Murderock - Uccide a Passo di Danza (1984)

Tussen de cheesy danssegmenten door ontvouwt zich een aardige giallo, die zich meer focust op het mysterie dan de bloederige moorden. En dat voor een Fulci.

Het motief van de moordenaar is voor een keer niet zo vergezocht of bewust [en vaak inconsistent] te lang in nevelen gehuld.

Het werkt en is goed uitgevoerd. Met als grootste pluspunt dat alles klopt, zonder dat er werkelijk 'vals wordt gespeeld'.

Gooi er ook Italiaanse cinematografische flair in en je hebt een leuk moordmysterie om naar te kijken.

Spijtig genoeg sterven de lekkerste meiden al aan het begin van de film, maar behalve deze toch wel pijnlijke misser is Murderock een aardige giallo die Fulci van een andere kant laat zien. Amper een spatje bloed en meer aandacht voor het scenario, maar vooral ook voor voor de esthetiek. Camerawerk en belichting zien er bijvoorbeeld erg netjes uit. In die zin valt de film eerder te rijmen met films als The Psychic en Lizard in a Woman's Skin, dan met Fulci's zombiewerk.

De dansacademie is de uitgelezen katalysator voor een hoop eighties fun. Zo zijn nauw aansluitende spandexpakjes inclusief beenverwarmers en foute muziek de leidraad doorheen de film. Daartegen tekent zich een detectiveverhaaltje af dat volgens het boekje wordt afgewikkeld. Murderock is zeker niet Fulci's spannendste of smerigste film, maar door de setting en het consequente verloop van de mooi in beeld gebrachte moorden blijft de film wel boeien tot het einde.

Vooral een aanrader voor zij die Fulci's baanbrekende werk al achter de kiezen hebben.

Middelmatig.

Horror met een FAME-sausje. Qua verhaal jammer genoeg aan de saaie kant. Niet echt spannend, maar toch leuk om gezien te hebben. 5/10*

Nog een best redelijke film waarin Fulci nog een best sfeervolle giallo weet neer te zetten tussen de dansscenes door.
Alleen best jammer dat je als kijker er al best snel achter komt wie de moordenaar is, want dit komt de mysterie niet ten goede.
Voor de verandering eens een weinig bloederige Fulci en daar komt hij nog redelijk goed mee weg.
Niet bepaald een klassieker uit het genre, maar geen slechte watch voor Fulci/Italiaanse sleaze liefhebbers.

“Murder is often the result of Human endeavour.”

- John Huston

Murder-Rock is vreemde eend in Fulci’s latere werk. De film is een soort combinatie van Flashdance en een Who-dunnit, maar dan met Giallo-achtige moorden. De film deed me een beetje denken aan de film waarvoor John Travolta’s personage de geluidseffecten verzorgd in Blow Out.

Op een dansacademie in New York gaat het er behoorlijk fanatiek aan toe. Als de competitie groter wordt worden er enkele danseressen dood aangetroffen, doorboord met een speld. De dans-instructrice droomt dat ze vermoord word door een man op een reclame bord, zou hij de moordenaar zijn?

De dub is dit keer eigenlijk best wel aardig gedaan, nergens werd het storend en het liep zowaar synchroon. Waarschijnlijk is er hier dan ook grotendeels met Amerikaanse acteurs gewerkt. Het acteerwerk was te doen.

Alweer een film van Fulci die zich in New York afspeelt (wat heeft die gast toch met die stad), maar ik moet wel zeggen dat we ditmaal schitterende beelden van de avondhemel boven de skyline te zien krijgen. De cinematografie was verder ook best degelijk, met name de kills waren uitstekend geschoten.

Voor Fulci’s doen waren de kills erg bloedeloos. Hij koos hier voor een meer subtielere (eigenlijk meer Argentoëske) manier om zijn slachtoffers om te brengen. En toegegeven, die naald was toch best akelig.

De typische jaren 80 dansen waren zo fout dat het leuk werd en de heerlijke 80s muziek was ook echt fout. Keith Emerson (Inferno) maakt zowaar de muziek voor deze film en leverde een aantal uitstekende suspense-tracks. Zelf vond Fulci Emerson’s werk trouwens helemaal niets, de producers maakte een Flashdance-parodie van zijn oorspronkelijke script dat niet eens over dansers ging. Kort na de opnames kreeg Fulci hepatitis en moest hij teug naar Italië. Pas in 1986 zou hij weer een film maken.

Na zijn zombie en splatter-films probeerde Fulci terug te keren naar de Giallo met The New York Ripper en deze film. Murder-Rock vond ik eigenlijk nog wat geslaagder als The New York Ripper omdat de film visueel interessanter is. Al lijkt Fulci hier wel een aantal dingen af te kijken van de films van Dario Argento en Mario Bava. Het verhaal zat best sterk in elkaar, al leek het uit eindelijk wel een beetje veel op zijn eerdere Lizard in a Woman’s Skin.

Al met al een vermakelijke jaren ’80 Giallo van de hand van The Master of Gore.

Fulci goes Flashdance en dat allemaal met een luidruchtige Keith Emmerson-soundtrack en een budget waar je niet eens een MTV-80's-videoclip mee kan maken. Niet helemaal onmogelijk dat Fulci meer een moderne versie van Suspiria voor ogen had maar na de commerciële flop van "The New York Ripper" was het eigenlijk over en uit voor Fulci. Gore zit er niet in en een dode kanarie is zo'n beetje het meest schokkende in de film. Nog net geen complete onvoldoende dankzij het volslagen van de p*t ger*kte plot en de tieten.

Verrassend whodunit filmpje uit de kast van Lucio Fulci waar eerder de aandacht gaat naar sfeer en het ontmaskeren van de dader dan de gore. De kills zijn eerder matig qua uitvoering, maar de opbouw naar de moord en het goede camerawerk zijn wel pluspunten. De locatie van een dansacademie zorgt voor leuke dansscènes op de typische 80s muziek in de strakke aerobics pakjes. Uiteraard ook wat vrouwelijk naakt in deze aparte giallo. Aardig, maar meer ook niet. 6/10