Bukowski: Born into This (2003)

Buk is een anti-held der anti-helden. De ene moment probeert hij met zijn zatte harses zijn vrouw van de bank af te schoppen en de andere moment is hij echt iemand die nooit iemand een vlieg kwaad kan doen en vooral oneens is over de wereld.

Hij kiest expres voor het harde bestaan, het zware leven en de onderste laag van de bevolking omdat hij dat interessanter en echter vind dan mensen die wel succesvol in het leven staan.

En daar heeft hij groot gelijk in.

Nooit geweten dat hij vroeger mishandeld is door zijn vader en zoveel jaren lang, behoorlijk triestig.

Dat verhaal ook met die kerel die een geweer tegen zijn hoofd houdt.

C'mon shoot, pull the trigger. Beter today then tommorrow. I'm waiting a long time for this.

Ofzoiets dan, weet het ook niet meer precies.

Bono die hierin soms aan het woord komt en een gedicht voorleest van hem met veel passie en gevoel terwijl ik van Bono altijd dacht dat het een figuur was die zichzelf zoveel beter voelt dan iedereen.

Ja, gewoon een goede docu. Buk is geniaal!

Er is ook nog de maar liefst 240 minuten durende docu The Charles Bukowski Tapes waarvan,

onvermijdelijk, ook enkele scenes in deze docu te vinden zijn. Evenals in zijn literatuur is hij bij

de interviews recht door zee, vaak met krasse of rake uitspraken. In zijn boek Kind onder

Kannibalen behandelt hij inderdaad o.a. de mishandelingen door zijn vader die altijd wel

een excuus vond om hem af te tuigen (Gras van het gazon laten maaien, toch nog een uit stekend

sprietje kunnen vinden, en alle reden voor een afstraffing.)

Er is ook nog de film Barfly, met een geweldige rol van Mickey Rourke als Henry (Hank) Chinaski

(Het alter ego van Bukowski in zijn meeste verhalen). En waarin we de schrijver even als cameo

in een kroeg zien. Als ik me niet vergis heeft hij het script voor die film geschreven.

Leuk ook om even Bono en Tom Waits langs te zien komen, waarmee een indicatie van de impact

van de jarenlang ondergewaardeerde schrijver.

Mee eens dat de discipline Korte Verhalen altijd ondergeschoven is geweest. Kees van Kooten

beklaagde zich daar in de Wereld Draait Door al eens over. Die van Bukowski zijn doorgaans ook

ijzersterk, en vaak nog brutaler en rauwer dan in zijn romans.

Net als bij de Charles Bukowski Tapes ook ademloos genoten van deze docu.