot bedenkelijke en ook niet al te serieus overkomende zombiefilm, die herhaaldelijk ook wel enigszins onbedoeld komisch is door de verschillende tekortkomingen en het overduidelijk aanwezige amateurisme. Voor de liefhebbers van B-horrorfilms en voor de liefhebbers van zombies in het algemeen, heeft "FleshEater", als er niet te veel van wordt verwacht, echter wel zijn aardige momenten te bieden.

"Well excuse me boss, I must've come up here with the wrong impression, I thought we were here to have fun!”

Deze film gaat al heel lang mee, en weet al een groot aantal jaar op mijn kijk-lijsten te komen. Ik wou de film ook al best lang zien maar, om één of andere reden toch links laten liggen. Ik denk mede omdat mijn aandacht vaak uitging naar andere films. Nu zo op een middag is dit een vermakelijk tussendoortje. Toch is aan vrijwel alles te zien dat dit gewoon een amateuristisch projectje is geweest. De film komt vooral op het begin nogal gedateerd over, een stotterend beeld is daar voornamelijk de boosdoener in.

Daarnaast vond ik het acteerwerk wel van een laag niveau. Het was gewoon niet goed genoeg maar, het lag vaak ook wel een beetje aan het regie werk van Hinzman. Bijvoorbeeld toen Bill (?) werd vermoord door een hooivork in de schuur (één van de eerste doden), je ver boven de steekwonden opeens twee straaltjes bloed zag komen en, wat ook opvalt is dat ze geen enkele moeite doen om weg te komen of terug te vechten van de zombies. Waardoor ze allemaal iets te makkelijk doodgaan door verschillende beten. Ook komisch hoe de politieagent reageert na de oproepen na een 911 belletje, die met standaard en niet krachtige one-liners reageerde, en zo toch nog een lach maakte op mijn gezicht. Dit zijn twee voorbeelden van het toch wat amateuristische werk in deze film, wat eigenlijk constant het meeste opviel. Het is op zich best vermakelijk dat wel, want er is genoeg bloed te zien en, je weet van tevoren dat je dat kon verwachten. Het zorgde er wel gewoon voor dat de film gewoon niet spannend werd.

Spanning was überhaupt niet een ding wat je mocht verwachten want dat werd het nooit. Het verhaal kon namelijk ook niet de spanning brengen, een verhaal zit er namelijk gewoon niet in. Mensen raken geïnfecteerd, breiden die infectie uit en zo door. Het simpele zombieverhaal wat we gewoon kennen, dus niet meer bijzonder of spannend is.

De film kent de nodige naaktheid, wat de film in sommige momenten nog interessanter maakt. Prachtige dames, typisch jaren tachtig, dat wel. Het zorgt allemaal gewoon voor een leuk tussendoortje met prima vermaak. En dan moet ik toch alexspyforever bedanken voor de tip die ik ooit heb gekregen. Dan toch ruim vier jaar later heb ik hem toch gekeken, en is de film gewoon best leuk te noemen.

Want ondanks de negatieve opmerkingen die ik gaf, is deze film vermakelijk, en is die kleine anderhalf uur toch heel snel voorbij. De mix tussen vrij bloederige gore (en toch best goede make-up want de wonden zagen er goed uit), het typisch standaard zombie concept en simplistisch verhaal. Genoeg naaktheid om de dopamine nog wat op te krikken, en de aandacht erbij te houden. Leuk, zeker voor het niveau, ik ken ze veel slechter.